ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਤਕ੍ਰਂ ਕੁਸ਼ਮਲਂ ਵਾ ਮਰ੍ਕਟੀ ਮੂਲਮੇਵ ਵਾ । ਕਾਞ੍ਜਿਕੇਨ ਚ ਵਾਕੁਚ੍ਯਾ ਮੂਲਂ ਵੈ ਦਨ੍ਤਰੋਗਨੁਤ੍ ॥ ੧,੧੮੪.

ਸਤਕਰਾ, ਕੁਸ਼ਮਲਾ ਜਾਂ ਮਰਕਟੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਤੇ ਵਾਕੁਚੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਕਾਂਜੀ ਨਾਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਰੋਗ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤਥੇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਰੁਣੀਮੂਲਂ ਵਾਰਿਪੀਤਂ ਵਿषਾਦਿਹृਤ੍ । ਸੁਰਭਿਕਾਮੂਲਪਾ ਨਾਦ੍ਵਾ ਤਨ੍ਨਾਸ਼ੋ ਭਵੇਚ੍ਛਿਵ ॥ ੧,੧੮੪.

ਇੰਦ੍ਰਵਾਰੁਣੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰ ਆਦਿ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ ਸੁਰਭਿਕਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪੀਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ।

ਸ਼ਿਰੋਰੋਗਹਰਂ ਲੇਪਾਦ੍ਗੁਞ੍ਜਾਚੂਰ੍ਣਂ ਸਕਾਞ੍ਜਿਕਮ੍ । ਬਲਾ ਚਾਤਿਬਲਾ ਯष੍ਟੀ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾ ਮਧੁਸਂਯੁਤਾ ॥ ੧,੧੮੪.

ਗੁੰਜਾ ਦਾ ਚੂਰਨ ਕਾਂਜੀ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਸਿਰ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਸਿਰ ਦੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਲਾ, ਆਤਿਬਲਾ, ਯਸ਼ਟੀ, ਸ਼ੱਕਰ ਤੇ ਸ਼ਹਿਣੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹਨ।

ਵਨ੍ਧ੍ਯਾਗਰ੍ਭਕਰੀ ਪੀਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ । ਸ਼੍ਵੇਤਾਪਰਾਜਿਤਾਮੂਲਂ ਪਿਪ੍ਪਲੀਸ਼ੁਣ੍ਠਿਕਾਯੁਤਮ੍ ॥ ੧,੧੮੪.

ਇਹ ਪੀਣ ਨਾਲ ਵੰਧਿਆ ਨੂੰ ਗਰਭ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਸਫੈਦ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਪੀਪਲ ਤੇ ਸੁੰਠ ਮਿਲਾ ਕੇ।

ਪਰਿਪਿष੍ਟਂ ਸ਼ਿਰੋਲੇਪਾਚ੍ਛਿਰਃ ਸ਼ੂਲਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਨਿਰ੍ਗੁਣ੍ਡਿਕਾਸ਼ਿਖਾਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਗਣ੍ਡਮਾਲਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ ॥ ੧,੧੮੪.

ਇਹ ਪੀਸ ਕੇ ਸਿਰ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਸਿਰ ਦਾ ਦਰਦ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਿਰਗੁੰਡੀ ਦੀ ਚੋਟੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਗਲ ਦੀ ਗਠ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕੇਤਕੀਪਤ੍ਰਜਂ ਕ੍ਸ਼ਾਰਂ ਗੁਡੇਨ ਸਹ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ । ਤਕ੍ਰੇਣ ਸ਼ਰਪੁਙ੍ਖਾਂ ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਲੀਹਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ ॥ ੧,੧੮੪.

ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਖਾਰ ਗੁੜ ਨਾਲ ਖਾਣਾ, ਜਾਂ ਸ਼ਰਪੁੰਖਾ ਛਾਛ ਨਾਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਪਲੀਹਾ ਦੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮਾਤੁਲਙ੍ਗਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਯਾਸਂ ਗੁਡਾਜ੍ਯੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਵਾਤਪਿਤ੍ਤਜਸ਼ੂਲਾਨਿ ਹਨ੍ਤਿ ਵੈ ਪਾਨਯੋਗਤਃ । ਸ਼ੁਣ੍ਠੀ ਸੌਵਰ੍ਚਲਂ ਹਿਙ੍ਗੁ ਪੀਤਂ ਹृਦਯਰੋਗਨੁਤ੍ ॥ ੧,੧੮੪.

ਮਾਤੁਲੰਗ ਦਾ ਰਸ ਗੁੜ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਵਾਤ ਤੇ ਪਿੱਤ ਦੇ ਦਰਦ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੁੰਠ, ਸੌਵਰਚਲ ਤੇ ਹਿੰਗ ਪੀਣ ਨਾਲ ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼੍ਰੀ ਗਰੁੜ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ

ਹਰਿਰੁਵਾਚ । ਆਂ ਗਣਪਤਯੇ ਇਤਿ ਅਯਂ ਗਣਪਤੇਰ੍ਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਧਨਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਦਾਯਕਃ ॥ ੧,੧੮੫.

ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਅੰ ਗਣਪਤਯੇ' — ਇਹ ਗਣਪਤੀ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਧਨ ਦੀ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇਮਮष੍ਟਸਹਸ੍ਰਞ੍ਚ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਿਖਾਂ ਤਤਃ । ਵ੍ਯਵਹਾਰੇ ਜਯਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸ਼ਤਂ ਜਾਪਾਨ੍ਨृਣਾਂ ਪ੍ਰਿਯਃ ॥ ੧,੧੮੫.

ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਫਿਰ ਚੋਟੀ ਬੰਨ ਕੇ, ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਿਲਾਨਾਂ ਤੁ ਘृਤਾਕ੍ਤਾਨਾਂ ਕृष੍ਣਾਨਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਹੋਮਯੇਤ੍ । ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਨ੍ਤੁ ਰਾਜਾ ਵਸ਼੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਦਿਨੈਃ ॥ ੧,੧੮੫.

ਕਾਲਾ ਤਿਲ ਘੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਸਮ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਞ੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋष੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨਰਾਟ੍ । ਤਿਲਾਕ੍ਸ਼ਤਾਨਾਂ ਜੁਹੁਯਾਦष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ । ਅਪਾਜਿਤਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤਞ੍ਚ ਸਿषੇਵਿਰੇ ॥ ੧,੧੮੫.

ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿੱਘਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤਿਲ ਤੇ ਚਾਵਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਹਵਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾष੍ਟਸਹਸ੍ਰਨ੍ਤੁ ਤਤਸ਼੍ਚਾष੍ਟਸ਼ਤੇਨ ਹਿ । ਸ਼ਿਖਾਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਰਾਜਕੁਲੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰੇ ਜਯੋ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੮੫.

ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਚੋਟੀ ਬੰਨ ਕੇ, ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਹ੍ਰੀਙ੍ਕਾਰਂ ਸਵਿਸਰ੍ਗਞ੍ਚ ਪ੍ਰਾਤਃ ਕਾਲੇ ਨਰਸ੍ਤੁ ਯਃ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਲਲਾਟੇ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਸ਼ਤਾਂ ਨਯਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ॥ ੧,੧੮੫.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ 'ਹ੍ਰੀੰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵਿਸਰਗ ਨਾਲ ਔਰਤ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਲਗਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਔਰਤ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸੁਸਮਾਹਿਤਚਿਤ੍ਤੇਨ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮਦਾਲਯੇ । ਸੋਤ੍ਕਾਮਾਂ ਕਾਮਿਨੀਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ॥ ੧,੧੮੫.

ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਇੱਛਾਵਾਨ ਔਰਤ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਜੁਹੁਯਾਦਯੁਤਂ ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਦृष੍ਟਿਮਾਤ੍ਰੇ ਸਦਾ ਤਸ੍ਯ ਵਸ਼੍ਯਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਯੋषਿਤਃ ॥ ੧,੧੮੫.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮਨਃ ਸ਼ਿਲਾਪਤ੍ਰਕਞ੍ਚ ਸਗੋਰੋਚਨਕੁਙ੍ਕੁਮਮ੍ । ਕृਤ ਏਭਿਸ਼੍ਚ ਤਿਲਕੇ ਵਸ਼੍ਯਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਯੋषਿਤਃ ॥ ੧,੧੮੫.

ਮਨ ਦੀ ਤੱਤ, ਪਥਰ, ਗਾਂ ਦੀ ਪੀਤ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਤਿਲਕ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਭृਙ੍ਗਰਾਟ੍ਸਹਦੇਵਾ ਚ ਵਚਾ ਸ਼੍ਵੇਤਾਪਰਾਜਿਤਾ । ਤੇਨੈਵ ਤਿਲਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਵਸ਼ਤਾਂ ਨਯੇਤ੍ ॥ ੧,੧੮੫.

ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ, ਸਹਦੇਵ, ਵਚ ਅਤੇ ਚਿੱਟੀ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਨਾਲ ਤਿਲਕ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਗੋਰੋਚਨਾ ਮੀਨਪਿਤ੍ਤਮਾਭ੍ਯਾਞ੍ਚ ਕृਤਵਰ੍ਤਿਕਃ । ਯਃ ਪੁਮਾਂਸ੍ਤਿਲਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਾਮਹਸ੍ਤਕਨਿष੍ਠਯਾ । ਸ ਕਰੋਤਿ ਵਸ਼ੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ॥ ੧,੧੮੫.

ਗਾਂ ਦੀ ਪੀਤ ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਦੀ ਪੀਤ ਨਾਲ ਵਟ ਬਣਾਕੇ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਖੱਬੀ ਹਥੇਲੀ ਦੀ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਤਿਲਕ ਲਗਾਏ, ਤਾਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਗੋਰੋਚਨਾ ਮਹਾਦੇਵ ! ਧਾਤੁਸ਼ੋਣਿਤਭਾਵਿਤਾ । ਏਤੈਰ੍ਵੈਤਿਲਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾ ਨਰਂ ਯਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਤੇ । ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਤਂ ਵਸ਼ੇ ਕੁਰ੍ਯਾ ਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ॥ ੧,੧੮੫.

ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ! ਗਾਂ ਦੀ ਪੀਤ ਨੂੰ ਧਾਤੂ ਦੇ ਲਾਲ ਰਕਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਤਿਲਕ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਔਰਤ ਦੇਖੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।

ਨਾਗੇਸ਼੍ਵਰਞ੍ਚ ਸ਼ੈਲੇਯਂ ਤ੍ਵਕ੍ਪਤ੍ਰਞ੍ਚ ਹਰੀਤਕੀ । ਚਨ੍ਦਨਂ ਕੁष੍ਠਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੈਲਾਰਕ੍ਤਸ਼ਾਲਿਸਮਨ੍ਵਿਤਾ ॥ ੧,੧੮੫.

ਨਾਗਕੇਸਰ, ਪਹਾੜੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਚੀਜ਼, ਹਰੀਤਕੀ ਦੀ ਛਾਲ ਅਤੇ ਪੱਤ, ਚੰਦਨ, ਕੁਸ਼ਟ, ਬਰੀਕ ਲਹੂ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚਾਵਲ — ਇਹ ਸਭ ਵਰਤਣੇ ਹਨ।

ਏਤੈਰ੍ਧੂਪੋ ਵਸ਼ਕਰਃ ਸ੍ਮਰਬਾਣੈਃ ਸ੍ਮਾਰਾਰ੍ਦਨਃ । ਰਤਿਕਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪ੍ਰਿਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰ ॥ ੧,੧੮੫.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਧੂਪ, ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਬਾਣਾਂ ਨੂੰ ਛੇਦਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਤੀ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਨਿਜਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਗृਹੀ ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਨ ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍ । ਕਾਮਿਨੀਚਰਣਂ ਵਾਮਂ ਲਿਂਪੇਤ੍ਸ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਃ ॥ ੧,੧੮੫.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਸ਼ੁਕਰ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਔਰਤ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਨੂੰ ਲਗਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਔਰਤ ਦੀ ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸੈਨ੍ਧਵਞ੍ਚ ਮਹਾਦੇਵ ਪਾਰਾਵਤਮਲਂ ਮਧੁ । ਏਭਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤੇ ਤੁ ਲਿਙ੍ਗੇ ਵੈ ਕਾਮਿਨੀਵਸ਼ਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੮੫.

ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ! ਸਿੰਧਾ ਨਮਕ, ਕਬੂਤਰ ਦੀ ਮਲ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਪਞ੍ਚਰਕ੍ਤਾਨਿ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚ । ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਞ੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੁਞ੍ਚ ਪੇषਯੇਦੇਕਯੋਗਤਃ । ਅਨੇਨ ਲਿਪ੍ਤਲਿਙ੍ਗਸ੍ਯ ਕਾਮਿਨੀਵਸ਼ਤਾਮਿਯਾਤ੍ ॥ ੧,੧੮੫.

ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲਾਲ ਫੁੱਲ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਪ੍ਰਿਅੰਗੂ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਹਯਗਨ੍ਧਾ ਚ ਮਞ੍ਜਿष੍ਠਾ ਮਾਲਤੀਕੁਸੁਮਾਨਿ ਚ । ਸ਼੍ਵੇਤਸषਰ੍ਪ ਏਤੈਸ਼੍ਚ ਲਿਪ੍ਤਲਿਙ੍ਗਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਃ ॥ ੧,੧੮੫.

ਹਯਗੰਧਾ, ਮੰਜਿਸ਼ਠਾ, ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਰਾਈ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੂਲਨ੍ਤੁ ਕਾਕਜਙ੍ਘਾਯਾ ਦੁਗ੍ਧਪੀਤਨ੍ਤੁ ਸ਼ੋषਨੁਤ੍ । ਅਸ਼੍ਵਗਨ੍ਧਾਨਾਗਬਲਾਗੁਡਮਾषਨਿषੇਵਿਣਃ । ਰੂਪਂ ਭਵੇਦ੍ਯਥਾ ਤਦ੍ਵਨ੍ਨਵਯੌਵਨਚਾਰਿਣਾਮ੍ ॥ ੧,੧੮੫.

ਕਾਕਜੰਘਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪੀ ਕੇ ਸੁੱਕਾ ਕੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਅਸ਼ਵਗੰਧਾ, ਨਾਗਬਲਾ, ਗੁੜ ਅਤੇ ਮਾਸ਼ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀਅਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਜਵਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਲੌਹਚੂਰ੍ਣਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿਫਲਾਚੂਰ੍ਣਮੇਵ ਵਾ । ਮਧੁਨਾ ਸੇਵਿਤਂ ਰੁਦ੍ਰ ਪਰਿਣਾਮਾਖ੍ਯਸ਼ੂਲਨੁਤ੍ ॥ ੧,੧੮੫.

ਲੋਹੇ ਦਾ ਚੂਰਨ ਜਾਂ ਤ੍ਰਿਫਲਾ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਖਾਣਾ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਪਰੀਨਾਮ ਨਾਂ ਦੀ ਪੇਟ ਦੀ ਦਰਦ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕ੍ਵਥਿਤੋਦਕਪਾਨਨ੍ਤੁ ਸ਼ਮ੍ਬੂਕਕ੍ਸ਼ਾਰਕਂ ਤਥਾ । ਮृਗਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਂ ਗਵ੍ਯਾਜ੍ਯੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਪੀਤ ਹृਤ੍ਪृष੍ਠਸ਼ੂਲਾਨਾਂ ਭਵੇਨ੍ਨਾਸ਼ਕਰਂ ਸ਼ਿਵ ॥ ੧,੧੮੫.

ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਬੂਕ-ਖਾਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹਿਰਨ ਦਾ ਸੀੰਗ, ਗਾਊ ਦੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਲ ਤੇ ਪਿੱਠ ਦੀ ਦਰਦ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵਾ।