ਸਾਹੂਤਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਧੀਯੀਤ ਸਰ੍ਵਂ ਚਾਸ੍ਮੈ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ 94.
ਜਦੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸੇ।
ਦਣ੍ਡਾਜਿਨੋਪਵੀਤਾਨਿ ਮੇਖਲਾਂ ਚੈਵ ਧਾਰਯੇਤ੍ 94.
ਉਹ ਦੰਡ, ਮਿਰਗ-ਚੰਬੜ, ਜਨੇਊ ਅਤੇ ਮੇਖਲਾ ਪਹਿਨੇ।
ਆਦਿਮਧ੍ਯਾਵਸਾਨੇषੁ ਭਵੇਚ੍ਛਨ੍ਦੋਪਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾ 94.
ਆਰੰਭ, ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਅੰਤ 'ਚ ਛੰਦ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृਤਾਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯ੍ਯੋ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਿਨੀਤੋ ਗੁਰ੍ਵਨੁਜ੍ਞਯਾ 94.
ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਤੇ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ ਖਾਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰ੍ਯ੍ਯਾਸ੍ਥਿਤੋ ਨੈਕਮਨ੍ਨਮਦ੍ਯਾਦਨਾਪਦਿ 94.
ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਨਾ ਖਾਏ।
ਮਧੁ ਮਾਂਸਂ ਤਥਾ ਸ੍ਵਿਨ੍ਨਮਿਤ੍ਯਾਦਿ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ 94.
ਉਹ ਮਿੱਠਾ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਆਦਿ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਉਪਨੀਯ ਦਦਾਤ੍ਯੇਨਾਮਾਚਾਰ੍ਯ੍ਯਃ ਸ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ 94.
ਉਪਨਯਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਚਾਰਯ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੈ।
ਏਤੇ ਮਾਨ੍ਯਾ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮੇਭ੍ਯੋ ਮਾਤਾ ਗਰੀਯਸੀ 94.
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਆਦਰ ਦਿਓ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਮਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਣਾਨ੍ਤਿਕਮਿਤ੍ਯੇਕੇ ਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵ षੋਡਸ਼ੇ 94.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਨੇਊ ਲੈਣ ਸਮੇਂ, ਹੋਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਕੇਸ ਵੱਢਣ ਸਮੇਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਂ ਕਾਲ ਔਪਨਾਯਨਿਕਃ ਪਰਃ 94.
ਉਪਨਯਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਪਤਿਤਾ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯਾ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯਸ੍ਤੋਮਾਦृਤੇ ਕ੍ਰਤੋਃ 94.
ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਗੁਆਚੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਵ੍ਰਾਤਿਆਸਤੋਮ ਯਜਨਾ ਨਾ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯ ਵਿਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੇਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ 94.
ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਦੁਜਾਤੀ ਹਨ।
ਵੇਦ ਏਵ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਨਿਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸਕਰਃ ਪਰਃ 94.
ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਲਈ, ਵੇਦ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਚਾ ਮਾਰਗ ਹੈ।
ਪਿਤॄਨ੍ਮਧੁਘृਤਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ऋਚੋऽਧੀਤੇ ਹਿ ਸੋऽਨ੍ਵਹਮ੍ 94.
ਜੋ ਰਿਕ ਮੰਤ੍ਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਘੀ ਦੇ ਕੇ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਨ੍ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਸੋऽਨ੍ਵਹਂ ਹਿ ਘृਤਾਮृਤੈਃ 94.
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘੀ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ।
ਇਤਿਹਾਸਾਂਸ੍ਤਥਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਯੋऽਧੀਤੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋऽਨ੍ਵਹਮ੍ 94.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਤੇ ਤृਪ੍ਤਾਸ੍ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤ੍ਯੇਨਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ 94.
ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਏ ਪਿਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭੂਮਿਦਾਨਸ੍ਯ ਤਪਸਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਫਲਭਾਗ੍ਦ੍ਵਿਜਃ 94.
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਪ ਕਰੇ ਜਾਂ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੇ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਭਾਵੇऽਸ੍ਯ ਤਨਯੇ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੇऽਪਿ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਚੇਹ ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਃ ॥ 94.
ਜੇਕਰ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਇਤ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਕ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯੋਕ੍ਤਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ ਚਤੁਰ੍ਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇੱਥੇ ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ, ਪਹਿਲੇ ਅੰਸ਼, ਆਚਾਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਯਾਜ਼ਨਵਲਕਯ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਵਰਣ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਵਾਰੀ ਚਰਚਾ ਵਾਲਾ ਚੌਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮੁਨਯੋ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਯਤਵ੍ਰਤਾਃ 95.
ਜੋ ਮੁਨੀ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਦੇ ਧਰਮ ਸੁਣਨ।
ਸਮਾਪਿਤਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯ੍ਯੋ ਲਕ੍ਸ਼ਣ੍ਯਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮੁਦ੍ਵਹੇਤ੍ 95.
ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦਾ ਅਵਸਥਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਚੰਗੀ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਰੋਗਿਣੀਂ ਭ੍ਰਾਤृਮਤੀਮਸਮਾਨਾਰ੍षਗੋਤ੍ਰਜਾਮ੍ 95.
ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋਵੇ, ਭਰਾ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਦੇ ਗੋਤ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੋਵੇ।
ਦਸ਼ਪੁਰੁषਵਿਖ੍ਯਾਤਾਚ੍ਛ੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਮਹਾਕੁਲਾਤ੍ 95.
ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਦਸ ਪੀੜੀਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਯਦੁਚ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਦ੍ਦਾਰੋਪਸਂਗ੍ਰਹਃ 95.
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਵਰਗ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਲੈਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਰ੍ਣਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਦ੍ਵੇ ਤਥੈਕਾ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ 95.
ਵਰਣਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ, ਦੋ ਅਤੇ ਇੱਕ ਇਸ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੋ ਵਿਵਾਹ ਆਹੂਯ ਦੀਯਤੇ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਲਙ੍ਕृਤਾ 95.
ਬ੍ਰਾਹਮ ਵਿਆਹ ਉਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜਾ ਕੇ ਇਸਤਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਸ੍ਥਾਯਰ੍ਤ੍ਵਿਜੇ ਦੈਵਮਾਦਾਯਾਰ੍षਸ੍ਤੁ ਗੋਯੁਗਮ੍ 95.
ਦੈਵ ਵਿਆਹ ਉਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਇਸਤਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਆਰਸ਼ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਗੋ-ਜੋੜਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਰਤਾਂ ਧਰ੍ਮਂ ਸਹ ਯਾ ਦੀਯਤੇऽਰ੍ਥਿਨੇ 95.
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਆਰਥੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਮ ਚਲਾਵੇ, ਉਹ ਵਿਆਹ ਹੈ।
ਆਸੁਰੋ ਦ੍ਰਵਿਣਾਦਾਨਾਦ੍ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਃ ਸਮਯਾਨ੍ਮਿਥਃ 95.
ਆਸੁਰ ਵਿਆਹ ਧਨ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਗਾਂਧਰਵ ਵਿਆਹ ਆਪਸੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ।