ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਫਲਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ । ਖਰ੍ਜੂਰਂ ਨਾਰਿਕੇਲਂ ਵਾ ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਨ੍ਮਾਤੁਲੁਙ੍ਗਕਮ੍ ॥ ੧,੧੩੦.

ਫਲ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਕਹੋ, 'ਮਾਰਤੰਡ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ'; ਖਜੂਰ, ਨਾਰੀਅਲ ਜਾਂ ਮਾਤੁਲੁੰਗਾ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤੁ ਸਫਲਾ ਮਮ ਕਾਮਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । (ਇਤਿ ਫਲਸਪ੍ਤਮੀ) ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਂ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਪਾਯਸੇਨਾਥ ਭੋਜਯੇਤ੍ ॥ ੧,੧੩੦.

ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਰੇ ਹੋਣ; (ਇਹ ਫਲ-ਸਪਤਮੀ ਹੈ) ਸੱਤਵੀਂ ਦਿਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਾਯਸ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਚਾਥ ਪਯਃ ਪਿਬੇਤ੍ । ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚੋष੍ਯਂ ਤਥਾ ਲੇਹ੍ਯਂ ਓਦਨਂ ਚੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ॥ ੧,੧੩੦.

ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਆਪ ਦੁੱਧ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਚੁਸਣ ਵਾਲਾ, ਲਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਭੋਜਨ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਧਨਪੁਤ੍ਰਾਦਿਕਾਮਸ੍ਤੁ ਤ੍ਯਜੇਦੇਤਦਨੋਦਨਃ ਵਾਯ੍ਵਾਸ਼ੀ ਵਿਜਯੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਚ੍ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਜਯਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ । ਅਦ੍ਯਾਦਰ੍ਕਂ ਚ ਕਾਮੇਚ੍ਛੁਰੁਪਵਾਸੇ ਤਰੇਨ੍ਮਦਮ੍ ॥ ੧,੧੩੦.

ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਚਾਵਲ ਨਾ ਖਾਓ; ਜੋ ਕੇਵਲ ਹਵਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੁੱਖ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਜਯਾ-ਸਪਤਮੀ ਮਨਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉਪਵਾਸ ਦਿਨ ਅਰਕ ਖਾ ਕੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਦਬਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਗੋਧੂਮਮਾषਯਵषष੍ਟਿਕਕਾਂਸ੍ਯਪਾਤ੍ਰਂ ਪਾषਾਣਪਿष੍ਟਮਧੁਮੈषੁਨਮਦ੍ਯਮਾਂਸਮ੍ । ਅਭ੍ਯਞ੍ਜਨਾਞ੍ਜਨਤਿਲਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਯਃ ਤਸ੍ਯੇषਿਤਂ ਭਵਤਿ ਸਪ੍ਤਸੁ ਸਪ੍ਤਮੀषੁ ॥ ੧,੧੩੦.

ਗੋਧੂਮ, ਮਾਸ਼, ਜੌ, ਛੱਤੀ, ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ, ਪੱਥਰ-ਪੀਸਿਆ ਆਟਾ, ਸ਼ਹਦ, ਮੀਟ, ਸ਼ਰਾਬ, ਤੇਲ-ਮਲ੍ਹਣ, ਅੰਜਨ ਤੇ ਤਿਲ ਛੱਡ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਸੱਤ ਸਪਤਮੀਆਂ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੧੩੧ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਮਾਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾष੍ਟਮ੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਃ । ਦੂਰ੍ਵਾਂ ਸੌਰੀਂ ਗਣੇਸ਼ਂ ਚ ਫਲਪੁष੍ਪੈਃ ਸ਼ਿਵਂ ਯਜੇਤ੍ ॥ ੧,੧੩੧.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਾਦਰੋ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਦੂਰਵਾ ਘਾਸ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਲ-ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਫਲਵ੍ਰੀਹ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ਼ਮ੍ਭਵੇਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਚ । ਤ੍ਵਂ ਦੂਰ੍ਵੇऽਮृਤਜਨ੍ਮਾਸਿ ਹ੍ਯष੍ਟਮੀ ਸਰ੍ਵਕਾਮਭਾਕ੍ ॥ ੧,੧੩੧.

ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹੋ: 'ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਦੂਰਵਾ, ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ; ਅਸ਼ਟਮੀ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।'

ਅਨਗ੍ਨਿਪਕ੍ਵਮਸ਼੍ਨੀਯਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ । (ਇਤਿ ਦੂਰ੍ਵਾष੍ਟਮੀਵ੍ਰਤਮ੍) । ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾਮਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇऽਰ੍ਚਨਂ ਹਰੇਃ ॥ ੧,੧੩੧.

ਜੋ ਖਾਣਾ ਅੱਗ 'ਚ ਪਕਾਇਆ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। (ਇਹ ਦੂਰਵਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਵਰਤ ਹੈ।) ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਦ੍ਧਾਪਿ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾ ਹਨ੍ਤਿ ਪਾਪਂ ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਃ । ਉਪੋषਿਤੋऽਰ੍ਚਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤਿਥਿ ਭਾਨ੍ਤੇ ਚ ਪਾਰਣਮ੍ ॥ ੧,੧੩੧.

