ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮ੍ਭੋ ਪਰੇऽਹਨਿ । ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇऽਹਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ਼ਰਣਂ ਮੇ ਭਵੇਸ਼੍ਵਰ ॥ ੧,੧੨੪.

ਚੌਦ੍ਹੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਰਹਿਣਗਾ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ! ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਭੋਜਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਹੇ ਭਵੇਸ਼ਵਰ! ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।

ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਾਮृਤੈਃ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਤਤ੍ਕਾਲੇ ਗੁਰੁਂ ਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਓਂ ਨਮੋ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਮ੍ ॥ ੧,੧੨੪.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, 'ਓਮ ਨਮੋ ਨਮ: ਸ਼ਿਵਾਯ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਧਰਮਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਤਿਲਤਣ੍ਡੁਲਵ੍ਰੀਹੀਂਸ਼੍ਚ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਸਘृਤਂ ਚਰੁਮ੍ । ਹੁਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਗੀਤਸਤ੍ਕਥਾਮ੍ ॥ ੧,੧੨੪.

ਤਿਲ, ਚਾਵਲ ਤੇ ਜੌ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਜਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ।

ਅਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਤ੍ਰਿਯਾਮੇ ਚ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਚ ਪੁਨਯਰ੍ਜਤ੍ । ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥਾ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍ ॥ ੧,੧੨੪.

ਅੱਧੀ ਰਾਤ, ਤੀਜੇ ਪਹਰ ਤੇ ਚੌਥੇ ਪਹਰ, ਮੁਲ਼ ਮੰਤਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਖਿਮਾ ਮੰਗੀ ਜਾਵੇ।

ਅਵਿਘ੍ਨੇਨ ਵ੍ਰਤਂ ਦੇਵ ! ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਦਾਨ੍ਮਯਾਰ੍ਚਿਤਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥ ! ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਿਪਤੇ ਹਰ ! ॥ ੧,੧੨੪.

ਹੇ ਦੇਵ! ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਵਰਤ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ! ਹੇ ਤ੍ਰਿਲੋਕ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਰਾ! ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ।

ਯਨ੍ਮਯਾਦ੍ਯ ਕृਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਦ੍ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍ । ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਯਾ ਦੇਵ ! ਵ੍ਰਤਮਦ੍ਯ ਸਮਾਪਿਤਮ੍ ॥ ੧,੧੨੪.

ਅੱਜ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੇਵ! ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਵ ਮੇ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚ ਗਮ੍ਯਤਾਮ੍ । ਤ੍ਵਦਾਲੋਕਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਵਿਤ੍ਰੋऽਸ੍ਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ॥ ੧,੧੨੪.

ਹੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ! ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ। ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਭੋਜਯੇਦ੍ਧ੍ਯਾਨਨਿष੍ਠਾਂਸ਼੍ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਚ੍ਛਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਦਦੇਤ੍ । ਦੇਵਾਦਿਦੇਵ ਭੂਤੇਸ਼ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕ ॥ ੧,੧੨੪.

ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਛਤਰੀ ਆਦਿ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ! ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ! ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!

ਯਨ੍ਮਯਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਤੇਨ ਮੇ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਇਤਿ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਯ ਚ ਵ੍ਰਤੀ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਮ੍ ॥ ੧,੧੨੪.

ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿਮਾ ਮੰਗ ਕੇ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਵਰਤ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਕਰੇ।

ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਰਾਜ੍ਯਾਦਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ੈਵਂ ਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇष੍ਵਪਿ ਮਾਸੇषੁ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਯਾਦਿਹ ਜਾਗਰਮ੍ ॥ ੧,੧੨੪.

ਕੀਰਤੀ, ਸ਼੍ਰੀ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪੁਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ, ਇੱਥੇ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵ੍ਰਤੀ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਦੀਪਦਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ॥ ੧,੧੨੪.

ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ ਤੇ ਦੀਵੇ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੧੨੫ ਪਿਤਾਮਹ ਉਵਾਚ । ਮਾਨ੍ਧਾਤਾ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਯਾਸੀਦੁਪੋष੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀਂ ਨृਪਃ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯਾਰਪਿ ॥ ੧,੧੨੫.

ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਾਂਧਾਤਾ ਚਕਵਰਤੀ ਨੇ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ। ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਦਸ਼ਮ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਮਿਸ਼੍ਰਾ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾ ਸਮੁਪੋषਿਤਾ । ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਨष੍ਟਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ॥ ੧,੧੨੫.

ਜਦੋਂ ਦਸਮੀ ਤੇ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਉਹ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦਿਨ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਹਰਿਃ । ਦਸ਼ਮ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋऽਸੁਰਃ । ਬਹੁਵਾਕ੍ਯਵਿਰੋਧੇਨ ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਜਾਯਤੇ ਯਦਾ ॥ ੧,੧੨੫.

ਜਿੱਥੇ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤੇ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਹਰੀ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਦਸਮੀ ਤੇ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਅਸੁਰ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੰਦੇਹ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਤੁ ਤਦਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਪਾਰਣਮ੍ । ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਕਲਾਪਿਸ੍ਯਾਦੁਪੋष੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਤਥਾ ॥ ੧,੧੨੫.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਾਰਹਵੀਂ ਦਿਨ ਹੀ ਵਰਤ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤ੍ਰੈਯੋਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਰਤ ਖੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਸਹੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ, ਤੇ ਬਾਰਹਵੀਂ ਨੂੰ ਵੀ।

ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ । ਤ੍ਰਿਮਿਸ਼੍ਰਾ ਸਾ ਤਿਥਿਰ੍ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਸ਼ੁਭਾ ॥ ੧,੧੨੫.

ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗਿਆਰਵੀਂ, ਬਾਰਵੀਂ ਤੇ ਤੇਰਵੀਂ ਤਿਥੀਆਂ — ਜਦੋਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਥੀ ਮਨਾਈ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਏਕਾਦਸ਼ੀਮੁਪੋष੍ਯੈਵਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਮ ਥਵਾ ਦ੍ਵਿਜ ! । ਤ੍ਰਿਮਿਸ਼੍ਰਾਂ ਚੈਵ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾ ਯੁਤਾਂ ਕ੍ਰਚਿਤ੍ ॥ ੧,੧੨੫.

ਗਿਆਰਵੀਂ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਬਾਰਵੀਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤਿਥੀਆਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਦਸਵੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ।

ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਂ ਨृਪਃ । ਗਦਾਧਰਂ ਪੂਜਯਂਸ਼੍ਚ ਉਪੋष੍ਯੈਕਾ ਦਸ਼ੀਦ੍ਵਯਮ੍ । ਰੁਕ੍ਮਾਙ੍ਗਦੋ ਯਯੌ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਯੇ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ ॥ ੧,੧੨੫.

ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਦਾਧਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਦੋ ਗਿਆਰਵੀਆਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਰੁਕਮਾਂਗਦ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ; ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਗਿਆਰਵੀਂ ਦੇ ਵਰਤ ਨਾਲ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੧੨੬ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ । ਯੇਨਾਰ੍ਚਨੇਨ ਵੈ ਲੋਕੋ ਜਗਾਮ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਤਮਰ੍ਚਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਕਰਂ ਪਰਮ੍ ॥ ੧,੧੨੬.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸਾਮਾਨ੍ਯਮਣ੍ਡਲਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਧਾਤਾਰਂ ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ਤਃ । ਵਿਧਾਤਾਰਂ ਤਥਾ ਗਙ੍ਗਾਂ ਯਮੁਨਾਂ ਚ ਮਹਾਨਦੀਮ੍ ॥ ੧,੧੨੬.

ਆਮ ਮੰਡਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਵਿਧਾਤਾ, ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।

ਦ੍ਵਾਰਸ਼੍ਰਿਯਂ ਚ ਦਣ੍ਡਂ ਚ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਂ ਵਾਸ੍ਤੁਪੂਰੁषਮ੍ । ਮਧ੍ਯੇ ਚਾਧਾਰਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚ ਕੂਰ੍ਮਂ ਚਾਨਨ੍ਤਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ ॥ ੧,੧੨੬.

ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਲਕshmi, ਦੰਡ, ਤੇ ਤੀਬਰ ਵਾਸਤੁ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਵਿਚਕਾਰ ਆਧਾਰ ਸ਼ਕਤੀ, ਕਛੂਆ ਤੇ ਅਨੰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਭੂਮਿਂ ਧਰ੍ਮਂ ਤਥਾ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵੈਰਗ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਅਧਰ੍ਮਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰਃ ਕਨ੍ਦਂ ਨਾਲਂ ਚ ਪਙ੍ਕਜਮ੍ ॥ ੧,੧੨੬.

ਧਰਤੀ, ਧਰਮ, ਗਿਆਨ, ਵੈਰਾਗ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਅਧਰਮ ਆਦਿ ਚਾਰ ਜੜਾਂ, ਕੰਡ, ਨਾਲ ਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਕਰ੍ਣਿਕਾਂ ਕੇਸਰਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਸਂ ਤਾਮਸਂ ਗੁਣਮ੍ । ਸੁਰ੍ਯਾਦਿਮਣ੍ਡਲਾਨ੍ਯੇਵ ਵਿਮਲਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ ॥ ੧,੧੨੬.

ਕਮਲ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ, ਕੇਸਰ, ਸਤਵ, ਰਜਸ ਤੇ ਤਮਸ ਗੁਣ; ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਮੰਡਲ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਗਣਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਂ ਚ ਕੋਣਕੇ । ਆਸਨਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਬਲਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ ॥ ੧,੧੨੬.

ਦੁਰਗਾ, ਗਣ, ਸਰਸਵਤੀ, ਤੇ ਖੇਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜੋ; ਆਸਨ ਤੇ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ।

ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਾਰਾਯਣਮਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍ । ਹृਦਯਾਦੀਨਿ ਚਾਙ੍ਗਾਨਿ ਸ਼ਙ੍ਖਾਦੀਨ੍ਯਾਯੁਧਾਨਿ ਚ ॥ ੧,੧੨੬.

ਅਨਿਰੁੱਧ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਹਿਰਦਾ ਆਦਿ ਅੰਗ, ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੧੨੭ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ । ਮਾਘਮਾਸੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸੂਰ੍ਯਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇਣ ਯੁਤਾ ਪੁਰਾ । ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਤਥਾ ਚੈਕਾ ਭੀਮੇਨ ਸਮੁਪੋषਿਤਾ ॥ ੧,੧੨੭.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਸੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਭੀਮ ਨੇ ਗਿਆਰਵੀਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ।

ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯ ਤੁ ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਣਾਮਨृਣੋऽਭਵਤ੍ । ਭੀਮਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਧਿਨੀ ॥ ੧,੧੨੭.

ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਵਰਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਭੀਮ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਪੁੰਨ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਨਾਪ੍ਯੇषਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿ ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ । ਵਿਨਿਹਨ੍ਤਿ ਮਹਾਪਾਪਂ ਕੁਨृਪੋ ਵਿषਯਂ ਯਥਾ ॥ ੧,੧੨੭.

ਤਾਰੇ ਦੇ ਬਿਨਾ ਵੀ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਾੜਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਰਿਆਸਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕੁਪੁਤ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕੁਲਂ ਯਦ੍ਵਤ੍ਕੁਭਾਰ੍ਯਾ ਚ ਪਤਿਂ ਯਥਾ । ਅਧਰ੍ਮਂ ਚ ਯਥਾ ਧਰ੍ਮਃ ਕੁਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਯਥਾ ਨृਪਮ੍ ॥ ੧,੧੨੭.

ਜਿਵੇਂ ਮਾੜਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਲ ਨੂੰ, ਮਾੜੀ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਅਧਰਮ ਧਰਮ ਨੂੰ, ਤੇ ਮਾੜਾ ਮੰਤਰੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।