ੴ ਹ੍ਰੀ ਹ੍ਰੌ ਹ੍ਰੀਂ ਭਿ(ਭੀ) ਰੁਣ੍ਡਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ 19.
ਓਂ ਹ੍ਰੀ ਹ੍ਰਾਉ ਹ੍ਰੀੰ ਭੀ ਰੁੰਡਾਏ ਸ੍ਵਾਹਾ।
ਅ ਆ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤੁ ਪਾਦਾਗ੍ਰੇ ਇ ਈ ਗੁਲਫੇऽਥ ਜਾਨੁਨਿ 19.
'ਅ' ਤੇ 'ਆ' ਪੈਰ ਦੇ ਅੱਗੇ, 'ਇ' ਤੇ 'ਈ' ਗੁਲਫ਼ ਉੱਤੇ, ਫਿਰ ਗੋਡੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਕ੍ਕ੍ਰੇ ਅਮੁਤ੍ਤਮਾਂਗੇ ਅਃ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵੈ ਹਂਸਸਂਯੁਤਾਃ 19.
ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਵਕਰੀ ਅੰਗ 'ਅਹ' ਦੇ ਅੱਖਰ, ਹੰਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗਰੁਡੋऽਹਮਿਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਿषਹਰਾਂ (ਰੀਂ) ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ 19.
ਗਰੁੜ ਹਾਂ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, 'ਰੀਂ' ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਹਂਸਂ ਵਾਮਕਰੇ ਨਾਸਾਮੁਖਨਿਰੋਧਕृਤ੍ 19.
'ਹੰਸ' ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਨੱਕ ਤੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ ਵਾਯੁਨਾ ਸਮਾਕृष੍ਯ ਦष੍ਟਾਨਾਂ ਗਰਲਂ ਹਰੇਤ੍ 19.
ਹਵਾ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਡਸੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਹਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੀਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਂਗਿਰਾਮੂਲਂ ਤਣ੍ਡੁਲਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿषਾਪਹਮ੍ 19.
ਪ੍ਰਤਿਆੰਗਿਰਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਖਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮੂਲਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਬृਹਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਕੋਟ੍ਯਾਗੈਰਿਕਰ੍ਣਿਕਮ੍ 19.
ਸੁਫੈਦ ਬ੍ਰਿਹਤੀ, ਕਰਕੋਟੀ ਤੇ ਅਗਨੀਕਰਨਿਕਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ।
ਵਿषਮृਦ੍ਧਿਂ ਨ ਵ੍ਰਜੇਚ੍ਚ ਉष੍ਣਂ ਪਿਬਤਿ ਯੋ ਘृਤਮ੍ 19.
ਜੋ ਗਰਮ ਘੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ ਵਧਣ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸਰ੍ਵਾਂਗਲੇਪਤਸ਼ਚਾਪਿ ਪਾਨਾਦ੍ਵਾ ਵਿषਹृਦ੍ਭਵੇਤ੍ 19.
ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾ ਕੇ ਜਾਂ ਪੀ ਕੇ, ਇਹ ਵਿਸ਼ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹृਲ੍ਲਲਾਟਵਿਸਰ੍ਗਾਨ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਤਂ ਵਸ਼੍ਯਾ ਦਿਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍ 19.
ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਮੱਥੇ ਤੱਕ ਤੇ ਆਖਰੀ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਾष੍ਟਸਾਹਸ੍ਤ੍ਰਂ ਗਰੁਤ੍ਮਾਨਿਵ ਸਰ੍ਵਗਃ ਵਿषਹृਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਥਾ ਤਦ੍ਵਨ੍ਮਣਿਰ੍ਵ੍ਯਾਸਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ।। 19.
ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਸਾਰਥਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਥਾ ਇਹ ਹੈ। ਵਿਅਾਸਾ ਵੱਲੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਮਣੀ ਵੀ ਯਕੀਨਨ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵੋਕ੍ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵृਨ੍ਦਕਮ੍ 20.
ਮੈਂ ਉਹ ਉੱਚਾ ਤੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਏਤੈਰੇਵਾਯੁਧੈਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਞ੍ਜਯੇਨ੍ਨृਪਃ 20.
ਇਹੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਵਰ੍ਗਂ ਚਾष੍ਟਮਂ ਚ ਖ੍ਯਾਤਮੀਸ਼ਾਨਪਤ੍ਰਕੇ 20.
