ਈਸ਼ਵਿष੍ਣਵਰ੍ਕਦੇਵ੍ਯਾਦਿਕਵਚਂ ਸਰ੍ਵਸਾਧਕਮ੍ ਜਪਨਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਹੀਨਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ।। 18.
ਈਸ਼, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਅਰਕ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਵਚ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਤਜਪ੍ਯਾਦ੍ਵੇਦਫਲਂ ਯਜ੍ਞਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ 18.
ਇਸ ਨੂੰ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਯਗਿਆਂ ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯੇਚ੍ਚ ਸਿਤਪਦ੍ਮਸ੍ਥਂ ਵਰਦਂ ਚਾਭਯਂ ਕਰੇ 18.
ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਰ ਅਤੇ ਅਭੈ ਦਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਤਸ੍ਯੈਵਾਂਗਗਤਾਂ ਦੇਵੀਮਮृਤਾਮृਤਭਾषਿਣੀ(ਵਿਨਿ) ਮ੍ 18.
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।
ਜਪੇਦष੍ਟਸਹਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵੈ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਮਾਸਮੇਕਤਃ 18.
ਇਸ ਨੂੰ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ, ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ, ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਲਗਾਤਾਰ ਜਪੋ।
ਆਹ੍ਵਾਨਂ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਰੋਧਂ ਸਨ੍ਨਿਧਾਨਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ 18.
ਆਵਾਹਨ, ਸਥਾਪਨਾ, ਰੋਕ, ਹਾਜਰੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੱਖਣ।
ਦੀਪਾਂਬਰਂ ਭੂषਣਂ ਚ ਨੈਵਦ੍ਯਂ ਪਾਨਵੀਜਨਮ੍ 18.
ਦੀਵਾ, ਕਪੜਾ, ਗਹਿਣਾ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ, ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਤੇ ਪੰਖਾ।
ਵਾਦ੍ਯਂ ਗਤਿਂ ਚ ਨृਤ੍ਯਂ ਚ ਨ੍ਯਾਸਯੋਗਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ 18.
ਵਾਦਯ, ਚਲਣ, ਨ੍ਰਿਤ, ਹੱਥ ਪਾਉਂਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ।
षਡਂਗਾਦਿਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਪੂਜਨਂ ਤੁ ਕ੍ਰਮੋਦਿਤਮ੍ 18.
ਪੂਜਾ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਪਾਤ੍ਰਾਰ੍ਚਨਂ ਚਾਦੌਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣੈਵ ਤੁ ਤਾਡਨਮ੍ 18.
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਰਘਯ ਪਾਤਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਾ ਚਾਧਾਰਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਦੇਃ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਂ ਤਥਾਸਨੇ 18.
ਪੂਜਾ ਆਧਾਰ ਸ਼ਕਤੀ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਅਤੇ ਆਸਨ ਨਾਲ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਦੇਵਰੂਪਂ ਚ ਕਰਾਂਗਨ੍ਯਾਸਕਂ ਚਰੇਤ੍ 18.
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਹੱਥ ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਨਿਆਸ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੌ ਵਾ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇ ਵਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਪੁष੍ਪਂ ਤੁ ਭਾਸ੍ਵਰਮ੍ 18.
ਮੂਰਤੀ ਜਾਂ ਅਲਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਫੁੱਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਕਰਣਂ ਦੇਵੇ ਪਰਿਵਾਰਸ੍ਯ ਪੂਜਨਮ੍ 18.
ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਮੰਗਣੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਦਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸਾਯੁਧਾਃ ਪਰਿਵਾਰਕਾਃ 18.
ਧਰਮ ਆਦਿ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਥੀ ਹਨ।
ਮਾਤृਕਾਸ਼੍ਚ ਗਣਾਂਸ਼੍ਚਾਦੌ ਨਨ੍ਦਿਗਙ੍ਗੇ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍ 18.
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਗਣ, ਨੰਦੀ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ੴ ਅਮृਤੇਸ਼੍ਵਰ ੴ ਭੈਰਵਾਯ ਨਮਃ 18.
ਓਂ ਅਮ੍ਰਿਤੇਸ਼ਵਰ, ਓਂ ਭੈਰਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਏਵਂ ਸ਼ਿਵਾਯ ਕृष੍ਣਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਚ ਗਣਾਯ ਚ 18.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ।
ਪ੍ਰਾਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਗਾਰੁਡਂ ਚ ਸ਼ਿਵੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ 19.
ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਗਾਰੁੜ ਵਿਧੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਚਿਤਾਵਲ੍ਮੀਕਸ਼ੈਲਾਦੌ ਕਪੇ ਚ ਵਿਵਰੇ ਤਰੋਃ 19.
ਚਿਤਾ, ਚੀਟੀ ਦਾ ਬਿਲ, ਪਹਾੜ, ਗੁਫਾ ਜਾਂ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ।
षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਚ ਕਰ੍ਕਟੇ ਮੇषੇ ਮੂਲਾਸ਼੍ਲੇषਾਮਘਾਦਿषੁ 19.
ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਕਰਕ, ਮੇਸ਼, ਮੂਲ, ਅਸ਼ਲੇਸ਼ਾ, ਮਘਾ ਤੇ ਹੋਰ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਦਣ੍ਡੀ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਧਰੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਗ੍ਨਾਦਿਃ ਕਾਲਦੂਤਕਃ 19.
ਲਾਠੀ ਵਾਲਾ, ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਿਖਾਰੀ, ਨੰਗਾ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਦੂਤ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਿਨਪਤਿਰ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਅਰ੍ਦ੍ਧਯਾਮਂ ਤਤੋऽਪਰੇ 19.
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਨ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਅੱਧਾ ਪਹਰ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਹੋਰ।
ਨਾਗਭੋਗਃ ਕ੍ਰਮਾਞ੍ਜ੍ਞੇਯੋ ਰਾਤ੍ਰੌ ਬਾਣਵਿਵਰ੍ਤ੍ਤਨੈਃ 19.
ਸਰਪ ਦਾ ਰਸਤਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ।
ਕਰ੍ਕੋਟੋ ਜ੍ਞੋ ਗੁਰੁਃ ਪਦ੍ਮੋ ਮਹਾਪਦ੍ਮਸ਼੍ਚ ਭਾਰ੍ਗਵਃ 19.
ਕਰਕੋਟ, ਜ੍ਯਾ, ਗੁਰੂ, ਪਦਮ, ਮਹਾਪਦਮ ਤੇ ਭਾਰਗਵ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਦਿਵਾ ਸੁਰਗੁਰੋਰ੍ਭਾਗੇ ਸ੍ਯਾਦਮਰਾਨ੍ਤਕਃ 19.
ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਮਰਾਂਤਕ ਵਿਆਪਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਮਾਰ੍ਦ੍ਧਸਨ੍ਧਿਸਂਸ੍ਥਾਂ ਚ ਵੇਲਾਂ ਕਾਲਵਤੀਂ ਚਰੇਤ੍ 19.
ਅਧ ਯਾਮਾ ਦੇ ਸੰਧੀ ਵਾਲੀ ਕਾਲਵਤੀ ਵੇਲਾ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵਾ षਡ੍ਵੇਦਨੇਤ੍ਰਾਦ੍ਰਿਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਮਾਨੁषਾਂਸ਼ਕੈਃ 19.
ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਛੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਤੀਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ।
ਨਾਭੌ ਹृਦਿ ਸ੍ਤਨਤਟੇ ਕਣ੍ਠੇ ਨਾਸਾਪੁਟੇऽਕ੍ਸ਼ਿਣਿ 19.
ਨਾਭੀ, ਦਿਲ, ਛਾਤੀ, ਗਲਾ, ਨੱਕ ਦੇ ਸੁਰਾਖ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤੇ।
ਤਿष੍ਠਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਜੀਵੇਚ੍ਚ ਪੁਂਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਭਾਗਕੇ 19.
ਜੇ ਚੰਦਰਾ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਹੋਵੇ।