ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਦੇਵਯਜ੍ਞਃ ਸ ਤੁ ਸ੍ਮृਤਃ 50.
ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰੀਤ ਜਰੂਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵਪਚੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਤਿਤਾਦਿਭ੍ਯ ਏਵ ਚ 50.
ਕੁੱਤਿਆਂ, ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਪਤਿਤ ਆਦਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ—
ਏਕਂ ਤੁ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਪਿਤॄਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸਤ੍ਤਮਾਃ 50.
ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਕਿਞ੍ਚਿਦਨ੍ਨਂ ਸਮਾਹਿਤਃ 50.
ਜਾਂ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕੁਝ ਭੋਜਨ ਕੱਢ ਕੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦਤਿਥਿਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਯੇਦਰ੍ਚਯੋਦ੍ਦ੍ਵਿਜਮ੍ 50.
ਅਤਿਥੀ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਮਾਹੁਰ੍ਗ੍ਰਾਸਮਾਤ੍ਰਮਨ੍ਨਂ ਤਤ੍ਸ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍ 50.
ਭਿਖਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਗਲਾਸ ਭੋਜਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਰ ਗਲਾਸ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੋਦੋਹਮਾਤ੍ਰਕਾਲਂ ਵੈ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਹ੍ਯਤਿਥਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ 50.
ਅਤਿਥੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਗਊ ਦੁਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਿੰਨੀ ਦੇਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵੈ ਭਿਕ੍ਸ਼ਵੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਯਚਾਰਿਣੇ 50.
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭਿਖਿਆ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੁਞ੍ਜਤਿ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵਾਗ੍ਯਤੋऽਨ੍ਨਮਕੁਤ੍ਸਯਨ੍ 50.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਖਾਣਾ ਖਾਵੇ।
ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਚੇਤ੍ਸ ਮੂਢਾਤ੍ਮਾ ਤਿਰ੍ਯ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ 50.
ਜੇ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੂਰਖ ਆਤਮਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ਼ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਪਾਪਾਨਿ ਦੇਵਾਨਾਮਰ੍ਚਨਂ ਤਥਾ 50.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਾਨ੍ਤ੍ਸੂਂਕਰੇष੍ਵੇਵ ਜਾਯਤੇ 50.
ਜੇ ਉਹ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ੌਚਂ ਚੈਵ ਸਂਸਰ੍ਗਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧਿਃ ਸਂਸਰ੍ਗਵਰ੍ਜਨਾਤ੍ 50.
ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਪਰਕ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮृਤੇषੁ ਵਾਥ ਜਾਤੇषੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ 50.
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ—
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੌਪਨਯਨਾਦ੍ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰਮਤਃ ਪਰਮ੍ 50.
ਉਪਨਯਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਬਾਅਦ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਸ ਰਾਤਾਂ।
ਸ਼ੁਧ੍ਯੇਨ੍ਮਾਸੇਨ ਵੈ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਯਤੀਨਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਾਤਕਮ੍ 50.
ਸ਼ੂਦਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਯਤੀ ਲਈ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ।
ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦਾਨਧਰ੍ਮਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ 51.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਾਨ ਦੇ ਉੱਚਤ ਕਰਤਵ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਦਾਨਂ ਤੁ ਕਥਿਤਂ ਤਜ੍ਜ੍ਞੈਰ੍ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ 51.
ਜੋ ਦਾਨ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਧ੍ਯਾਪਨਂ ਯਾਜਨਂ ਚ ਵृਤ੍ਤਮਾਹੁਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਮ੍ 51.
ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ, ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਉਣਾ, ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਲੈਣਾ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਯਦ੍ਦੀਯਤੇ ਤੁ ਪਾਤ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦ੍ਦਾਨਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਮ੍ 51.
ਜੋ ਦਾਨ ਯੋਗ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਦਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਦੀਯਤੇऽਨੁਪਕਾਰਿਣੇ 51.
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਾਪਸ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—
ਯਤ੍ਤੁ ਪਾਪੋਪਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੈ ਚ ਦੀਯਤੇ ਵਿਦੁषਾਂ ਕਰੇ 51.
ਅਤੇ ਜੋ ਪਾਪ ਦੇ ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਅਪਤ੍ਯਵਿਜਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਸ੍ਵਰ੍ਗਾਰ੍ਥਂ ਯਤ੍ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ 51.
ਜੋ ਵੰਸ਼, ਜਿੱਤ, ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਸੁਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਈਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰੀਣਨਾਰ੍ਥਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਿਤ੍ਸੁਪ੍ਰਦੀਯਤੇ 51.
ਅਤੇ ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਇਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ ਸਨ੍ਤਤਾਂ ਭੂਮਿਂ ਯਵਗੋਧੂਮਸ਼ਾਲਿਨੀਮ੍ 51.
ਗੰਨੇ, ਜੌ, ਗਹੂੰ, ਜਾਂ ਚੌਲ ਨਾਲ ਬੀਜੀ ਹੋਈ ਜ਼ਮੀਨ—
ਭੂਮਿਦਾਨਾਤ੍ਪਰਂ ਦਾਨਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ 51.
ਜਮੀਨ ਦੇ ਦਾਨ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦਦ੍ਯਾਦਹਰਹਸ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੇ 51.
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਪਞ੍ਚ ਚ 51.
ਵੈਸਾਖ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ—
ਗਨ੍ਧਾਦਿਭਿਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਾਚਯੇਦ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਵਦੇਤ੍ 51.
ਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਠ ਕਰਵਾਉਣਾ ਜਾਂ ਖੁਦ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਂ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ 51.
ਜੀਵਨ ਭਰ ਕੀਤਾ ਪਾਪ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।