ਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨੋ ਨਾਪਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਯਸ਼੍ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ 96.
ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ, ਨਾਈ, ਤੇ ਜੋ ਆਪਣਾ ਆਪ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇ—
ਅਸ੍ਨੇਹਾ ਅਪਿ ਗੋਧੂਮਯਵਗੋਰਸਵਿਕ੍ਰਿਯਾਃ 96.
ਤੇਲ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ, ਗਹੂੰ, ਜੌ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ।
ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਪਕ੍ਸ਼ਿਦਾਤ੍ਯੂਹਸ਼ੁਕਮਾਂਸਾਨਿ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ 96.
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਦਾਤਯੂਹਾ ਅਤੇ ਤੋਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਵृਥਾ ਕृਸਰਸਂਯਾਵ ਪਾਯਸਾਪੂਪਸ਼ष੍ਕੁਲੀਃ 96.
ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਕ੍ਰਿਸਰ, ਰਸ, ਸਮਿਆਵਾ, ਪਾਯਸ, ਅਪੂਪ ਅਤੇ ਸ਼ਸ਼ਕੁਲੀ — ਇਹ ਸਭ ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਾषਾਨ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਰਕ੍ਤਪਾਦਞ੍ਚਗ੍ਦ੍ਧ੍ਵਾ ਵੈ ਕਾਮਤੋ ਨਰਃ 96.
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਚਾਸ਼ਾ ਪੰਛੀ, ਮੱਛੀ ਜਾਂ ਲਾਲ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਪਲਾਣ੍ਡੁਲਸ਼ੁਨਾਦੀਨਿ ਜਗ੍ਦ੍ਧ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚਰੇਤ੍ 96.
—ਜਾਂ ਪਿਆਜ਼, ਲਸਣ ਆਦਿ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਵਸੇਤ੍ਸ ਨਰਕੇ ਘੋਰ ਦਿਨਾਨਿ ਪਸ਼ੁਰੋਮਤਃ ਮਾਂਸਂ ਸਨ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਕਾਮਾਨ੍ਯਾਤਿ ਤਤੋ ਹਰਿਮ੍ ॥ 96.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਕਈ ਦਿਨ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਮਾਸ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਹਰਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਜੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯੋਕ੍ਤਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ षਣ੍ਣਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ, ਪਹਿਲੀ ਅੰਸ਼ਾਖਾ, ਆਚਾਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਯਾਜ਼ਨਵਲਕਯ ਵੱਲੋਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਵਿਵਰਣ ਵਾਲਾ ਛਿਆਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧਤ ਸਤ੍ਤਮਾਃ 97.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਸੁਣੋ, ਓ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠੋ।
ਪਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚਾਸਨਾਨਾਂ ਚ ਵਾਰਿਣਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰਿष੍ਯਤੇ 97.
ਬਰਤਨ ਅਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਦਾਰੁਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਾਦੇਰ੍ਯਜ੍ਞਪਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਜਨਾਤ੍ 97.
ਕਾਠ, ਸਿੰਗ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਬਰਤਨ ਨੂੰ ਖੁਰਚ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਯੋषਿਨ੍ਮੁਖਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਪੁਨਃ ਪਾਕਾਨ੍ਮਹੀਮਯਮ੍ 97.
ਜੇ ਕੋਈ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗਦੇ ਸਮੇਂ ਔਰਤ ਦਾ ਮੂੰਹ ਵੇਖ ਲਵੇ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪਕਾਇਆ ਜਾਵੇ—
ਭਸ੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਪਾਦ੍ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੂਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਾਜਨਾਦਿਨਾ 97.
—ਤਾਂ ਭਸਮ ਛਿੜਕਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧੋਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮਾਦ੍ਭਿਰ੍ਲੋਹਕਾਂਸ੍ਯਾਨਾਮਜ੍ਞਾਤਂ ਚ ਸਦਾ ਸ਼ੁਚਿ 97.
ਲੋਹੇ, ਕਾਂਸੀ ਅਤੇ ਅਣਪਛਾਤੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਬਰਤਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਚਿ ਗੋਤृਪ੍ਤਿਦਂ ਤੋਯਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਸ੍ਥਂ ਮਹੀਗਤਮ੍ 97.
ਜੋ ਪਾਣੀ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰਸ਼੍ਮਿਰਗ੍ਨੀ ਰਜਸ਼੍ਛਾਯਾ ਗੌਰਸ਼੍ਵੋ ਵਸੁਧਾਨਿਲਾਃ 97.
ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ, ਅੱਗ, ਧੂੜ, ਛਾਂ, ਚਿੱਟਾ ਘੋੜਾ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਹਵਾ—
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੁਤੇ ਸੁਪ੍ਤੇ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਥ੍ਯਾਪ੍ਰਸਰ੍ਪਣੇ 97.
ਨ੍ਹਾਉਣ, ਪੀਣ, ਛੀਂਕਣ, ਸੌਣ, ਖਾਣ ਜਾਂ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਤੁਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਕ੍ਸ਼ੁਤੇ ਨਿष੍ਠੀਵਿਤੇ ਸ੍ਵਾਪੇ ਪਰਿਧਾਨੇऽਸ਼੍ਰੁਪਾਤਨੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨ੍ਯਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਵਿਪ੍ਰਕਰ੍ਣੇ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ॥ 97.
ਛੀਂਕਣ, ਥੂਕਣ, ਸੌਣ, ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਜਾਂ ਅੰਸੂ ਡਿੱਗਣ ਸਮੇਂ, ਅੱਗ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰਾਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯੋਕ੍ਤਦ੍ਰਵ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧਿਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ, ਪਹਿਲੀ ਅੰਸ਼ਾਖਾ, ਆਚਾਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਯਾਜ਼ਨਵਲਕਯ ਵੱਲੋਂ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਦੀ ਵਿਵਰਣ ਵਾਲਾ ਸਤਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਦਾਨਿਵਿਧਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤਨ੍ਮੇ ਸ਼੍ਰृਣੁਤ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ 98.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਾਨ ਦੇ ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਸੁਣੋ, ਓ ਨੇਕ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੇਤ੍ਤਾ ਚ ਤੇਭ੍ਯੋऽਪਿ ਪਾਤ੍ਰਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਤਪੋऽਨ੍ਵਿਤਾਃ (ਤਮ੍) 98.
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਪਾਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਤਪੋਭ੍ਯਾਂ ਹੀਨੇਨ ਨ ਤੁ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ 98.
ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਿਆਨ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲੈਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਪਾਤ੍ਰੇ ਨਿਮਿਤ੍ਤੇषੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ 98.
ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰ।
ਹੇਮਸ਼੍ਰृਙ੍ਗੀ ਸ਼ਫੈਃ ਰੌਪ੍ਯੈਃ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਤਾ 98.
ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਗਈ ਗਾਂ,
ਦਸ਼ਸੌਵਰ੍ਣਿਕਂ ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਂ ਸ਼ਫਂ ਸਪ੍ਤਪਲੈਃ ਕृਤਮ੍ 98.
ਦਸ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁੱਲਾਂ ਦਾ ਸਿੰਗ, ਤੇ ਸੱਤ ਪਲਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਖੁਰ,
ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਿਪ੍ਪਲਪਾਤ੍ਰੇਣ ਵਤ੍ਸੋ ਵਾ ਵਤ੍ਸਿਕਾਪਿ ਵਾ 98.
ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੱਤਲੇ ਨਾਲ ਵੱਛਾ ਜਾਂ ਵੱਛੀ,
ਦਾਤਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਰੋਮਸਂਮਿਤਾਨ੍ 98.
ਜੋ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਛੇ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸੁਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਵਤ੍ਸਸ੍ਯ ਦ੍ਵੌ ਪਾਦੌ ਮੁਖਂ ਯੋਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ 98.
ਜਦ ਤੱਕ ਵੱਛੇ ਦੇ ਦੋ ਪੈਰ ਤੇ ਮੂੰਹ ਜਣਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ,
ਯਥਾ ਕਥਞ੍ਚਿਦ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਾਂ ਧੇਨੁਂ ਵਾऽਧੇਨੁਮੇਵ ਵਾ 98.
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀ ਗਾਂ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਜਾਂ ਬਾਂਝ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੀ ਜਾਵੇ,
ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸਂਵਾਹਨਂ ਰੋਗਿਪਰਿਚਰ੍ਯ੍ਯਾ ਸੁਰਾਰ੍ਚਨਮ੍ 98.
ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਦੀ ਮਲਿਸ਼, ਬਿਮਾਰ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ,