ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਲੂਕਕृष੍ਣਕਾਕਸ੍ਯ ਬਿਲ੍ਵਸ੍ਯਾਥ ਸਮਿਚ੍ਛਤਮ੍ । ਰੁਧਿਰੇਣ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਯਯੋਰ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਹੂਯਤੇ । ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਵੈਰਂ ਭਵੇਨ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ॥ ੧,੧੭੭.

ਜਦੋਂ ਵੈਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਲੂਕ ਤੇ ਕਾਲੇ ਕਾਂ ਦੀ ਲਹੂ, ਬੇਲ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦੋ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਅੱਗ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਭਾਵਿਤਂ ऋਕ੍ਸ਼ਦੁਗ੍ਧੇਨ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ ਰੋਹਿਤਸ੍ਯ ਚ । ਮਾਂਸਂ ਤਤ੍ਸਾਧਿਤਂ ਤੈਲਂ ਤਦਭ੍ਯਙ੍ਗਾਚ੍ਚ ਰੋਗਨੁਤ੍ । ਚਨ੍ਦਨੋਦਕਨਸ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਰੋਮੋਤ੍ਥਾਨਂ ਭਵੇਤ੍ਪੁਨਃ ॥ ੧,੧੭੭.

ਰੋਹੁ ਮੱਛੀ ਦਾ ਮਾਸ, ਰਿੱਛ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਮਲ੍ਹੀ ਕਰੀਏ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਚੰਦਨ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣ ਤੇ, ਮੁੜ ਵਾਲ ਉੱਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਹਸ੍ਤੇ ਲਾਙ੍ਗਲਿਕਾਕਨ੍ਦਂ ਗृਹੀਤਂ ਤੇਨ ਲੇਪਿਤਮ੍ । ਸ਼ਰੀਰਂ ਯੇਨ ਸ ਪੁਮਾਨ੍ਵृਦ੍ਧੇਰ੍ਦਰ੍ਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ ॥ ੧,੧੭੭.

ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਲਾਂਗਲੀ ਪੌਦੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਧਾਪਨ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਮਯੂਰਰੁਧਿਰੇਣੈਵ ਜੀਵਂ ਸਂਹਰਤੇ ਸ਼ਿਵ । ਜ੍ਵਲਤਾਂ ਤੁ ਭੁਜਙ੍ਗਾਨਾਂ ਬਿਲਸ੍ਥਾਨਾਮਪੀਸ਼੍ਵਰ ॥ ੧,੧੭੭.

ਹੇ ਸ਼ਿਵ! ਮੋਰ ਦੀ ਲਹੂ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ—even ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਸੱਪਾਂ ਦੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਬਿਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।

ਦੇਹਸ਼੍ਚਿਤਾਗ੍ਨੌ ਦਗ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਪਸ੍ਯਾਜਗਰਸ੍ਯ ਹਿ । ਤਦ੍ਭਸ੍ਮ ਸਂਮੁਖੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਸ਼ਤ੍ਰਣਾਂ ਭਙ੍ਗਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੭੭.

ਜੇ ਸੱਪ ਜਾਂ ਅਜਗਰ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਿਤਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸਾੜਿਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੁੱਟੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਮਹਾਭਙ੍ਗਕਰਂ ਰਿਪੋਃ । ਓਂ ਠ ਠ ਠ ਚਾਹੀਹਿਚਾਹੀਹਿ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਉਦਰਂ ਪਾਹਿਹਿ ਪਾਹਿਹਿਸ੍ਵਾਹਾ ॥ ੧,੧੭੭.

ਜੇ ਇਹ ਰਾਖ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੁੱਟੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ: 'ਓਮ ਠਾ ਠਾ ਠਾ, ਆਹੀ ਆਹੀ ਆਹੀ, ਸਵਾਹਾ। ਓਮ ਪੇਟ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਵਾਹਾ।'

ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯਾ ਮਲਂ ਤੁ ਪੁष੍ਯਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਸਮਾਹृਤਮ੍ । ਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਗृਹਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਭੁਜਙ੍ਗਾ ਵਰ੍ਜਯਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ ॥ ੧,੧੭੭.

ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਪੰਛੀ ਦੀ ਮਲ, ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੇਠ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਘਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸੱਪ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਅਰ੍ਕਮੂਲੇਨ ਰਵਿਣਾ ਅਰ੍ਕਾਗ੍ਨਿਜ੍ਵਲਿਤਾ ਸ਼ਿਵ । ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਤੈਲੇਨ ਵਰ੍ਤਿਰ੍ਮਾਰ੍ਗਾਹਿਨਾਸ਼ਿਨੀ ॥ ੧,੧੭੭.

ਹੇ ਸ਼ਿਵ! ਅਰਕ ਪੌਦੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨਾਲ ਬਣੀ ਵੱਟੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਲਾਈ ਤੇ ਸਿੱਧਾਰਥ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਮਾਰ੍ਜਾਰਪਲਲਂ ਵਿष੍ਠਾ ਹਰਿਤਾਲਂ ਚ ਭਾਵਿਤਮ੍ । ਛਾਗ ਮੂਤ੍ਰੇਣ ਤਲ੍ਲਿਪ੍ਤੋ ਮੂषਿਕੋ ਮੂषਿਕਾਨ੍ਹਰੇਤ੍ ॥ ੧,੧੭੭.

ਬਿੱਲੀ ਦੀ ਮਲ, ਹਰਿਤਾਲ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਜੇ ਇਹ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਚੂਹਾ ਹੋਰ ਚੂਹਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।

ਮੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਮਨ੍ਦਿਰੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ । ਵਿਫਲਾਰ੍ਜੁਨਪੁष੍ਪਾਣਿ ਭਲ੍ਲਾਤਕਸ਼ਿਰੀषਕਮ੍ ॥ ੧,੧੭੭.

ਹੇ ਰੁਦਰ! ਜੇ ਇਹ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਕੱਚੇ ਅਰਜੁਨ, ਭੱਲਾਤ ਤੇ ਸ਼ੀਰੀਸ਼ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਲਾਕ੍ਸ਼ਾ ਸਰ੍ਜਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਡਙ੍ਗਸ਼੍ਚੈਵ ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਃ । ਏਤੈਰ੍ਧੂਪੋ ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਣਾਂ ਮਸ਼ਕਾਣਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਨਃ ॥ ੧,੧੭੭.

ਲਾਖ, ਸਾਰ ਦੇ ਰਸ, ਵਿਡੰਗ ਤੇ ਗੁਗਲ — ਇਹ ਧੂਪ ਵਜੋਂ ਵਰਤ ਕੇ, ਮੱਖੀਆਂ ਤੇ ਮੱਛਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੧੭੮ ਹਰਿਰੁਵਾਚ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡੀਵਚਾਕੁष੍ਠਂ ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗਰ੍ਨਾਗਕੇਸ਼ਰਮ੍ । ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਾਮ੍ਬੂਲਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਦ੍ਵਸ਼ਮ੍ । ਓਂ ਨਾਰਾਯਣ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ॥ ੧,੧੭੮.

ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਹਮਦੰਡੀ, ਵਚ, ਕੁਸ਼ਠ, ਪ੍ਰਿਅੰਗੂ, ਨਾਗਕੇਸਰ — ਇਹ ਤਾਮਬੂਲ (ਪਾਨ) ਨਾਲ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: 'ਓਮ ਨਾਰਾਇਣੀ ਸਵਾਹਾ।'

ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਯਸ੍ਯ ਦੀਯੇਤ ਸ ਵਸ਼ੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ । ਓਂ ਹਰਿਃ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ॥ ੧,੧੭੮.

ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਪਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: 'ਓਮ ਹਰੀ ਹਰੀ ਸਵਾਹਾ।'

ਗੋਦਨ੍ਤਂ ਹਰਿਤਾਲਞ੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਕਾਕਜਿਹ੍ਵਯਾ । ਚੂਰ੍ਣੋਕृਤ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰੇ ਦੀਯਤੇ ਸ ਵਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼੍ਵੇਤਸਰ੍षਪਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਂ ਯਦ੍ਗृਹੇ ਤਦ੍ਵਿਨਾਸ਼ਕृਤ੍ ॥ ੧,੧੭੮.

ਗੋਦੰਤ ਤੇ ਹਰਿਤਾਲ, ਕਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪੀਸ ਕੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਘਰ ਵਿਚ ਚਿੱਟੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਵੈਭੀ ਤਕਂ ਸ਼ਾਖੋਟਕਂ ਮੂਲਂ ਪਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਮ੍ । ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਤੇ ਯਦ੍ਗृਹਦ੍ਵਾਰੇ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਕਲਹੋ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੭੮.

ਵੈਭੀਤਕ, ਸ਼ਾਖੋਟਕ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਜੇ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਝਗੜਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਖਞ੍ਜਰੀਟਸ੍ਯ ਮਾਂਸਂ ਤੁ ਮਧੁਨਾ ਸਹ ਪੇषਯੇਤ੍ । ऋਤੁਕਾਲੇਯੋਨਿਲੇਪਾਤ੍ਪੁਰੁषੋ ਦਾਸਤਾਮਿਯਾਤ੍ ॥ ੧,੧੭੮.

ਖੰਜਰੀਟ ਪੰਛੀ ਦਾ ਮਾਸ, ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਜਦੋਂ ਔਰਤ ਦੇ ਅੰਗ 'ਤੇ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਰਦ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਗੁਰੁਂ ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਂ ਚੈਵ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਗੁਡੇਨ ਧੂਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਦ੍ਵਾਰੇ ਪ੍ਰਿਯੋ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੭੮.

ਅਗਰੂ, ਗੁਗਲੂ, ਨੀਲ ਉਤਪਲ ਅਤੇ ਗੁੜ ਮਿਲਾ ਕੇ ਰਾਜ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਧੂਪ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਵੇਤਾਪ ਰਾਜਿਤਾਮੂਲਂ ਪਿष੍ਟਂ ਰੋਚਨਯਾ ਯੁਤਮ੍ । ਯਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤਿਲਕੇਨੈਵ ਵਸ਼ੀ ਕਰ੍ਯਾਨ੍ਨृਪਾਲਯੇ ॥ ੧,੧੭੮.

ਸਫੈਦ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਰੋਚਨਾ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਤਿਲਕ ਵਜੋਂ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਾਕਜਙ੍ਘਾ ਵਚਾ ਕੁष੍ਠਂ ਨਿਮ੍ਬਪਤ੍ਰਂ ਸੁਕੁਙ੍ਕੁਮਮ੍ । ਆਤ੍ਮਰਕ੍ਤਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਵਸ਼ੀ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ ॥ ੧,੧੭੮.

ਕਾਕਜੰਘਾ, ਵਚ, ਕੁਸ਼ਟ, ਨਿੰਬ ਦੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕੁੰਗੂ, ਆਪਣੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਆਰਣ੍ਯਸ੍ਯ ਬਿਡਾਲਸ੍ਯ ਗृਹਿਤ੍ਵਾ ਰੁਧਿਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਕਰਞ੍ਜਤੈਲੇ ਤਦ੍ਭਾਵ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰਾਗ੍ਨੌ ਕਜ੍ਜਲਂ ਤਤਃ । ਪਾਤਯੇਤ੍ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰੇਣ ਹਾਦृਸ਼੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਦਞ੍ਜਨਾਤ੍ ॥ ੧,੧੭੮.

ਜੰਗਲੀ ਬਿੱਲੀ ਦਾ ਸ਼ੁੱਧ ਖੂਨ ਲੈ ਕੇ, ਕਰੰਜਾ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਅੱਗ 'ਚ ਕਜਲ ਬਣਾਈਏ। ਇਸ ਕਜਲ ਨੂੰ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਿੱਖ ਤੋਂ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਓਂ ਨਮਃ ਖਡ੍ਗਵਜ੍ਰਪਾਣਯੇ ਮਹਾਯਕ੍ਸ਼ਸੇਨਾਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਹ੍ਰਾਂ ਹ੍ਰੀਂ ਵਰਸ਼ਕ੍ਤਾ ਤ੍ਵਰਿਤਾਵਿਦ੍ਯਾ । ਓਂ ਮਾਤਰਃ ਸ੍ਤਮ੍ਭਯਸ੍ਵਾਹਾ । ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਰਿਜਪ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਯੇਯਂ ਚੌਰਵਾਰਿਣੀ । ਮਹਾਸੁਗਨ੍ਧਿਕਾਮੂਲਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਸ੍ਤਮ੍ਭੇਤ੍ਕਟੌ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ॥ ੧,੧੭੮.

ਓਮ, ਤਲਵਾਰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਵਜਰਪਾਣੀ, ਮਹਾਂ ਯਕਸ਼ ਸੈਨਾ ਦੇ ਪਤਿ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ, ਰੁਦ੍ਰ, ਹ੍ਰਾਂ ਹ੍ਰੀੰ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਗਿਆਨ। ਓਮ, ਮਾਤਾਵਾਂ, ਰੋਕੋ, ਸੁਆਹਾ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ ਚੋਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਂ ਸੁਗੰਧਿਕਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਜਦੋਂ ਕਮਰ 'ਤੇ ਵਿਦਯਾ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਓਂ ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਨਮਃ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਕੁਰੁ ਕੁਰੁ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸਪ੍ਤਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰਵੀਰਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਕਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਗ੍ਰੇ ਭ੍ਰਾਮਯਚ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਵੈ ਸਾ ਵਸ਼ੇ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੭੮.

ਓਮ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਫਲਤਾ ਦਿਓ, ਸਫਲਤਾ ਦਿਓ, ਸੁਆਹਾ। ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੰਚਿਤ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਘੁੰਮਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡੀਂ ਵਚਾਂ ਪਤ੍ਰਂ ਮਧੁਨਾ ਸਹ ਪੇषਯੇਤ੍ । ਅਙ੍ਗਲੇਪਾਚ੍ਚ ਵਨਿਤਾ ਨਾਨ੍ਯਂ ਭਰ੍ਤਾਰਮਿਚ੍ਛਤਿ ॥ ੧,੧੭੮.

ਬ੍ਰਹਮਦੰਡੀ ਅਤੇ ਵਚ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਔਰਤ ਦੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੋਰ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡੀਸ਼ਿਖਾ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਤਮ੍ਭਨਮ੍ । ਮੂਲਂ ਜਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਵ੍ਯਵਹਾਰੇ ਜਯਪ੍ਰਦਮ੍ ॥ ੧,੧੭੮.

ਬ੍ਰਹਮਦੰਡੀ ਦੀ ਚੋਟੀ ਜਦੋਂ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਯੰਤੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਭृਙ੍ਗਰਾਜਸ੍ਯ ਮੂਲਂ ਤੁ ਪਿष੍ਟਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਮ੍ । ਅਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਚਾਞ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਸ਼ੀ ਕਰ੍ਯਾਨ੍ਨਰਂ ਕਿਲ ॥ ੧,੧੭੮.

ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਕਜਲ ਵਜੋਂ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਪਰਾਜਿਤਾਸ਼ਿਖਾਨ੍ਤੁ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ । ਤਾਮ੍ਬੂਲੇਨ ਪ੍ਰ (ਦਾਨਾ) ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਵਸ਼ੀਕਰਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ॥ ੧,੧੭੮.

ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਦੀ ਚੋਟੀ, ਨੀਲ ਉਤਪਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਤਾਂਬੂਲ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅਙ੍ਗੁष੍ਠੇ ਚ ਪਦੇ ਗੁਲ੍ਫੇ ਜਾਨੌ ਚ ਜਘਨੇ ਤਥਾ । ਨਾਭੌ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਚ ਕਕ੍ਸ਼ੇ ਕਣ੍ਠੇ ਕਪੋਲਕੇ ॥ ੧,੧੭੮.

ਅੰਗੂਠਾ, ਪੈਰ, ਗਲਫ, ਗੋਡਾ, ਕਮਰ, ਨਾਭੀ, ਛਾਤੀ, ਪੇਟ, ਬਾਂਹ, ਗਲ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਗਲ੍ਹਾ ਦੇ ਪਾਸੇ—

ਓष੍ਠੇ ਨੇਤ੍ਰੇ ਲਲਾਟੇ ਚ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਲਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸਿਤੇ ਕृष੍ਣੇ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਧਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਨृਣਾਮ੍ ॥ ੧,੧੭੮.

ਹੋਠ, ਅੱਖ, ਮੱਥਾ ਅਤੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ; ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ।

ਵਾਮਾਙ੍ਗੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਙ੍ਗੇ ਚ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰ ਦ੍ਰਵਾਦਿਕृਤ੍ । ਚਤੁਃ षष੍ਟਿ ਕਲਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਕਾਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਵਸ਼ੀਕਰਾਃ । ਆਲਿਙ੍ਗਨਾਦ੍ਯਾ ਨਾਰੀਣਾਂ ਕਮਾਰੀਣਾਂ ਵਸ਼ੀਕਰਾਃ ॥ ੧,੧੭੮.

ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਪਿਘਲਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਕਾਮਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਚੌਂਸਠ ਕਲਾਵਾਂ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਲਈ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਾਮ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।