ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਾਸ੍ਮ੍ਯਹਮੇਵ ਹਿ 14.

ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜਗਤ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਆਤਮਾ—ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਹਾਂ।

ਦੇਹਧਰ੍ਮ੍ਮਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ 14.

ਮੈਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ, ਨਾਸਵੰਤ ਤੇ ਅਨਾਸਵੰਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਾਂ।

ਤਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮਰਹਿਤਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਨਾਮਗੋਤ੍ਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ 14.

ਮੈਂ ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਹਾਂ, ਨਾ ਕੋਈ ਨਾਮ, ਨਾ ਕੋਈ ਵੰਸ਼।

ਮਨੋਧਰ੍ਮ੍ਮਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਜ੍ਞਾਨਮੇਵ ਚ 14.

ਮੈਂ ਮਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਤੇ ਬੋਧ ਹੀ ਹਾਂ।

ਬੁਦ੍ਧਿਧਰ੍ਮ੍ਮਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਗਤੋ ਮਨਃ 14.

ਮੈਂ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਂ, ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਮਨ ਹਾਂ।

ਪ੍ਰਾਣਪ੍ਰਾਣੋ ਮਹਾਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਭਯੇਨ ਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਃ 14.

ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਾਣ ਹਾਂ, ਵੱਡਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹਾਂ, ਡਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਾਂ।

ਤਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਤਨ੍ਨਿਯਨ੍ਤਾ ਚ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਰੂਪਕਃ 14.

ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹਾਂ, ਉਸ ਦਾ ਨਿਯੰਤਾ ਹਾਂ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਹਾਂ।

ਤੁਰੀਯਃ ਪਰਮੋ ਧਾਤਾ ਦृਗ੍ਰੂਪੋ ਗੁਣਵਰ੍ਜਿਤਃ 14.

ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਚੇਤਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੁਣ ਨਹੀਂ।

ਏਵਂ ਯੇ ਮਾਨਵਾ ਵਿਜ੍ਞਾ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੀਸ਼ਂ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ 14.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—

ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਨਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤਵ ਸ਼ਙ੍ਕਰ ਸੁਵ੍ਰਤ 14.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਧਿਆਨ ਦਾ ਢੰਗ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਦ੍ਧੋਰਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕਿਂ ਜਪਨ੍ਪ੍ਰਭੋ 15.

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਸ ਦਾ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਡਰਾਉਣੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?

ਪਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮਵ੍ਯਯਮ੍ 15.

ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਹਮ, ਅਟੱਲ ਪਰਮ ਆਤਮਾ—

ਯਤ੍ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਂ ਜਪ੍ਯਂ ਕਥਯਾਮਿ ਵृषਧ੍ਵਜ ! 15.

ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚਾ ਜਪ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।

ੴ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਾਮਨੋ ਵਾਸਵੋ ਵਸੁਃ 15.

ਓਮ! ਵਾਸੁਦੇਵ, ਮਹਾ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਵਾਮਨ, ਵਾਸਵ, ਵਸੁ—

ਬਲਿਬਨ੍ਧਨਕृਦ੍ਵੇਧਾ ਵਰੇਣ੍ਯੋ ਵੇਦਵਿਤ੍ਕਿਵਿਃ 15.

ਬਲੀ ਨੂੰ ਬੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਰਚਨਹਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਬੁਧੀਮਾਨ—

ਵੇਦਾਙ੍ਗਵੇਤ੍ਤਾ ਵੇਦੇਸ਼ੋ ਬਲਾਧਾਰੋ ਬਲਾਰ੍ਦਨਃ 15.

ਵੇਦ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਾਲਾ—

ਵੀਰਹਾ ਚ ਬृਹਦ੍ਵੀਰੋ ਵਨ੍ਦਿਤਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ 15.

ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਵੀਰ, ਸਾਰੇ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ—

ਪਦ੍ਮਨਾਭਃ ਪਦ੍ਮਨਿਧਿਃ ਪਦ੍ਮਹਸ੍ਤੋ ਗਦਾਧਰਃ 15.

ਕੰਵਰ-ਨਾਭੀ, ਕੰਵਰ-ਖਜਾਨਾ ਵਾਲਾ, ਕੰਵਰ-ਹੱਥ ਵਾਲਾ, ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—

ਪਦ੍ਮਜਙ੍ਘਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਃ ਪਦ੍ਮਮਾਲਾਧਰਃ ਪ੍ਰਿਯਃ 15.

ਕੰਵਰ-ਟੰਗ ਵਾਲਾ, ਕੰਵਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਕੰਵਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰਾ—

ਅਪਾਰਃ ਪਰਮਾਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਪਰਾਣਾਂ ਚ ਪਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ 15.

ਅਨੰਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮਕਸਦ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਿਆਂ ਦਾ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ—

ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਰੂਪਸ਼੍ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਃ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਕਃ 15.

ਪਵਿੱਤਰ, ਚਾਨਣ ਰੂਪ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—

ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਪृਥਿਵੀਪਦ੍ਮਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਃ ਪ੍ਰਿਯਪ੍ਰਦਃ 15.

ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਧਰਤੀ-ਕੰਵਰ, ਕੰਵਰ-ਨਾਭੀ, ਪਿਆਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ—

ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਧਾਮ ਸਰ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ੋ ਚ ਸਰ੍ਵਭृਤ੍ 15.

ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ—

ਸਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਃ 15.

ਸਭ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਨਮਸਕਾਰਿਆ—

ਸਰ੍ਵਗੋਪ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਨਿष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਕਾਰਣਮ੍ 15.

ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਆਖਰੀ ਆਸਰਾ, ਸਭ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ।

ਸਰ੍ਵਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਰਾऽਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਸੁਰਾਸੁਰਨਮਸ੍ਕृਤਃ 15.

ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਤ੍ਯਪਾਲਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਨਾਭਃ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼ਃ ਸਿਦ੍ਧਵਨ੍ਦਿਤਃ 15.

ਉਹ ਸਚਾਈ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਸਿਧਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤੇ ਸਿਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਰਣਂ ਜਗਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਸ੍ਤਥੈਵ ਚ 15.

ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਸਰੋਤ ਵੀ ਹੈ।

ਸਤ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਕਲ੍ਪਃ ਸਤ੍ਯਵਿਤ੍ਸਤ੍ਯ (ਤ੍ਪ) ਦਸ੍ਤਥ 15.

ਉਹ ਸੱਚ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਸੱਚੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।