ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਗੁਰੁਸ੍ਤ੍ਰੀਗਮਨਾਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਅਹਲ੍ਯਾਯਾਂ ਗਤੋ ਹਰਿਃ । ਸੁਰਾਪਾਨਾਚ੍ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸੁਵਰ੍ਣਹਰਣਾਦ੍ਬਲਿਃ ॥ ੩,੨੭.

ਗੁਰੂ ਨੇ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾਣ ਕਰਕੇ, ਚੰਦ ਨੇ ਅਹਲਿਆ ਵਿੱਚ ਪਰਵেশ ਕੀਤਾ; ਹਰੀ ਨੇ ਵੀ ਇਉਂ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਬਲੀ ਨੇ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾ ਕੇ ਇਉਂ ਕੀਤਾ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰੋ ਨਾਗੋ ਦਤ੍ਤਾਪਹਾਰਕਃ । ਸੂਤਸ੍ਯ ਹਨਨਾਦ੍ਰਾਮੋ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਭਾਮਿਨਿ ॥ ੩,੨੭.

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਕੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ, ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਲੈਣ ਕਰਕੇ ਨਾਗ ਨੇ, ਤੇ ਸੂਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਕਰਕੇ ਰਾਮ ਇੱਥੇ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ, ਸੋਹਣੀਏ।

ਨਾਨੇਨ ਸਦृਸ਼ਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਭਾਗੇ ਤੇਨ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਹ੍ਯਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ॥ ੩,੨੭.

ਇਸ ਤੀਰਥ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਲੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗੀ।

ਜੈਗੀषਵ੍ਯੇਣ ਮੁਨਿਨਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਸਹ ਚ ਕਨ੍ਯਕਾ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕਾਰ ਵਿਧਿਵਦੁਦਤਿष੍ਠਚ੍ਚ ਭਾਮਿਨਿ ॥ ੩,੨੭.

ਕਨਿਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਮুনি ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕੀਤਾ, ਸੋਹਣੀਏ।

ਯਾਵਚ੍ਚ ਪੌਰੁषਂ ਸੂਕ੍ਤਂ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਹਿ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵੇਙ੍ਕਟੇਸ਼ਾਭਿਧਂ ਪਰਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਪੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਉਥੇ ਰਹੇ; ਫਿਰ ਵੈਂਕਟੇਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ—

ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨ੍ਪ੍ਰੀਣਯਿਤ੍ਵਾ ਸਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਦਿਭੂषਣੈਃ । ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰਯਯੌ ਦੇਵੀ ਕਮਾਰੀਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਉਸ ਨੇ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਕਮਾਰੀ ਨਾਮ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।

ਕੁਮਾਰੀਮਹਿਮਾਨਂ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕਾਰ ਸਾ । ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਯ ਸਾ ਦੇਵੀ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰਾ ਵਿਰਜਾਨਦੀਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਵਾਪਸ ਆਈ, ਸੋਹਣੀਏ, ਵਿਰਜਾ ਨਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਾ ਦੇਵੀ ਜੈਗੀषਵ੍ਯਂ ਗੁਰੁਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ । ਕਿਂ ਸਂਜ੍ਞਿਕੇਯਂ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਮੇ ਵਦ ॥ ੩,੨੭.

ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਥਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਦੱਸੋ।'

ਜੈਗੀषਵ੍ਯਃ ਪृष੍ਟ ਏਵ ਮੁਵਾਚ ਕਰੁਣਾਨਿਧਿਃ । ਇਯਂ ਭਾਗੀਰਥੀ ਕਨ੍ਯੇ ਆਯਾਤਿ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ॥ ੩,੨੭.

ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਬੋਲੇ: 'ਕਨਿਆ, ਇਹ ਭਾਗੀਰਥੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।'

ਅਤਃ ਸਾ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਗਙ੍ਗੇਤਿ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਃ । ਕਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸਲਿਲਂ ਸ਼੍ਰੀਨਿਨਿਵਾਸਪ੍ਰਿਯਂ ਸਦਾ ॥ ੩,੨੭.

ਇਸ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਤਰਗੰਗਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਨਿਆ, ਇੱਥੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪਿਆਰਾ ਰਹੇ।

ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕਾਰ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਜਲੇ ਪਰਮਪਾਵਨੇ ॥ ੩,੨੭.

ਜੋ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਨਿਆ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕੀਤਾ।

ਦਾਨਾਦਿਕਂ ਤਥਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਜਜਾਪ ਪਰਮਂ ਮਨੁਮ੍ । ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਸਮੀਪਂ ਤੁ ਪੁਨਰਾਗਤ੍ਯ ਭਾਮਿਨੀ ॥ ੩,੨੭.

ਦਾਨ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਕਨਿਆ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸਾ ਦੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਈ।

ਅਙ੍ਗਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚਕ੍ਰੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੇਙ੍ਕਟਨਾਯਕਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦੀਨ੍ਪ੍ਰੀਣਯਿਤ੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਗਨ੍ਧਾਦਿਭੂषਣੈਃ ॥ ੩,੨੭.

ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵੈਂਕਟਾ ਦੇ ਨਾਇਕ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।

ਪੁਨਃ ਪਰਦਿਨੇ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਵਾਮਿਪੁष੍ਕਰਿਣੀਜਲੇ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਯੌ ਤੁਂਬੁਰੁਸਂਜ੍ਞਿਕਾਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਫਿਰ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਤੁੰਬੁਰੂ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।

ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਤਂ ਗੁਰੁਂ ਦੇਵੀ ਨਾਥਂ ਕਿਨ੍ਨਾਮਿਕਾ ਤ੍ਵਯਮ੍ । ਜੈਗੀषਵ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਇਯਂ ਤੁਂਬਰੁਕਾਭਿਜ੍ਞਾ ਨਾਰੀ ਵੈ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ ॥ ੩,੨੭.

ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਥਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ?' ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਤੁੰਬਰੁਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ ਹੈ।'

ਪੁਰਾ ਤੁਂ ਬੁਰੁਣਾ ਸਾਕਂ ਨਾਰਦਸ੍ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਅਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਦ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਹਿਤਾਯ ਚ ॥ ੩,੨੭.

ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁੰਬੁਰੂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਨੇ ਇੱਥੇ ਤਪ ਕਰੀ; ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਰਦ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।

ਸ੍ਨਾਨਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਲੌ ॥ ੩,੨੭.

ਜੋ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।

ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਨਾਲ੍ਪਸ੍ਯ ਤਪਸਃ ਫਲਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨ੍ਯਕੇਸ਼ਃ ॥ ੩,੨੭.

ਇੱਥੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਪस्या ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਘੱਟ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਉੱਥੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪੀ ਕੇ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੁਨਰਾਗਤ੍ਯ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਂ ਨਨਾਮ ਹ । ਤਸ੍ਮਿਮਨ੍ਦਿਨੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਭਮਿਨਿ ॥ ੩,੨੭.

ਉਹ ਦੇਵੀ ਮੁੜ ਆਈ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਦਿਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।

ਸ੍ਵਾਮਿਪੁष੍ਕਰਿਣੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੀਪਾਨ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਵਾਲਯਤ੍ਸਤੀ । ਸੋਪਾਨੇषੁ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦੀਪਾਵਲਿਭਿਰਞ੍ਜਸਾ । ਪ੍ਰੀਣਯਾਮਾਸ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਉਹ ਸੁਭਾਗਨ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ, ਤੇ ਉਥੇ ਦੀਪ ਜਗਾਏ; ਪੜ੍ਹੀਆਂ 'ਤੇ, ਦੀਪਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ।

ਪੁਨਃ ਪਰਦਿਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਪਿਲਾਖ੍ਯੋਰ੍ਧ੍ਵਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਾਵਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਗਈ; ਕਪਿਲਾ ਨਾਮਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਵਿष੍ਵਸੇਨਸਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਉਥੇ, ਉਹ ਸੁਭਾਗਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਆਪ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ; ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਸੇਨਾ ਦੀ ਝੀਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਤਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਯੌ ਤਤ੍ਰ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਾ । ਪਞ੍ਚਾਯੁਧਾਨਾਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕਾਰ ਸਾ ॥ ੩,੨੭.

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੁਭਾਗਨ ਅੱਗੇ ਗਈ ਤੇ ਪੰਜ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਵੇਖੇ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।

ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚਾਗ੍ਨਿਕੁਣ੍ਡਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦੁਰਾਰੋਹਂ ਤਤੋਗ੍ਰਤਃ । ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੀਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵਿਮੋਚਨਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਅੱਗਨਿਕੁੰਡ ਹੈ, ਜੋ ਚੜ੍ਹਨ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਉਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਸਤ੍ਫਲਮ੍ । ਦਸ਼ਾਧਿਕਫਲਂ ਤੇषਾ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮੁਤ੍ਤਰੋਤ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਅਗਲਾ ਤੀਰਥ ਪਿਛਲੇ ਤੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਏਤੇषਾਂ ਚੈਵ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕੋ ਵਾ ਵਕ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਤਿ । ऋषਿਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਚਚਾਰ ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੌਣ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਉਹ ਕੁਆਰੀ ਨੇ ਉੱਤਮ ਤਪ ਕੀਤਾ।

ਮਮਾਵਤਾਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਚਰਿਤ੍ਵਾ ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯੋਗਧਾਰਣ ਯਾ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਾਂਬਵਤੋ ਗृਹੇ ॥ ੩,੨੭.

ਮੇਰੇ ਅਵਤਾਰ ਆਉਣ ਤੱਕ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਮ ਤਪ ਕੀਤਾ; ਯੋਗ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਿਆ ਤੇ ਜਾਮਬਵਤ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲਿਆ।

ਜਾਤਾ ਜਾਂਬਵਤੀ ਨਾਮ ਵਵृਧੇ ਤਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ । ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਿਤਾ ਜਾਂਬਵਾਨ੍ਸ ਸਮਾਦਾਤ੍ਕਨ੍ਯਕਾਂ ਤਦਾ । ਰੁਕ੍ਮ੍ਯਾ ਅਨਂ ਤਰਾ ਸੈषਾ ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਖਗੇਸ਼੍ਵਰ ॥ ੩,੨੭.

ਉਹ ਜਾਮਬਵਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਨਮੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਧੀ; ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਜਾਮਬਵਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਆਰੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਰੁਕਮੀ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਖਗੇਸ਼ਵਰ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ।

ਇਦਂ ਹਿ ਪਰਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਵੇਙ੍ਕਟਾਦ੍ਰੇਰ੍ਮਹਾਗਿਰੇਃ । ਕੋ ਵਾ ਵਰ੍ਣਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਮਦਨ੍ਯਃ ਪੁਰੁषੋ ਭੁਵਿ ॥ ੩,੨੭.

ਇਹ ਵੈਂਕਟਾਦਰੀ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕਥਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਇਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?