ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਚਿਨ੍ਤਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਾਮਰੂਪਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਪ੍ਲਾਵਯਨ੍ਤਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸृष੍ਟਿਸਂਹਾਰਕਾਰਕਮ੍ ॥ ੧,੧੯੭.
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚੋ ਕਿ ਮਨੋਹਰ ਅਤੇ ਇੱਛਾ-ਰੂਪ ਹੋ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਭਿਰੁਦ੍ਦੀਪ੍ਤਂ ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਭੁਵਨਾਨ੍ਤਕਮ੍ । ਦਸ਼ਬਾਹੁਂ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਪਿਙ੍ਗਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਨਮ੍ ॥ ੧,੧੯੭.
ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ, ਦਸ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਾਰ ਚਿਹਰੇ, ਪਿੰਗਲ ਅੱਖਾਂ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬਰਛਾ ਫੜਿਆ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਸ਼ਸ਼ਿਸ਼ੇਖਰਮ੍ । ਭੈਰਵਨ੍ਤੁ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਗਰੁਡਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ॥ ੧,੧੯੭.
ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਗਰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਿੱਧੀ ਲਈ ਭੈਰਵ ਨੂੰ ਅਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ।
ਨਾਗਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਨਾਰ੍ਥਾਯ ਗਰੁਡਂ ਭੀਮਭੀषਣਮ੍ । ਪਾਦੌ ਪਾਤਾਲਂ ਸਂਸ੍ਥੌ ਚ ਦਿਸ਼ਃ ਪਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ॥ ੧,੧੯੭.
ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭੀਮ ਗਰੁੜ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰੋ; ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਉਸਦੇ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰੀਆਂ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾ ਉਰਸਿ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਕਣ੍ਠਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵਾਦੀਸ਼ਾਨਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ॥ ੧,੧੯੭.
ਸੱਤ ਸਵਰਗ ਉਸਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਉਸਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਈਸ਼ਾਨ ਤੱਕ, ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਚਿੰਤਨ ਕਰੋ।
ਸਦਾਸ਼ਿਵਸ਼ਿਖਾਨ੍ਤਸ੍ਥਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤ੍ਰਿਤਯਮੇਵ ਚ । ਪਰਾਤ੍ਪਰਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਭੁਵਨਨਾਯਕਮ੍ ॥ ੧,੧੯੭.
ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸ਼ਿਵ ਤਾਰਕਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਮੁਗ੍ਰਰੂਪਞ੍ਚ ਵਿषਨਾਗਕ੍ਸ਼ਯਙ੍ਕਰਮ੍ । ਗ੍ਰਸਨਂ ਭੀਮਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਗਰੁਡਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਗ੍ਰਹਮ੍ ॥ ੧,੧੯੭.
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਉਗਰ ਰੂਪ, ਵਿਸ਼ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਡਰਾਉਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਗਰੁੜ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਮਿਵ ਦੀਪ੍ਤਂ ਚ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ । ਏਵਂ ਨ੍ਯਾਸਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਦ੍ਯਨ੍ਮਨਸਿ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ॥ ੧,੧੯੭.
ਕਾਲ-ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰੋ; ਇਸ ਨਿਆਸ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚੋ,
ਤਤ੍ਤਦੇਵ ਭਵੇਤ੍ਸਾਧ੍ਯਂ ਨਰੋ ਵੈ ਗਰੁਡਾਯਤੇ । ਪ੍ਰੇਤਾ ਭੂਤਾਸ੍ਤਥਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਨਾਗਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਜ੍ਵਰਾਸ਼੍ਚਾਤੁਰ੍ਥਿਕਾਦਯਃ ॥ ੧,੧੯੭.
ਉਹੀ ਸਾਧਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਗਰੁੜ-ਸਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਤ, ਭੂਤ, ਯਕਸ਼, ਸੱਪ, ਗੰਧਰਵ, ਰਾਖਸ਼, ਉਸਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚੌਥੇ ਤੇ ਹੋਰ ਜਵਰ ਵੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਰੁਵਾਚ । ਏਵਂ ਸ ਗਰੁਡਂ ਪ੍ਰੋਚੇ ਗਰੁਡਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਚ । ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੋ ਯਥਾ ਗੌਰੀਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਸ਼ृਣੁ ॥ ੧,੧੯੭.
ਧਨਵੰਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਰੁੜ ਨੇ ਕਹਿਆ, ਤੇ ਗਰੁੜ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੱਸਿਆ, ਤੂੰ ਵੀ ਸੁਣ।
ਪੂਰ੍ਵੇ ਕਾਮਰੂਪਾਯ ਅਸਿਤਾਙ੍ਗਾਯ ਭੈਰਵਾਯ ਨਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯੈ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚੈਵ ਕਨ੍ਦਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ਰੁਰੁਭੈਰਵਾਯ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾ ਵਾ ਆਵਾਹਯੇਤ੍ ॥ ੧,੧੯੮.
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਾਮਰੂਪ, ਅਸੀਤਾਂਗ, ਭੈਰਵ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਕੰਦ, ਰੁਰੂ ਭੈਰਵ ਅਤੇ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਆਵਾਹਨ ਕਰੋ।
ਤਥਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਚਣ੍ਡਾਯ ਵੈ ਨਮਃ । ਕੌਮਾਰ੍ਯੈ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਚੋਲ੍ਕਾਯ ਕ੍ਰੋਧਾਯ ਨਮਃ ਵੈष੍ਣਵ੍ਯੈ ॥ ੧,੧੯੮.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚੰਡਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚੋਲਕਾ, ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਗ੍ਨਿਕੋਣੇ ਅਘੋਰਾਯੋਨ੍ਮਤ੍ਤਭੈਰਵਾਯੇਤਿ ਵਾਰਾਹ੍ਯੈ । ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਕੋਣੇ ਸਾਰਾਯ ਕਪਾਲਿਨੇ ਭੈਰਵਾਯ ਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰ੍ਯੈ ॥ ੧,੧੯੮.
ਅੱਗੀ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਅਘੋਰਾ, ਉਨਮੱਤ ਭੈਰਵ ਅਤੇ ਵਾਰਾਹੀ ਨੂੰ; ਰੱਖਸ਼ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ, ਕਪਾਲਿਨ ਭੈਰਵ ਅਤੇ ਮਾਹੇਂਦਰੀ ਨੂੰ।
ਵਾਯੁਕੋਣੇ ਜਾਲਨ੍ਧਰਾਯ ਭੀषਣਾਯ ਭੈਰਵਾਯ ਚਾਮੁਣ੍ਡਾਯੈ । ਈਸ਼ਕੋਣਕੇ ਵਟੁਕਾਯ ਸਂਹਾਰਞ੍ਚਣ੍ਡਿਕਾਞ੍ਚ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ॥ ੧,੧੯੮.
ਪੱਛਮੀ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਜਾਲੰਧਰ, ਭੀਸ਼ਣ, ਭੈਰਵ ਅਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬੀ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਵਟੁਕਾ, ਸੰਹਾਰ ਅਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰਤਿਪ੍ਰੀਤਿਕਾਮਦੇਵਾਨ੍ਪਞ੍ਚਬਾਣਾਨ੍ਯਜੇਦਥ । ਧ੍ਯਾਨਾਰ੍ਚਨਾਜ੍ਜਪ੍ਯਹੋਮਾਦ੍ਦੇਵੀ ਸਿਦ੍ਧਾ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ ॥ ੧,੧੯੮.
ਫਿਰ, ਰਤੀ, ਪ੍ਰੀਤੀ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਪੰਜ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਧਿਆਨ, ਅਰਚਨਾ, ਜਪ ਅਤੇ ਹੋਮ ਰਾਹੀਂ, ਦੇਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਾ ਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵ੍ਯਾਧਿਂ ਹਨ੍ਯਾਜ੍ਜ੍ਵਾਲਾਮੁਖੀਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਜ੍ਵਾਲਾਮੁਖੀਕ੍ਰਮਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਾ ਪੂਜ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯਤਃ ਸ਼ੁਭਾ ॥ ੧,੧੯੮.
ਨਿਤਿਆ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ, ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ਅਤੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਾਰੁਣਾ ਮਦਨਾਤੁਰਾ ਮਹਾਮੋਹਾ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਪਿ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀ ਚ ਕਲਨਾਕਰ੍षਿਣੀ ਭਾਰਤੀ ਤਥਾ ॥ ੧,੧੯੮.
ਨਿਤਿਆਰੁਣਾ, ਜੋ ਕਾਮ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂ ਮੋਹ ਹੈ; ਮਹੇਂਦ੍ਰਾਣੀ, ਕਲਨਾ-ਕਰਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਵੀ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਚੈਵ ਮਾਹੇਸ਼ੀ ਕੌਮਾਰੀ ਵੈष੍ਣਵੀ ਤਥਾ । ਵਾਰਾਹੀ ਚੈਵ ਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰੀ ਚਾਮੁਣ੍ਡਾ ਚਾਪਰਾਜਿਤਾ ॥ ੧,੧੯੮.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਮਹੇਸ਼ੀ, ਕੌਮਾਰੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਣਵੀ; ਵਾਰਾਹੀ, ਮਹੇਂਦ੍ਰੀ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਵੀ ਹਨ।
ਵਿਜਯਾ ਚਾਜਿਤਾ ਚੈਵਮੋਹਿਨੀ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਤਥਾ । ਸ੍ਤਮ੍ਭਿਨੀ ਜृਮ੍ਭਿਣੀ ਪੂਜ੍ਯਾ ਕਾਲਿਕਾ ਪਦ੍ਮਬਾਹ੍ਯਤਃ । ਜ੍ਵਾਲਾਮੁਖੀਕ੍ਰਮਂ ਚਾਰ੍ਚੇਦ੍ਵਿषਾਦਿਹਰਣਂ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੯੮.
ਵਿਜਯਾ, ਅਜਿਤਾ, ਮੋਹਿਨੀ ਅਤੇ ਤਵਰਿਤਾ; ਸਤੰਭਿਨੀ ਅਤੇ ਜ੍ਰਿੰਭਿਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਲਿਕਾ ਨੂੰ ਕਮਲ ਦੇ ਬਾਹਰ; ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੧੯੯ ਭੈਰਵ ਉਵਾਚ । ਅਥ ਚੂਡਾਮਣਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ । ਸੂਰ੍ਯਂ ਦੇਵੀਂ ਗਣਂ ਸੋਮ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਲਿਖੇਨ੍ਨਰਃ ॥ ੧,੧੯੯.
ਭੈਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਚੂੜਾਮਣੀ ਦੀ ਵਿਵਰਣ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ ਹੈ; ਸੂਰਜ, ਦੇਵੀ, ਗਣ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰੇਖਾ ਗੋਮੂਰ੍ਤ੍ਰਿਕਾਭਾ ਅਥਵਾ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਵਾਕ੍ਯਤਃ । ਦਿਸ਼ਸ੍ਥਾਨਪ੍ਰਸੂਤੋ ਵਾ ਧ੍ਵਜਾਦੀਨ੍ਗਣਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ॥ ੧,੧੯੯.
ਤਿੰਨ ਰੇਖਾਵਾਂ, ਗੋਮੂਤਰ ਵਰਗੀਆਂ ਜਾਂ ਵਹਿੰਦੇ ਜਲ ਤੋਂ; ਜਾਂ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਵਜ ਆਦਿ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਗਿਣਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਵਜੋ ਧੂਮੋऽਥ ਸਿਂਹਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵਾ ਵृषਃ ਖਰਦਨ੍ਤਿਨੌ । ਧ੍ਵਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਅष੍ਟਮੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਨਾਮ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ਨ੍ਯਸੇਤ੍ ॥ ੧,੧੯੯.
ਧਵਜ, ਧੂੰਆ, ਸਿੰਘ, ਕੁੱਤਾ, ਵੱਛਾ, ਗਧਾ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਗਿੱਧ — ਇਹ ਅੱਠ ਨਾਮ ਜਾਣਣ ਯੋਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਵਜਸ੍ਥਾਨੇ ਧ੍ਵਜਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਚਿਨ੍ਤਾਧਨਾਦਿਕਮ੍ । ਧ੍ਵਜਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਧੂਮ੍ਰੋ ਧਾਤੁਚਿਨ੍ਤਾ ਚ ਲਾਭਕृਤ੍ ॥ ੧,੧੯੯.
