ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੁਨਿਮ੍ਬਤ੍ਰਿਕ੍ਰਟੁ ਗੋਮੂਤ੍ਰੇਣੈਵ ਘਰ੍षਿਤਮ੍ । ਨਸਯਮਾਲੇਪਨਞ੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਚੋਦ੍ਵਰ੍ਤਨਂ ਹਿਤਮ੍ ॥ ੧,੧੯੩.
ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਨਿੰਬ, ਤ੍ਰਿਕਟੂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਨਾਲ ਪਿਸ ਕੇ, ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਣ, ਮਲ੍ਹਣ ਅਤੇ ਉਤਰਨ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹਨ।
ਅਪਸ੍ਮਾਰਵਿषੋਨ੍ਮਾਦਸ਼ੋषਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਜ੍ਵਰਾਪਹਮ੍ । ਭੂਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਭਯਂ ਹਨ੍ਤਿ ਰਾਜਦ੍ਵਾਰੇषੁ ਯੋਜਨਾਤ੍ ॥ ੧,੧੯੩.
ਇਹ ਉਪਚਾਰ ਅਪਸਮਾਰ, ਜ਼ਹਿਰ, ਪਾਗਲਪਨ, ਸੁਕਾ ਰੋਗ, ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਤੇ ਬੁਖਾਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਰਾਜ ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਡਰ ਵੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਮ੍ਬਂ ਕੁष੍ਠਂ ਹਰਿਦ੍ਰੇ ਦ੍ਵੇ ਸ਼ਿਗ੍ਰੁ ਸਰ੍षਪਜਂ ਤਥਾ । ਦੇਵਦਾਰੁ ਪਟੋਲਞ੍ਚ ਧਾਨ੍ਯਂ ਤਕ੍ਰੇਣ ਘਰ੍षਿਤਮ੍ ॥ ੧,੧੯੩.
ਨਿੰਬ, ਕੁਸ਼ਟ, ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਲਦੀ, ਸ਼ਿਗਰੂ, ਸਰੋਂ, ਦੇਵਦਾਰੂ, ਪਟੋਲਾ ਅਤੇ ਧਾਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਛਾਛ ਨਾਲ ਪਿਸ ਕੇ—
ਦੇਹਂ ਤੈਲਾਕ੍ਤ ਗਾਤ੍ਰਂ ਵੈ ਨਯੇਦੁਦ੍ਵਰ੍ਤਨੇਨ ਚ । ਪਾਮਾਃ ਕੁष੍ਠਾਨਿ ਨਸ਼੍ਯੇਯੁਃ ਕਣ੍ਡੂਂ ਹਨ੍ਤਿ ਚ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ ॥ ੧,੧੯੩.
ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਇਸ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨਾਲ ਉਤਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਚਮੜੀ ਦੇ ਰੋਗ ਤੇ ਕੁਸ਼ਟ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਖੁਜਲੀ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾਮੁਦ੍ਰਂ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਕ੍ਸ਼ਾਰੋ ਰਾਜਿਕਾ ਲਵਣਂ ਵਿਡਮ੍ । ਕਟੁਲੋਹਰਜਸ਼੍ਚੈਵਂ ਤ੍ਰਿਵृਤ੍ਸੂਰਣਕਂ ਸਮਮ੍ । ਦਧਿਗੋਮੂਤ੍ਰਪਯਸਾ ਮਨ੍ਦਪਾਵਕਪਾਚਿਤਮ੍ ॥ ੧,੧੯੩.
ਸਮੁੰਦਰੀ ਲੂਣ, ਸੈਂਧਾ ਲੂਣ, ਖਾਰ, ਕਾਲੀ ਰਾਈ, ਸਧਾਰਣ ਲੂਣ, ਵਿਡ, ਲੋਹੇ ਦੀ ਜੰਗ, ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਿਤ, ਸੂਰਣ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਹੀਂ, ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਅੱਗ 'ਤੇ ਪਕਾ ਕੇ—
ਬਲਾਗ੍ਨਿਵਰ੍ਧਕਂ ਚੂਰ੍ਣਂ ਪਿਬੇਦੁष੍ਣੇਨ ਵਾਰਿਣਾ । ਜੀਰ੍ਣੇऽਜੀਰ੍ਣੇ ਤੁ ਭੁਞ੍ਜਤਿ ਮਾਂਸ੍ਯਾਦਿਘृਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ॥ ੧,੧੯੩.
ਇਹ ਚੂਰਨ ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੇ ਅੱਗ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਚਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਚੰਗਾ ਮਾਸ ਤੇ ਘੀ ਖਾਓ।
ਨਾਭਿਸ਼ੂਲਂ ਮੂਤ੍ਰਸ਼ੂਲਂ ਗੁਲ੍ਮਪ੍ਲੀਹਭਵਞ੍ਚ ਯਤ੍ । ਸਰ੍ਵਸ਼ੂਲਹਰਂ ਚੂਰ੍ਣਂ ਜਠਰਾਨਲਦੀਪਨਮ੍ । ਪਰਿਣਾਮਸਮੁਤ੍ਥਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਸ੍ਯ ਚ ਹਿਤਂ ਪਰਮ੍ ॥ ੧,੧੯੩.
ਇਹ ਚੂਰਨ ਨਾਭੀ, ਪਿਸਾਬ, ਗਠ, ਪਲੀਹਾ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੀੜਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪੇਟ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜੀਰਨ ਤੋਂ ਹੋਈ ਪੀੜ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਅਭਯਾਮਲਕਂ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਪਿਪ੍ਪਲੀ ਕਣ੍ਟਕਾਰਿਕਾ । ਸ਼ृਙ੍ਗੀ ਪੁਨਰ੍ਨਵਾ ਸ਼ੁਣ੍ਠੀ ਜਗ੍ਧਾ ਕਾਸਂ ਨਿਹਨ੍ਤਿ ਵੈ ॥ ੧,੧੯੩.
ਹਰੀਤਕੀ, ਆਮਲਾ, ਅੰਗੂਰ, ਪੀਪਲ, ਕੰਟਕਾਰੀ, ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ, ਪੁਨਰਨਵਾ ਤੇ ਸੁੰਠ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਖਾਂਸੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਭਯਾਮਲਕਂ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਪਾਠਾ ਚੈਵ ਵਿਭੀਤਕਮ੍ । ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਯਾ ਸਮਂ ਚੈਵ ਜਗ੍ਧਂ ਜ੍ਵਰਹਰਂ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੯੩.
ਹਰੀਤਕੀ, ਆਮਲਾ, ਅੰਗੂਰ, ਪਾਠਾ ਤੇ ਵਿਭੀਤਕ, ਸ਼ੱਕਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਬੁਖਾਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਬਦਰਂ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਪਿਪ੍ਪਲੀ ਚ ਵਿਰੇਕਕृਤ੍ । ਹਰੀਤਕੀ ਸੋष੍ਣਾਨੀਰਲਵਣਞ੍ਚ ਵਿਰੇਕਕृਤ੍ ॥ ੧,੧੯੩.
ਤ੍ਰਿਫਲਾ, ਬਦਰਾ, ਅੰਗੂਰ ਤੇ ਪੀਪਲ ਪਖਾਣਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਹਰੀਤਕੀ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਤੇ ਲੂਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪਖਾਣਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕੂਰ੍ਮਮਤ੍ਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਮਹਿषਗੋਸ਼ृਗਾਲਾਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰਾਃ । ਵਿਡਾਲਬਰ੍ਹਿਕਾਕਾਸ਼੍ਚ ਵਰਾਹੋਲੂਕਕੁਕ੍ਕੁਟਾਃ ॥ ੧,੧੯੩.
ਕਛੂਆ, ਮੱਛੀ, ਘੋੜਾ, ਮਹਿਸ, ਗਾਂ, ਗਿੱਧੜ, ਬਾਂਦਰ, ਬਿੱਲੀ, ਮੋਰ, ਕਾਂ, ਸੂਰ, ਉਲੂ ਤੇ ਕੁੱਕੜ—
ਹਂਸ ਏषਾਞ੍ਚ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਮਾਂਸਂ ਵਾ ਰੋਮ ਸ਼ੋਣਿਤਮ੍ । ਧੂਪਂ ਦਦ੍ਯਾਜ੍ਜ੍ਵਰਾਰ੍ਤੇਭ੍ਯ ਉਨ੍ਮਤ੍ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ॥ ੧,੧੯੩.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਦ, ਪਿਸਾਬ, ਮਾਸ, ਵਾਲ ਜਾਂ ਖੂਨ, ਜਦੋਂ ਧੂਪ ਵਜੋਂ ਬੁਖਾਰ ਜਾਂ ਪਾਗਲਪਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਾਨ੍ਯੌषਧਜਾਤਾਨਿ ਕਥਿਤਾਨਿ ਉਮਾਪਤੇ । ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਤਾਸ਼੍ਚ ਰੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼ਨਿਰ੍ਯਥਾ ॥ ੧,੧੯੩.
ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਵਾਈਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਐਸੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਜਰ ਵੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਔषਧਂਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਂਸ੍ਮृਤੋ ਰੋਗਨੁਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਧ੍ਯਾਤੋऽਰ੍ਚਿਤਃ ਸ੍ਤੁਤੋ ਵਾਪਿ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ॥ ੧,੧੯੩.
ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਦਵਾਈ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਚਾਹੇ ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੧੯੪ ਹਰਿਰੁਵਾਚ । ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਹਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵੈष੍ਣਵਂ ਕਵਚਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਯੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕृਤਾ ਸ਼ਮ੍ਭੋਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਪਯਤਃ ਪੁਰਾ ॥ ੧,੧੯੪.
ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਵੈਸ਼ਨਵ ਕਵਚ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਵਾਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਮਜਂ ਨਿਤ੍ਯਮਨਾਮਯਮ੍ । ਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਪਿਨਮਵ੍ਯਯਮ੍ ॥ ੧,੧੯੪.
ਸਦਾ ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਅਜਨਮਾ, ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ—
ਬਧ੍ਨਾਮ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਤਿਸਰਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਅਮੋਘਾਪ੍ਰਤਿਮਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੁਃ ਖਨਿਵਾਰਣਮ੍ ॥ ੧,੧੯੪.
ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਧਾਗਾ ਬੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਵਿਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਾਮਗ੍ਰਤਃ ਪਾਤੁ ਕृष੍ਣੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਪृष੍ਠਤਃ । ਹਰਿਰ੍ਮੇ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਸ਼ਿਰੋ ਹृਦਯਞ੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ॥ ੧,੧੯੪.
ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਪਿੱਛੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੇਰੀ ਹਿਫਾਜਤ ਕਰੇ, ਹਰੀ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਮਨੋ ਮਮ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਜਿਹ੍ਵਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਪ੍ਰਾਤੁ ਨੇਤ੍ਰੇ ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਸਙ੍ਕਰ੍षਣੋ ਵਿਭੁਃ ॥ ੧,੧੯੪.
ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਦੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਸਵੇਰੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ, ਅਤੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਜੋ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਪਾਤੁ ਮੇ ਘ੍ਰਾਣਮਨਿਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਚਰ੍ਮ ਚ । ਵਨਮਾਲੀ ਗਲਸ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਮਧਃ ॥ ੧,੧੯੪.
ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਮੇਰੀ ਨੱਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਮੇਰੀ ਚਮੜੀ ਦੀ; ਵਨਮਾਲੀ ਮੇਰੇ ਗਲੇ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਮੇ ਚਕ੍ਰਂ ਵਾਮਂ ਦੈਤ੍ਯਨਿਵਾਰਣਮ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਨ੍ਤੁ ਗਦਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਾਸੁਰਨਿਵਾਰਿਣੀ ॥ ੧,੧੯੪.
