ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਦੋषਾ ਵਿਰੂਪਾਸੁ ਪਤ੍ਰਾਕਾਰੋ ਗੁਣਾਸ੍ਤਤਃ 65.
ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿਚ, ਦੋਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਗੁਣ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਨਾਲ ਪਤਾ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਨਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਣਾ ਸ਼ੁਭਾ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਚਕ੍ਰਾਙ੍ਕਿਤਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍ 66.
ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਚੱਕਰ ਵਾਲੀ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਚਕ੍ਰੋऽਸਾਵਚ੍ਯੁਤਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ 66.
ਤਿੰਨ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ ਅਚ੍ਯੁਤ ਹੈ; ਚਾਰ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਸ਼੍ਚਾष੍ਟਮਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਵਵ੍ਯੂਹੋ ਦਸ਼ਾਤ੍ਮਕਃ 66.
ਅਠਵਾਂ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਹੈ; ਨੌਂਵਾਂ ਨੌਂ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ; ਦਸਵਾਂ ਦਸ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਮਨਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚਕ੍ਰੇ ਰੇਖਾਦਿਕੈਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ 66.
ਇਸ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਅਨੰਤ ਹੈ, ਜੋ ਰੇਖਾ ਆਦਿ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਭਵਃ 66.
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਦੇਵਤਾ ਦਵਾਰਕਾ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੋ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਚ ਨੈਮਿषਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਗਯਾ 66.
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ, ਦਵਾਰਕਾ, ਨੈਮਿਸ਼, ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੇ ਗਯਾ,
ਗਙ੍ਗਾ ਚ ਨਰ੍ਮਦਾ ਚੈਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ 66.
ਗੰਗਾ, ਨਰਮਦਾ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਣ੍ਯੇਵ ਭੁਕ੍ਤਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਨਿ ਵੈ 66.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਙ੍ਗਿਰਾਃ ਸ਼੍ਰੀਮੁਖੋ ਭਾਵਃ ਯੁਵਾ ਧਾਤਾ ਤਥੈਵ ਚ 66.
ਅੰਗਿਰਸ, ਸ਼੍ਰੀਮੁਖ, ਭਾਵ, ਯੁਵਾ ਤੇ ਧਾਤਾ ਵੀ,
ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਃ ਸ੍ਵਭਾਨੁਸ਼੍ਚ ਤਾਰਣਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋ ਵ੍ਯਯਃ 66.
ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁ, ਸਵਭਾਨੁ, ਤਾਰਣ, ਪਾਰਥਿਵ ਤੇ ਵਿਅਯ,
ਨਨ੍ਦਨੋ ਵਿਜਯਸ਼੍ਚੈਵ ਜਯੋ ਮਨ੍ਮਥਦੁਰ੍ਮੁਖੌ 66.
ਨੰਦਨ, ਵਿਜਯ, ਜਯ, ਮਨਮਥ ਤੇ ਦੁਰਮੁਖ,
ਸ਼ੁਭਕृਚ੍ਛੋਭਨਃ ਕ੍ਰੋਧੀ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਮੁਪਰਾਭਵੌ 66.
ਸ਼ੁਭਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼ੋਭਨ, ਕ੍ਰੋਧੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਵ ਤੇ ਉਪਰਾਭਵ,
ਪਰਿਧਾਵੀ ਪ੍ਰਮਾਦੀ ਚ ਆਨਨ੍ਦੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਨਲਃ 66.
ਪਰਿਧਾਵੀ, ਪ੍ਰਮਾਦੀ, ਆਨੰਦ, ਰਾਖਸ ਤੇ ਨਲ।
ਦੁਨ੍ਦੁਭੀ ਰੁਧਿਰੋਦ੍ਗਾਰੀ ਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਰੋਧਨੋऽਕ੍ਸ਼ਯਃ 66.
ਦੁੰਦੁਭੀ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਕਾਲਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਂਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਰੁਦ੍ਰ ਪਞ੍ਚਸ੍ਵਰੋਦਯਾਤ੍ 66.
ਰੁਦ੍ਰਾ, ਮੈਂ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਪੰਜ ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਉਤਪਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਆ ਈ ਊ ਐ ਔ ਸ੍ਵਰਾਂਸ਼੍ਚ ਲਿਖੇਤ੍ਪਞ੍ਚਾਗ੍ਨਿਕੋष੍ਠਕੇ 66.
ਪੰਜ ਅੱਗ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆ, ਈ, ਊ, ਐ, ਔ ਵੌਲਾਂ ਲਿਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਿਥੀ ਏਕਾਗ੍ਨਿਕੋष੍ਠੇषੁ ਤ੍ਰਯੋ ਰਾਜਾਥ ਸਾ (ਮਾ) ਜਯਾਃ 66.
ਇਕ-ਇਕ ਅੱਗ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਤਾਰੀਕਾਂ ਹਨ: ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਜੇਤੂ।
ਗੁਰੁਸ਼ੁਕ੍ਰੌ ਚ ਮਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਰਵਿਚਨ੍ਦ੍ਰੌ ਯਥੋਦਿਤਮ੍ 66.
ਗੁਰੂ, ਸ਼ੁਕਰ, ਮੰਦਾ, ਰਵੀ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਭਾਨਿ ਚੈਤ੍ਰਾਦ੍ਯ ਉਦਯਸ੍ਤਥਾ 66.
ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪੰਜ ਪੰਜ ਚਾਨਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹਨ, ਤੇ ਚੈਤਰ ਤੋਂ ਉਤਪਨ ਹੋਣਾ ਵੀ।
ਕਲਾਲਿਙ੍ਗਾ ਚ ਯਾ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਪਞ੍ਚਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਮृਤਿਃ 66.
ਜਿੱਥੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਮੌਤ ਹੈ।
ਨਾਮੋਦਯਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਤਥਾ ਭਵਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ 66.
ਨਾਮ ਤੇ ਉਤਪਨ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
ਕ੍ਸ਼ਾਮਾਦ੍ਯਙ੍ਗਸ਼ਿਵਾਮੀਕ੍ਸ਼ਾ ਵਿषਗ੍ਰਹਮਤਿਰ੍ਹਰ 66.
ਕ੍ਸ਼ਾਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵਿਸ਼, ਪਕੜ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯੋ ਗਣੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਰੋਚਨਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਲੇਖਿਤਃ 66.
ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਰੋਚਨਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਹੋਰ ਸਮੂਹ ਲਿਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮषष੍ਟ੍ਯੂਬ੍ਦਸ੍ਵਰੋਦਯਾਨਾਂ ਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ षਟ੍षष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਇਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ, ਪਹਿਲੀ ਸ਼ਾਖਾ, ਆਚਾਰ ਅਧਿਆਇ, ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਉਤਪਨ ਹੋਣ ਦੀ ਨਿਰਣੈ ਵਾਲਾ ਛਿਆਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਹਰੇਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰੋ ਗੌਰੀਂ ਦੇਹਸ੍ਥਂ ਜ੍ਞਾਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥ 67.
ਹਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰਾ ਨੇ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ।
ਕੁਜੋ ਵਹ੍ਨੀ ਰਵਿਃ ਪृਥ੍ਵੀ ਸੌਰਿਰਾਪਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ 67.
ਮੰਗਲ, ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਧਰਤੀ, ਸ਼ਨੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗੁਰੁਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਤਥਾ ਸੌਮ੍ਯਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਚਤੁਰ੍ਥਕਃ 67.
ਗੁਰੂ, ਸ਼ੁਕਰ, ਬੁਧ ਤੇ ਚੌਥਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ।
ਯਦਾਚਰ ਇਲਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਕਰ੍ਮਸਮਾਚਰੇਤ੍ 67.
ਜਦੋਂ ਇਲਾ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਰਮ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਾਰਯੇਤ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ 67.
ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਵੀ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਵਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।