ਪੀਤਂ ਧਰਤ੍ਤੂਪੁष੍ਪਞ੍ਚ ਸੀਸਕਞ੍ਚ ਪਲਂ ਮਤਮ੍ । ਲਾਙ੍ਗਲਿਕਾਯਾਃ ਸ਼ਾਖਾ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਞ੍ਚ ਦਹਨਾਦ੍ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੮੪.
ਧਤੂਰੇ ਦਾ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਸੀਸਾ, ਦੋਵੇਂ ਪਲ ਪਲ ਵੱਜੋਂ ਪੀਣਾ, ਅਤੇ ਲਾਂਗਲਿਕਾ ਦੀ ਟਾਹਣੀ — ਸਾੜਣ ਨਾਲ ਸੋਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਧਤ੍ਤੂਰਬੀਜਤੈਲੇਨ ਦੀਪਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨਾਦ੍ਧਰ । ਸਮਾਧਾਵੁਪਵਿष੍ਟਨ੍ਤੁ ਗਗਨਸ੍ਥੋ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ॥ ੧,੧੮੪.
ਧਤੂਰੇ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਜਲਾਉਣ 'ਤੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਵृषਸ੍ਯ ਮृਨ੍ਮਯਸ੍ਯੈਵ ਯੁਕ੍ਤੋ ਭੇਕੋ ਨਿਗृਹ੍ਯਤੇ । ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਵਯਵੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਧੂਪਂ ਘ੍ਰਾਤ੍ਵਾ ਚ ਗਰ੍ਜਤਿ । ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਕੁਰੁਤੇ ਚੈਵ ਵृषਵਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ॥ ੧,੧੮੪.
ਜਦੋਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਲਦ ਨਾਲ ਮੇਡਕ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਧੂਪ ਸੁੰਘਾਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਤੇ ਅਚੰਭਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਸਾਰ੍षਪਂ ਤੈਲਂ ਕੀਟਂ ਖਦ੍ਯੋ ਤਨਾਮਕਮ੍ । ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਦੀਪਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤੋ ਵਾਗ੍ਮਿਜ੍ਵਾਲਕਲਾਪਵਤ੍ ॥ ੧,੧੮੪.
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਤੇਲ ਤੇ ਖਦਯੋ ਨਾਂ ਦੇ ਕੀੜੇ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਜਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਲੋਅ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਚੂਰ੍ਣਂ ਛੁਚ੍ਛੁਨ੍ਦਰੀਧਂ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰ ਪ੍ਰਲੇਪਯੇਤ੍ । ਤਪ੍ਯਤੇ ਤਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਦਗ੍ਧੋ ਯਦਿ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਲੇਪਯੇਤ੍ । ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਭਵੇਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਃ ਪਾਨਾਲ੍ਲੇਪਾਤ੍ਸੁਖੀ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੮੪.
ਚੁਚੁੰਦਰੀ ਦਾ ਚੂਰਨ ਜਲਾਕੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜਲਣ ਤੁਰੰਤ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣ ਜਾਂ ਪੀਣ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕੁਞ੍ਜਰਸ੍ਯ ਮਦਾਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਨੇਤ੍ਰੇ ਸ਼ਿਵਵਾਞ੍ਜਯੇਤ੍ । ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਿਜਯਤੇ ਸੋऽਪਿ ਮਹਾਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ ॥ ੧,੧੮੪.
ਹਾਥੀ ਦੇ ਮਦ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਲਣ ਵਾਲਾ ਯੋਧਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੂਰਮਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਨ੍ਤਂ ਡੁਣ੍ਡੁਭਸਰ੍ਪਸ੍ਯ ਮੁਖੇ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਵੈ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਤਿष੍ਠਤੇ ਚ ਜਲਾਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪਂ ਸ੍ਥਲੇ ਯਥਾ ॥ ੧,੧੮੪.
ਜੇ ਡੁੰਡੁਭਾ ਸੱਪ ਦਾ ਦੰਦ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜਮੀਨ ਵਾਂਗ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਤਕਲੀਫ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮ੍ਭੀਰਨੇਤ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਅਸ੍ਥੀਨਿ ਰੁਧਿਰਂ ਤਥਾ । ਵਸਾਤੈਲਸਮਾਯੁਕ੍ਤਮੇਕਤ੍ਰ ਤਨ੍ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍ । ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਮ੍ਲਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਤੇਨ ਜਲੇ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍ ॥ ੧,੧੮੪.
ਕੁੰਭੀਰ ਦੇ ਅੱਖ, ਦੰਦ, ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਲਹੂ ਨੂੰ ਚਰਬੀ ਤੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਜੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕੁਮ੍ਭੀਰਕਸ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰਾਣਿ ਹृਦਯਂ ਕਚ੍ਛਪਸ੍ਯ ਚ । ਮੂषਿਕਸ੍ਯ ਵਸਾਸ੍ਥੀਨਿ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਵਸਾ ਤਥਾ । ਏਤਾਨ੍ਯੇਕਤ੍ਰ ਸਂਲੇਪਾਜ੍ਜਲੇ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਯਥਾ ਗृਹੇ ॥ ੧,੧੮੪.
ਕੁੰਭੀਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਕਛੂਆ ਦਾ ਦਿਲ, ਚੂਹੇ ਦੀ ਚਰਬੀ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ, ਤੇ ਸ਼ਿਸੁਮਾਰ ਦੀ ਚਰਬੀ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਘਰ ਵਾਂਗ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਲੋਹਚੂਰ੍ਣਂ ਤਕ੍ਰਪੀਤਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰੋਗਹਰਂ ਭਵੇਤ੍ । ਤਣ੍ਡੁਲੀਯ ਕਗੋਕ੍ਸ਼ੂਰਮੂਲਂ ਪੀਤਂ ਪਯੋਨ੍ਵਿਤਮ੍ ॥ ੧,੧੮੪.
ਲੋਹੇ ਦਾ ਚੂਰਨ ਛਾਛ ਨਾਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਪੀਲੀਆ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੰਡੂਲੀਏ ਤੇ ਗੋਕਸ਼ੂਰ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਵੀ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਮਲਾਦਿਹਰਂਪਿਤਂ ਮੁਖਰੋਗਹਰਂ ਤਥਾ । ਜਾਤੀਮੂਲਂ ਤਕ੍ਰਪੀਤਂ ਕੋਲਮੂਲਂ ਤ੍ਵਜੀਰ੍ਣਨੁਤ੍ ॥ ੧,੧੮੪.
ਕਮਲ ਆਦਿ ਪੌਦੇ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਦੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਾਤੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਛਾਛ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੋਲਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪੀਣ ਨਾਲ ਅਜੀਰਨ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਤਕ੍ਰਂ ਕੁਸ਼ਮਲਂ ਵਾ ਮਰ੍ਕਟੀ ਮੂਲਮੇਵ ਵਾ । ਕਾਞ੍ਜਿਕੇਨ ਚ ਵਾਕੁਚ੍ਯਾ ਮੂਲਂ ਵੈ ਦਨ੍ਤਰੋਗਨੁਤ੍ ॥ ੧,੧੮੪.
ਸਤਕਰਾ, ਕੁਸ਼ਮਲਾ ਜਾਂ ਮਰਕਟੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਤੇ ਵਾਕੁਚੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਕਾਂਜੀ ਨਾਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਰੋਗ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥੇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਰੁਣੀਮੂਲਂ ਵਾਰਿਪੀਤਂ ਵਿषਾਦਿਹृਤ੍ । ਸੁਰਭਿਕਾਮੂਲਪਾ ਨਾਦ੍ਵਾ ਤਨ੍ਨਾਸ਼ੋ ਭਵੇਚ੍ਛਿਵ ॥ ੧,੧੮੪.
ਇੰਦ੍ਰਵਾਰੁਣੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰ ਆਦਿ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ ਸੁਰਭਿਕਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪੀਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ।
ਸ਼ਿਰੋਰੋਗਹਰਂ ਲੇਪਾਦ੍ਗੁਞ੍ਜਾਚੂਰ੍ਣਂ ਸਕਾਞ੍ਜਿਕਮ੍ । ਬਲਾ ਚਾਤਿਬਲਾ ਯष੍ਟੀ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾ ਮਧੁਸਂਯੁਤਾ ॥ ੧,੧੮੪.
ਗੁੰਜਾ ਦਾ ਚੂਰਨ ਕਾਂਜੀ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਸਿਰ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਸਿਰ ਦੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਲਾ, ਆਤਿਬਲਾ, ਯਸ਼ਟੀ, ਸ਼ੱਕਰ ਤੇ ਸ਼ਹਿਣੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹਨ।
ਵਨ੍ਧ੍ਯਾਗਰ੍ਭਕਰੀ ਪੀਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ । ਸ਼੍ਵੇਤਾਪਰਾਜਿਤਾਮੂਲਂ ਪਿਪ੍ਪਲੀਸ਼ੁਣ੍ਠਿਕਾਯੁਤਮ੍ ॥ ੧,੧੮੪.
ਇਹ ਪੀਣ ਨਾਲ ਵੰਧਿਆ ਨੂੰ ਗਰਭ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਸਫੈਦ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਪੀਪਲ ਤੇ ਸੁੰਠ ਮਿਲਾ ਕੇ।
ਪਰਿਪਿष੍ਟਂ ਸ਼ਿਰੋਲੇਪਾਚ੍ਛਿਰਃ ਸ਼ੂਲਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਨਿਰ੍ਗੁਣ੍ਡਿਕਾਸ਼ਿਖਾਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਗਣ੍ਡਮਾਲਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ ॥ ੧,੧੮੪.
ਇਹ ਪੀਸ ਕੇ ਸਿਰ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਸਿਰ ਦਾ ਦਰਦ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਿਰਗੁੰਡੀ ਦੀ ਚੋਟੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਗਲ ਦੀ ਗਠ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੇਤਕੀਪਤ੍ਰਜਂ ਕ੍ਸ਼ਾਰਂ ਗੁਡੇਨ ਸਹ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ । ਤਕ੍ਰੇਣ ਸ਼ਰਪੁਙ੍ਖਾਂ ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਲੀਹਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ ॥ ੧,੧੮੪.
ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਖਾਰ ਗੁੜ ਨਾਲ ਖਾਣਾ, ਜਾਂ ਸ਼ਰਪੁੰਖਾ ਛਾਛ ਨਾਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਪਲੀਹਾ ਦੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤੁਲਙ੍ਗਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਯਾਸਂ ਗੁਡਾਜ੍ਯੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਵਾਤਪਿਤ੍ਤਜਸ਼ੂਲਾਨਿ ਹਨ੍ਤਿ ਵੈ ਪਾਨਯੋਗਤਃ । ਸ਼ੁਣ੍ਠੀ ਸੌਵਰ੍ਚਲਂ ਹਿਙ੍ਗੁ ਪੀਤਂ ਹृਦਯਰੋਗਨੁਤ੍ ॥ ੧,੧੮੪.
ਮਾਤੁਲੰਗ ਦਾ ਰਸ ਗੁੜ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਣ ਨਾਲ ਵਾਤ ਤੇ ਪਿੱਤ ਦੇ ਦਰਦ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੁੰਠ, ਸੌਵਰਚਲ ਤੇ ਹਿੰਗ ਪੀਣ ਨਾਲ ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਗਰੁੜ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ
ਹਰਿਰੁਵਾਚ । ਆਂ ਗਣਪਤਯੇ ਇਤਿ ਅਯਂ ਗਣਪਤੇਰ੍ਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਧਨਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਦਾਯਕਃ ॥ ੧,੧੮੫.
ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਅੰ ਗਣਪਤਯੇ' — ਇਹ ਗਣਪਤੀ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਧਨ ਦੀ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਮਮष੍ਟਸਹਸ੍ਰਞ੍ਚ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਿਖਾਂ ਤਤਃ । ਵ੍ਯਵਹਾਰੇ ਜਯਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸ਼ਤਂ ਜਾਪਾਨ੍ਨृਣਾਂ ਪ੍ਰਿਯਃ ॥ ੧,੧੮੫.
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਫਿਰ ਚੋਟੀ ਬੰਨ ਕੇ, ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਾਨਾਂ ਤੁ ਘृਤਾਕ੍ਤਾਨਾਂ ਕृष੍ਣਾਨਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਹੋਮਯੇਤ੍ । ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਨ੍ਤੁ ਰਾਜਾ ਵਸ਼੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਦਿਨੈਃ ॥ ੧,੧੮੫.
ਕਾਲਾ ਤਿਲ ਘੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਸਮ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਞ੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋष੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨਰਾਟ੍ । ਤਿਲਾਕ੍ਸ਼ਤਾਨਾਂ ਜੁਹੁਯਾਦष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ । ਅਪਾਜਿਤਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤਞ੍ਚ ਸਿषੇਵਿਰੇ ॥ ੧,੧੮੫.
ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿੱਘਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤਿਲ ਤੇ ਚਾਵਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਹਵਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾष੍ਟਸਹਸ੍ਰਨ੍ਤੁ ਤਤਸ਼੍ਚਾष੍ਟਸ਼ਤੇਨ ਹਿ । ਸ਼ਿਖਾਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਰਾਜਕੁਲੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰੇ ਜਯੋ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੮੫.
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਚੋਟੀ ਬੰਨ ਕੇ, ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਹ੍ਰੀਙ੍ਕਾਰਂ ਸਵਿਸਰ੍ਗਞ੍ਚ ਪ੍ਰਾਤਃ ਕਾਲੇ ਨਰਸ੍ਤੁ ਯਃ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਲਲਾਟੇ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਸ਼ਤਾਂ ਨਯਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ॥ ੧,੧੮੫.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ 'ਹ੍ਰੀੰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵਿਸਰਗ ਨਾਲ ਔਰਤ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਲਗਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਔਰਤ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੁਸਮਾਹਿਤਚਿਤ੍ਤੇਨ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮਦਾਲਯੇ । ਸੋਤ੍ਕਾਮਾਂ ਕਾਮਿਨੀਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ॥ ੧,੧੮੫.
ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਇੱਛਾਵਾਨ ਔਰਤ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਜੁਹੁਯਾਦਯੁਤਂ ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ । ਦृष੍ਟਿਮਾਤ੍ਰੇ ਸਦਾ ਤਸ੍ਯ ਵਸ਼੍ਯਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਯੋषਿਤਃ ॥ ੧,੧੮੫.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਨਃ ਸ਼ਿਲਾਪਤ੍ਰਕਞ੍ਚ ਸਗੋਰੋਚਨਕੁਙ੍ਕੁਮਮ੍ । ਕृਤ ਏਭਿਸ਼੍ਚ ਤਿਲਕੇ ਵਸ਼੍ਯਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਯੋषਿਤਃ ॥ ੧,੧੮੫.
ਮਨ ਦੀ ਤੱਤ, ਪਥਰ, ਗਾਂ ਦੀ ਪੀਤ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਤਿਲਕ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭृਙ੍ਗਰਾਟ੍ਸਹਦੇਵਾ ਚ ਵਚਾ ਸ਼੍ਵੇਤਾਪਰਾਜਿਤਾ । ਤੇਨੈਵ ਤਿਲਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਵਸ਼ਤਾਂ ਨਯੇਤ੍ ॥ ੧,੧੮੫.
ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ, ਸਹਦੇਵ, ਵਚ ਅਤੇ ਚਿੱਟੀ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਨਾਲ ਤਿਲਕ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੋਰੋਚਨਾ ਮੀਨਪਿਤ੍ਤਮਾਭ੍ਯਾਞ੍ਚ ਕृਤਵਰ੍ਤਿਕਃ । ਯਃ ਪੁਮਾਂਸ੍ਤਿਲਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਾਮਹਸ੍ਤਕਨਿष੍ਠਯਾ । ਸ ਕਰੋਤਿ ਵਸ਼ੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ॥ ੧,੧੮੫.
ਗਾਂ ਦੀ ਪੀਤ ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਦੀ ਪੀਤ ਨਾਲ ਵਟ ਬਣਾਕੇ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਖੱਬੀ ਹਥੇਲੀ ਦੀ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਤਿਲਕ ਲਗਾਏ, ਤਾਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।