ਧਵਜ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਧਵਜ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਰਾਜ, ਧਨ ਆਦਿ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਧਵਜ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਧੂੰਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਧਾਤੂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਵਜਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਥਿਤੇ ਸਿਂਹੇ ਧਨਲਾਭਾਦਿਕਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸ੍ਥਿਤੇ ਸ਼ੁਨਿਧ੍ਵਜਸ੍ਥਾਨੇ ਦਾਸੀਚਿਨ੍ਤਾਸੁਖਾਦਿਕਮ੍ ॥ ੧,੧੯੯.
ਧਵਜ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਸਿੰਘ ਹੋਣ ਨਾਲ ਧਨ ਲਾਭ ਆਦਿ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਧਵਜ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਕੁੱਤਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਾਸੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ, ਸੁਖ ਆਦਿ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਵਜਸ੍ਥਾਨੇ ਵृषਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਨਚਿਨ੍ਤਾ ਚ ਲਾਭਕਮ੍ । ਧ੍ਵਜਸ੍ਥਾਨੇ ਖਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਃ ਖਕ੍ਲੇਸ਼ਾਦਿਕਂ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੯੯.
ਧਵਜ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਵੱਛਾ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਸਥਾਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਧਵਜ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਗਧਾ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਦੁਖ, ਕਲੇਸ਼ ਆਦਿ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਵਜਸ੍ਥਾਨੇ ਗਜਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਨਚਿਨ੍ਤਾਜਯਾਦਿਕਮ੍ । ਧ੍ਵਜਸ੍ਥਾਨੇ ਤਥਾ ਧ੍ਵਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਕ੍ਲੇਸ਼ਚਿਨ੍ਤਾ ਧਨਕ੍ਸ਼ਯਃ ॥ ੧,੧੯੯.
ਧਵਜ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਹਾਥੀ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਸਥਾਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ, ਜਿੱਤ ਆਦਿ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਧਵਜ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਗਿੱਧ ਹੋਣ ਨਾਲ ਕਲੇਸ਼ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਧੂਮ੍ਰਸ੍ਥਾਨੇ ਧ੍ਵਜਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੁਃ ਖਂ ਤਤੋ ਧਨਮ੍ । ਧੂਮ੍ਰੇ ਧੂਮ੍ਰਂ ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਲਿਦੁਃ ਖਾਦਿਕਂ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੯੯.
ਧੂੰਏ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਧਵਜ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੁਖ, ਫਿਰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਧੂੰਏ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਧੂੰਆ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਕਲੇ ਅਤੇ ਦੁਖ ਆਦਿ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਧੂਮ੍ਰਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਥਿਤੇ ਸਿਂਹੇ ਮਨਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਧਨਾਦਿਕਮ੍ । ਧੂਮ੍ਰਸ੍ਥਾਨੇ ਸ਼ੁਨਿ ਸ੍ਥਿਤੇ ਜਯਲਾਭਾਦਿਕਂ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੯੯.
ਧੂੰਏ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਸਿੰਘ ਹੋਣ ਨਾਲ ਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ, ਧਨ ਆਦਿ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਧੂੰਏ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਕੁੱਤਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਜਿੱਤ, ਲਾਭ ਆਦਿ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਧੂਮ੍ਰਸ੍ਥਾਨੇ ਵृषਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਰੀਗੋऽਸ਼੍ਵਧਨਾਦਿਕਮ੍ । ਧੂਮ੍ਰਸ੍ਥਾਨੇ ਖਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਧਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਨਕ੍ਸ਼ਯਃ ॥ ੧,੧੯੯.
ਧੂੰਏ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਵੱਛਾ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਨਾਰੀ, ਘੋੜੇ, ਧਨ ਆਦਿ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਧੂੰਏ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਗਧਾ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਰੋਗ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੧੯੮ ਭੈਰਵ ਉਵਾਚ । ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾਮਥੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਾਮ੍ । ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਆਗਚ੍ਛ ਦੇਵਿ ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਰੇਖਾਕਾਰਣਮ੍ । ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੇਦਿਨੀ ਭਂ ਨਮਃ ਮਦਨਕ੍ਸ਼ੋਭਿਣਾ ਤਥਾ । ਐ ਯਂ ਯਂ ਕ੍ਰੀਂ ਵਾ ਗੁਣਰੇਖਯਾ ਹ੍ਰੀਂ ਮਦਨਾਨ੍ਤਰੇ ਚ । ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਚ ਨਿਰਞ੍ਜਨਾ ਵਾਗਤਿ ਮਦਨਾਨ੍ਤਰੇਖੇ ਖਨੇਤ੍ਰਾਵਲੀਤਿ ਚ । ਵੇਗਵਤਿ ਮਹਾਪ੍ਰੇਤਾਸਨਾਯ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍ । ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਰੈਂ ਨੈਂ ਕ੍ਰੈਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਦਦ੍ਰਵੇ ਕ੍ਰੀਂ ਨਮਃ । ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਯੈ ਨਮਃ । ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਰੀਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਓਂ ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਚ ਤਥੋਤ੍ਤਰਮ੍ । ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੂਰ੍ਧ੍ਵਂਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਿਮਮ੍ । ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਪਾਸ਼ਾਯ ਕ੍ਰੀਂ ਅਙ੍ਕੁਸ਼ਾਯ ਐਂ ਕਪਾਲਾਯ ਨਮਃ । ਆਦ੍ਯਂ ਭਯਂ ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਚ ਤਥਾ ਸ਼ਿਰਃ ਤਥਾ ਸ਼ਿਖਾਯੈ ਕਵਚੇ । ਐਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਰੀਂ ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਯਫਟ੍ ॥ ੧,੧੯੮.
ਭੈਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਦਾ ਨਮੀ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ। 'ਓਂ ਹਰੀਂ, ਆਓ ਦੇਵੀ, ਐਂ ਹਰੀਂ ਹਰੀਂ, ਲਕੀਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ। ਓਂ ਹਰੀਂ, ਕਲੇਦਿਨੀ, ਭੰ, ਨਮਸਕਾਰ, ਮਦਨ-ਕਸ਼ੋਭਿਨੀ ਨੂੰ ਵੀ। ਐ, ਯੰ ਯੰ, ਕ੍ਰੀਂ, ਜਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਨਾਲ, ਹਰੀਂ, ਤੇ ਮਦਨ ਵਿੱਚ। ਐਂ ਹਰੀਂ ਹਰੀਂ, ਤੇ ਨਿਰੰਜਨਾ, ਵਾਗਤੀ, ਮਦਨ ਲਕੀਰ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਖਨੇਤ੍ਰ-ਅਵਲੀਤੀ। ਵੇਗਵਤੀ ਨੂੰ, ਮਹਾ-ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਆਸਨ ਲਈ, ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਓਂ ਹਰੀਂ, ਕ੍ਰੈੰ, ਨੈੰ, ਕ੍ਰੈੰ, ਸਦਾ ਮਦਨ ਦੀ ਮਸਤ ਹੋਣ ਲਈ, ਕ੍ਰੀਂ, ਨਮਸਕਾਰ। ਐਂ ਹਰੀਂ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ ਹਰੀਂ ਕ੍ਰੀਂ, ਪੱਛਮੀ ਚਿਹਰੇ ਲਈ, ਓਂ ਐਂ ਹਰੀਂ ਹਰੀਂ, ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਲਈ। ਐਂ ਹਰੀਂ, ਦੱਖਣ ਤੇ ਉਪਰਲੇ ਚਿਹਰੇ ਲਈ, ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਲਈ। ਓਂ ਹਰੀਂ, ਫੰਦੇ ਲਈ, ਕ੍ਰੀਂ, ਅੰਕੁਸ਼ ਲਈ, ਐਂ, ਕਪਾਲ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਪਹਿਲਾ ਡਰ, ਐਂ ਹਰੀਂ, ਤੇ ਸਿਰ ਲਈ, ਤੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਕਵਚ ਲਈ। ਐਂ ਹਰੀਂ ਕ੍ਰੀਂ, ਹਥਿਆਰ ਲਈ, ਫਟ।