ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਰ੍ਜਰਸਾਃ ਸਿਕ੍ਥਕਂ ਚ ਜੀਰਕਂ ਚ ਹਰੀਤਕੀ । ਉਤ੍ਸਾਧਿਤਘृਤਾਭ੍ਯਙ੍ਗੋ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਵ੍ਯਥਾਪਨੁਤ੍ ॥ ੧,੧੭੭.

ਸਰਜਰਸ, ਸਿਖਥਕ, ਜੀਰਾ ਅਤੇ ਹਰੜ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨਾਲ ਹੋਈ ਜਲਣ ਦੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਤਿਲਤੈਲਂ ਚਾਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਂ ਯਵਭਸ੍ਮਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਵ੍ਰਣਂ ਨਸ਼੍ਯੇਦ੍ਬ੍ਰਹੁਸ਼ਃ ਕृਤਲੇਪਤਃ ॥ ੧,੧੭੭.

ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ, ਅੱਗ 'ਚ ਸਾੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੌ ਦੀ ਰਾਖ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲੇਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨਾਲ ਹੋਏ ਜਲਣ ਦੇ ਜਖਮ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਨਵਨੀਤਂ ਮਾਹਿषਂ ਚ ਦਗ੍ਧਪਿष੍ਟਤਿਲਾਨਿ ਚ । ਸਭਲ੍ਲਾਕਂ ਵ੍ਰਣਂ ਨਸ਼੍ਯੇਦ੍ਧृਚ੍ਛੂਲਂ ਨਸ੍ਯਲੇਪਨਾਤ੍ ॥ ੧,੧੭੭.

ਮਹੀਂਸ ਦਾ ਨਵਾਂ ਮੱਖਣ, ਸਾੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਪੀਸੇ ਤਿਲ, ਅਤੇ ਭੱਲਾਤਕ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਜਖਮ ਅਤੇ ਸਿਰਦਰਦ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਕਰ੍ਪੂਰਗਵ੍ਯਸਰ੍ਪਿਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਹਾਰਃ ਪੂਰਿਤੋ ਹਰ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੋਦ੍ਭਵਃ ਸਬਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਰ੍ਣੇਨ ਸ਼ਙ੍ਕਰ ! । ਪਾਕਂ ਚ ਵੇਦਨਾਂ ਚੈਵ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਦ੍ਵृषਭਧ੍ਵਜ ॥ ੧,੧੭੭.

ਹਰਾ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਚੋਟ, ਜਾਂ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਚੋਟ, ਜਦੋਂ ਚਿੱਟੀ ਰੰਗ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਕਣ ਅਤੇ ਪੀੜ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਵੱਝ-ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ.

ਆਮ੍ਰ (ਤਸ੍ਯ) ਮੂਲਰਸੇਨੈਵ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਘਾਤਃ ਪ੍ਰਪੂਰਿਤਃ । ਢੌਕਤੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਘਾਤਾਭ੍ਯਾਂ ਨਿਰ੍ਵ੍ਰਣੋ ਘृਪੂਰਿਤਃ ॥ ੧,੧੭੭.

ਅੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦਾ ਰਸ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਹੋਏ ਜਖਮ ਵਿੱਚ ਭਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਘੀ ਨਾਲ ਧੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਜਖਮ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਸ਼ਰਪੁਙ੍ਖਾ ਲਜ੍ਜਾਲੁਕਾ ਪਾਠਾ ਚੈषਾਂ ਤੁ ਮੂਲਕਮ੍ । ਜਲਪਿष੍ਟਂ ਤਸ੍ਯ ਲੇਪਾਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਘਾਤਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ ॥ ੧,੧੭੭.

ਸ਼ਰਪੁੰਖਾ, ਲੱਜਾਲੂ ਅਤੇ ਪਾਠਾ—ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਲੇਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਹੋਏ ਜਖਮ ਠੰਢੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਮੂਲਂ ਚ ਕਾਕਜਙ੍ਘਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੇਣੈਵ ਸ਼ੋषਿਤਃ । ਪਾਕਪੂਤਿਂ ਵੇਦਨਾਂ ਚ ਹਨ੍ਤਿ ਵੈ ਰੋਹਿਤੋ ਵ੍ਰਣੇ ॥ ੧,੧੭੭.

ਕਾਕਜੰਘਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਸੁੱਕੀ ਹੋਈ, ਜਖਮ ਵਿੱਚ ਪਕਣ ਅਤੇ ਪੀੜ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ.

ਸਜਲਂ ਤਿਲਤੈਲਂ ਚ ਅਪਾਮਾਰ੍ਗਸ੍ਯ ਮੂਲਕਮ੍ । ਤਤ੍ਸੇਕਦਾਨਾਨ੍ਨਸ਼੍ਯੇਚ੍ਚ ਪ੍ਰਹਾਰੋਦ੍ਭਵਵੇਦਨਾ ॥ ੧,੧੭੭.

ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ ਅਤੇ ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਇਹ ਇਕੱਠੇ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਚੋਟ ਦੀ ਪੀੜ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਅਭਯਾਂ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਸ਼ੁਣ੍ਠੀਮੇਤਤ੍ਪਿष੍ਟ੍ਵੋਦਕੇਨ ਤੁ । ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਜੀਰ੍ਣਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ੋ ਭਵਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ ! ॥ ੧,੧੭੭.

ਅਭਯਾ, ਸਿੰਧਾ ਨਮਕ ਅਤੇ ਸੁੰਠ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੀਸ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਖਾਣ 'ਤੇ, ਅਜੀਰਨ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ.

ਕਟਿਬਦ੍ਧਂ ਨਿਮ੍ਬਮੂਲਮਕ੍ਸ਼ਿਸੂਲਹਰਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼ਣਮੂਲਂ ਸਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਦਗ੍ਧਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਕਸ੍ਯ (ਲ੍ਪ) ਹृਤ੍ ॥ ੧,੧੭੭.

ਨੀਮ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਕਮਰ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਣ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਅਤੇ ਪਾਨ, ਸਾੜ ਕੇ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਅਨ੍ਨਸ੍ਵਿਨ੍ਨਹਰਿਦ੍ਰਾ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਸਰ੍षਪਮੂਲਕਮ੍ । ਬੀਜਾਨਿ ਮਾਤੁਲੁਙ੍ਗਸ੍ਯ ਏषਾਮੁਦ੍ਵਰ੍ਤਨਂ ਸਮਮ੍ । ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਪ੍ਰਯੋਗੇਣ ਸ਼ੁਭਦੇਹਕਰਂ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੭੭.

ਉਬਲੀ ਹੋਈ ਹਲਦੀ, ਚਿੱਟੇ ਸਰੋਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਅਤੇ ਮਾਤਲੂੰਗਾ ਦੇ ਬੀਜ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਉਕੜੀ ਸੱਤ ਦਿਨ ਲਗਾਤਾਰ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਸ਼੍ਵੇਤਾਪਰਾਜਿਤਾਪਤ੍ਰਂ ਨਿਮ੍ਬਪਤ੍ਰਰਸੇਨ ਤੁ । ਨਸ੍ਯਦਾਨਾਡ੍ਡਾਕਿਨੀਨਾਂ ਮਾਤॄਣਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍ । ਮੋਕ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਧੁਸਾਰੇਣ ਨਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਵृषਭਧ੍ਵਜ ॥ ੧,੧੭੭.

ਚਿੱਟੀ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਦਾ ਪੱਤਾ, ਨੀਮ ਦੇ ਪੱਤੇ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਾਖਸਾਂ ਦੀ ਪਕੜ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਵੱਝ-ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ; ਅਤੇ ਮਧੂ ਨਾਲ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਵੀ.

ਮੂਲਂ ਸ਼੍ਵੇਤਜਯਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਯਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਸਮਾਹृਤਮ੍ । ਸ਼੍ਵੇਤਾਪਰਾਜਿਤਾਰ੍ਕਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਰਕਸ੍ਯ ਚ ਮੂਲਕਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਟਿਕਾਂ ਨਾਰੀ ਤਿਲਕੇਨ ਵਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੭੭.

ਚਿੱਟੀ ਜਯੰਤੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ, ਚਿੱਟੀ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਅਤੇ ਚਿਤਰਕ ਦੀ ਜੜ੍ਹ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਟੀ ਬਣਾਕੇ, ਤਿਲਕ ਨਾਲ, ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਪਿਪ੍ਪਲੀਲੋਹਚੂਰ੍ਣਂ ਤੁ ਸ਼ੁਣ੍ਠੀਸ਼੍ਚਾਮਲਕਾਨਿ ਚ । ਸਮਾਨਿ ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਨੀਯਾਤ੍ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਮਧੁਸ਼ਰ੍ਕਰਾ ॥ ੧,੧੭੭.

ਪਿਪਲੀ, ਲੋਹਾ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਸੁੰਠ ਅਤੇ ਆਵਲਾ—ਇਹ ਸਭ ਰੁਦਰ ਜੀ, ਸਿੰਧਾ ਨਮਕ ਅਤੇ ਮਿਠੀ ਸ਼ੱਕਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ.

ਉਦੁਮ੍ਬਰਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਮਮ੍ । ਪੁਮਾਂਸ਼੍ਚ ਬਲਵਾਨ੍ਸ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜੀਵੇਦ੍ਵਰ੍षਸ਼ਤਦ੍ਵਯਮ੍ । ਓਂ ਠ ਠ ਠ ਇਤਿ ਸਰ੍ਵਵਸ਼੍ਯਪ੍ਰਯੋਗੇषੁ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਕृਤ੍ ॥ ੧,੧੭੭.

ਉਦੁੰਬਰ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸੱਤ ਦਿਨ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ; 'ਓਮ ਠ ਠ ਠ'—ਇਹ ਸਭ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਦੇ ਉਪਾਅ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਸਂਗृਹ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਕਾਕਸ੍ਯ ਨਿਲਯਂ ਪ੍ਰਦਹੇਚ੍ਚ ਤਤ੍ । ਚਿਤਾਗ੍ਨੌ ਭਸ੍ਮ ਤਚ੍ਛਤ੍ਰੋਰ੍ਦਤ੍ਤਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ ॥ ੧,੧੭੭.

ਵਿਦਵਾਨ crow ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਚਿਤਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਾੜੇ; ਉਸ ਦੀ ਰਾਖ ਛਤਰੀ ਹੇਠਾਂ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖਣੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ—

ਤਮੁਚ੍ਚਾਟਯਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਸ਼ृਣੁ ਤਦ੍ਯੋਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਚ ਪੁਰੀषਂ ਵੈ ਵਨਮੂषਿਕਚਰ੍ਮਣਿ ॥ ੧,੧੭੭.

ਉਹ ਰੁਦਰ ਜੀ, ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਉੱਤਮ ਉਪਾਅ ਨੂੰ ਸੁਣੋ: ਜੰਗਲੀ ਚੂਹੇ ਦੀ ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਪਖਾਣ ਫੈਂਕਣਾ—

ਕਟਿਤਨ੍ਤੁਨਿਬਦ੍ਧਂ ਵੈ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਲਨਿਰੋਧਨਮ੍ । ਕृष੍ਣਕਾਕਸ੍ਯ ਰਕ੍ਤੇਨ ਯਸ੍ਯ ਨਾਮ ਪ੍ਰਲਿਪ੍ਯ ਚ ॥ ੧,੧੭੭.

ਕਣੈ ਦੇ ਤੰਤੂ ਨਾਲ ਮਲ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਕਾਲੇ ਕਾਂ ਦੀ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਨਾਂ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਚ੍ਯੁਤਦਲੇ ਮਧ੍ਯਮਧ੍ਯੇ ਤਤੋ ਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਤੇ ਹਰ ! । ਸ ਖਾਦ੍ਯਤੇ ਕਾਕਵृਨ੍ਦੈਰ੍ਨਾਰੀ ਪੁਰੁष ਏਵ ਚ ॥ ੧,੧੭੭.

ਹੇ ਹਰਾ! ਫਿਰ, ਡਿੱਗੇ ਪੱਤੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦੋਵੇਂ ਕਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਮਧ੍ਵਜਾਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਤਿਲਗੋਕ੍ਸ਼ੁਰਕਂ ਸਮਮ੍ । ਸ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਨਾਸ਼ਯੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰ ! ਉਚ੍ਚਾਟਿਤਮਿਦਂ ਹਰ ! ॥ ੧,੧੭੭.

ਚੀਨੀ, ਸ਼ਹਿਦ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਤਿਲ ਤੇ ਗੋਕਸ਼ੁਰਾ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਹੇ ਰੁਦਰ! ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਉਚਾਟਨ ਹੈ, ਹੇ ਹਰਾ!

ਉਲੂਕਕृष੍ਣਕਾਕਸ੍ਯ ਬਿਲ੍ਵਸ੍ਯਾਥ ਸਮਿਚ੍ਛਤਮ੍ । ਰੁਧਿਰੇਣ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਯਯੋਰ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਹੂਯਤੇ । ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਵੈਰਂ ਭਵੇਨ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ॥ ੧,੧੭੭.

ਜਦੋਂ ਵੈਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਲੂਕ ਤੇ ਕਾਲੇ ਕਾਂ ਦੀ ਲਹੂ, ਬੇਲ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦੋ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਅੱਗ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਭਾਵਿਤਂ ऋਕ੍ਸ਼ਦੁਗ੍ਧੇਨ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ ਰੋਹਿਤਸ੍ਯ ਚ । ਮਾਂਸਂ ਤਤ੍ਸਾਧਿਤਂ ਤੈਲਂ ਤਦਭ੍ਯਙ੍ਗਾਚ੍ਚ ਰੋਗਨੁਤ੍ । ਚਨ੍ਦਨੋਦਕਨਸ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਰੋਮੋਤ੍ਥਾਨਂ ਭਵੇਤ੍ਪੁਨਃ ॥ ੧,੧੭੭.

ਰੋਹੁ ਮੱਛੀ ਦਾ ਮਾਸ, ਰਿੱਛ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਮਲ੍ਹੀ ਕਰੀਏ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਚੰਦਨ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣ ਤੇ, ਮੁੜ ਵਾਲ ਉੱਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਹਸ੍ਤੇ ਲਾਙ੍ਗਲਿਕਾਕਨ੍ਦਂ ਗृਹੀਤਂ ਤੇਨ ਲੇਪਿਤਮ੍ । ਸ਼ਰੀਰਂ ਯੇਨ ਸ ਪੁਮਾਨ੍ਵृਦ੍ਧੇਰ੍ਦਰ੍ਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ ॥ ੧,੧੭੭.

ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਲਾਂਗਲੀ ਪੌਦੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਧਾਪਨ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਮਯੂਰਰੁਧਿਰੇਣੈਵ ਜੀਵਂ ਸਂਹਰਤੇ ਸ਼ਿਵ । ਜ੍ਵਲਤਾਂ ਤੁ ਭੁਜਙ੍ਗਾਨਾਂ ਬਿਲਸ੍ਥਾਨਾਮਪੀਸ਼੍ਵਰ ॥ ੧,੧੭੭.

ਹੇ ਸ਼ਿਵ! ਮੋਰ ਦੀ ਲਹੂ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ—even ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਸੱਪਾਂ ਦੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਬਿਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।

ਦੇਹਸ਼੍ਚਿਤਾਗ੍ਨੌ ਦਗ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਪਸ੍ਯਾਜਗਰਸ੍ਯ ਹਿ । ਤਦ੍ਭਸ੍ਮ ਸਂਮੁਖੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਸ਼ਤ੍ਰਣਾਂ ਭਙ੍ਗਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧,੧੭੭.

ਜੇ ਸੱਪ ਜਾਂ ਅਜਗਰ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਿਤਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸਾੜਿਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੁੱਟੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਮਹਾਭਙ੍ਗਕਰਂ ਰਿਪੋਃ । ਓਂ ਠ ਠ ਠ ਚਾਹੀਹਿਚਾਹੀਹਿ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਉਦਰਂ ਪਾਹਿਹਿ ਪਾਹਿਹਿਸ੍ਵਾਹਾ ॥ ੧,੧੭੭.

ਜੇ ਇਹ ਰਾਖ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੁੱਟੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ: 'ਓਮ ਠਾ ਠਾ ਠਾ, ਆਹੀ ਆਹੀ ਆਹੀ, ਸਵਾਹਾ। ਓਮ ਪੇਟ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਵਾਹਾ।'

ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯਾ ਮਲਂ ਤੁ ਪੁष੍ਯਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਸਮਾਹृਤਮ੍ । ਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਗृਹਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਭੁਜਙ੍ਗਾ ਵਰ੍ਜਯਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ ॥ ੧,੧੭੭.

ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਪੰਛੀ ਦੀ ਮਲ, ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੇਠ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਘਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸੱਪ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਅਰ੍ਕਮੂਲੇਨ ਰਵਿਣਾ ਅਰ੍ਕਾਗ੍ਨਿਜ੍ਵਲਿਤਾ ਸ਼ਿਵ । ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਤੈਲੇਨ ਵਰ੍ਤਿਰ੍ਮਾਰ੍ਗਾਹਿਨਾਸ਼ਿਨੀ ॥ ੧,੧੭੭.

ਹੇ ਸ਼ਿਵ! ਅਰਕ ਪੌਦੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨਾਲ ਬਣੀ ਵੱਟੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਲਾਈ ਤੇ ਸਿੱਧਾਰਥ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਮਾਰ੍ਜਾਰਪਲਲਂ ਵਿष੍ਠਾ ਹਰਿਤਾਲਂ ਚ ਭਾਵਿਤਮ੍ । ਛਾਗ ਮੂਤ੍ਰੇਣ ਤਲ੍ਲਿਪ੍ਤੋ ਮੂषਿਕੋ ਮੂषਿਕਾਨ੍ਹਰੇਤ੍ ॥ ੧,੧੭੭.

ਬਿੱਲੀ ਦੀ ਮਲ, ਹਰਿਤਾਲ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਜੇ ਇਹ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਚੂਹਾ ਹੋਰ ਚੂਹਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।