ਅष੍ਟਮੇ ਮੇਰੁਦੇਵ੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਾਭੇਰ੍ਜਾਤ ਉਰੁਕ੍ਰਮਃ 1.
ਅਠਵਾਂ ਜਨਮ ਨਾਭੀ ਤੇ ਮੇਰੁਦੇਵੀ ਦੇ ਘਰ ਉਰੁਕ੍ਰਮ ਦਾ ਹੋਇਆ।
ऋषਿਭਿਰ੍ਯਾਚਿਤੋ ਭੇਜੇ ਨਵਮਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਵਪੁਃ 1.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਨੌਵਾਂ ਰਾਜਸੀ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।
ਰੂਪਂ ਸ ਜਗृਹੇ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਾਨ੍ਤਰਸਂਪ੍ਲਵੇ 1.
ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਯੁਗ ਦੇ ਸੈਲਾਬ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਲਿਆ।
ਸੁਰਾਸੁਰਾਣਾਮੁਦਧਿਂ ਮਥ੍ਨਤਾਂ ਮਨ੍ਦਰਾਚਲਮ੍ 1.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਚੰਦਰ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ,
ਧਾਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮਮੇਵ ਚ 1.
ਧਨਵੰਤਰੀ ਬਾਰਵਾਂ ਰੂਪ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਤੇਰਵਾਂ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਂ ਨਾਰਸਿਂਹਂ ਚੈਤ੍ਯ (ਵੈਰ) ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਮੂਰ੍ਜਿਤਮ੍ 1.
ਚੌਦਵਾਂ ਰੂਪ ਨਰਸਿੰਘ ਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਂ ਵਾਮਨਕੋ ਭੂਤ੍ਵਾਗਾਦਧ੍ਵਰਂ ਬਲੇਃ 1.
ਪੰਦਰਵਾਂ ਵਾਮਨ ਬਣ ਕੇ ਉਹ ਬਲੀ ਦੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਅਵਤਾਰੇ षੋਡਸ਼ਮੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਰੁਹੋ ਨृਪਾਨ੍ 1.
ਸੋਲਵੀਂ ਆਵਤਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਆਇਆ।
ਤਤਃ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ੇ ਜਾਤਃ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਂ ਪਰਾਸ਼ਰਾਤ੍ 1.
ਫਿਰ ਸਤਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਤੋਂ ਸਤਾਰਵਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਨਰਦੇਵਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਃ ਸੁਰਕਾਰ੍ਯ੍ਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ 1.
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖ-ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।
ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ੇ ਵਿਂਸ਼ਤਿਮੇ ਵृष੍ਣਿषੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਨ੍ਮਨੀ 1.
ਉਨੀਵਾਂ ਤੇ ਵੀਹਵਾਂ ਜਨਮ ਉਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਤਤਃ ਕਲੇਸ੍ਤੁ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਸਮ੍ਮੋਹਾਯ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਾਮ੍ 1.
ਫਿਰ ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ।
ਅਥ ਸੋऽष੍ਟਮਸਨ੍ਧ੍ਯਾਯਾਂ ਨष੍ਟਪ੍ਰਾਯੇषੁ ਰਾਜਸੁ 1.
ਅਠਵੀਂ ਸੰਧਿਆ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਲਗਭਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁਕੇ ਸਨ, ਉਹ ਆਇਆ।
ਅਵਤਾਰਾ ਹ੍ਯਸਂਖ੍ਯੇਯਾ ਹਰੇਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਨਿਧੇਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ 1.
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਆਵਤਾਰ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਗਾਦਯੋ ਜਾਤਾਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵ੍ਰਤਾਦਿਨਾ 1.
ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਹੋਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵ੍ਰਤ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਯੋਗ ਹਨ।
ਕਥਂ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾਣਂ ਗਾਰੁਡਂ ਤਵ 2.
ਵਿਆਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਗਾਰੁੜ ਪੁਰਾਣਾ ਕਿਵੇਂ ਸੁਣਾਇਆ ਸੀ?
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟੋ ਮਯਾ ਵ੍ਯਾਸੋ ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਃ ਪਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ।। 2.
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਥੇ ਮੈਂ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ।
ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੋਪਵਿष੍ਟੋऽਹਂ ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ਹਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸੂਤ ਉਵਾਚ 2.
ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਮਨ੍ਯੇ ਧ੍ਯਾਯਸਿ ਤਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਨਾਸਿ ਤਂ ਵਿਭੁਮ੍ 2.
ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਸੂਤ ! ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਰਾਣਂ ਗਾਰੁਡਂ ਤਵ 2.
ਸੂਤ, ਸੁਣੋ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਰੁੜ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।
ਦਕ੍ਸ਼ਨਾਰਦਮੁਖ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾਂ ਕਥਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ 2.
ਤੂੰ ਦਕ੍ਸ਼, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਗਿਆਨ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ?
ਅਹਂ ਹਿ ਨਾਰਦੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਭृਗ੍ਵਾਦ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਤਮ੍ 2.
ਮੈਂ, ਨਾਰਦ, ਦਕ੍ਸ਼, ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ—
ਪੁਰਾਣਂ ਗਾਰੁਡਂ ਸਾਰਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਚ ਮਾਂ ਯਥਾ 2.
—ਉਸ ਤੋਂ ਗਾਰੁੜ ਪੁਰਾਣਾ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦਾ ਸਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕੀਤਾ।
ਕਥਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵੈ ਹਰਿਃ ਪੁਰਾ 2.
ਹਰੀ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ?
ਅਹਂ ਗਤੋऽਦ੍ਰਿਂ ਕੈਲਾਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ 2.
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ।
ਪृष੍ਟੋ ਨਮਸ੍ਕृਤਃ ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਂ ਧ੍ਯਾਯਸਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ ? 2.
ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਪ੍ਰਭੂ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?'
ਸਾਰਾਤ੍ਸਾਰਤਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਕਾਮਃ ਸੁਰੈਃ ਸਹ ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ 2.12 ਸਰ੍ਵਦਂ ਸਰ੍ਵਗਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਹृਦਿਸ੍ਥਿਤਮ੍ 2.
ਸਾਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰੁਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਹਰ ਥਾਂ, ਸਭ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।"
ਵਿष੍ਣੋਰਾਰਾਧਨਾਰ੍ਥਂ ਮੇ ਵ੍ਰਤਚਰ੍ਯ੍ਯਾ ਪਿਤਾਮਹ 2.
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ, ਪਿਤਾਮਾ, ਮੈਂ ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਆਚਾਰ ਪਾਲਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਜਿष੍ਣੁਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਂ ਹਰਿਂ ਦੇਹਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ 2.
ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਕਮਲ-ਨਾਭੀ, ਹਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ—
ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਂ ਦੇਵਂ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ 2.
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਸਮਝ ਕੇ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।