ਸਨ੍ਤੋषਂ ਚ ਤਥਾ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਲੋਭਂ ਪੁष੍ਟਿਰਸੂਯਤ 5.
ਸੰਤੋਖ, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਲੋਭ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਬੋਧਂ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਥਾ ਲਜ੍ਜਾ ਵਿਨਯਂ ਵਪੁਰਾਤ੍ਮਜਮ੍ 5.
ਬੋਧ, ਬੁੱਧੀ, ਲੱਜਾ, ਵਿਨਯ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਵਪੁ—
ਸੁਖਮृਦ੍ਧਿਰ੍ਯਸ਼ਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਰਿਤ੍ਯੇਤੇ ਧਰ੍ਮਸੂਨਵਃ 5.
ਸੁਖ, ਵਾਧ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਕੀਰਤੀ—ਇਹ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਈਜੇ ਕਦਾਚਿਦ੍ਯਜ੍ਞੇਨ ਹਯਮੇਧੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਕਃ 5.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੱਖ ਨੇ ਘੋੜਾ ਯੱਗ ਕੀਤਾ।
ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਭਿਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰੁਦ੍ਰਂ ਦੇਵੀਂ ਸਤੀਂ ਵਿਨਾ 5.
ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਪਰ ਸਤੀ, ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਛੱਡ ਕੇ—
ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਦੇਹਂ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤਾ ਮੇਨਾਯਾਂ ਤੁ ਹਿਮਾਲਯਾਤ੍ 5.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਧੀ ਮੈਨਾ ਦੇ ਘਰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚੈਵ ਭृਂਗੀਸ਼ਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਯਾਨ੍ਵਯਸਮ੍ਭੂਤੋ ਮਨੁष੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ।। 5.
ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿੰਗੀਸ਼, ਕ੍ਰੋਧੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰੁਦਰ—ਧਰੂਵ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖ ਬਣੇਂਗਾ।
ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦਾਦਭਵਤ੍ਸੁਰੁਚ੍ਯਾਮੁਤ੍ਤਮਃ ਸੁਤਃ 6.
ਉਤਤਾਨਪਾਦ ਅਤੇ ਸੁਰੁਚੀ ਦੇ ਘਰ ਉਤਤਮ ਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਮੁਨਿਪ੍ਰਸਾਦਾਦਾਰਾਧ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ 6.
ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ—
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਚੀਨਵਰ੍ਹਿਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯੁਦਾਰਧੀਃ 6.
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨਵਰਹਿ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਰਿਪੋਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੀਮਾਁਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤੋ ਮਨੁਃ 6.
ਰਿਪੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਸੀ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਂਗਸ੍ਯ ਵੇਣਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਨਾਸ੍ਤਿਕੋ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਜਿਤਃ 6.
ਅੰਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੇਣਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਤੇ ਨਾਸਤਿਕ ਸੀ।
ਊਰੁਂ ਮਮਨ੍ਥੁਃ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਤਨਯੋऽਭਵਤ੍ 6.
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਨ ਨੂੰ ਮਥਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਥੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਨਿषਾਦਸ੍ਤੇਨ ਵੈ ਜਾਤੋ ਬਿਨ੍ਧ੍ਯਸ਼ੈਲਨਿਵਾਸਕਃ 6.
ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਾਦ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਜਾਤੋ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਮਾਨਸਰੂਪਧृਕ੍ 6.
ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਨ ਦੀ ਰੂਪਤਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਦੁਦੋਹ ਪृਥਿਵੀਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਜੀਵਨਾਯ ਹਿ 6.
ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਦੁਹਿਆ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿਸ੍ਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮੇਕਰਾਡ੍ ਬਭੌ 6.
ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਸ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਚਮਕਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁषਾਵ ਸਾਮੁਦ੍ਰੀ ਦਸ਼ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿषਃ 6.
ਉਸ ਤੋਂ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਸ ਨੂੰ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਅਪृਥਗਧਰ੍ਮ੍ਮਚਰਣਾਸ੍ਤੇऽਤਪ੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਤ੍ਤਪਃ 6.
ਉਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਧਰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਤੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਤ੍ਵਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾ ਤੇषਾਂ ਚ ਮਾਰਿष 6.
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਰੀਸ਼ਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਸੀ।
ਅਸृਜਨ੍ਮਨਸਾ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਃ 6.
ਦਕਸ਼ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਚਾਰ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ।
ਮੈਥੁਨੇਨ ਤਤਃ ਸृष੍ਟਿਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮੈਚ੍ਛਤ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ 6.
ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਮੀਲਾਪ ਰਾਹੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵੈਰਣ੍ਯਾਂ ਸਮਪਦ੍ਯਤ 6.
ਉਸ ਨੂੰ ਵੈਰਿਣੀ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਦਕ੍ਸ਼ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਤੇषੁ ਨष੍ਟੇषੁ ਸृष੍ਟਵਾਨ੍ 6.
ਜਦੋਂ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਏ।
ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਸ਼ਾਪਾਥ ਨਾਰਦਂ ਜਨ੍ਮ ਚਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ 6.
ਦਕਸ਼ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, 'ਤੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗਾ।'
ਯਜ੍ਞੇ ਧ੍ਵਸ੍ਤੇऽਥ ਦਕ੍ਸ਼ੋऽਪਿ ਸ਼ਸ਼ਾਪੋਗ੍ਰਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ 6.
ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਦਕਸ਼ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰੇऽਪਿ ਵੈਰੇਣ ਤੇ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ ! ਅਸਿਕ੍ਨ੍ਯਾਂ (ਮਹਿष੍ਯਾਂ) ਜਨਯਾਮਾਸ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਦੁਹਿਤਰੋ ਹ੍ਯਥ ।। 6.
ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ! ਦਕਸ਼ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਹੋਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਦਕਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਅਸਿਕਨੀ ਤੋਂ ਧੀਆਂ ਜਣੀਆਂ।
षष੍ਟਿਂ ਕਨ੍ਯਾ ਰੂਪਯੁਤਾ ਦ੍ਵੇ ਚੈਵਾਂਗਿਰਸੇ ਦਦੌ 6.
ਉਸ ਨੇ ਸਠ ਸੁੰਦਰ ਧੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਦੋ ਧੀਆਂ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਾਤਿਮਿਨ੍ਦਵੇ 6.
ਚੌਦਾਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਅਠਾਈਂ ਚੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਮਨੋਰਮਾਂ ਭਾਨੁਮਤੀਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਂ ਬਹੁਦਾਮਥ 6.
ਮਨੋਰਮਾ, ਭਾਨੁਮਤੀ, ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਤੇ ਬਹੁਦਾ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।