ਵੇਦਵ੍ਰਤਂ ਵਾਮਦੇਵ੍ਯਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸਾਮ ਰਥਨ੍ਤਰਮ੍ 48.
ਵੇਦਿਕ ਵਰਤ, ਵਾਮਦੇਵ, ਜੇਠਸਾਮ ਅਤੇ ਰਥੰਤਰੀ ਪਾਠ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।
ਅਥਰ੍ਵਸ਼ਿਰਸਂ ਚੈਵ ਕੁਮ੍ਭਸੂਕ੍ਤਮਥਰ੍ਵਣਃ 48.
ਅਥਰਵਸ਼ਿਰਸ ਅਤੇ ਅਥਰਵ ਵੇਦ ਦਾ ਕੁੰਭਸੂਕਤ ਵੀ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕੁਣ੍ਡਂ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਆਚਾਰ੍ਯ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ 48.
ਆਚਾਰਯ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕੁੰਡ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣ।
ਜਾਤਵੇਦਸਮਾਨੀਯ ਅਗ੍ਰਤਸ੍ਤਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ 48.
ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਮृਤੀਕृਤ੍ਯ ਤਂ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਦੇਸ਼ਿਕਃ 48.
ਫਿਰ, ਗੁਰੂ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵੈष੍ਣਵੇਨ ਤੁ ਯੋਗੇਨ ਪਰਂ ਤੇਜਸ੍ਤੁ ਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ 48.
ਵੈਸ਼ਣਵ ਯੋਗ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਧਾਰਣੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਸੂਤ੍ਰਵਿਹਿਤੇਨ ਵਾ 48.
ਆਮ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪਰੰਪਰਾਵੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਹਰੇਸ਼ਾਨਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਸਾਧਾਰਣੇਨ ਤੁ 48.
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹਰਾ ਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਆਮ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਭਤੋਯੇਨ ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਹੀਨੋऽਪਿ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ 48.
ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਤਤੈਰ੍ਵੇष੍ਟਿਤੋ ਵਹ੍ਨਿਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਾਵ੍ਰਜੇਤ੍ 48.
ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਫੈਲਾਈ ਹੋਈ ਦਰਭਾ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਚਾਰ੍ਯ੍ਯਾਃ ਕੇਚਿਦਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦ੍ਯਨਨ੍ਤਰਮ੍ 48.
ਕੁਝ ਗੁਰੂ ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰ ਆਦਿ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਆਚਾਰ੍ਯ੍ਯੋऽਥ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਪਿ ਨੀਰਾਜ੍ਯਮਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍ 48.
ਫਿਰ ਗੁਰੂ, ਉਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਕੇ, ਘੀ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾਹੁਤੀਰ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਆਜ੍ਯੇਨ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ 48.
ਫਿਰ, ਪੰਜ ਪੰਜ ਆਹੁਤੀਆਂ ਘੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ—
ਸ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਹਿਤੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਣਵੇਨਾਥ ਹੋਮਯੇਤ੍ 48.
ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਉੱਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੋਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਤ੍ਪਾਦਿਤੋ ਵਹ੍ਨਿਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਸਿਦ੍ਧਿਦਃ 48.
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਗਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਸ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾਹੁਤਿਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਮ੍ 48.
ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਸੋ ਸੋ ਆਹੁਤੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਵਾਮਾਹੁਤਿਮਥਾਜ੍ਯੇषੁ ਹੋਤਾ ਤਤ੍ਕਲਸ਼ੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ 48.
ਫਿਰ, ਹੋਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਆਹੁਤੀ ਉਸ ਪਾਤੀ ਵਿੱਚ ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾਨਮੇਕਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ 48.
ਆਪਣੀ ਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪੂਰੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂਤਾਨਾਂ ਚੈਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨਾਗਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਯੋਗਤਃ 48.
ਜੀਵਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਲਈ, ਕਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ—
ਆਜ੍ਯਂ ਤਯੋਃ ਸਹਕਾਰਿ ਤਤ੍ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਯਦਙ੍ਕ(ਕ੍ਸ਼)ਯੋਃ 48.
ਘੀ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਹੈ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਤੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੁੱਖ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸਾਮ ਚ ਭਾਰੁਣ੍ਡਂ ਤਨ੍ਨਯਾਮੀਤਿ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ 48.
ਜੈਸ਼ਠ ਸਾਮ ਤੇ ਭਾਰੁੰਡਾ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਮੇਕੈਕਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ 48.
ਹਰੇਕ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਰਃ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਜੁਹੁਯਾਦਾਵਿਸ਼ੇਚ੍ਚਾਪ੍ਯਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ 48.
ਉਹ ਸਿਰ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਹਵਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਹਿਤੈਰ੍ਵਾਪਿ ਗਾਯਤ੍ਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵਾਥ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ 48.
ਜੋ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹਨ ਜਾਂ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ, ਉਹ ਵੀ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ।
ਏਵਂ ਹੋਮਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤੁ ਦੇਸ਼ਿਕਃ 48.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਵਨ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਕੇ, ਦੇਸ਼ਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਸਥਿਤ ਕਰੇ।
ਅਗ੍ਨ ਆਯਾਹਿ ਜਙ੍ਘੇ ਦ੍ਵੇ ਸ਼ਨ੍ਨੋਦੇਵੀਤਿ ਜਾਨੁਨੀ 48.
‘ਅੱਗ, ਆ ਜਾ’—ਦੋਨੋ ਪਿੰਡਾਂ 'ਤੇ; ‘ਦੇਵਤਾ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦੇਣ’—ਗੁਟਨਾਂ 'ਤੇ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁष੍ਟ੍ਵਾਯ ਹृਦਯੇ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚਤੇ ਗਲਕੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ 48.
‘ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਹੋਵੇ’—ਦਿਲ 'ਤੇ; ‘ਚਮਕ ਤੇਰੇ ਲਈ’—ਗਲੇ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਥਿਤ ਕਰੇ।
ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਭਵ ਤਥਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਆਲਗ੍ਨਾਦ੍ਧੋਮਮਾਚਰੇਤ੍ 48.
‘ਸਿਰ ਬਣ’—ਸਿਰ 'ਤੇ ਵੀ; ਸਥਿਤ ਕਰਕੇ, ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਵੇਦਪੁਣ੍ਯਾਹਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਨਾਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ 48.
‘ਵੇਦ’, ‘ਪੁਣਯ ਦਿਨ’ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ।
ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਨ੍ਸਹ ਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਧਾਤੂਨੌषਧਯਸ੍ਤਥਾ 48.
ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਰਤਨਾਂ, ਧਾਤੂਆਂ ਅਤੇ ਜੜੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਵੇ।