ਆਵਾਹ੍ਯ ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵਾਸਇਤ੍ਯृਚਾ 99.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਅਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦੀ ਰਿਚਾ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਨ੍ਨੋਦੇਵ੍ਯਾ ਪਯਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਯਵੋऽਸੀਤਿ ਯਵਾਂਸ੍ਤਥਾ 99.
‘ਸ਼ੰਨੋ ਦੇਵੀ’ ਰਿਚਾ ਨਾਲ, ਦੁੱਧ ਪਾ ਕੇ, ਜੌ ਅਤੇ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧੋਦਕੇ ਤਥਾ ਦੀਪਮਾਲ੍ਯਦਾਮਪ੍ਰਦੀਪਕਮ੍ 99.
ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ, ਦੀਵਾ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਂਸ੍ਤੁ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਉਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵੇਤ੍ਯृਚਾ ਪਿਤॄਨ੍ 99.
ਦੋਹਰਿਆਂ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ‘ਉਸ਼ੰਤਸਤ੍ਵ’ ਰਿਚਾ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਵਾਰ੍ਥਸ੍ਤੁ ਤਿਲੈਃ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ 99.
ਜੌ ਦੀ ਭੇਟ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਰਘ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਸ੍ਥਾਨਮਸੀਤਿ ਨ੍ਯੁਬ੍ਜਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਕਰੋਤ੍ਯਧਃ 99.
ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਥਾਂ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਾਤਰ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁष੍ਵੇਤਿ ਤਥੋਕ੍ਤੋਸੌ ਹੁਤ੍ਵਾਗ੍ਨੌ ਪਿਤृਯਜ੍ਞਵਤ੍ 99.
ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਯਥਾਲਾਭੋਪਪਨ੍ਨੇषੁ ਰੌਪ੍ਯੇषੁ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ 99.
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਚਾਂਦੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹਾਸਲ ਹੋਵੇ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵੇ ਦਂਵਿष੍ਣੁਰਿਤ੍ਯੇਵਂ ਦ੍ਵਿਜਾਙ੍ਗੁष੍ਠਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ 99.
ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਦਾ ਅੰਗੂਠਾ ਉਸ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, 'ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਹੈ' ਕਹੋ।
ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸੁਖਂ ਵਾਚ੍ਯਂ ਭੁਞ੍ਜੀਰਂਸ੍ਤੇऽਪਿ ਵਾਗ੍ਯਤਾਃ 99.
ਜਿੰਨਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਪਿਆ ਜਾ ਸਕੇ, ਉਨਾ ਹੀ ਜਪੋ, ਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਉਹ ਵੀ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਆਤृਪ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਜਪਂ ਤਥਾ 99.
ਜੇ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਪਹਿਲਾ ਜਪ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਜਪੋ।
ਤਦਨ੍ਨਂ ਵਿਕਿਰੇਦ੍ਭੂਮੌ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚਾਪਃ ਸਕृਤ੍ਸਕृਤ੍ 99.
ਉਹ ਭੋਜਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਛਿੜਕ ਦੇਵੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਸਨ੍ਨਿਧੌ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤृਯਜ੍ਞਵਤ੍ 99.
ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਵਾਂਗ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਾਚ੍ਯਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯੋਦਕਮੇਵ ਚ 99.
ਫਿਰ 'ਸੁਭਕਾਮਨਾ' ਕਹੋ ਤੇ ਅਖੁੱਟ ਪਾਣੀ ਵੀ ਦਿਓ।
ਵਾਚ੍ਯਤਾਮਿਨ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਧੋਚ੍ਯਤਾਮ੍ 99.
ਜਦੋਂ ਬੋਲਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ 'ਸਵਧਾ' ਕਹੋ।
ਪ੍ਰੀਯਨ੍ਤਾਮਿਤਿ ਚਾਹੈਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵ੍ਯਂ ਜਲਂ ਦਦਤ੍ 99.
'ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ' ਕਹੋ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਚ ਨੋ ਮਾ ਵ੍ਯਗਮਦ੍ਵਹੁ ਦੇਯਂ ਚ ਨੋऽਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ 99.
ਸਾਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਕਦੇ ਨਾ ਹਟੇ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਝ ਦੇਣ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਵਾਜੇਵਾਜੇ ਇਤਿ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪਿਤृਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍ 99.
ਪਿਆਰ ਨਾਲ 'ਹਰ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਾਈ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।
ਪਿਤृਪਾਤ੍ਰਂ ਤਦੁਤ੍ਤਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ 99.
ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਪਾਤਰ ਉਲਟ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀਂ ਭਵੇਤ੍ਤਾਂ ਤੁ ਰਜਨੀਂ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਯਾ ਸਹ 99.
ਉਹ ਰਾਤ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਬਣ ਕੇ ਰਹੋ।
ਯਜੇਤ੍ਤਦਧਿਕਰ੍ਕਨ੍ਧੂਮਿਸ਼੍ਰਾਃ ਪਿਣ੍ਡਾ ਯੈਵਃ ਸ਼੍ਰਿਤਾਃ 99.
ਜੋ ਪਿੰਡ ਕਰਕੰਦੂ ਫਲ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਆਵਾਹਨਾਗ੍ਨੌਕਰਣਰਹਿਤਂ ਤ੍ਵਪਸਵ੍ਯਵਤ੍ 99.
ਆਵਾਹਨ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਾਲੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰੀਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿਰਮ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਬੂਯਾਦ੍ ਬ੍ਰੁਯੁਸ੍ਤੇਭਿਰਤਾਃ ਸ੍ਮ ਹ 99.
'ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ' ਕਹੋ ਤੇ ਜੋ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, 'ਅਸੀਂ ਆਨੰਦ ਲਿਆ' ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਪਿਤृਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰੇਤਪਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਸੇਚਯੇਤ੍ 99.
ਅਰਘ ਦੇਣ ਲਈ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦਾ ਪਾਤਰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਵੇ।
ਏਤਤ੍ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਮੇਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਅਪਿ 99.
ਇਹ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਅਤੇ ਇਕ-ਵਾਰ ਦਾ ਸੱਦਾ, ਇਸਤਰੀ ਲਈ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਨ੍ਨਂ ਸੋਦਕੁਮ੍ਭਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਦ੍ਵਿਜਃ 99.
ਉਸ ਲਈ ਵੀ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਸਮੇਤ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਹਵਿष੍ਯਾਨ੍ਨੇਨ ਵੈ ਮਾਸਂ ਪਾਯਸੇਨ ਤੁ ਵਤ੍ਸਰਮ੍ 99.
ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਹਵਿਸ਼ਯ ਭੋਜਨ ਨਾਲ, ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਖੀਰ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਐਣਰੌਰਵਵਾ ਰਾਹਸ਼ਾਸ਼ਮਾਂਸੈਰ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ 99.
ਮਛੀ, ਰੂਰੂ ਹਿਰਣ, ਸੂਅਰ ਅਤੇ ਖਰਗੋਸ਼ ਦਾ ਮਾਸ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਮ ਹੈ, ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਰ੍षਾਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਘਾਸੁ ਚ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ 99.
ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਤੇਰ੍ਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਤੇ ਮਘਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਹਤਾਨਾਂ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ 99.
ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚੌਦ੍ਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।