ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਹਂਸ ਏषਾਞ੍ਚ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਮਾਂਸਂ ਵਾ ਰੋਮ ਸ਼ੋਣਿਤਮ੍ । ਧੂਪਂ ਦਦ੍ਯਾਜ੍ਜ੍ਵਰਾਰ੍ਤੇਭ੍ਯ ਉਨ੍ਮਤ੍ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ॥ ੧,੧੯੩.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਦ, ਪਿਸਾਬ, ਮਾਸ, ਵਾਲ ਜਾਂ ਖੂਨ, ਜਦੋਂ ਧੂਪ ਵਜੋਂ ਬੁਖਾਰ ਜਾਂ ਪਾਗਲਪਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਏਤਾਨ੍ਯੌषਧਜਾਤਾਨਿ ਕਥਿਤਾਨਿ ਉਮਾਪਤੇ । ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਤਾਸ਼੍ਚ ਰੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼ਨਿਰ੍ਯਥਾ ॥ ੧,੧੯੩.

ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਵਾਈਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਐਸੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਜਰ ਵੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਔषਧਂਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਂਸ੍ਮृਤੋ ਰੋਗਨੁਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਧ੍ਯਾਤੋऽਰ੍ਚਿਤਃ ਸ੍ਤੁਤੋ ਵਾਪਿ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ॥ ੧,੧੯੩.

ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਦਵਾਈ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਚਾਹੇ ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੧੯੪ ਹਰਿਰੁਵਾਚ । ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਹਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵੈष੍ਣਵਂ ਕਵਚਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਯੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕृਤਾ ਸ਼ਮ੍ਭੋਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਪਯਤਃ ਪੁਰਾ ॥ ੧,੧੯੪.

ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਵੈਸ਼ਨਵ ਕਵਚ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਵਾਈ ਸੀ।

ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਮਜਂ ਨਿਤ੍ਯਮਨਾਮਯਮ੍ । ਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਪਿਨਮਵ੍ਯਯਮ੍ ॥ ੧,੧੯੪.

ਸਦਾ ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਅਜਨਮਾ, ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ—

ਬਧ੍ਨਾਮ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਤਿਸਰਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਅਮੋਘਾਪ੍ਰਤਿਮਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੁਃ ਖਨਿਵਾਰਣਮ੍ ॥ ੧,੧੯੪.

ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਧਾਗਾ ਬੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਵਿਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਾਮਗ੍ਰਤਃ ਪਾਤੁ ਕृष੍ਣੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਪृष੍ਠਤਃ । ਹਰਿਰ੍ਮੇ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਸ਼ਿਰੋ ਹृਦਯਞ੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ॥ ੧,੧੯੪.

ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਪਿੱਛੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੇਰੀ ਹਿਫਾਜਤ ਕਰੇ, ਹਰੀ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਮਨੋ ਮਮ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਜਿਹ੍ਵਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਪ੍ਰਾਤੁ ਨੇਤ੍ਰੇ ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਸਙ੍ਕਰ੍षਣੋ ਵਿਭੁਃ ॥ ੧,੧੯੪.

ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਦੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਸਵੇਰੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ, ਅਤੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਜੋ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਪਾਤੁ ਮੇ ਘ੍ਰਾਣਮਨਿਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਚਰ੍ਮ ਚ । ਵਨਮਾਲੀ ਗਲਸ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਮਧਃ ॥ ੧,੧੯੪.

ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਮੇਰੀ ਨੱਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਮੇਰੀ ਚਮੜੀ ਦੀ; ਵਨਮਾਲੀ ਮੇਰੇ ਗਲੇ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਮੇ ਚਕ੍ਰਂ ਵਾਮਂ ਦੈਤ੍ਯਨਿਵਾਰਣਮ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਨ੍ਤੁ ਗਦਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਾਸੁਰਨਿਵਾਰਿਣੀ ॥ ੧,੧੯੪.

ਮੇਰੀ ਖੱਬੀ ਪਾਸੇ ਚਕਰ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੱਜੀ ਪਾਸੇ ਗਦਾ ਦੇਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਉਦਰਂ ਮੁਸਲਂ ਪਾਤੁ ਪृष੍ਠਂ ਮੇ ਪਾਤੁ ਲਾਙ੍ਗਲਮ੍ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਮੇ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਂ ਜਙ੍ਘੇ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਨਨ੍ਦਕਃ ॥ ੧,੧੯੪.

ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮੂਸਲ ਕਰੇ, ਪਿੱਠ ਦੀ ਲਾਂਗਲ ਕਰੇ; ਉਪਰੋਂ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਨੰਦਕ ਮੇਰੀਆਂ ਪਿੰਡੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਪਾਰ੍ष੍ਣੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼੍ਚ ਪਦ੍ਮਂ ਮੇ ਚਰਣਾਵੁਭੌ । ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਾਤੁ ਮਾਂ ਗਰੁਡਃ ਸਦਾ ॥ ੧,੧੯੪.

ਮੇਰੇ ਪੜ੍ਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸ਼ੰਖ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪਦਮ ਕਰੇ; ਗਰੁੜ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋਣ।

ਵਰਾਹੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਜਲੇ ਵਿषਮੇषੁ ਚ ਵਾਮਨਃ । ਅਟਵ੍ਯਾਂ ਨਰਸਿਂਹਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਾਤੁ ਕੇਸ਼ਵਃ ॥ ੧,੧੯੪.

ਜਲ ਵਿੱਚ ਵਰਾ੍ਹਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਔਖੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਮਨ; ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਘ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੇਰੀ ਹਿਫਾਜਤ ਕਰੇ।

ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭੋ ਭਗਵਾਨ੍ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਮੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤੁ । ਸਾਂਖ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕਪਿਲੋ ਧਾਤੁਸਾਮ੍ਯਂ ਕਰੋਤੁ ਮੇ ॥ ੧,੧੯੪.

ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਭਗਵਾਨ ਮੈਨੂੰ ਸੋਨਾ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਸੰਖਿਆ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਕਪਿਲ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਤੋਲ ਕਰੇ।

ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਨਿਵਾਸੀ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਂ ਨਯਤ੍ਵਜਃ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸੂਦਯਤਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਮਧੁਕੈਟਭਮਰ੍ਦਨਃ ॥ ੧,੧੯੪.

ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਦੇ ਵਾਸੀ ਮੈਨੂੰ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ।

ਸਦਾਕਰ੍षਤੁ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਕਿਲ੍ਬਿषਂ ਮਮ ਵਿਗ੍ਰਹਾਤ੍ । ਹਂਸੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਕੂਰ੍ਮਃ ਪਾਤੁ ਮਾਂ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍ ॥ ੧,੧੯੪.

ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪਾਪ ਖਿੱਚ ਲਏ; ਹੰਸ, ਮਤਸਯ ਅਤੇ ਕੂਰਮ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ।

ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਮੇ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਕृਨ੍ਤਤੁ । ਤਥਾ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਪਾਲਯਤਾਂ ਮਮ ॥ ੧,੧੯੪.

ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਦੇਵ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਮੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਸ਼ੇषੋ ਮੇ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਕਰੋਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਵਡਵਾਮੁਖੋ ਨਾਸ਼ਯਤਾਂ ਕਲ੍ਮषਂ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਮਯਾ ॥ ੧,੧੯੪.

ਸ਼ੇਸ਼ ਮੇਰਾ ਗਿਆਨ ਨਿਰਮਲ ਕਰੇ, ਅਗਿਆਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ; ਵਡਵਾਮੁਖ ਮੇਰੇ ਕਰੇ ਹੋਏ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ।

ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਦਦਾਤੁ ਪਰਮਂ ਸੁਖਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਮਮ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਃ ਪ੍ਰਕੁਰੁਤਾਂ ਸਪੁਤ੍ਰਪਸ਼ੁਬਾਨ੍ਧਵਮ੍ ॥ ੧,੧੯੪.

ਪਰਮਾਤਮਾ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਦੇਵੇ; ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੇਵੇ।

ਸਰ੍ਵਾਨਰੀਨ੍ਨਾਸ਼ਯਤੁ ਰਾਮਃ ਪਰਸ਼ੁਨਾ ਮਮ । ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਸ੍ਤੁ ਦਸ਼ਰਥਿਃ ਪਾਤੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਭੁਜਃ ॥ ੧,੧੯੪.

ਰਾਮ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ; ਦਸ਼ਰਥੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ।

ਸ਼ਤ੍ਰੀਨ੍ਹਲੇਨ ਮੇ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਰਾਮੋ ਯਾਦਵਨਨ੍ਦਨਃ । ਪ੍ਰਲਮ੍ਬਕੇਸ਼ਿਚਾਣੂਰਪੂਤਨਾਕਂਸਨਾਸ਼ਨਃ । ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਯੋ ਬਾਲਭਾਵਃ ਸ ਮੇ ਕਾਮਾਨ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤੁ ॥ ੧,੧੯੪.

ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਰਾਮ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਲ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਵੇ; ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਲੰਬ, ਕੇਸ਼ੀ, ਚਾਣੂਰ, ਪੂਤਨਾ ਅਤੇ ਕੰਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇਵੇ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਸਨ।

ਅਨ੍ਧਕਾਰਤਮੋਘੋਰਂ ਪੁਰੁषਂ ਕृष੍ਣषਿਙ੍ਗਲਮ੍ । ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਯਸਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਃ ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍ ॥ ੧,੧੯੪.

ਮੈਂ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਸ਼ਿੰਗਲ ਹੈ; ਡਰ ਨਾਲ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਪਾਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।

ਤਤੋऽਹਂ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਮਚ੍ਯੁਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ । ਧਨ੍ਯੋऽਹਂ ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਿਃ ॥ ੧,੧੯੪.

ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਪੂੰਡਰੀਕ-ਆਖ ਵਾਲੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ ਤੇ ਸਦਾ ਨਿਰਭੈ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਮੇਰਾ ਹੈ।

ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵੋਪਦ੍ਰਵਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਵੈष੍ਣਵਂ ਕਵਚਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਵਿਚਰਾਮਿ ਮਹੀਤਲੇ ॥ ੧,੧੯੪.

ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਕਵਚ ਬਾਂਧ ਕੇ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਪ੍ਰਧृष੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰਮਿਤਤੇਜਸਃ ॥ ੧,੧੯੪.

ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਅਟੱਲ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸੀਮ ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਇਹ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਤੁ ਮੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਥਾਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦਾਹृਤਮ੍ । ਯੋ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਯਞ੍ਚਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਾਪਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਬਧ੍ਨਾਤੁ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ ॥ ੧,੧੯੪.

ਜਿਵੇਂ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਮੇਰੀ ਸਫਲਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਣੀ ਰਹੇ। ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਪਾਪੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਬੰਨ੍ਹ ਦੇਵੇ।

ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਯਚ੍ਚਕ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਯੇ ਤ੍ਵਰਾਃ । ਤੇ ਹਿ ਚ੍ਛਿਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਪਾਪਾਨ੍ਮੇ ਮਮ ਹਿਂਸਨ੍ਤੁ ਹਿਂਸਕਾਨ੍ ॥ ੧,੧੯੪.

ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀਆਂ ਕੜੀਆਂ ਮੇਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਤੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ।

ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇषੁ ਪਿਸ਼ਾਚੇषੁ ਕਾਨ੍ਤਾਰੇष੍ਵਟਵੀषੁ ਚ । ਵਿਵਾਦੇ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੇषੁ ਦ੍ਯੂਤੇषੁ ਕਲਹੇषੁ ਚ ॥ ੧,੧੯੪.

ਰਾਖਸ਼ਾਂ, ਪਿਸਾਚਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਵਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਝਗੜਿਆਂ, ਰਾਜਮਾਰਗਾਂ, ਜੂਏ ਤੇ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ—

ਨਦੀਸਨ੍ਤਾਰਣੇ ਘੋਰੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਸਂਸ਼ਯੇ । ਅਗ੍ਨਿਚੌਰਨਿਪਾਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਗ੍ਰਹਨਿਵਾਰਣੇ ॥ ੧,੧੯੪.

ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਦੇ, ਜਦੋਂ ਜਾਨ ਨੂੰ ਖਤਰਾ ਹੋਵੇ, ਅੱਗ, ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਹਮਲੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ—