ਗਰੁਡੋਕ੍ਤੈਰ੍ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਕੀਲਕਾਨष੍ਟ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍ 20.
ਗਰੁੜ ਜੀ ਦੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਵੱਡੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮੂषਕਵਜ੍ਰਾਦਿਸਮੁਪਦ੍ਰਵ ਏਵ ਚ 20.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਿਜਲੀ, ਚੂਹੇ, ਗਰਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਕਲੀਫਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ੴ ਹ੍ਰਾਂ ਸਦਾਸ਼ਿਵਾਯ ਨਮਃ 20.
ਓṃ ਹ੍ਰਾਂ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਦੁष੍ਟਾ ਮੇਘਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਦਿਪਾਦਯਃ 20.
ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਖ਼ਰਾਬ ਬੱਦਲ, ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਗਣੇਸ਼ਾਯ ਨਮਃ ੴ ਐਂ ਬ੍ਰਹਯੈਂਤ੍ਰੈ ਲੋਕ੍ਯਡਾਮਰਾਯ ਨਮਃ ।। 20.
ਓṃ ਹ੍ਰੀਂ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਐਂ ਬ੍ਰਹਯੈਂਤ੍ਰੈ ਲੋਕਯਡਾਮਰਾ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭੈਰਵਂ ਪਿਂਡਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿषਪਾਪਗ੍ਰਹਾਪਹਮ੍ 20.
ਭੈਰਵ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ, ਪਾਪ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ੴ ਨਮਃ ਵਿषਸ਼ਤ੍ਰੁਗਣਾਭੂਤਾ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਜ੍ਰਮੁਦ੍ਰਯਾ ।। 20.
ਓṃ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਜਰ ਮুদ্রਾ ਨਾਲ, ਜ਼ਹਿਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ੴ ਕ੍ਸ਼ੁਂ(ਕ੍ਸ਼) ਨਮਃ ੴ ਹ੍ਰਾਂ (ਹ੍ਰੋ) ਨਮਃ 20.
ਓṃ ਕ੍ਸ਼ੁṃ (ਕ੍ਸ਼ਾ) ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਹ੍ਰਾਂ (ਹ੍ਰੋ) ਨਮਸਕਾਰ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਕृਤਾਂਤਂ ਚ ਦਹੇਚ੍ਛੇਦਕਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਜਗਤ੍ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭੈਰਵਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਦ੍ਗ੍ਰਹਭੂਤਵਿषਾਪਹਮ੍ ।। 20.
ਕ੍ਰਿਤਾਂਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੇਦਨ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭੈਰਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਗ੍ਰਹ, ਭੂਤ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਤਕਲੀਫਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ੴ ਲਸਦ੍ਦਿਜਿਹ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ ਸ੍ਵਾਹਾ 20.
ਓṃ ਚਮਕਦੀ ਜੀਭ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਸਵਾਹਾ।
ੴ ਕ੍ਸ਼੍ਵ (ਕ੍ਸ਼੍ਣਂ) ਨਮਃ ੴ ਮਰ ਮਰ ਮਾਰਯਮਾਰਯ ਸ੍ਵਾਹਾ 20.
ਓṃ ਕ੍ਸ਼ਵਾ (ਕ੍ਸ਼ਣṃ) ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਮਾਰ ਮਾਰ, ਮਾਰਣ ਮਾਰਣ, ਸਵਾਹਾ।
ਸ਼ੂਲਂ ਚਾष੍ਟਸ਼ਤੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਭ੍ਰਾਮਣਾਚ੍ਛਤ੍ਰੁਵृਂਦਹृਤ੍ 20.
ਸ਼ੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਪਾਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਣ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰਕੇ ਪੂਰਿਤਾ ਮਂਤ੍ਰਾਃ ਕੁਮ੍ਭਕੇਨ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਃ ਏਵਮਾਪ੍ਯਾਯਿਤਾ ਮਂਤ੍ਰਾ ਭृਤ੍ਯਵਤ੍ਫਲਦਾਯਕਾਃ ।। 20.
ਪੂਰਕ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਕੁੰਭਕ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੀਤੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਨੌਕਰ ਵਾਂਗ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਚਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪृਥਗ੍ਯਦ੍ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਮੈਂ ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਸ੍ਯ ਚਾਹ੍ਵਾਨਮਨੇਨ ਪ੍ਰਥਮਂ ਚਰੇਤ੍
ਸਦਿਓਜਾਤ ਦੀ ਸੱਤ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ऋਦ੍ਧਿਰ੍ਧृਤਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਮੇਧਾ ਕਾਨ੍ਤਿਃ ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਸਫਲਤਾ, ਵਧਤ, ਢੀਕਤਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਬੁੱਧੀ, ਚਮਕ, ਸਵਧਾ ਅਤੇ ਟਿਕਾਅ।
ਰਜਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਰਤਿਃ ਪਾਲ੍ਯਾ ਕਾਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤृष੍ਣਾ ਮਤਿਃ ਕ੍ਰਿਯਾ
ਰਜ, ਰੱਖਿਆ, ਰਸ, ਜੋ ਰੱਖਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਸੋਭਾ, ਪਿਆਸ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਕਰਮ।
ਮਨੋਨ੍ਮਨੀ ਅਘੋਰਾ ਚ ਤਥਾ ਮੋਹਾ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਕਲਾਃ
ਮਨੋਨਮਨੀ, ਅਘੋਰਾ, ਮੋਹ, ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਕਲਾ।
ੴ ਹੈਂ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਾਯੈਵ (षਾਯ) ਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਨ ਕੇਵਲਾ
ਓਂ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਹੀ ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ, ਸਥਿਰਤਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ।
ੴ ਹੌਂ ਈਸ਼ਾਨਾਯ ਨਮੋ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ ਚ ਨਿਰਞ੍ਜਨਾ .
ਓਂ, ਹੌਂ, ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਕਰਂ ਪਰਮ੍ 22.
ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਚੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਹ੍ਰਸ੍ਵਾਨਿ ਦੀਰ੍ਘਾਣ੍ਯਂਗਾਨਿ ਬਿਨ੍ਦੁਨਾ 22.
ਪੰਜ ਛੋਟੇ ਅੱਖਰ, ਲੰਬੇ ਅੱਖਰ, ਅੰਗ ਅਤੇ ਬਿੰਦੂ ਨਾਲ।
षष੍ਠੇਨਾਧੋ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਹੌਮਿਤ੍ਯੇਵਾਖਿਲਾਰ੍ਥਦਃ 22.
ਛੇਵਾਂ ਅੱਖਰ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਮੰਤ੍ਰ 'ਹੌਂ' ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਮੁਦ੍ਰਾ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਰਾਂਗਨ੍ਯਾਸਮਾਚਰੇਤ੍ 22.
ਸਭ ਲਈ ਵੱਡੀ ਮুদ্রਾ, ਹੱਥ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਨਿष੍ਠਾਮਾਦਿਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਜਨ੍ਯਂਗਾਨਿ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ 22.
ਛੋਟੇ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਤर्जਨੀ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਵੈਰਾਗ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਾਦਿ ਹृਦਾਰ੍ਚਯੇਤ੍ 22.
ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਧਰਮ, ਗਿਆਨ, ਵੈਰਾਗ, ਸਰਵੋਚਤਾ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਚਾਮਂ ਸ੍ਨਪਨਂ ਪੂਜਾਮੇਕਾਧਾਰਣਤੁਲ੍ਯਕਾਮ੍ ? 22.
ਜਲ ਪੀਣਾ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਪੂਜਾ ਇੱਕ ਹੀ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍ਮ੍ਮਣਾਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਨ੍ਯਾਸਂ ਹृਦਾ ਚਰੇਤ੍ 22.
ਕਵਚ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਾਦਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਂ ਚਾਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਮ੍ 22.
ਗਰਭਾਧਾਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤੀ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਣ੍ਡਲੇ ਸ਼ਮ੍ਭੁਂ ਪਦ੍ਮਗਰ੍ਭੇ ਗਵਾਂਕਿਤਮ੍ 22.
ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਕਮਲ ਦੀ ਗੋਦ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।