षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਚ ਕਰ੍ਕਟੇ ਮੇषੇ ਮੂਲਾਸ਼੍ਲੇषਾਮਘਾਦਿषੁ 19.
ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਕਰਕ, ਮੇਸ਼, ਮੂਲ, ਅਸ਼ਲੇਸ਼ਾ, ਮਘਾ ਤੇ ਹੋਰ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਦਣ੍ਡੀ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਧਰੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਗ੍ਨਾਦਿਃ ਕਾਲਦੂਤਕਃ 19.
ਲਾਠੀ ਵਾਲਾ, ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਿਖਾਰੀ, ਨੰਗਾ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਦੂਤ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਿਨਪਤਿਰ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਅਰ੍ਦ੍ਧਯਾਮਂ ਤਤੋऽਪਰੇ 19.
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਨ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਅੱਧਾ ਪਹਰ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਹੋਰ।
ਨਾਗਭੋਗਃ ਕ੍ਰਮਾਞ੍ਜ੍ਞੇਯੋ ਰਾਤ੍ਰੌ ਬਾਣਵਿਵਰ੍ਤ੍ਤਨੈਃ 19.
ਸਰਪ ਦਾ ਰਸਤਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ।
ਕਰ੍ਕੋਟੋ ਜ੍ਞੋ ਗੁਰੁਃ ਪਦ੍ਮੋ ਮਹਾਪਦ੍ਮਸ਼੍ਚ ਭਾਰ੍ਗਵਃ 19.
ਕਰਕੋਟ, ਜ੍ਯਾ, ਗੁਰੂ, ਪਦਮ, ਮਹਾਪਦਮ ਤੇ ਭਾਰਗਵ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਦਿਵਾ ਸੁਰਗੁਰੋਰ੍ਭਾਗੇ ਸ੍ਯਾਦਮਰਾਨ੍ਤਕਃ 19.
ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਮਰਾਂਤਕ ਵਿਆਪਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਮਾਰ੍ਦ੍ਧਸਨ੍ਧਿਸਂਸ੍ਥਾਂ ਚ ਵੇਲਾਂ ਕਾਲਵਤੀਂ ਚਰੇਤ੍ 19.
ਅਧ ਯਾਮਾ ਦੇ ਸੰਧੀ ਵਾਲੀ ਕਾਲਵਤੀ ਵੇਲਾ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵਾ षਡ੍ਵੇਦਨੇਤ੍ਰਾਦ੍ਰਿਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਮਾਨੁषਾਂਸ਼ਕੈਃ 19.
ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਛੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਤੀਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ।
ਨਾਭੌ ਹृਦਿ ਸ੍ਤਨਤਟੇ ਕਣ੍ਠੇ ਨਾਸਾਪੁਟੇऽਕ੍ਸ਼ਿਣਿ 19.
ਨਾਭੀ, ਦਿਲ, ਛਾਤੀ, ਗਲਾ, ਨੱਕ ਦੇ ਸੁਰਾਖ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤੇ।
ਤਿष੍ਠਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਜੀਵੇਚ੍ਚ ਪੁਂਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਭਾਗਕੇ 19.
ਜੇ ਚੰਦਰਾ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਹੋਵੇ।
ਅਮृਤਸ੍ਤਤ੍ਕृਤੋ ਮੋਹੋ ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇਤ ਚ ਮਰ੍ਦਨਾਤ੍ 19.
ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਭਟਕਣ ਮਰਦਨ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਵਿषਪਾਪਘ੍ਨਂ ਬੀਜਂ ਤਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਮ੍ षष੍ਠਾਰੂਢਂ ਤृਤੀਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਵਿਸਰ੍ਗਂ ਚਤੁਰ੍ਥਕਮ੍ 19.
ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬੀਜ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਛੇਵਾਂ ਰੂਪ, ਤੀਜਾ, ਵਿਸਰਗ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚੌਥਾ।
ਵਿਦ੍ਯਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਗਰੁਡੇਨ ਧृਤਾ ਪੁਰਾ 19.
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਗਰੁੜ ਨੇ ਸੰਭਾਲਿਆ ਸੀ।
ਗਲੇ ਕੁਰੁ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਕੁਲੇ ਚ ਗੁਲ੍ਫਯੋਃ ਸ੍ਮृਤਃ 19.
ਗਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਗੁਲਫ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਯਾਦ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹੇ ਵਿਲਿਖਿਤਾ ਯਤ੍ਰ ਤਨ੍ਨਾਗਾਃ ਸਂਤ੍ਯਜਨ੍ਤਿ ਚ 19.
ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਸੱਪ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦ੍ਗृਹੇ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾ ਜਪ੍ਤਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਨਾਗਾਸ੍ਤ੍ਯਜਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ 19.
ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੰਤ੍ਰ ਕਣਕਾਂ ਉੱਤੇ ਜਪ ਕੇ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਥੋਂ ਸੱਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ੴ ਸੁਵਰ੍ਣਰੇਖੇ ਕੁਕ੍ਕੁਟਵਿਗ੍ਰਹਰੂਪਿਣਿ ਸ੍ਵਾਹਾ 19.
ਓਂ ਸੁਵਰਨਰੇਖੇ, ਕੁੱਕੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸ੍ਵਾਹਾ।
ਨਾਮੈਤਦ੍ਵਾਰਿਧਾਰਾਭਿਃ ਸ੍ਨ੍ਨਾਤੋ ਦष੍ਟੋ ਵਿषਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ 19.
ਇਸ ਨਾਮ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ, ਜਿਹੜਾ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਡੱਸਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਂਗੁष੍ਠਾਦਿ ਕਨਿष੍ਠਾਨ੍ਤਂ ਕਰੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯਾਥ ਦੇਹਕੇ 19.
ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਤੱਕ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਤੇ ਫਿਰ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤਿ ਚ ਤਚ੍ਛਾਯਾਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇऽਪਿ ਵਿषਪਨ੍ਨਗਾਃ 19.
ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਉਸ ਛਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ੴ ਹ੍ਰੀ ਹ੍ਰੌ ਹ੍ਰੀਂ ਭਿ(ਭੀ) ਰੁਣ੍ਡਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ 19.
ਓਂ ਹ੍ਰੀ ਹ੍ਰਾਉ ਹ੍ਰੀੰ ਭੀ ਰੁੰਡਾਏ ਸ੍ਵਾਹਾ।
ਅ ਆ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤੁ ਪਾਦਾਗ੍ਰੇ ਇ ਈ ਗੁਲਫੇऽਥ ਜਾਨੁਨਿ 19.
'ਅ' ਤੇ 'ਆ' ਪੈਰ ਦੇ ਅੱਗੇ, 'ਇ' ਤੇ 'ਈ' ਗੁਲਫ਼ ਉੱਤੇ, ਫਿਰ ਗੋਡੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਕ੍ਕ੍ਰੇ ਅਮੁਤ੍ਤਮਾਂਗੇ ਅਃ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵੈ ਹਂਸਸਂਯੁਤਾਃ 19.
ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਵਕਰੀ ਅੰਗ 'ਅਹ' ਦੇ ਅੱਖਰ, ਹੰਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗਰੁਡੋऽਹਮਿਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਿषਹਰਾਂ (ਰੀਂ) ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ 19.
ਗਰੁੜ ਹਾਂ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, 'ਰੀਂ' ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਹਂਸਂ ਵਾਮਕਰੇ ਨਾਸਾਮੁਖਨਿਰੋਧਕृਤ੍ 19.
'ਹੰਸ' ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਨੱਕ ਤੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ ਵਾਯੁਨਾ ਸਮਾਕृष੍ਯ ਦष੍ਟਾਨਾਂ ਗਰਲਂ ਹਰੇਤ੍ 19.
ਹਵਾ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਡਸੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਹਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੀਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਂਗਿਰਾਮੂਲਂ ਤਣ੍ਡੁਲਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿषਾਪਹਮ੍ 19.
ਪ੍ਰਤਿਆੰਗਿਰਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਖਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮੂਲਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਬृਹਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਕੋਟ੍ਯਾਗੈਰਿਕਰ੍ਣਿਕਮ੍ 19.
ਸੁਫੈਦ ਬ੍ਰਿਹਤੀ, ਕਰਕੋਟੀ ਤੇ ਅਗਨੀਕਰਨਿਕਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ।
ਵਿषਮृਦ੍ਧਿਂ ਨ ਵ੍ਰਜੇਚ੍ਚ ਉष੍ਣਂ ਪਿਬਤਿ ਯੋ ਘृਤਮ੍ 19.
ਜੋ ਗਰਮ ਘੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ ਵਧਣ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸਰ੍ਵਾਂਗਲੇਪਤਸ਼ਚਾਪਿ ਪਾਨਾਦ੍ਵਾ ਵਿषਹृਦ੍ਭਵੇਤ੍ 19.
ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾ ਕੇ ਜਾਂ ਪੀ ਕੇ, ਇਹ ਵਿਸ਼ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।