ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਮੋਨਮਸ੍ਤੇऽਚ੍ਯੁਤ ! ਸਂਕ੍ਸ਼ਯੋऽਸ੍ਤੁ ਪਾਪਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਸਮੁਪੈਤੁ ਪੁਣ੍ਯਮ੍ । ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਵਿਤ੍ਤਾਦਿ ਸਦਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮੇ ਤਥਾਸ੍ਤੁ ਮੇ ਸਨ੍ਤਤਿਰਕ੍ਸ਼ਯੈਵ ॥ ੧,੧੩੭.

ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੈਨੂੰ, ਅਚ੍ਯੁਤ! ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋਣ, ਮੇਰੇ ਪੁੰਨ ਵਧਦੇ ਰਹਣ, ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਸੁਖ ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਾ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਸਦਾ ਬਣਿਆ ਰਹੇ।

ਯਥਾਚ੍ਯੁਤ !ਤ੍ਵਂ ਪਰਤਃ ਪਰਸ੍ਮਾਤ੍ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤਃ ਪਰਤਃ ਪਰਸ੍ਮਾਤ੍ । ਤਥਾਚ੍ਯੁਤਂ ਮੇ ਕੁਰੁ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਸਦਾ ਮਯਾ ਕृਤਂ ਪਾਪਹਰਾਪ੍ਰਮੇਯ ॥ ੧,੧੩੭.

ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਅਣਗਣਿਆ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਅਚ੍ਯੁਤਾਨਨ੍ਤ ! ਗੋਵਿਨ੍ਦ ! ਪ੍ਰਸੀਦ ਯਦਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਮਮੇਯਾਤ੍ਮਨ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ ॥ ੧,੧੩੭.

ਅਚ੍ਯੁਤ! ਅਨੰਤ! ਗੋਵਿੰਦ! ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਣਗਣਿਆ ਦਾਤਾ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰ।

ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਸਪ੍ਤ ਵਰ੍षਾਣਿ ਆਯੁਃ ਸ਼੍ਰੀਸਦ੍ਗਤੀਰ੍ਨਰਃ । ਉਪੋष੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀਬ੍ਦਮष੍ਟਮੀਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍ ॥ ੧,੧੩੭.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ, ਅਸ਼ਟਮੀ ਤੇ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਧਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸਪ੍ਤਮੀਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਸ਼ਮ੍ਬੁਂ ਰਵਿਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਤੇषਾਂ ਲੋਕਂ ਸਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਃ ॥ ੧,੧੩੭.

ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦੁਰਗਾ, ਸ਼ੰਭੂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ੁੱਧ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਏਕਭਕ੍ਤੇਨ ਨਕ੍ਤੇਨ ਤਥੈਵਾਯਾਚਿਤੇਨ ਚ । ਉਪਵਾਸੇਨ ਸ਼ਾਕਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਯਨ੍ਤਸਰ੍ਵਦੇਵਤਾਃ ॥ ੧,੧੩੭.

ਇਕਾਗ੍ਰ ਭਗਤੀ, ਰਾਤ ਦੇ ਉਪਵਾਸ, ਮੰਗ ਕੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਤਿਥਿषੁ ਭੁਕ੍ਤਿਂ ਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਧਨਦੋऽਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਤਿਪਦਿ ਨਾਸਤ੍ਯੋ ਦਸ੍ਤ੍ਰ ਅਰ੍ਚਿਤਃ ॥ ੧,੧੩੭.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਥੀਆਂ 'ਤੇ ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਕੁਬੇਰ, ਅੱਗ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਯਮਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸ਼੍ਰਿਯਾ । ਨਾਗਾਃ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਃ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰੋਰ੍ऽਥਦਃ ॥ ੧,੧੩੭.

ਦੂਜੀ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਯਮ, ਪੰਜਵੀ 'ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਛੇਵੀਂ 'ਤੇ ਨਾਗ, ਸਪਤਮੀ 'ਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਜੋ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਦੁਰ੍ਗਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਮਾਤਰਸ਼੍ਚ ਨਵਮ੍ਯਾਮਥ ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਧਨਦ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ ॥ ੧,੧੩੭.

ਦੁਰਗਾਅਸ਼ਟਮੀ 'ਤੇ ਦੁਰਗਾ ਤੇ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਨੌਵੀਂ 'ਤੇ ਤਕਸ਼ਕ, ਦਸਵੀਂ 'ਤੇ ਇੰਦਰ, ਗਿਆਰਵੀਂ 'ਤੇ ਕੁਬੇਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।

ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਹਰਿਃ ਕਾਮਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਪਿਤਰੋऽਪਰੇ ॥ ੧,੧੩੭.

ਬਾਰਹਵੀਂ 'ਤੇ ਹਰਿ, ਤੇਰਵੀਂ 'ਤੇ ਕਾਮ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਚੌਦਵੀਂ ਤੇ ਪੰਦਰਵੀਂ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਪਿਤਰ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੧੩੮ (ਇਤਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਸਮਾਪ੍ਤਾਨਿ) । ਹਰਿਰੁਵਾਚ । ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਵਂਸ਼ਾਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਂਸ਼ਾਨੁਚਰਿਤਾਨਿ ਚ । ਵਿष੍ਣੁਨਾਭ੍ਯਬ੍ਜਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਕ੍ਸ਼ੋऽਙ੍ਗੁष੍ਠਾਚ੍ਚ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ॥ ੧,੧੩੮.

ਸ਼੍ਰੀ ਗਰੁੜ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ, 138। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ। ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਂਗਲ ਤੋਂ ਦਕਸ਼ ਜਨਮਿਆ।

ਤਤੋऽਪਿਤਰ੍ਵਿਵਸ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਸੂਨੁਰ੍ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ ਮਨੁਰਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਸ਼ਰ੍ਯਾਤੀ ਨृਗੋ ਧृष੍ਟਃ ਪ੍ਰषਧ੍ਰਕਃ ॥ ੧,੧੩੮.

ਉਸ ਤੋਂ ਪਿਤਰ ਤੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਆਏ। ਵਿਵਸਵਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਮਨੂ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ, ਸ਼ਰਯਾਤੀ, ਨ੍ਰਿਗ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਧਰ ਜਨਮੇ।

ਨਰਿष੍ਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਾਭਾਗੋ ਦਿष੍ਟਃ ਸ਼ਸ਼ਕ ਏਵ ਚ । ਮਨੋਰਾਸੀਦਿਲਾ ਕਨ੍ਯਾ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਸ੍ਯ ਸੁਤੋऽਭਵਤ੍ ॥ ੧,੧੩੮.

ਨਰਿਸ਼ਯੰਤ, ਨਾਭਾਗ, ਦਿਸ਼ਟ ਤੇ ਸ਼ਸ਼ਕ ਵੀ। ਮਨੂ ਦੀ ਇਕ ਧੀ ਸੀ, ਇਲਾ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਦਯੁਮਨ ਹੋਇਆ।

ਇਲਾਯਾਂ ਤੁ ਬੁਧਾਜ੍ਜਾਤੋ ਰਾਜਾ ਰੁਦ੍ਰ ਪੁਰੂਰਵਾਃ । ਸੁਤਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ਼੍ਚ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਦੁਤ੍ਕਲੋ ਵਿਨਤੋ ਗਯਃ ॥ ੧,੧੩੮.

ਇਲਾ ਅਤੇ ਬੁਧ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਸ਼ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਉਤਕਲ, ਵਿਨਤਾ ਅਤੇ ਗਯਾ।

ਅਭृਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਰੋ ਗੋਵਧਾਤ੍ਤੁ ਪृषਧ੍ਰਸ੍ਤੁ ਮਨੋਃ ਸੁਤਃ । ਕਰੂषਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਜਾਤਾ ਕਾਰੂषਾ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ॥ ੧,੧੩੮.

ਗੋਵਧਾ ਤੋਂ ਅਭ੍ਰਸ਼੍ਰਦ੍ਹਾ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਮਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਿਸ਼ਧ੍ਰਾ ਸੀ। ਕਰੂਸ਼ਾ ਤੋਂ ਜੋ ਰਾਜਪੁਤ ਜਨਮੇ, ਉਹ ਕਾਰੂਸ਼ਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ।

ਦਿष੍ਟਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਨਾਭਾਗੋ ਵੈਸ਼੍ਯਾਤਾਮਗਮਤ੍ਸ ਚ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਲਨ੍ਦਨਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਤ੍ਸਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਭਲਨ੍ਦਨਾਤ੍ ॥ ੧,੧੩੮.

ਦਿਸ਼ਟਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਭਾਗਾ ਸੀ, ਜੋ ਵੈਸ਼ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਲੰਦਨਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਭਲੰਦਨਾ ਤੋਂ ਵਤਸਪ੍ਰੀਤੀ ਜਨਮਿਆ।

ਤਤਃ ਪਾਂਸ਼ੁਃ ਖਨਿਤ੍ਰੋऽਭੂਦ੍ਭੂਪਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਪਃ । ਕ੍ਸ਼ੁਪਾਦ੍ਵਿਂਸ਼ੋऽਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਂਸ਼ਾਜ੍ਜਾਤੋ ਵਿਵਿਂਸ਼ਕਃ ॥ ੧,੧੩੮.

ਫਿਰ ਪਾਂਸ਼ੂ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਖਨੀਤ੍ਰ, ਫਿਰ ਭੂਪ; ਭੂਪ ਤੋਂ ਕਸ਼ੁਪਾ, ਕਸ਼ੁਪਾ ਤੋਂ ਵਿਂਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਵਿਂਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਵਿੰਸ਼ਕਾ ਹੋਇਆ।

ਵਿਵਿਂਸ਼ਾਚ੍ਚ ਖਨੀਨੇਤ੍ਰੋ ਵਿਭੂਤਿਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਕਰਨ੍ਧਮੋ ਵਿਭੂਤੇਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਜਾਤੋऽਪ੍ਯਵਿਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ॥ ੧,੧੩੮.

ਵਿਵਿੰਸ਼ਾ ਤੋਂ ਖਨੀਨੇਤ੍ਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਭੂਤੀ ਸੀ। ਵਿਭੂਤੀ ਤੋਂ ਕਰੰਧਮਾ, ਅਤੇ ਕਰੰਧਮਾ ਤੋਂ ਅਵਿਕਸ਼ਿਤਾ ਜਨਮਿਆ।

ਮਰੁਤ੍ਤੋऽਵਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਨਰਿष੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਨਰਿष੍ਯਨ੍ਤਾਤ੍ਤਮੋ ਜਾਤਸ੍ਤਤੋਭੂਦ੍ਰਾਜਵਰ੍ਧਨਃ ॥ ੧,੧੩੮.

ਅਵਿਕਸ਼ਿਤਾ ਤੋਂ ਮਰੁਤਤਾ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਮਰੁਤਤਾ ਤੋਂ ਨਰਿਸ਼ਯੰਤਾ। ਨਰਿਸ਼ਯੰਤਾ ਤੋਂ ਤਮਾ, ਅਤੇ ਤਮਾ ਤੋਂ ਰਾਜਵਰਧਨਾ ਜਨਮਿਆ।

ਰਾਜਵਰ੍ਧਾਤ੍ਸੁਧृਤਿਸ਼੍ਚ ਨਰੋऽਭੂਤ੍ਸੁਧृਤੇਃ ਸੁਤਃ । ਨਰਾਚ੍ਚ ਕੇਵਲਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕੇਵਲਾਦ੍ਧੁਨ੍ਧੁਮਾਨਪਿ ॥ ੧,੧੩੮.

ਰਾਜਵਰਧਨਾ ਤੋਂ ਸੁਧ੍ਰਿਤਿ ਜਨਮਿਆ, ਸੁਧ੍ਰਿਤਿ ਤੋਂ ਨਰਾ, ਨਰਾ ਤੋਂ ਕੇਵਲਾ, ਅਤੇ ਕੇਵਲਾ ਤੋਂ ਧੁੰਦੁਮਾਨ ਜਨਮਿਆ।

ਧੁਨ੍ਧੁਮਤੋ ਵੇਗਵਾਂਸ਼੍ਚ ਬੁਧੋ ਵੇਗਵਤਃ ਸੁਤਃ । ਤृਣਬਿਨ੍ਦੁਰ੍ਬੁਧਾਜ੍ਜਾਤਃ ਕਾਨ੍ਯਾ ਚੈਲਵਿਲਾ ਤਥਾ ॥ ੧,੧੩੮.

ਧੁੰਦੁਮਾਨ ਤੋਂ ਵੇਗਵਾਨ ਜਨਮਿਆ, ਵੇਗਵਾਨ ਤੋਂ ਬੁਧ, ਅਤੇ ਬੁਧ ਤੋਂ ਤ੍ਰਣਬਿੰਦੂ, ਕਾਨਿਆ ਅਤੇ ਚੈਲਵਿਲਾ ਵੀ ਜਨਮੇ।

ਵਿਸ਼ਾਲਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਤृਣਬਿਨ੍ਦੋਸ੍ਤ੍ਵਲਮ੍ਬੁਸਾ । ਵਿਸ਼ਾਲਾਦ੍ਧੇਮਚਨ੍ਦ੍ਰੋऽਭੂਦ੍ਧੇਮ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਚ੍ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਃ ॥ ੧,੧੩੮.

ਤ੍ਰਣਬਿੰਦੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਲੰਬੁਸਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਤੋਂ ਹੇਮਚੰਦਰਾ, ਅਤੇ ਹੇਮਚੰਦਰਾ ਤੋਂ ਚੰਦ੍ਰਕਾ ਜਨਮਿਆ।

ਧੂਮ੍ਰਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚੈਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਧੂਮ੍ਰਾਸ਼੍ਵਾਤ੍ਸृਞ੍ਜਯਸ੍ਤਥਾ । ਸਞ੍ਜਯਾਤ੍ਸਹਦੇਵੋऽਭੂਤ੍ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤੋऽਭਵਤ੍ ॥ ੧,੧੩੮.

ਚੰਦ੍ਰਕਾ ਤੋਂ ਧੂਮਰਾਸ਼ਵਾ ਜਨਮਿਆ, ਧੂਮਰਾਸ਼ਵਾ ਤੋਂ ਸ੍ਰੰਜਯਾ, ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਤੋਂ ਸੰਜਯਾ, ਸੰਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਹਦੇਵ, ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵਾ ਹੋਇਆ।

ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਾਤ੍ਸੋਮਦਤ੍ਤਸ੍ਤੁਤਤੋऽਭੂਜ੍ਜਨਮੇਜਯਃ । ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਮਨ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਏਤੇ ਵੈਸ਼ਾਲਕਾ ਨृਪਾਃ ॥ ੧,੧੩੮.

ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵਾ ਤੋਂ ਸੋਮਦੱਤਾ ਜਨਮਿਆ, ਸੋਮਦੱਤਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇਜਯਾ, ਜਨਮੇਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਮੰਤਿ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸਨ।

ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੇਸ੍ਤੁ ਸੁਕਨ੍ਯਾਬੂਤ੍ਸਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਤੁ । ਅਨਨ੍ਤੋ ਨਾਮ ਸ਼ਾਰ੍ਯਤੇ ਰਨਨ੍ਤਾਦ੍ਰੇਵਤੋऽਭਵਤ੍ ॥ ੧,੧੩੮.

ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਤੋਂ ਸੁਕਨਿਆ ਜਨਮੀ, ਜੋ ਚਵਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਤੋਂ ਅਨੰਤ, ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਤੋਂ ਰੇਵਤਾ ਜਨਮਿਆ।

ਰੈਵਤੋ ਰੇਵਤਸ੍ਯਾਪਿ ਰੈਵਤਾਦ੍ਰੇਵਤੀ ਸੁਤਾ । ਧृष੍ਟਸ੍ਯ ਧਾਰ੍ष੍ਟਰ੍(ਤ) ਕਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵੈष੍ਣਵਂ (ਸ਼੍ਯਕਂ) ਤਦ੍ਵਭੂਵ ਹ ॥ ੧,੧੩੮.

ਰੇਵਤਾ ਤੋਂ ਰੈਵਤਾ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਰੈਵਤਾ ਤੋਂ ਰੈਵਤੀ ਪੁਤਰੀ ਹੋਈ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਤੋਂ ਧਾਰਸ਼ਟਕ ਜਨਮੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵੈਸ਼ਣਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਨਾਭਾਗਪੁਤ੍ਰੋ ਨੇष੍ਠੋ ਹ੍ਯਮ੍ਬਰੀषੋऽਪਿ ਤਤ੍ਸੁਤਃ । ਅਮ੍ਬਰੀषਾਦ੍ਵਿਰੂਪੋऽਭੂਤ੍ਪृषਦਸ਼੍ਵੋ ਵਿਰੂਪਤਃ ॥ ੧,੧੩੮.

ਨਾਭਾਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇਸ਼ਠਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨੇਸ਼ਠਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਬਰੀਸ਼ਾ। ਅੰਬਰੀਸ਼ਾ ਤੋਂ ਵੀਰੂਪਾ, ਅਤੇ ਵੀਰੂਪਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿਸ਼ਦਸ਼ਵਾ ਜਨਮਿਆ।

ਰਥੀਨਰਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਾਸੁਦੇਵਪਰਾਯਣਃ । ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਯਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ਿਨਿਮਿਦਣ੍ਡਕਾਃ ॥ ੧,੧੩੮.

ਪ੍ਰਿਸ਼ਦਸ਼ਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਥੀਨਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਭਗਤ ਸੀ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ, ਨਿਮੀ ਅਤੇ ਡੰਡਕਾ।

ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਜੋ ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ਿਸ੍ਤੁ ਸ਼ਸ਼ਾਦਃ ਸ਼ਸ਼ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ । ਪੁਰਞ੍ਜਯਃ ਸ਼ਸ਼ਾਦਾਚ੍ਚ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਾਖ੍ਯੋऽਭਵਤ੍ਸੁਤਃ ॥ ੧,੧੩੮.

ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ, ਜੋ ਖਰਗੋਸ਼ ਖਾਣ ਕਰਕੇ ਸ਼ਸ਼ਾਦਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਸ਼ਸ਼ਾਦਾ ਤੋਂ ਪੁਰੰਜਯਾ, ਅਤੇ ਪੁਰੰਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਕੁਤਥਾ ਸੀ।