ਜੇ ਦਿਨ ਸਤਵੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਤिथि ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ 'ਤੇ ਵਰਤ ਖੋਲੋ।

ਯੋਗਾਯ ਯੋਗਪਤਯੇ ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਯੋਗਸਮ੍ਭਵਾਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਾਯ ਨਮੋਨਮਃ । (ਸ੍ਨਾਨਮਨ੍ਤ੍ਰਃ) ਯਜ੍ਞਾਯ ਯਜ੍ਞੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਯਜ੍ਞਪਤਯੇ ਗੋਵਿਨ੍ਦਾਯ ਨਮੋਨਮਃ ॥ ੧,੧੩੧.

ਯੋਗ ਦੇ ਮੂਲ, ਯੋਗ ਦੇ ਪਤੀ, ਯੋਗ ਦੇਸ਼, ਯੋਗ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ, ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। (ਸਨਾਨ ਮੰਤ੍ਰ:) ਯਜਨ ਦੇ ਮੂਲ, ਯਜਨ ਦੇ ਪਤੀ, ਯਜਨ ਦੇਸ਼, ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।

(ਅਰ੍ਚਨਮ੦)ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਪਤਯੇ ਗੋਵਿਨ੍ਦਾਯ ਨਮੋਨਮਃ । (ਸ਼ਯਨ੦)ਸਰ੍ਵਾਯ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਸਰ੍ਵੇਤਾਯ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਭਵਾਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਾਯ ਨਮੋਨਮਃ ॥ ੧,੧੩੧.

(ਅਰਚਨ ਮੰਤ੍ਰ:) ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ, ਸਭ ਦੇਸ਼, ਸਭ ਦੇ ਪਤੀ, ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। (ਸ਼ਯਨ ਮੰਤ੍ਰ:) ਸਭ ਕੁਝ, ਸਭ ਦੇਸ਼, ਸਭ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ, ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਸਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂ ਰੋਹਿਣੀਂ ਤਥਾ । ਸ਼ਙ੍ਖੇ ਤੋਯਂ ਸਮਾਦਾਯ ਸਪੁष੍ਪਫਲਚਨ੍ਦਨਮ੍ ॥ ੧,੧੩੧.

ਉੱਚੇ ਚੌਕ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਰੋਹਣੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਫੁੱਲ, ਫਲ, ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਾਣੀ ਸ਼ੰਖ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਭੇਟ ਦਿਓ।

ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਮਵਨੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਾਰ੍ਣਵਸਂਭੂਤ ! ਅਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸਮੁਦ੍ਭਵ ! ॥ ੧,੧੩੧.

ਘੁਟਣਾਂ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ; ਕਹੋ: 'ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ! ਅਤਰੀ ਦੀ ਅੱਖ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ!'

ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕੇਸ਼ (ਮਂ) ਰੋਹਿਣ੍ਯਾ ਸਹਿਤੋ ਮਮ । ਸ਼੍ਰਿਯੈ ਚ ਵਸੁਦੇਵਾਯ ਨਨ੍ਦਾਯ ਚ ਬਲਾਯ ਚ ॥ ੧,੧੩੧.

'ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰੋਹਣੀ ਸਮੇਤ, ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਅਰਘ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਸ਼੍ਰੀ, ਵਸੁਦੇਵ, ਨੰਦ ਅਤੇ ਬਲਰਾਮ ਲਈ।'

ਯਸ਼ੋਦਾਯੈ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਂ ਫਲਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਅਨਨ੍ਤਂ (ਘਂ) ਵਾਮਨਂ ਸ਼ੌਰਿਂ ਵੈਕੁष੍ਠਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ॥ ੧,੧੩੧.

ਫਲਾਂ ਸਮੇਤ ਅਰਘ ਯਸ਼ੋਦਾ, ਅਨੰਤ, ਵਾਮਨ, ਸ਼ੌਰੀ, ਵੈਕੁੰਠ ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਦਿਓ।

ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਮਾਧਵਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ । ਵਰਾਹਂ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਂ ਨृਸਿਂਹਂ ਦੈਤ੍ਯਸੂਦਨਮ੍ ॥ ੧,੧੩੧.

ਵਸੁਦੇਵ, ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਮਾਧਵ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਵਰਾਹ, ਪੁੰਡਰੀਕਾਖ, ਨਰਸਿੰਹ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਨੂੰ।

ਦਾਮੋਦਰਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਗਾਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍ । ਗੋਵਿਨ੍ਦਮਚ੍ਯੁਤਂ ਦੇਵਮਨਨ੍ਤਮ ਪਰਾਜਿਤਮ੍ ॥ ੧,੧੩੧.

ਦਾਮੋਦਰ, ਪਦਮਨਾਭ, ਕੇਸ਼ਵ, ਗਰੁੜ ਧਵਜ ਵਾਲਾ, ਗੋਵਿੰਦ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਦੇਵਤਾ, ਅਨੰਤ, ਅਪਰਾਜਿਤ।

ਅਧੋਕ੍ਸ਼ਜਂ ਜਗਦ੍ਵੀਜਂ ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਕਾਰਣਮ੍ । ਅਨਾਦਿਨਿਧਨਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ਂ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਮ੍ ॥ ੧,੧੩੧.

ਅਧੋਕਸ਼ਜ, ਜਗਤ ਦਾ ਬੀਜ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਣ, ਅਨਾਦਿ-ਅੰਤਹੀਣ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ।

ਨਾਰਾਯਣਂ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍ । ਪੀਤਮ੍ਬਰਧਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ॥ ੧,੧੩੧.

ਨਾਰਾਇਣ, ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ, ਦਿਵਿਆ ਵਨਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।

ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਾਙ੍ਕਂ ਜਗਦ੍ਧਾਮ ਸ਼੍ਰੀਪਤਿਂ ਸ਼੍ਰੀਧਰਂ ਹਰਿਮ੍ । ਯਂ ਦੇਵਂ ਦੇਵਕੀ ਦੇਵੀ ਵਸੁਦੇਵਾਦਜੀਜਨਤ੍ ॥ ੧,੧੩੧.

ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ, ਜਗਤ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਪਤੀ, ਸ਼੍ਰੀਧਰ, ਹਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਕੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਵਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।

ਭੌਮਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਗੁਪ੍ਤ੍ਯੈ ਤਸ੍ਮੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ । ਨਾਮਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਗਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਤ੍ਪੁਨਃ ॥ ੧,੧੩੧.

ਭੂਮੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਹ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਦੁਆ ਕਰੋ।

ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ! ਹਰੇ ! ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍ । ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਘ੍ਨ ! ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਾਰ੍ਣਵਾਤ੍ਪ੍ਰਭੋ ! ॥ ੧,੧੩੧.

'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੇ ਹਰੀ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ! ਹੇ ਸਭ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ-ਸ਼ੋਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ!'

ਦੇਵਕੀਨਨ੍ਦਨ ! ਸ਼੍ਰੀਸ਼ ! ਹਰੇ ! ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍ । ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਂਸ੍ਤ੍ਰਾਯਸੇ ਵਿष੍ਣੋ ! ਯੇ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ ਸਕृਤ੍ਸਕृਤ੍ ॥ ੧,੧੩੧.

'ਹੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਹੇ ਹਰੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ! ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਇਕ ਵਾਰੀ ਤੇਰਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬੁਰੇ ਹੋਣ।'

ਸੋऽਹਂ ਦੇਵਾਤਿਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰਾਤ੍ । ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ ! ਨਿਮਗ੍ਨੋऽਹਂ ਮਹ੍ਤਯਜ੍ਞਾਨਸਾਗਰੇ ॥ ੧,੧੩੧.

ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੋ, ਹੇ ਕੰਵਾਂ ਵਾਲੇ! ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਹਾਂ।

ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ! ਤ੍ਵਾਮृਤੇऽਨ੍ਯੋ ਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ । ਸ੍ਵਜਨ੍ਮ ਵਾਸੁਦੇਵਾਪ ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਹਿਤਾਯ ਚ ॥ ੧,੧੩੧.

ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ! ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਮੇਰਾ ਜਨਮ, ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਜਗਦ੍ਧਿਤਾਯ ਕृष੍ਣਾਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਾਯ ਨਮੋਨਮਃ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਵਂ ਚਾਸ੍ਤੁ ਧਨਵਿਖ੍ਯਾਤਿਰਾਜ੍ਯਭਾਕ੍ ॥ ੧,੧੩੧.

ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲੇ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੧੩੨ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ । ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਤ੍ਵष੍ਟਮੀਂ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਚੈਵ ਧੇਨੁਦਃ । ਪੌਰਨ੍ਦਰਪਦਂ ਯਾਤਿ ਸਦ੍ਗਤਿਵ੍ਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ ! ॥ ੧,੧੩੨.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਆਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਕ੍ਲਾष੍ਟਭ੍ਯਾਂ ਪੌषਮਾਸੇ ਮਹਾਰੁਦ੍ਰੇਤਿ ਸਾਧੁ ਵੈ । ਮਤ੍ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਕृਤਂ ਦੇਵਿ ਸ਼ਥਸਾਹਸ੍ਰਿਕਂ ਫਲਮ੍ ॥ ੧,੧੩੨.

ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਆਠਵੀਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੱਡਾ ਰੁਦ੍ਰ ਵ੍ਰਤ ਸਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਹੈ।

ਅष੍ਟਮੀ ਬੁਧਵਾਰੇਣ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰ੍ਯਦਾ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਦਾ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਕਥਾ ਪਰਾ ॥ ੧,੧੩੨.

ਜਦੋਂ ਵੀ ਆਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਬੁੱਧਵਾਰ ਨੂੰ ਆਵੇ, ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਕਥਾ ਜਰੂਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।