ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕ੍ਯੇ ਰਕ੍ਸ਼ਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯਨ੍ਯਥਾ ਜ੍ਞਾਤਯਸ੍ਤਥਾ 95.
ਵਰ੍ਹੇ ਹੋਣ 'ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਂ ਧਰ੍ਮਵਿਧੌ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਨ ਕਨਿष੍ਠਾਂ ਕਦਾਚਨ 95.
ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਛੋਟੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਆਹਰੇਦ੍ਵਿਧਿਵਦ੍ਦਾਰਾਨਗ੍ਨਿਂ ਚੈਵਾਵਿਲਮ੍ਬਿਤਃ 95.
ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕਰੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਜਲਦੀ ਹੀ ਜਗਾਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰਾਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯੋਕ੍ਤਗृਹਲ੍ਥਧਰ੍ਮਨਿਰ੍ਣਯੋ ਨਾਮ ਪਞ੍ਚਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਰੁੜ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਦੇ ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਯਾਜ਼ਨਵਲਕਯ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਘਰ ਦੇ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲੇ ਵਾਲਾ ਪਚਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਙ੍ਕਰਜਾਤ੍ਯਾਦਿਗृਹਸ੍ਥਾਦਿ ਵਿਧਿਂ ਪਰਮ੍ 96.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਬਾਰੇ ਉੱਚਾ ਨਿਯਮ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਜਾਤੋऽਮ੍ਬष੍ਠਸ੍ਤੁ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਯਾਂ ਨਿषਾਦਃ ਪਰ੍ਵਤੋऽਪਿ ਵਾ 96.
ਸ਼ੂਦਰ ਮਹਿਲਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਅੰਬਸ਼ਠ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਾਦ ਮਹਿਲਾ ਤੋਂ ਪਵਤ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਯਾਂ ਕਰਣੋ ਵੈਸ਼੍ਯਾਦ੍ਵਿਨ੍ਨਾਸ੍ਵੇष ਵਿਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ 96.
ਵੈਸ਼ ਮਾਪੇ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਮਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਕਰਣ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਯਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਜ੍ਜਾਤਸ੍ਤੁ ਚਾਂਡਾਲਃ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਵਿਗਰ੍ਹਿਤਃ 96.
ਸ਼ੂਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਚੰਡਾਲ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਦਯੋਗਵਂ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਜਨਯਾਮਾਸ ਵੈ ਸੁਤਮ੍ 96.
ਵੈਸ਼ ਮਹਿਲਾ, ਜੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸਤ੍ਸਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਵੈ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਲੋਮਾਨੁਲੋਮਜਾਃ 96.
ਉਲਟ ਅਤੇ ਸਹੀ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਜਾਣੋ।
ਵ੍ਯਤ੍ਯਯੇ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸਾਮ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵਵਚ੍ਚੋਤ੍ਤਰਾਵਰਮ੍ 96.
ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਉੱਚ ਤੋਂ ਨੀਵਾਂ ਤੱਕ ਬਰਾਬਰੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦਾਯਕਾਲਾਦृਤੇ ਵਾਪਿ ਸ਼੍ਰੌਤਂ ਵੈਤਾਨਿਕਾਗ੍ਨਿषੁ 96.
ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸ਼੍ਰੌਤ ਅਤੇ ਵੈਤਾਨਕ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵਿਦੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਜਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਮੁਪਾਸੀਤ ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ 96.
ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ, ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਾਰ੍ਥਾਨਧਿਗਚ੍ਛੇਚ੍ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ 96.
ਉਹ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹੇ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਰ੍ਪਯੇਦਰ੍ਚਯੇਤ੍ਤਥਾ 96.
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਜਪਯਜ੍ਞਾਨੁਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਚਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕੀਂ ਜਪੇਤ੍ 96.
ਜਪ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਲਈ, ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ ਦਾ ਜਪ ਕਰੇ।
ਭੂਤਪਿਤ੍ਰਮਰਬ੍ਰਹ੍ਮਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਮਹਾਮਖਾਃ 96.
ਭੂਤ, ਪਿਤਰ, ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਮਹਾ-ਯਜਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨਂ ਭੂਮੌਸ਼੍ਵਚਾਣ੍ਡਾਲਵਾਯਸੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ 96.
ਉਹ ਖਾਣਾ ਕੁੱਤਿਆਂ, ਚੰਡਾਲਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਨ੍ਵਹਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਨ ਪਚੇਚ੍ਚਾਨ੍ਨਮਾਤ੍ਮਨੇ 96.
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਹੀ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਂਭੋਜ੍ਯਾਤਿਥਿਭृਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦਮ੍ਪਤ੍ਯੋਃ ਸ਼ੇषਭੋਜਨਮ੍ 96.
ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਣ।
ਮਿਤਂ ਵਿਪਾਕਂ ਚ ਹਿਤਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਬਾਲਾਦਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ 96.
ਖਾਣਾ ਮੋਡਰੇਟ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਅਨਗ੍ਨਮਮृਤਂ ਚੈਵ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਮਨ੍ਨਂ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾ 96.
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਨਾ ਛੁਹਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਣੋਦ੍ਯੋऽਤਿਥਿਃ ਸਾਯਮਪਿ ਨਾਤ੍ਰ ਵਿਚਾਰਣਾ 96.
ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਭੇਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਿਚਕ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਆਗਤਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹੋਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਯ ਚ 96.
ਜੋ ਵੀ ਆਉਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕੀਮਤ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯੋ ਵਿਵਾਹ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯृਰ੍ਤ੍ਵਿਜਃ ਪੁਨਃ 96.
ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਆਹ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਰਿਤਵਿਕ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨ੍ਯਾਵੇਤੌ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਭੀਪ੍ਸਤਃ 96.
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਵਾਕ੍ਪਾਣਿਪਾਦਚਾਪਲ੍ਯਂ ਵਰ੍ਜਯਚ੍ਚਾਤਿਭੋਜਨਮ੍ 96.
ਬੋਲ, ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਹਃ ਸ਼ੇषਂ ਸਹਾਸੀਤ ਸ਼ਿष੍ਟੈਰਿष੍ਟੈਸ਼੍ਚ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ 96.
ਦਿਨ ਦਾ ਬਚਿਆ ਸਮਾਂ ਚੰਗੇ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਭृਤ੍ਯੈਃ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯੇਦਾਤ੍ਮਨੋ ਹਿਤਮ੍ 96.
ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਨੌਕਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵृਦ੍ਧਾਰ੍ਤ੍ਤਾਨਾਂ ਸਮਾਦੇਯਃ ਪਨ੍ਥਾ ਵੈ ਭਾਰਵਾਹਿਨਾਮ੍ 96.
ਵੱਡਿਆਂ, ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।