ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਃ ਸਤਤਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਨ੍ਧ੍ਯੋਪਾਸਨਮਾਚਰੇਤ੍ 50.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਦਨ੍ਯਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਨ ਤਸ੍ਯ ਫਲਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍ 50.
ਉਹ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰੇ, ਉਸਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਉਪਾਸ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍ 50.
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੋਵੇਂ ਲਕੜਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਹਾਯ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਪ੍ਰਣਤਿਂ ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਾਯੁਤਮ੍ 50.
ਜੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਮ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਸਿਤੋ ਭਵੇਤ੍ਤੇਨ ਦੇਵੋ ਯੋਗਤਨੁਃ ਪਰਃ 50.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ ਯੋਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਾਯਤ੍ਤ੍ਰੀਂ ਵੈ ਜਪੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ 50.
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁਧ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸਾਰੈਃ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਸਂਜ੍ਞਿਤੈਃ 50.
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪ੍ਰਣਤਿਂ ਭੂਮੌ ਮੂਰ੍ਧਾਨਮਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ 50.
ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਸ਼ੁਧ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਵੇਦਯਾਮਿ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਮਸ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਰੂਪਿਣੇ 50.
ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਮੋਙ੍ਕਾਰਃ ਸਰ੍ਵੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸਨਾਤਨਃ 50.
ਭੂ, ਭੁਵ, ਸਵ, ਓਮ—ਇਹ ਸਭ ਰੁਦ੍ਰ ਹਨ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ।
ਪ੍ਰਾਤਃ ਕਾਲੇ ਚ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਦਿਵਾਕਰਮ੍ 50.
ਸਵੇਰੇ ਅਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲ੍ਯ ਵਹ੍ਨਿਂ ਵਿਧਿਵਜ੍ਜੁਹੁਯਾਜ੍ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ 50.
ਅੱਗ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਲਾ ਕੇ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਨੁਜ੍ਞਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ 50.
ਖਾਸ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੈਵਤਾਨਿ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦੁਪਹਾਰਾਨ੍ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ 50.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਾਭ੍ਯਾਸਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ 50.
ਫਿਰ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪਾਠਸ਼ਾਲਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੇ।
ਅਵੇਕ੍ਸ਼ੇਤ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਧਰ੍ਮਾਦੀਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ 50.
ਉਤਮ ਦੁਜਨਮੀਆਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਆਦਿ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਪਯਾਦੀਸ਼੍ਵਰਂ ਚੈਵ ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਯੇ 50.
ਉਹ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰ 'ਤੇ ਜਾਵੇ।
ਤਤੋ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਮਯੇ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਮृਦਮਾਹਰੇਤ੍ 50.
ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਦੀषੁ ਦੇਵਖਾਤੇषੁ ਤਡਾਗੇषੁ ਸਰਃ ਸੁ ਚ 50.
ਨਦੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਖੂਹਾਂ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਸਰੋਵਰਾਂ ਵਿੱਚ,
ਪਞ੍ਚ ਪਿਣ੍ਡਾਨਨੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ 50.
ਪੰਜ ਗੰਡਾਂ ਨਾ ਹਟਾਉਣ 'ਤੇ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਧਸ਼੍ਚ ਤਿਸृਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯਂ ਪਾਦੌ षਟ੍ਭਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ 50.
ਪੈਰ ਹੇਠਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਅਤੇ ਛੇ ਵਾਰ ਧੋਏ ਜਾਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗੋਮਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤੁ ਤੇਨਾਙ੍ਗਂ ਲੇਪਯੇਤ੍ਤਤਃ 50.
ਗੋਮਯ ਦੀ ਠੀਕ ਮਾਤਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਏ।
ਲੇਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੀਰਸ੍ਥਸ੍ਤਲ੍ਲਿਙ੍ਗੈਰੇਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ 50.
ਲਗਾ ਕੇ, ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ।
ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਵਿष੍ਣਮਾਪੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਯਤਃ 50.
ਨ੍ਹਾਉਣ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਣੀ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਨ੍ਤਃ ਪੁਨਰਾਚਾਮੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ 50.
ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੁੜ ਮੂੰਹ ਧੋਵੇ।
ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵषਟ੍ਕਾਰ ਆਪੋ ਜ੍ਯੋਤੀ ਰਸੋऽਮृਤਮ੍ 50.
ਤੂੰ ਯਜਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਸ਼ਟ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪਾਣੀ, ਤੂੰ ਚਾਨਣ, ਤੂੰ ਰਸ, ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈਂ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਵਾ ਜਪੇ ਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤਥਾ ਚੈਵਾਘਮਰ੍षਣਮ੍ 50.
ਜਾਂ ਉਹ ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੋ ਵਾਰ ਜਪੇ ਅਤੇ ਅਘਮਰਸ਼ਣ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਪੜ੍ਹੇ।
ਇਦਮਾਪਃ ਪ੍ਰਵਹਤਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ 50.
ਇਹ ਪਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਜਲਮਵਾਙ੍ਮਗ੍ਨੋ ਜਪੇਤ੍ਤ੍ਰਿਰਘਮਰ੍षਣਮ੍ 50.
ਜਲ ਵਿਚ ਅੰਦਰ, ਮੂੰਹ ਹੇਠਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਘਮਰਸ਼ਣ ਮੰਤ੍ਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਜਪੇ।
ਆਵਰ੍ਤ੍ਤਯੇਦ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਵਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਰਮਰੇਦ੍ਧਰਿਮ੍ 50.
ਜਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ ਦੁਹਰਾਏ ਅਤੇ ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਕਰਦੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।