ਅੱਠ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸਮੂਹ ਤੇ ਅੱਠਵਾਂ, ਜੋ ਈਸ਼ਾਨ ਪੱਤਰ 'ਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹ੍ਰੀਂਕਾ ਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ੂਲੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਾਖੇ ਤੁ ਕ੍ਰਮਾਨ੍ਨ੍ਯਸੇਤ੍ 20.
'ਹਰੀਂ' ਤੇ 'ਰ' ਅੱਖਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੇ ਤਿੰਨ ਫੰਨਿਆਂ 'ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੂਲਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤੇਨਾ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਚਾਕਾਸ਼ਸਮ੍ਮੁਖਮ੍ 20.
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧੂਮਾਰਕ੍ਤੇ ਕਰਂ ਮਧ੍ਯੇ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਖੇ ਚਿਨ੍ਤਯੇਨ੍ਨਰਃ 20.
ਹੱਥ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਲੋਕਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕਸ੍ਯ ਕਾ ਕਥਾ 20.
ਮੰਤ੍ਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮਰਤ ਲੋਕ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ।
ਖਾਦਿਰਾਨ੍ਕੀਲਕਾਨष੍ਟੌ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ 20.
ਖੇਤ ਵਿੱਚ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਕੀਤੇ, ਅੱਠ ਖਾਦਿਰਾ ਦੀਆਂ ਖੁੱਟੀਆਂ ਲਗਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਰੁਡੋਕ੍ਤੈਰ੍ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਕੀਲਕਾਨष੍ਟ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍ 20.
ਗਰੁੜ ਜੀ ਦੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਵੱਡੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮੂषਕਵਜ੍ਰਾਦਿਸਮੁਪਦ੍ਰਵ ਏਵ ਚ 20.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਿਜਲੀ, ਚੂਹੇ, ਗਰਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਕਲੀਫਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ੴ ਹ੍ਰਾਂ ਸਦਾਸ਼ਿਵਾਯ ਨਮਃ 20.
ਓṃ ਹ੍ਰਾਂ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਦੁष੍ਟਾ ਮੇਘਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਦਿਪਾਦਯਃ 20.
ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਖ਼ਰਾਬ ਬੱਦਲ, ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਗਣੇਸ਼ਾਯ ਨਮਃ ੴ ਐਂ ਬ੍ਰਹਯੈਂਤ੍ਰੈ ਲੋਕ੍ਯਡਾਮਰਾਯ ਨਮਃ ।। 20.
ਓṃ ਹ੍ਰੀਂ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਐਂ ਬ੍ਰਹਯੈਂਤ੍ਰੈ ਲੋਕਯਡਾਮਰਾ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭੈਰਵਂ ਪਿਂਡਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿषਪਾਪਗ੍ਰਹਾਪਹਮ੍ 20.
ਭੈਰਵ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ, ਪਾਪ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ੴ ਨਮਃ ਵਿषਸ਼ਤ੍ਰੁਗਣਾਭੂਤਾ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਜ੍ਰਮੁਦ੍ਰਯਾ ।। 20.
ਓṃ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਜਰ ਮুদ্রਾ ਨਾਲ, ਜ਼ਹਿਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ੴ ਕ੍ਸ਼ੁਂ(ਕ੍ਸ਼) ਨਮਃ ੴ ਹ੍ਰਾਂ (ਹ੍ਰੋ) ਨਮਃ 20.
ਓṃ ਕ੍ਸ਼ੁṃ (ਕ੍ਸ਼ਾ) ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਹ੍ਰਾਂ (ਹ੍ਰੋ) ਨਮਸਕਾਰ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਕृਤਾਂਤਂ ਚ ਦਹੇਚ੍ਛੇਦਕਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਜਗਤ੍ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭੈਰਵਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਦ੍ਗ੍ਰਹਭੂਤਵਿषਾਪਹਮ੍ ।। 20.
ਕ੍ਰਿਤਾਂਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੇਦਨ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭੈਰਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਗ੍ਰਹ, ਭੂਤ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਤਕਲੀਫਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ੴ ਲਸਦ੍ਦਿਜਿਹ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ ਸ੍ਵਾਹਾ 20.
ਓṃ ਚਮਕਦੀ ਜੀਭ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਸਵਾਹਾ।