ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਨਿਦਾਨਾਰ੍ਥਃ ਸ ਵ੍ਯਾਸੇਨੋਪਦੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਰੋਗਾਣਾਂ ਨਿਦਾਨਂ ਕੁਪਿਤਾ ਮਲਾਃ ॥ ੧,੧੪੬.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਗ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦਾ ਅਰਥ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ; ਵਿਆਸ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਸਮਝਾਵੇਗਾ। ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਵਧ ਜਾਣਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਪ੍ਰਕੋਪਸ੍ਯ ਤੁ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਿਵਿਧਾਹਿਤਸੇਵਨਮ੍ । ਅਹਿਤਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਧੋ ਯੋਗਸ੍ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਪ੍ਰਾਗੁਦਾਹृਤਃ ॥ ੧,੧੪੬.

ਉਸ ਵਧਤ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਲਤ ਵਰਤੋਂਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਗਲਤ ਮਿਲਾਪ ਪਹਿਲਾਂ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਤਿਕ੍ਤੋषਣਕषਾਯਾਮ੍ਲਰੂਕ੍ਸ਼ਾਪ੍ਰਮਿਤਯੋਜਨੈਃ । ਧਾਵਨੋਦੀਰਣਨਿਸ਼ਾਜਾਗਰਾਤ੍ਯੁਚ੍ਚਭਾषਣੈਃ ॥ ੧,੧੪੬.

ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਕੜਵੇ, ਮਿਰਚੀਲੇ, ਕਸੇਲੇ, ਖੱਟੇ, ਸੁੱਕੇ ਜਾਂ ਘੱਟ ਖਾਣੇ, ਦੌੜਣ, ਉਤਸ਼ਾਹ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਨਾਲ,

ਕ੍ਰਿਯਾਭਿਯੋਗਬੀਸ਼ੋਕਚਿਨ੍ਤਾਵ੍ਯਾਯਾਮਮੈਥੁਨੈਃ । ਗ੍ਰੀष੍ਮਾਹੋਰਾਤ੍ਰਭੁਕ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਕੁਪ੍ਯਤਿ ਸਮੀਰਣਃ ॥ ੧,੧੪੬.

ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਣ, ਡਰ, ਦੁਖ, ਚਿੰਤਾ, ਵਿਆਯਾਮ ਜਾਂ ਸੰਭੋਗ, ਤੇ ਗਰਮੀ ਦੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਸਮੀਰਣ ਦੋਸ਼ (ਵਾਤ) ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਿਤ੍ਤਂ ਕਟ੍ਵਾਲਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੋष੍ਣਕਟੁਕ੍ਰੋਧਵਿਦਾਹਿਭਿਃ । ਸ਼ਰਨ੍ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਰਾਤ੍ਰ੍ਯਰ੍ਧਵਿਦਾਹਸਮਯੇषੁ ਚ ॥ ੧,੧੪੬.

ਪਿੱਤ ਦੋਸ਼ ਤਿੱਖੇ, ਨਮਕੀਨ, ਤੇਜ਼, ਗਰਮ, ਮਿਰਚੀਲੇ ਖਾਣੇ, ਗੁੱਸੇ, ਜਲਣ, ਤੇ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ, ਦੁਪਹਿਰ ਤੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ੍ਵਾਦ੍ਵਮ੍ਲਲਵਣਸ੍ਨਿਗ੍ਧਗੁਰ੍ਵਭਿष੍ਯਨ੍ਦਿਸ਼ੀਤਲੈਃ । ਆਸ੍ਯਾਸ੍ਵਪ੍ਨਸੁਖਾਜੀਰ੍ਣਦਿਵਾਸ੍ਵਪ੍ਨਾਦਿਬृਂਹਣੈਃ ॥ ੧,੧੪੬.

ਜੋ ਖਾਣਾ ਮਿੱਠਾ, ਖੱਟਾ, ਨਮਕੀਨ, ਚਰਬੀਦਾਰ, ਭਾਰੀ, ਪਸੀਨੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਠੰਢਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਸੁਆਦ ਦੇਂਦਾ, ਨੀਂਦ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਪਚਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਿਚ੍ਛਰ੍ਦਨਾਦ੍ਯਯੋਗੇਨ ਭੁਕ੍ਤਾਨ੍ਨਸ੍ਯਾਪ੍ਯਜੀਰ੍ਣਕੇ । ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਨੇ ਪੂਰ੍ਵਰਾਤ੍ਰੇ ਚ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਾ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਙ੍ਕਰਾਨ੍ ॥ ੧,੧੪੬.

ਜਦੋਂ ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਲਟੀ ਵਗੈਰਾ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖਾਣਾ ਪਚਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਵੇਰੇ ਜਾਂ ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਫ਼ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਮਿਸ਼੍ਰੀਭਾਵਾਤ੍ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਂ ਸਨ੍ਨਿਪਾਤਸ੍ਤਥਾ ਪੁਨਃ । ਸਂਕੀਰ੍ਣਾਜੀਰ੍ਣਵਿषਮਵਿਰੁਦ੍ਧਾਦ੍ਯਸ਼ਨਾਦਿਭਿਃ ॥ ੧,੧੪੬.

ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਖਾਣੇ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਧੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮਿਲੀ-ਝੁਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ, ਪਚੇ ਨਾ ਹੋਏ, ਅਨੋਖੇ ਜਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀ ਖਾਣੇ ਖਾਧੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਰੋਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਵ੍ਯਾਪਨ੍ਨਮਦ੍ਯਪਾਨੀਯਸ਼ੁष੍ਕਸ਼ਾਕਾਮਮੂਲਕੈਃ । ਪਿਣ੍ਯਾਕਮृਤ੍ਯਵਸਰਪੂਤਿਸ਼ੁष੍ਕਕृਸ਼ਮਿषੈਃ ॥ ੧,੧੪੬.

ਜਦੋਂ ਖਰਾਬ ਸ਼ਰਾਬ, ਪਾਣੀ, ਸੁੱਕੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੜਾਂ, ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਮਿਠੀਆਂ, ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ ਮਾਸ, ਗੰਦਾ, ਸੁੱਕਾ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮੱਛੀ ਖਾਧੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—

ਦੋषਤ੍ਰਯਕਰੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤਥਾਨ੍ਨਪਰਿਵਰ੍ਤਤਃ । ਧਾਤੋਰ੍ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਪੁਰੋ ਵਾਤਾਦ੍ਦ੍ਵਿਗ੍ਰਹਾਵੇਸ਼ਵਿਪ੍ਲਵਾਤ੍ ॥ ੧,੧੪੬.

ਇਹਨਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਖਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋ ਤਿੰਨ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਬਿਗੜਨ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਹਵਾ ਦੇ ਟਕਰਾਅ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਜਾਂ ਉਲਝਣ ਨਾਲ—

ਦੁष੍ਟਾਮਾਨ੍ਨੈਰਤਿਸ਼੍ਲੈष੍ਮਗ੍ਰਹੈਰ੍ਜਨ੍ਮਰ੍ਕ੍ਸ਼ਪੀਡਨਾਤ੍ । ਮਿਥ੍ਯਾਯੋਗਾਚ੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਤ੍ਪਾਪਾਨਾਞ੍ਚ ਨਿषੇਵਣਾਤ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਸਵਵੈषਮ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾ ਮਿਥ੍ਯੋਪਚਾਰਤਃ ॥ ੧,੧੪੬.

ਖਰਾਬ ਖਾਣੇ, ਵਧੇਰੇ ਕਫ਼, ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ, ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਆਦਤ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ, ਤੇ ਗਲਤ ਇਲਾਜ ਨਾਲ—

ਪ੍ਰਤਿਰੋਗਮਿਤਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਰੋਗਵਿਧ੍ਯਨੁਗਾਮਿਨਃ । ਰਸਾਯਨਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਾਸ਼ੁ ਦੋषਾ ਦੇਹੇ ਵਿਕੁਰ੍ਵਤੇ ॥ ੧,੧੪੬.

ਜਦੋਂ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਦੋਸ਼ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਰਸਾਇਣ ਇਲਾਜ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਸ਼ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੧੪੭ ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਰੁਵਾਚ । ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਜ੍ਵਰਨਿਦਾਨਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਵਰਵਿਬੁਦ੍ਧਯੇ । ਜ੍ਵਰੋ ਰੋਗਪਤਿਃ ਪਾਪ੍ਮਾ ਮृਤ੍ਯੁਰਾਜੋऽਸ਼ਨੋऽਨ੍ਤਕਃ । ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਦਕ੍ਸ਼ਾਧ੍ਵਰਧ੍ਵਂਸਿਰੁਦ੍ਰੋਰ੍ਧ੍ਵਨਯਨੋਦ੍ਭਵਃ ॥ ੧,੧੪੭.

ਧਨਵੰਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਜ਼ੁਕਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜ਼ੁਕਾਮਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਹੋਵੇ। ਜ਼ੁਕਾਮ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਪਾਪ, ਮੌਤ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਦਾ ਯਗਨ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਤਤ੍ਸਨ੍ਤਾਪੋ ਮੋਹਮਯਃ ਸਨ੍ਤਾਪਾਤ੍ਮਾਪਚਾਰਜਃ । ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਨਾਮਭਿਃ ਕ੍ਰੂਰੋ ਨਾਨਾਯੋਨਿषੁ ਵਰ੍ਤਤੇ ॥ ੧,੧੪੭.

ਉਹ ਜ਼ੁਕਾਮ, ਜੋ ਜਲਣ ਤੇ ਭੁੱਲਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੀਖਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ।

ਪਾਕਲੋ ਗਜੇष੍ਵਭਿਤਾਪੋ ਵਾਜਿष੍ਵਲਰ੍ਕਃ ਕੁਕ੍ਰੁਰੇषੁ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਦੋ ਜਲਦੇष੍ਵਪ੍ਸੁ ਨੀਲਿਕਾ ਜ੍ਯੋਤਿਰੋषਧੀषੁ ਭੂਮ੍ਯਾਮੂषਰੋ ਨਾਮ ॥ ੧,੧੪੭.

ਹਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਕਲਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਤਾਪ, ਗਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਲਰਕ, ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਕਰੁਰਾ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰਮਦ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨੀਲਿਕਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਜੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋਤੀ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਊਸਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਹृਲ੍ਲਾਸਸ਼੍ਛਰ੍ਦਨਂ ਕਾਸਃ ਸ੍ਤਂਭਃ ਸ਼ੈਤ੍ਯ ਤ੍ਵਗਾਦਿषੁ । ਅਙ੍ਗੇषੁ ਚ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾਃ ਪਿਡਕਾਸ਼੍ਚ ਕਫੋਦ੍ਭਵੇ ॥ ੧,੧੪੭.

ਮਤਲੀ, ਉਲਟੀ, ਖੰਘ, ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਜਮਣਾ, ਠੰਢਕ, ਚਮੜੀ ਤੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਫੋੜੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਫ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਕਾਲੇ ਯਥਾਸ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਵृਦ੍ਧਿਰੇਵ ਵਾ । ਨਿਦਾਨੋਕ੍ਤੋਨੁਪਸ਼ਯੋ ਵਿਪਰੀਤੋਪਸ਼ਾਯਿਤਾ ॥ ੧,੧੪੭.

ਹਰ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਵਾਧਾ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਾਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਲਟ ਕਰਨ ਨਾਲ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਅਰੁਚਿਸ਼੍ਚਾਵਿਪਾਕਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤਂਭਮਾਲਸ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਹृਦ੍ਦਾਹਸ਼੍ਚ ਵਿਪਾਕਸ਼੍ਚ ਤਨ੍ਦ੍ਰਾ ਚਾਲਸ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਵਸ੍ਤਿਰ੍ਵਿਮਰ੍ਦਾਵਨਯਾ ਦੋषਾਣਾਮਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨਮ੍ ॥ ੧,੧੪੭.

ਭੁੱਖ ਦੀ ਕਮੀ, ਪਚਣ ਦੀ ਔਖਾਈ, ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਜਮਣਾ, ਆਲਸ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜਲਣ, ਗਲਤ ਪਚਣ, ਨੀਂਦ, ਥਕਾਵਟ, ਪੇਟ ਫੂਲਣਾ, ਦਰਦ, ਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਨਾ ਹੋਣਾ—ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ।

ਲਾਲਾਪ੍ਰਸੇਕੋ ਹृਲ੍ਲਾਸਃ ਕ੍ਸ਼ੁਨ੍ਨਾਸ਼ੋ ਰਸਦਂ ਮੁਖਮ੍ । ਸ੍ਵਚ੍ਛਮੁष੍ਣਗੁਰੁਤ੍ਵਞ੍ਚ ਗਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਬਹੁਮੂਤ੍ਰਤਾ । ਨ ਵਿਜੀਰ੍ਣਂ ਨ ਚ ਮ੍ਲਾਨਿਰ੍ਜ੍ਵਰਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ॥ ੧,੧੪੭.

ਵਧੇਰੇ ਲਾਲਾ, ਮਤਲੀ, ਭੁੱਖ ਦੀ ਕਮੀ, ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਸੁਆਦ ਨਾ ਆਉਣਾ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਾਫ਼ਤਾ, ਗਰਮੀ, ਭਾਰੀਪਣ, ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਵਧੀਕ ਪਿਸ਼ਾਬ—ਇਹ ਪਚੇ ਹੋਏ ਖਾਣੇ ਜਾਂ ਮਲਾਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਪਚੀ ਜ਼ੁਕਾਮ ਦੀ ਲਕੜੀ ਹੈ।

ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਮਤਾ ਲਘੁਤ੍ਵਂ ਚ ਗਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਜ੍ਵਰਮਾਰ੍ਦਵਮ੍ । ਦੋषਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰष੍ਟਾਹਾਨ੍ਨਿਰਾਮਜ੍ਵਰਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ॥ ੧,੧੪੭.

ਭੁੱਖ, ਸੁੱਕਾਪਣ, ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਹਲਕਾਪਣ, ਜ਼ੁਕਾਮ ਦੀ ਨਰਮੀ, ਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਅੱਠ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ—ਇਹ ਪਚੇ ਹੋਏ ਜ਼ੁਕਾਮ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ।

ਯਥਾ ਸ੍ਵਲਿਙ੍ਗਂ ਸਂਸਰ੍ਗੇ ਜ੍ਵਰਸਂਸਰ੍ਗਜੋऽਪਿ ਵਾ । ਸ਼ਿਰੋਰ੍ਤਿਮੂਰ੍ਛਾਵਮਿਦੇਹਦਾਹਕਣ੍ਠਾਸ੍ਯਸ਼ੋषਾਰੁਚਿਪਰ੍ਵਭੇਦਾਃ । ਉਨ੍ਨਿਦ੍ਰਤਾ ਸਂਭ੍ਰਮਰੋਮਹਰ੍षਾ ਜृਂਭਾਤਿਵਾਕ੍ਤ੍ਵਂ ਪਵਨਾਤ੍ਸਪਿਤ੍ਤਾਤ੍ ॥ ੧,੧੪੭.

ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਜਾਂ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਜ਼ੁਕਾਮ ਵਿੱਚ: ਸਿਰ ਦਰਦ, ਬੇਹੋਸ਼ੀ, ਉਲਟੀ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਜਲਣ, ਗਲੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸੁੱਕਾਪਣ, ਸੁਆਦ ਦੀ ਕਮੀ, ਜੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ, ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਣਾ, ਉਲਝਣ, ਰੋਮਾਂ ਦਾ ਖੜਾ ਹੋਣਾ, ਹੰਕਾਰ, ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਬੋਲਣਾ—ਇਹ ਹਵਾ ਤੇ ਪਿੱਤ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਤਾਪਹਾਨ੍ਯਰੁਚਿਪਰ੍ਵਸ਼ਿਰੋਰੁਕ੍ਸ਼੍ਠੀਵਨਸ਼੍ਵਸਨਕਾਸਵਿਵਰ੍ਣਾਃ । ਸ਼ੀਤਜਾਡ੍ਯਤਿਮਿਰਭ੍ਰਮਿਤਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਲੇष੍ਮਵਾਤਜਨਿਤਜ੍ਵਰਲਿਙ੍ਗਮ੍ ॥ ੧,੧੪੭.

ਗਰਮੀ ਦੀ ਕਮੀ, ਭੁੱਖ ਦੀ ਕਮੀ, ਜੋੜਾਂ ਤੇ ਸਿਰ ਦਾ ਦਰਦ, ਥੂਕਣਾ, ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ, ਖੰਘ, ਪੀਲਾਪਣ, ਠੰਢਕ, ਜਮਣਾ, ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਹਨੇਰਾ, ਚੱਕਰ, ਨੀਂਦ—ਇਹ ਕਫ਼ ਤੇ ਹਵਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਜ਼ੁਕਾਮ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ।

ਸ਼ੀਤਸ੍ਤਮ੍ਭਸ੍ਵੇਦਦਾਹਾਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਸ੍ਤृष੍ਣਾ ਕਾਸਃ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਪਿਤ੍ਤਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਃ । ਮੋਹਸ੍ਤਨ੍ਦ੍ਰਾਲਿਪ੍ਤਤਿਕ੍ਤਾਸ੍ਯਤਾ ਚ ਜ੍ਞੇਯਂ ਰੂਪਂ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਪਿਤ੍ਤਜ੍ਵਰਸ੍ਯ ॥ ੧,੧੪੭.

ਠੰਢ, ਜਮਣਾ, ਪਸੀਨਾ, ਜਲਣ, ਅਸਥਿਰਤਾ, ਪਿਆਸ, ਖੰਘ, ਕਫ਼ ਤੇ ਪਿੱਤ ਦੀ ਗਤੀ, ਭੁੱਲ, ਨੀਂਦ, ਮੂੰਹ ਦੀ ਪਰਤ ਤੇ ਕੜਵਾਪਣ—ਇਹ ਕਫ਼ ਤੇ ਪਿੱਤ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਜ਼ੁਕਾਮ ਦੇ ਲਕੜ ਹਨ।

ਸਰ੍ਵਜੋ ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦਾਹੋऽਤ੍ਰ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਤਦੁਚ੍ਛੀਤਂ ਮਹਾ ਨਿਦ੍ਰਾ ਦਿਵਾ ਜਾਗਰਣਂ ਨਿਸ਼ਿ ॥ ੧,੧੪੭.

ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੜਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੱਡੀ ਨੀਂਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਜਾਗਣਾ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।

ਸਦਾ ਵਾ ਨੈਵ ਵਾ ਨਿਦ੍ਰਾ ਮਹਾਸ੍ਵੇਦੋ ਹਿ ਨੈਵ ਵਾ । ਗੀਤਨਰ੍ਤਨਹਾਸ੍ਯਾਦਿਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਹਾਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨਮ੍ ॥ ੧,੧੪੭.

ਕਦੇ ਨੀਂਦ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਕਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਕਦੇ ਵਧੇਰੇ ਪਸੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ; ਗਾਉਣਾ, ਨੱਚਣਾ, ਹੱਸਣਾ ਆਦਿ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸਾਸ਼੍ਰੁਣੀ ਕਲੁषੇ ਰਕ੍ਤੇ ਭੁਗ੍ਨੇ ਲੁਲਿਤਪਕ੍ਸ਼੍ਮਣੀ । ਅਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ਼ਿਰਃ ਪਰ੍ਵਾਸ੍ਥਿਰੁਗ੍ਭ੍ਰਮਃ ॥ ੧,੧੪੭.

ਅੱਖਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਗੰਦੀ, ਲਾਲ, ਡਿੱਗੀਆਂ ਤੇ ਪਲਕਾਂ ਕੰਬਦੀਆਂ ਹਨ; ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਸਿਰ, ਜੋੜਾਂ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਤੇ ਚੱਕਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਸਸ੍ਵਨੌ ਸਰੁਜੌ ਕਰ੍ਣੌ ਮਹਾਸ਼ੀਤੌ ਹਿ ਨੈਵ ਵਾ । ਪਰਿਦਗ੍ਧਾ ਖਰਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਗੁਰੁਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਙ੍ਗਸਨ੍ਧਿਤਾ ॥ ੧,੧੪੭.

ਕੰਨ ਚਾਂਚਲ ਤੇ ਦਰਦ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਬਹੁਤ ਠੰਢੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ; ਜੀਭ ਸੜੀ ਹੋਈ, ਰੁੱਖੀ, ਭਾਰੀ ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਕੰਬਦੇ ਹਨ।

ष੍ਠੀਵਨਂ ਰਕ੍ਤਪਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਲੋਠਨਂ ਸ਼ਿਰਸੋऽਤਿਤृਟ੍ । ਕੋष੍ਠਾਨਾਂ ਸ਼੍ਯਾਵਰਕ੍ਤਾਨਾਂ ਮਣ੍ਡਲਾਨਾਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ॥ ੧,੧੪੭.

ਖੂਨ ਤੇ ਪਿੱਤ ਦੀ ਥੂਕ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਿਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਪਿਆਸ ਲੱਗਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕਾਲੀਆਂ ਜਾਂ ਲਾਲ ਧੱਪਾਂ ਤੇ ਗੋਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।

ਹृਦ੍ਵ੍ਯਥਾ ਮਲਂਸਸਰ੍ਗਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਵਾਲ੍ਪਸ਼ੋऽਤਿ ਵਾ । ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਸ੍ਯਤਾ ਬਲਭ੍ਰਂਸ਼ਃ ਸ੍ਵਰਸਾਦਃ ਪ੍ਰਲਾਪਿਤਃ ॥ ੧,੧੪੭.

ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਰਦ, ਵਧੇਰੇ ਮਲ-ਪਖਾਣਾ, ਕਦੇ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਰਿਸਾਵ, ਮੂੰਹ ਚਿਕਣ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਵਾਜ਼ ਭਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਬਕਬਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।