ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰੁ ਯਥਾਨ੍ਯਾ ਯਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਦਾਨਂ ਤਥਾ ਕੁਰੁ । ਜੈਗੀषਵ੍ਯੇਨ ਮੁਨਿਨਾ ਤ੍ਵੇਵਮੁਕ੍ਤਾ ਚ ਕਨ੍ਯਕਾ ॥ ੩,੨੬.

ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਲੋਕ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ; ਤੇ ਸੇਜ ਦਾ ਦਾਨ ਵੀ ਕਰ। ਐਸਾ ਹੀ ਜੈਗੀਸ਼ਵਯ ਮੁਨੀ ਨੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ।

ਸ੍ਵਾਮਿਪੁष੍ਕਰਿਣੀਸ੍ਨਾਨਂ ਸਾ ਚਕਾਰ ਧृਤਵ੍ਰਤਾ । ਤੀਰ੍ਥੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਸੁਸ੍ਨਾਤਾ ਦਾਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਭਾਮਿਨੀ ॥ ੩,੨੬.

ਉਹ, ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ 'ਤੇ ਡਿੱਠੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਸਵਾਮੀ ਪੁਸ਼ਕਰੀਣੀ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਨੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।

ਉਵਾਸ ਤਤ੍ਰ ਸਾ ਦਵੀ ਤ੍ਰਿਃ ਸਪ੍ਤਕਨ੍ਦਿਨਾਨਿ ਚ । ਸ੍ਵਾਮਿਪੁष੍ਕਰਣੀਤੀਰਮਹਿਮਾਨਂ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯਃ । ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸੇ ਜਗਨ੍ਮਯੇ ॥ ੩,੨੬.

ਉਹ ਉਥੇ ਇਕੀ ਦਿਨ ਰਹੀ; ਜੋ ਵੀ ਸਵਾਮੀ ਪੁਸ਼ਕਰੀਣੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਭਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੨੭ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਸਾ ਗਤਾ ਸ੍ਨਾਤੁਕਾਮਾਥ ਨਨ੍ਦਾਂ ਪਾਪਨਿਵਾਰਿਣੀਮ੍ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਤਂ ਗੁਰੁਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵਿਨਯਾਵਨਤਾ ਸੁਧੀਃ ॥ ੩,੨੭.

ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨੰਦਾ ਨਦੀ, ਜੋ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਗਈ; ਨਮਰਤਾ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।

ਕਿਨ੍ਨਾਮੇਯਂ ਨਦੀ ਵਿਪ੍ਰ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਾਤ੍ਰ ਮੇ ਵਦ । ਜੈਗੀषਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵੇਵਮੁਕ੍ਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ ॥ ੩,੨੭.

ਇਹ ਨਦੀ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਦੱਸੋ। ਐਸਾ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਜੈਗੀਸ਼ਵਯ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ।

ਜੈਗੀषਵ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਸ਼ृਣੁ ਭਦ੍ਰੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਇਯਂ ਨਦੀ ਮਹਾਭਾਗੇ ਸਦਾ ਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ ॥ ੩,੨੭.

ਜੈਗੀਸ਼ਵਯ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ, ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਨਦੀ, ਹੇ ਮਹਾਂ ਭਾਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਪੌਘੋ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤੈਃ ॥ ੩,੨੭.

ਬ੍ਰਹਮ-ਹਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਇਹ ਸਿੱਧਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜਲਂ ਚਾਸ਼ੁਭ੍ਰਰੂਪੇਣ ਪਾਪੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਦृਸ਼੍ਯਤੇ । ਯਾਵਚ੍ਛੁਭ੍ਰੋਦਕਂ ਦੇਵਿ ਤਾਵਤ੍ਸਨਾਨਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਜਲ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਤਕ ਪਾਣੀ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰਹੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਰਹੋ।

ਯਾਵਚ੍ਛੁਭ੍ਰੋਦਕਂ ਨੈਵ ਤਾਵਤ੍ਪਾਪਂ ਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਸ਼ੁਦ੍ਧੋਦਕੇ ਸਮਾਯਾਤੇ ਪਾਪਂ ਨष੍ਟਮਿਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਜਦ ਤਕ ਪਾਣੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਦ ਤਕ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਜਦ ਪਾਣੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਾਪ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਲਾਵਿਤ੍ਥਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਮਹਿਮਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਭੁਵਿ । ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਦਾਨ ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤਸ਼੍ਚ ਜ੍ਞਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਿਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ ॥ ੩,੨੭.

ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਲਾਵਿੱਤਥ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗੁਰੁਸ੍ਤ੍ਰੀਗਮਨਾਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਅਹਲ੍ਯਾਯਾਂ ਗਤੋ ਹਰਿਃ । ਸੁਰਾਪਾਨਾਚ੍ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸੁਵਰ੍ਣਹਰਣਾਦ੍ਬਲਿਃ ॥ ੩,੨੭.

ਗੁਰੂ ਨੇ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾਣ ਕਰਕੇ, ਚੰਦ ਨੇ ਅਹਲਿਆ ਵਿੱਚ ਪਰਵেশ ਕੀਤਾ; ਹਰੀ ਨੇ ਵੀ ਇਉਂ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਬਲੀ ਨੇ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾ ਕੇ ਇਉਂ ਕੀਤਾ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰੋ ਨਾਗੋ ਦਤ੍ਤਾਪਹਾਰਕਃ । ਸੂਤਸ੍ਯ ਹਨਨਾਦ੍ਰਾਮੋ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਭਾਮਿਨਿ ॥ ੩,੨੭.

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਕੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ, ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਲੈਣ ਕਰਕੇ ਨਾਗ ਨੇ, ਤੇ ਸੂਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਕਰਕੇ ਰਾਮ ਇੱਥੇ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ, ਸੋਹਣੀਏ।

ਨਾਨੇਨ ਸਦृਸ਼ਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਭਾਗੇ ਤੇਨ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਹ੍ਯਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ॥ ੩,੨੭.

ਇਸ ਤੀਰਥ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਲੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗੀ।

ਜੈਗੀषਵ੍ਯੇਣ ਮੁਨਿਨਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਸਹ ਚ ਕਨ੍ਯਕਾ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕਾਰ ਵਿਧਿਵਦੁਦਤਿष੍ਠਚ੍ਚ ਭਾਮਿਨਿ ॥ ੩,੨੭.

ਕਨਿਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਮুনি ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕੀਤਾ, ਸੋਹਣੀਏ।

ਯਾਵਚ੍ਚ ਪੌਰੁषਂ ਸੂਕ੍ਤਂ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਹਿ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵੇਙ੍ਕਟੇਸ਼ਾਭਿਧਂ ਪਰਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਪੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਉਥੇ ਰਹੇ; ਫਿਰ ਵੈਂਕਟੇਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ—

ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨ੍ਪ੍ਰੀਣਯਿਤ੍ਵਾ ਸਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਦਿਭੂषਣੈਃ । ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰਯਯੌ ਦੇਵੀ ਕਮਾਰੀਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਉਸ ਨੇ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਕਮਾਰੀ ਨਾਮ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।

ਕੁਮਾਰੀਮਹਿਮਾਨਂ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕਾਰ ਸਾ । ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਯ ਸਾ ਦੇਵੀ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰਾ ਵਿਰਜਾਨਦੀਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਵਾਪਸ ਆਈ, ਸੋਹਣੀਏ, ਵਿਰਜਾ ਨਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਾ ਦੇਵੀ ਜੈਗੀषਵ੍ਯਂ ਗੁਰੁਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ । ਕਿਂ ਸਂਜ੍ਞਿਕੇਯਂ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਮੇ ਵਦ ॥ ੩,੨੭.

ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਥਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਦੱਸੋ।'

ਜੈਗੀषਵ੍ਯਃ ਪृष੍ਟ ਏਵ ਮੁਵਾਚ ਕਰੁਣਾਨਿਧਿਃ । ਇਯਂ ਭਾਗੀਰਥੀ ਕਨ੍ਯੇ ਆਯਾਤਿ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ॥ ੩,੨੭.

ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਬੋਲੇ: 'ਕਨਿਆ, ਇਹ ਭਾਗੀਰਥੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।'

ਅਤਃ ਸਾ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਗਙ੍ਗੇਤਿ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਃ । ਕਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸਲਿਲਂ ਸ਼੍ਰੀਨਿਨਿਵਾਸਪ੍ਰਿਯਂ ਸਦਾ ॥ ੩,੨੭.

ਇਸ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਤਰਗੰਗਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਨਿਆ, ਇੱਥੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪਿਆਰਾ ਰਹੇ।

ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕਾਰ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਜਲੇ ਪਰਮਪਾਵਨੇ ॥ ੩,੨੭.

ਜੋ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਨਿਆ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕੀਤਾ।

ਦਾਨਾਦਿਕਂ ਤਥਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਜਜਾਪ ਪਰਮਂ ਮਨੁਮ੍ । ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਸਮੀਪਂ ਤੁ ਪੁਨਰਾਗਤ੍ਯ ਭਾਮਿਨੀ ॥ ੩,੨੭.

ਦਾਨ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਕਨਿਆ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸਾ ਦੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਈ।

ਅਙ੍ਗਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚਕ੍ਰੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੇਙ੍ਕਟਨਾਯਕਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦੀਨ੍ਪ੍ਰੀਣਯਿਤ੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਗਨ੍ਧਾਦਿਭੂषਣੈਃ ॥ ੩,੨੭.

ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵੈਂਕਟਾ ਦੇ ਨਾਇਕ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।

ਪੁਨਃ ਪਰਦਿਨੇ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਵਾਮਿਪੁष੍ਕਰਿਣੀਜਲੇ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਯੌ ਤੁਂਬੁਰੁਸਂਜ੍ਞਿਕਾਮ੍ ॥ ੩,੨੭.

ਫਿਰ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਤੁੰਬੁਰੂ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।

ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਤਂ ਗੁਰੁਂ ਦੇਵੀ ਨਾਥਂ ਕਿਨ੍ਨਾਮਿਕਾ ਤ੍ਵਯਮ੍ । ਜੈਗੀषਵ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਇਯਂ ਤੁਂਬਰੁਕਾਭਿਜ੍ਞਾ ਨਾਰੀ ਵੈ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ ॥ ੩,੨੭.

ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਥਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ?' ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਤੁੰਬਰੁਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ ਹੈ।'

ਪੁਰਾ ਤੁਂ ਬੁਰੁਣਾ ਸਾਕਂ ਨਾਰਦਸ੍ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਅਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਦ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਹਿਤਾਯ ਚ ॥ ੩,੨੭.

ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁੰਬੁਰੂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਨੇ ਇੱਥੇ ਤਪ ਕਰੀ; ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਰਦ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।

ਸ੍ਨਾਨਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਲੌ ॥ ੩,੨੭.

ਜੋ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।

ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਨਾਲ੍ਪਸ੍ਯ ਤਪਸਃ ਫਲਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨ੍ਯਕੇਸ਼ਃ ॥ ੩,੨੭.

ਇੱਥੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਪस्या ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਘੱਟ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਉੱਥੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪੀ ਕੇ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੁਨਰਾਗਤ੍ਯ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਂ ਨਨਾਮ ਹ । ਤਸ੍ਮਿਮਨ੍ਦਿਨੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਭਮਿਨਿ ॥ ੩,੨੭.

ਉਹ ਦੇਵੀ ਮੁੜ ਆਈ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਦਿਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।