ਮੇਰੀ ਖੱਬੀ ਪਾਸੇ ਚਕਰ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੱਜੀ ਪਾਸੇ ਗਦਾ ਦੇਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਦਰਂ ਮੁਸਲਂ ਪਾਤੁ ਪृष੍ਠਂ ਮੇ ਪਾਤੁ ਲਾਙ੍ਗਲਮ੍ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਮੇ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਂ ਜਙ੍ਘੇ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਨਨ੍ਦਕਃ ॥ ੧,੧੯੪.
ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮੂਸਲ ਕਰੇ, ਪਿੱਠ ਦੀ ਲਾਂਗਲ ਕਰੇ; ਉਪਰੋਂ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਨੰਦਕ ਮੇਰੀਆਂ ਪਿੰਡੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਪਾਰ੍ष੍ਣੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼੍ਚ ਪਦ੍ਮਂ ਮੇ ਚਰਣਾਵੁਭੌ । ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਾਤੁ ਮਾਂ ਗਰੁਡਃ ਸਦਾ ॥ ੧,੧੯੪.
ਮੇਰੇ ਪੜ੍ਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸ਼ੰਖ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪਦਮ ਕਰੇ; ਗਰੁੜ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋਣ।
ਵਰਾਹੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਜਲੇ ਵਿषਮੇषੁ ਚ ਵਾਮਨਃ । ਅਟਵ੍ਯਾਂ ਨਰਸਿਂਹਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਾਤੁ ਕੇਸ਼ਵਃ ॥ ੧,੧੯੪.
ਜਲ ਵਿੱਚ ਵਰਾ੍ਹਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਔਖੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਮਨ; ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਘ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੇਰੀ ਹਿਫਾਜਤ ਕਰੇ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭੋ ਭਗਵਾਨ੍ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਮੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤੁ । ਸਾਂਖ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕਪਿਲੋ ਧਾਤੁਸਾਮ੍ਯਂ ਕਰੋਤੁ ਮੇ ॥ ੧,੧੯੪.
ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਭਗਵਾਨ ਮੈਨੂੰ ਸੋਨਾ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਸੰਖਿਆ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਕਪਿਲ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਤੋਲ ਕਰੇ।
ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਨਿਵਾਸੀ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਂ ਨਯਤ੍ਵਜਃ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸੂਦਯਤਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਮਧੁਕੈਟਭਮਰ੍ਦਨਃ ॥ ੧,੧੯੪.
ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਦੇ ਵਾਸੀ ਮੈਨੂੰ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ।
ਸਦਾਕਰ੍षਤੁ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਕਿਲ੍ਬਿषਂ ਮਮ ਵਿਗ੍ਰਹਾਤ੍ । ਹਂਸੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਕੂਰ੍ਮਃ ਪਾਤੁ ਮਾਂ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍ ॥ ੧,੧੯੪.
ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪਾਪ ਖਿੱਚ ਲਏ; ਹੰਸ, ਮਤਸਯ ਅਤੇ ਕੂਰਮ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ।
ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਮੇ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਕृਨ੍ਤਤੁ । ਤਥਾ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਪਾਲਯਤਾਂ ਮਮ ॥ ੧,੧੯੪.
ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਦੇਵ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਮੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸ਼ੇषੋ ਮੇ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਕਰੋਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਵਡਵਾਮੁਖੋ ਨਾਸ਼ਯਤਾਂ ਕਲ੍ਮषਂ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਮਯਾ ॥ ੧,੧੯੪.
ਸ਼ੇਸ਼ ਮੇਰਾ ਗਿਆਨ ਨਿਰਮਲ ਕਰੇ, ਅਗਿਆਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ; ਵਡਵਾਮੁਖ ਮੇਰੇ ਕਰੇ ਹੋਏ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ।
ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਦਦਾਤੁ ਪਰਮਂ ਸੁਖਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਮਮ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਃ ਪ੍ਰਕੁਰੁਤਾਂ ਸਪੁਤ੍ਰਪਸ਼ੁਬਾਨ੍ਧਵਮ੍ ॥ ੧,੧੯੪.
ਪਰਮਾਤਮਾ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਦੇਵੇ; ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੇਵੇ।