ਹृਲ੍ਲਲਾਟਵਿਸਰ੍ਗਾਨ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਤਂ ਵਸ਼੍ਯਾ ਦਿਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍ 19.
ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਮੱਥੇ ਤੱਕ ਤੇ ਆਖਰੀ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਾष੍ਟਸਾਹਸ੍ਤ੍ਰਂ ਗਰੁਤ੍ਮਾਨਿਵ ਸਰ੍ਵਗਃ ਵਿषਹृਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਥਾ ਤਦ੍ਵਨ੍ਮਣਿਰ੍ਵ੍ਯਾਸਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ।। 19.
ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਸਾਰਥਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਥਾ ਇਹ ਹੈ। ਵਿਅਾਸਾ ਵੱਲੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਮਣੀ ਵੀ ਯਕੀਨਨ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵੋਕ੍ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵृਨ੍ਦਕਮ੍ 20.
ਮੈਂ ਉਹ ਉੱਚਾ ਤੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਏਤੈਰੇਵਾਯੁਧੈਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਞ੍ਜਯੇਨ੍ਨृਪਃ 20.
ਇਹੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਵਰ੍ਗਂ ਚਾष੍ਟਮਂ ਚ ਖ੍ਯਾਤਮੀਸ਼ਾਨਪਤ੍ਰਕੇ 20.
ਅੱਠ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸਮੂਹ ਤੇ ਅੱਠਵਾਂ, ਜੋ ਈਸ਼ਾਨ ਪੱਤਰ 'ਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹ੍ਰੀਂਕਾ ਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ੂਲੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਾਖੇ ਤੁ ਕ੍ਰਮਾਨ੍ਨ੍ਯਸੇਤ੍ 20.
'ਹਰੀਂ' ਤੇ 'ਰ' ਅੱਖਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੇ ਤਿੰਨ ਫੰਨਿਆਂ 'ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੂਲਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤੇਨਾ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਚਾਕਾਸ਼ਸਮ੍ਮੁਖਮ੍ 20.
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧੂਮਾਰਕ੍ਤੇ ਕਰਂ ਮਧ੍ਯੇ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਖੇ ਚਿਨ੍ਤਯੇਨ੍ਨਰਃ 20.
ਹੱਥ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਲੋਕਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕਸ੍ਯ ਕਾ ਕਥਾ 20.
ਮੰਤ੍ਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮਰਤ ਲੋਕ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ।
ਖਾਦਿਰਾਨ੍ਕੀਲਕਾਨष੍ਟੌ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ 20.
ਖੇਤ ਵਿੱਚ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਕੀਤੇ, ਅੱਠ ਖਾਦਿਰਾ ਦੀਆਂ ਖੁੱਟੀਆਂ ਲਗਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਰੁਡੋਕ੍ਤੈਰ੍ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਕੀਲਕਾਨष੍ਟ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍ 20.
ਗਰੁੜ ਜੀ ਦੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਵੱਡੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮੂषਕਵਜ੍ਰਾਦਿਸਮੁਪਦ੍ਰਵ ਏਵ ਚ 20.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਿਜਲੀ, ਚੂਹੇ, ਗਰਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਕਲੀਫਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ੴ ਹ੍ਰਾਂ ਸਦਾਸ਼ਿਵਾਯ ਨਮਃ 20.
ਓṃ ਹ੍ਰਾਂ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਦੁष੍ਟਾ ਮੇਘਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਦਿਪਾਦਯਃ 20.
ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਖ਼ਰਾਬ ਬੱਦਲ, ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਗਣੇਸ਼ਾਯ ਨਮਃ ੴ ਐਂ ਬ੍ਰਹਯੈਂਤ੍ਰੈ ਲੋਕ੍ਯਡਾਮਰਾਯ ਨਮਃ ।। 20.
ਓṃ ਹ੍ਰੀਂ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਐਂ ਬ੍ਰਹਯੈਂਤ੍ਰੈ ਲੋਕਯਡਾਮਰਾ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭੈਰਵਂ ਪਿਂਡਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿषਪਾਪਗ੍ਰਹਾਪਹਮ੍ 20.
ਭੈਰਵ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ, ਪਾਪ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ੴ ਨਮਃ ਵਿषਸ਼ਤ੍ਰੁਗਣਾਭੂਤਾ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਜ੍ਰਮੁਦ੍ਰਯਾ ।। 20.
ਓṃ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਜਰ ਮুদ্রਾ ਨਾਲ, ਜ਼ਹਿਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ੴ ਕ੍ਸ਼ੁਂ(ਕ੍ਸ਼) ਨਮਃ ੴ ਹ੍ਰਾਂ (ਹ੍ਰੋ) ਨਮਃ 20.
ਓṃ ਕ੍ਸ਼ੁṃ (ਕ੍ਸ਼ਾ) ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਹ੍ਰਾਂ (ਹ੍ਰੋ) ਨਮਸਕਾਰ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਕृਤਾਂਤਂ ਚ ਦਹੇਚ੍ਛੇਦਕਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਜਗਤ੍ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭੈਰਵਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਦ੍ਗ੍ਰਹਭੂਤਵਿषਾਪਹਮ੍ ।। 20.
ਕ੍ਰਿਤਾਂਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੇਦਨ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭੈਰਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਗ੍ਰਹ, ਭੂਤ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਤਕਲੀਫਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ੴ ਲਸਦ੍ਦਿਜਿਹ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ ਸ੍ਵਾਹਾ 20.
ਓṃ ਚਮਕਦੀ ਜੀਭ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਸਵਾਹਾ।
ੴ ਕ੍ਸ਼੍ਵ (ਕ੍ਸ਼੍ਣਂ) ਨਮਃ ੴ ਮਰ ਮਰ ਮਾਰਯਮਾਰਯ ਸ੍ਵਾਹਾ 20.
ਓṃ ਕ੍ਸ਼ਵਾ (ਕ੍ਸ਼ਣṃ) ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਮਾਰ ਮਾਰ, ਮਾਰਣ ਮਾਰਣ, ਸਵਾਹਾ।
ਸ਼ੂਲਂ ਚਾष੍ਟਸ਼ਤੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਭ੍ਰਾਮਣਾਚ੍ਛਤ੍ਰੁਵृਂਦਹृਤ੍ 20.
ਸ਼ੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਪਾਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਣ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰਕੇ ਪੂਰਿਤਾ ਮਂਤ੍ਰਾਃ ਕੁਮ੍ਭਕੇਨ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਃ ਏਵਮਾਪ੍ਯਾਯਿਤਾ ਮਂਤ੍ਰਾ ਭृਤ੍ਯਵਤ੍ਫਲਦਾਯਕਾਃ ।। 20.
ਪੂਰਕ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਕੁੰਭਕ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੀਤੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਨੌਕਰ ਵਾਂਗ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਚਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪृਥਗ੍ਯਦ੍ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਮੈਂ ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਸ੍ਯ ਚਾਹ੍ਵਾਨਮਨੇਨ ਪ੍ਰਥਮਂ ਚਰੇਤ੍
ਸਦਿਓਜਾਤ ਦੀ ਸੱਤ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ऋਦ੍ਧਿਰ੍ਧृਤਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਮੇਧਾ ਕਾਨ੍ਤਿਃ ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਸਫਲਤਾ, ਵਧਤ, ਢੀਕਤਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਬੁੱਧੀ, ਚਮਕ, ਸਵਧਾ ਅਤੇ ਟਿਕਾਅ।
ਰਜਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਰਤਿਃ ਪਾਲ੍ਯਾ ਕਾਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤृष੍ਣਾ ਮਤਿਃ ਕ੍ਰਿਯਾ
ਰਜ, ਰੱਖਿਆ, ਰਸ, ਜੋ ਰੱਖਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਸੋਭਾ, ਪਿਆਸ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਕਰਮ।
ਮਨੋਨ੍ਮਨੀ ਅਘੋਰਾ ਚ ਤਥਾ ਮੋਹਾ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਕਲਾਃ
ਮਨੋਨਮਨੀ, ਅਘੋਰਾ, ਮੋਹ, ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਕਲਾ।
ੴ ਹੈਂ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਾਯੈਵ (षਾਯ) ਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਨ ਕੇਵਲਾ
ਓਂ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਹੀ ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ, ਸਥਿਰਤਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ।
ੴ ਹੌਂ ਈਸ਼ਾਨਾਯ ਨਮੋ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ ਚ ਨਿਰਞ੍ਜਨਾ .
ਓਂ, ਹੌਂ, ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।