ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕਾਰ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਜਲੇ ਪਰਮਪਾਵਨੇ ॥ ੩,੨੭.

ਜੋ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਨਿਆ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕੀਤਾ।

ਦਾਨਾਦਿਕਂ ਤਥਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਜਜਾਪ ਪਰਮਂ ਮਨੁਮ੍ । ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਸਮੀਪਂ ਤੁ ਪੁਨਰਾਗਤ੍ਯ ਭਾਮਿਨੀ ॥ ੩,੨੭.

ਦਾਨ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਕਨਿਆ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸਾ ਦੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਈ।

ਅਙ੍ਗਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚਕ੍ਰੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੇਙ੍ਕਟਨਾਯਕਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦੀਨ੍ਪ੍ਰੀਣਯਿਤ੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਗਨ੍ਧਾਦਿਭੂषਣੈਃ ॥ ੩,੨੭.

ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵੈਂਕਟਾ ਦੇ ਨਾਇਕ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।

ਪੁਨਃ ਪਰਦਿਨੇ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਵਾਮਿਪੁष੍ਕਰਿਣੀਜਲੇ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਯੌ ਤੁਂਬੁਰੁਸਂਜ੍ਞਿਕਾਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਫਿਰ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਤੁੰਬੁਰੂ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।

ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਤਂ ਗੁਰੁਂ ਦੇਵੀ ਨਾਥਂ ਕਿਨ੍ਨਾਮਿਕਾ ਤ੍ਵਯਮ੍ । ਜੈਗੀषਵ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਇਯਂ ਤੁਂਬਰੁਕਾਭਿਜ੍ਞਾ ਨਾਰੀ ਵੈ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ ॥ ੩,੨੭.

ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਥਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ?' ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਤੁੰਬਰੁਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ ਹੈ।'

ਪੁਰਾ ਤੁਂ ਬੁਰੁਣਾ ਸਾਕਂ ਨਾਰਦਸ੍ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਅਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਦ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਹਿਤਾਯ ਚ ॥ ੩,੨੭.

ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁੰਬੁਰੂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਨੇ ਇੱਥੇ ਤਪ ਕਰੀ; ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਰਦ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।

ਸ੍ਨਾਨਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਲੌ ॥ ੩,੨੭.

ਜੋ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।

ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਨਾਲ੍ਪਸ੍ਯ ਤਪਸਃ ਫਲਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨ੍ਯਕੇਸ਼ਃ ॥ ੩,੨੭.

ਇੱਥੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਪस्या ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਘੱਟ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਉੱਥੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪੀ ਕੇ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੁਨਰਾਗਤ੍ਯ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਂ ਨਨਾਮ ਹ । ਤਸ੍ਮਿਮਨ੍ਦਿਨੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਭਮਿਨਿ ॥ ੩,੨੭.

ਉਹ ਦੇਵੀ ਮੁੜ ਆਈ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਦਿਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।

ਸ੍ਵਾਮਿਪੁष੍ਕਰਿਣੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੀਪਾਨ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਵਾਲਯਤ੍ਸਤੀ । ਸੋਪਾਨੇषੁ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦੀਪਾਵਲਿਭਿਰਞ੍ਜਸਾ । ਪ੍ਰੀਣਯਾਮਾਸ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਉਹ ਸੁਭਾਗਨ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ, ਤੇ ਉਥੇ ਦੀਪ ਜਗਾਏ; ਪੜ੍ਹੀਆਂ 'ਤੇ, ਦੀਪਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ।

ਪੁਨਃ ਪਰਦਿਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਪਿਲਾਖ੍ਯੋਰ੍ਧ੍ਵਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਾਵਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਗਈ; ਕਪਿਲਾ ਨਾਮਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਵਿष੍ਵਸੇਨਸਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਉਥੇ, ਉਹ ਸੁਭਾਗਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਆਪ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ; ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਸੇਨਾ ਦੀ ਝੀਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਤਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਯੌ ਤਤ੍ਰ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਾ । ਪਞ੍ਚਾਯੁਧਾਨਾਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕਾਰ ਸਾ ॥ ੩,੨੭.

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੁਭਾਗਨ ਅੱਗੇ ਗਈ ਤੇ ਪੰਜ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਵੇਖੇ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।

ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚਾਗ੍ਨਿਕੁਣ੍ਡਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦੁਰਾਰੋਹਂ ਤਤੋਗ੍ਰਤਃ । ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੀਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵਿਮੋਚਨਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਅੱਗਨਿਕੁੰਡ ਹੈ, ਜੋ ਚੜ੍ਹਨ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਉਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਸਤ੍ਫਲਮ੍ । ਦਸ਼ਾਧਿਕਫਲਂ ਤੇषਾ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮੁਤ੍ਤਰੋਤ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਅਗਲਾ ਤੀਰਥ ਪਿਛਲੇ ਤੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਏਤੇषਾਂ ਚੈਵ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕੋ ਵਾ ਵਕ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਤਿ । ऋषਿਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਚਚਾਰ ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੌਣ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਉਹ ਕੁਆਰੀ ਨੇ ਉੱਤਮ ਤਪ ਕੀਤਾ।

ਮਮਾਵਤਾਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਚਰਿਤ੍ਵਾ ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯੋਗਧਾਰਣ ਯਾ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਾਂਬਵਤੋ ਗृਹੇ ॥ ੩,੨੭.

ਮੇਰੇ ਅਵਤਾਰ ਆਉਣ ਤੱਕ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਮ ਤਪ ਕੀਤਾ; ਯੋਗ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਿਆ ਤੇ ਜਾਮਬਵਤ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲਿਆ।

ਜਾਤਾ ਜਾਂਬਵਤੀ ਨਾਮ ਵਵृਧੇ ਤਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ । ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਿਤਾ ਜਾਂਬਵਾਨ੍ਸ ਸਮਾਦਾਤ੍ਕਨ੍ਯਕਾਂ ਤਦਾ । ਰੁਕ੍ਮ੍ਯਾ ਅਨਂ ਤਰਾ ਸੈषਾ ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਖਗੇਸ਼੍ਵਰ ॥ ੩,੨੭.

ਉਹ ਜਾਮਬਵਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਨਮੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਧੀ; ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਜਾਮਬਵਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਆਰੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਰੁਕਮੀ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਖਗੇਸ਼ਵਰ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ।

ਇਦਂ ਹਿ ਪਰਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਵੇਙ੍ਕਟਾਦ੍ਰੇਰ੍ਮਹਾਗਿਰੇਃ । ਕੋ ਵਾ ਵਰ੍ਣਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਮਦਨ੍ਯਃ ਪੁਰੁषੋ ਭੁਵਿ ॥ ੩,੨੭.

ਇਹ ਵੈਂਕਟਾਦਰੀ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕਥਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਇਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਵੇਙ੍ਕਟੇਸ਼ਸ੍ਯ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸਦਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕਰੋਤਿ ਵੈ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪੂਜਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਣਯਃ ॥ ੩,੨੭.

ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੈਂਕਟੇਸ਼ ਦੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਿੱਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਹੈ।

ਨੈਵੇਦ੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪੁਂਸਾਮੁਪਹਾਸਂ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਯਭਾਵੇ ਤੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯਾਦਿ ਗੁਡਾਦਿਕਮ੍ । ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮੇਵ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਅਨ੍ਯਥਾ ਨਾਰਕੀ ਭਵੇਤ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਜੋ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਨਹੀਂ ਉਡਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਭੋਜਨ ਤੇ ਗੁੜ ਆਦਿ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ — ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਾਤ੍ਪਰੋ ਦੇਵੋ ਨ ਭੂਤੋ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਪਾਚਯਿਤ੍ਵਾਤ੍ਵਂ ਘृਤਪਕ੍ਵਾਦਿਕਂ ਤਥਾ । ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਸ੍ਯ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਜਨਮਾਚਰੇਤ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਦੇਵ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਆਪ ਘੀ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਪ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਇਦਂ ਤੁ ਪਰਮਂ ਗੋਪ੍ਯਂ ਤਵੋਕ੍ਤਂ ਚ ਖਗੇਸ਼੍ਵਰ । ਨ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਗੋਪ੍ਯਤ੍ਵਾਤ੍ਖਗਸਤ੍ਤਮ । ਇਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਾਰਤਮ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਪ੍ਰਭੋ ॥ ੩,੨੭.

ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਖਗੇਸ਼ਵਰ; ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਗੁਪਤ ਰੱਖਣਾ ਹੈ, ਖਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤਾਰਤਮਯ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ ਪ੍ਰਭੂ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੨੮ ਯਾ ਪੂਰ੍ਵਸਰ੍ਗੇ ਦਕ੍ਸ਼ਪੁਤ੍ਰੀ ਸਤੀ ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਦੇਹਮ੍ । ਵਿਸृਜ੍ਯ ਸਾ ਮੇਨਕਾਯਾਂ ਚ ਜਜ੍ਞੇ ਧਰਾਧਰਾਦ੍ਧੇਮਵਤੋ ਵੈ ਸਕਾਸ਼ਾਤ੍ ॥ ੩,੨੮.

ਪਿਛਲੇ ਸਰਜਨ ਵਿੱਚ, ਸਤੀ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਯਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਫਿਰ ਮੇਨਕਾ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਹੇਮਵਤ ਤੋਂ ਜਨਮੀ।

ਸਾ ਪਾਰ੍ਵਤਾ ਰੁਦ੍ਰਪਤ੍ਨੀ ਖਗੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾ ਸ਼ੇषਪਤ੍ਨੀ ਵਾਰੁਣੀ ਨਾਮ ਪੂਰ੍ਵਾ । ਸੈਵਾਗਤਾ ਬਲਭਦ੍ਰੇਣ ਰਨ੍ਤੁਂ ਦ੍ਵਿਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਮਹਾਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ॥ ੩,੨੮.

ਉਹ ਪਾਰਵਤੀ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਖਗੇਸ਼ਵਰ; ਸ਼ੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਵਾਰੁਣੀ ਨਾਮ ਸੀ। ਉਹ, ਮਹਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਹੋ ਕੇ, ਦੋ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਬਲਭਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਆਈ।

ਸ਼੍ਰੀਰਿਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦਿਰਾਵੇਸ਼ਯੁਕ੍ਤਾ ਤਸ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਮੇਘਰੂਪਾ । ਸ਼ੇषਣ ਰੂਪੇਣ ਯਦਾ ਹਿ ਵੀਨ੍ਦ੍ਰ ਤਪਸ਼੍ਚਚਾਰ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਾਰ੍ਧਮੇਵ ॥ ੩,੨੮.

ਜੋ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਦਿਰਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸ਼ਕਲ ਬੱਦਲ ਦੀ ਹੈ; ਜਦ ਉਹ ਸ਼ੇਸ਼ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ।

ਤਦੈਵ ਦੇਵੀ ਵਾਰੁਣੀ ਸ਼ੇषਪਤ੍ਨੀ ਤਪਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੇ ਇਨ੍ਦਿਰਾਪ੍ਰੀਤਯੇ ਚ । ਤਦਾ ਪ੍ਰੀਤਾ ਇਨ੍ਦਿਰਾ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਉਵਾਚ ਤਾਂ ਵਾਰੁਣੀਂ ਸ਼ੇषਪਤ੍ਨੀਮ੍ ॥ ੩,੨੮.

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵੀ ਵਾਰੁਣੀ, ਜੋ ਸ਼ੇਸ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਇੰਦਿਰਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤਪ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਇੰਦਿਰਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਰੁਣੀ ਨੂੰ, ਸ਼ੇਸ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਬੋਲਦੀ ਹੈ।

ਯਦਾ ਰਾਮੋ ਵੈष੍ਣਵਾਂਸ਼ੇਨ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਭੂਤਲੇ ਰੌਹਿਣੇਯਃ । ਮਯ੍ਯਾਵੇਸ਼ਾਤ੍ਸਂਯੁਤਾ ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਭਦ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰੀਰਿਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਵਲਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਨ੍ਤੁਮ੍ ॥ ੩,੨੮.

ਜਦ ਰਾਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਰੋਹਿਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਬਲਭਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣੇਗੀ।

ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਸੇ ਨਾਤ੍ਰ ਵਿਚਾਰ੍ਯਮਸ੍ਤੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਵੈ ਪ੍ਰਯਯੌ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ । ਸ਼੍ਰੀਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਂਸ਼ਾਚ੍ਛ੍ਰੀਰਿਤੀਡ੍ਯਾਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਲੋਕੇ ਸ਼ੇषਪਤ੍ਨੀ ਬਭੂਵ ॥ ੩,੨੮.

ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, 'ਤੂੰ ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ,' ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਚਲੀ ਗਈ; ਸ਼੍ਰੀ-ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਮ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਸ਼ੇਸ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੰਸਾਰ 'ਚ ਜਾਣੀ ਗਈ।