ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਯਦਭੀष੍ਟਂ ਤੁ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ 98.
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਚਾਹੇ, ਦੇਣ ਨਾਲ ਸੁਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਧਾਨ੍ਯਚ੍ਛਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ਯਾਨਘृਤਂ ਜਲਮ੍ 98.
ਘਰ, ਅਨਾਜ, ਛਤਰੀ, ਮਾਲਾ, ਰੁੱਖ, ਸਵਾਰੀ, ਘੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਰਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ 98.
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।
ਮੂਲ੍ਯੇਨਾਪਿ ਲਿਖਿਤ੍ਵਾਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ 98.
ਮੁੱਲ 'ਤੇ ਵੇਚ ਕੇ ਜਾਂ ਲਿਖ ਕੇ ਵੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯੋ ਵੇਦਾਰ੍ਥਸਂਗ੍ਰਹਃ 98.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਦ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਾਨਸਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦ੍ਵਿਗੁਣੋਨ੍ਨਤਿਮ੍ 98.
ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦਾਨ ਵਰਗਾ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੋ ਗੁਣਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੇਨੈਤਦਧੋ ਨਯਤਿ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍ 98.
ਇਹ ਗੱਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਾਃ ਸ਼ਾਕਂ ਪਯੋ ਗਨ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯੇਯਾ ਨ ਵਾਰਿ ਚ 98.
ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਦੁੱਧ, ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਰੱਦ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ।
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਕੁਲਟਾषਣ੍ਡਪਤਿਤੇਭ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿषਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀਯਾਦਾਤ੍ਮਤृਪ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮੇਵ ਚ ॥ 98.
ਪਰ ਜੋ ਕੁਲਚਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਜਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਹੀ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯੋਕ੍ਤਦਾਨਧਰ੍ਮਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮਾष੍ਟਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਗਾਰੁੜ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ, ਪਹਿਲੀ ਅੰਸ਼, ਆਚਾਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਯਾਜ਼ਨਵਲਕ੍ਯ ਵੱਲੋਂ ਦਾਨ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਾਲਾ ਅਠਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਵਿਧਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ 99.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਰ੍ਵਿषੁਵਤ੍ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਸਂਕ੍ਰਮਃ 99.
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਸਮੱਗਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਵਿਸੁ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਤਿਰੁਚਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ 99.
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਮਨ-ਪਸੰਦ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਵੇਦਾਰ੍ਥਵਿਜ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸਾਮਾ ਤ੍ਰਿਮਧੁਸ੍ਤ੍ਰਿਸੁਪਰ੍ਣਿਕਃ 99.
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ, ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਤਿੰਨ ਮਧੂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸੁਪਰਣੀਕਾ ਵੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਣਾਚਿਕੇਤਦੌਹਿਤ੍ਰਸ਼ਿष੍ਯਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਬਾਨ੍ਧਵਾਃ 99.
ਤਿੰਨ ਪੀੜੀਆਂ ਦੇ ਨਚਿਕੇਤਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਦੌਹਿਤਰੇ, ਸ਼ਿਸ਼, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤृਮਾਤृਪਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦੇਵਤਾਃ 99.
ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹਨ।
ਅਵਕੀਰ੍ਣ੍ਯਾਦ ਯੋ ਯੇ ਚ ਯੇ ਚਾਚਾਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ 99.
ਜੋ ਵਿਖੇਰੇ ਹੋਏ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਆਚਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਚ੍ਚ ਪੂਰ੍ਵੇਦ੍ਯੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਰ੍ਭਾਵ੍ਯਂ ਚ ਸਂਯਤੈਃ 99.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਣ ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਯੁਗ੍ਮਾਨ੍ਦੇਵੇ ਤਥਾ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਸ੍ਵਪ੍ਰਦੇਸ਼ੇषੁ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ 99.
ਜੋੜੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਚਾਹੇ ਦੇਵ ਰੀਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਿਤਰ ਰੀਤ, ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤਾਮਹਾਨਾਮਪ੍ਯੇਵਂ ਤਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਾ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਿਕਮ੍ 99.
ਮਾਤਾ-ਮਾਹਾ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਤਰੀਕਾ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰੀਤ।
ਆਵਾਹ੍ਯ ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵਾਸਇਤ੍ਯृਚਾ 99.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਅਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦੀ ਰਿਚਾ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਨ੍ਨੋਦੇਵ੍ਯਾ ਪਯਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਯਵੋऽਸੀਤਿ ਯਵਾਂਸ੍ਤਥਾ 99.
‘ਸ਼ੰਨੋ ਦੇਵੀ’ ਰਿਚਾ ਨਾਲ, ਦੁੱਧ ਪਾ ਕੇ, ਜੌ ਅਤੇ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧੋਦਕੇ ਤਥਾ ਦੀਪਮਾਲ੍ਯਦਾਮਪ੍ਰਦੀਪਕਮ੍ 99.
ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ, ਦੀਵਾ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਂਸ੍ਤੁ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਉਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵੇਤ੍ਯृਚਾ ਪਿਤॄਨ੍ 99.
ਦੋਹਰਿਆਂ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ‘ਉਸ਼ੰਤਸਤ੍ਵ’ ਰਿਚਾ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਵਾਰ੍ਥਸ੍ਤੁ ਤਿਲੈਃ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ 99.
ਜੌ ਦੀ ਭੇਟ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਰਘ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਸ੍ਥਾਨਮਸੀਤਿ ਨ੍ਯੁਬ੍ਜਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਕਰੋਤ੍ਯਧਃ 99.
ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਥਾਂ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਾਤਰ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁष੍ਵੇਤਿ ਤਥੋਕ੍ਤੋਸੌ ਹੁਤ੍ਵਾਗ੍ਨੌ ਪਿਤृਯਜ੍ਞਵਤ੍ 99.
ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਯਥਾਲਾਭੋਪਪਨ੍ਨੇषੁ ਰੌਪ੍ਯੇषੁ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ 99.
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਚਾਂਦੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹਾਸਲ ਹੋਵੇ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵੇ ਦਂਵਿष੍ਣੁਰਿਤ੍ਯੇਵਂ ਦ੍ਵਿਜਾਙ੍ਗੁष੍ਠਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ 99.
ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਦਾ ਅੰਗੂਠਾ ਉਸ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, 'ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਹੈ' ਕਹੋ।
ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸੁਖਂ ਵਾਚ੍ਯਂ ਭੁਞ੍ਜੀਰਂਸ੍ਤੇऽਪਿ ਵਾਗ੍ਯਤਾਃ 99.
ਜਿੰਨਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਪਿਆ ਜਾ ਸਕੇ, ਉਨਾ ਹੀ ਜਪੋ, ਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਉਹ ਵੀ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।