ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪੇਭ੍ਯੋ ਨਮਨਂ ਕਾਰ੍ਯਮੇਵ ਤਥੈਵ ਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਮਧ੍ਯਭਾਗੇ । ਅਨੁਗ੍ਰਹਾਖ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਦੇਵੀ ਵਾਯੁਰ੍ਵਿਯਚ੍ਛੇषਰੁਦ੍ਰਾਦਿਕਾਨਾਮ੍ ॥ ੩,੨੪.

ਸਤਰੀ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਅਨੁਗ੍ਰਹਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਵਾਯੂ, ਵਿਯਚ, ਸ਼ੇਸ਼, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਾਣਾਂ ਨਮਨਂ ਕਾਰ੍ਯਮੇਵ ਸੁਯੋਗਪੀਠਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰੂਪ ਭੂਤਮ੍ । ਸਦਾ ਨਮੇਚ੍ਛ੍ਰੀਮਦਨਨ੍ਤਸਂਜ੍ਞਮੇਵਂ ਨ ਮੇਚ੍ਛ੍ਰੀਨਿਵਾਸਂ ਚ ਦੇਵਮ੍ ॥ ੩,੨੪.

ਸਤਰੀ ਰੂਪਾਂ, ਜੋ ਸੁਯੋਗ ਪੀਠ ਦਾ ਸਵਰੂਪ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਦਾ ਸ਼੍ਰੀ ਮਦਨੰਤ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਨਿਵਾਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੀ।

ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਸ੍ਯ ਵਾਮੇ ਤੁ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਚ ਪ੍ਰਣਮੇਦ੍ਵੁਧਃ । ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਸ੍ਯ ਸਵ੍ਯੇ ਤੁ ਧਰਾਯੈ ਪ੍ਰਣਮੇਚ੍ਛੁਭੇ ॥ ੩,੨੪.

ਸ਼੍ਰੀ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਧਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ।

ਪੀਠਾਦ੍ਵਹਿਃ ਪੂਰ੍ਵਭਾਗੇ ਕृਪੋਲ੍ਕਂ ਪ੍ਰਣਮੇਚ੍ਛੁਭਮ੍ । ਮਹੋਲ੍ਕਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚੈਵ ਵੀਰੋਲ੍ਕਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਨਮੇਤ੍ ॥ ੩,੨੪.

ਪੀਠ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਕ੍ਰਪੋਲਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ। ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਮਹੋਲਕਾ ਨੂੰ ਤੇ ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਵੀਰੋਲਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।

ਉਤ੍ਤਰੇ ਚ ਨਮਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯੁਲ੍ਕਾਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਚਤੁਰ੍ष੍ਵਪਿ ਚ ਕੋਣੇषੁ ਸਹਸ੍ਰੋਲ੍ਕਂ ਨਮੇਤ੍ਸੁਧੀਃ ॥ ੩,੨੪.

ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਯੁਲਕਾ ਮਹਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ। ਚਾਰਾਂ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸਹਸਰੋਲਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।

ਪੂਰ੍ਵੇ ਤੁ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ । ਸਂਕਰ੍षਣਾਯ ਦੇਵਾਯ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯ ਚ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ॥ ੩,੨੪.

ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ, ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।

ਉਤ੍ਤਰੇ ਹ੍ਯਨਿਰੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ । ਆਗ੍ਨੇਯੇ ਚ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਨ੍ਯੇ ਮਾਯਾਂ ਸਦਾ ਸ਼ੁਭੇ ॥ ੩,੨੪.

ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੂੰ ਥੱਕੇ ਬਿਨਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ। ਆਗਨੇਯ ਪਾਸੇ, ਹੇ ਕੁੜੀ, ਸਦਾ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ।

ਜਯਾਯੈ ਚ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨੈਰृਤ੍ਯੇ ਚਾਪਿ ਵਾਯਵੇ । ਕृਤ੍ਯੇ ਚੈਵ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦੀਸ਼ਾਨ੍ਯੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸਂਜ੍ਞਕਾਮ੍ ॥ ੩,੨੪.

ਨੈਰਤਿ ਪਾਸੇ ਜਯਾ ਨੂੰ, ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ। ਈਸ਼ਾਨ ਪਾਸੇ ਕ੍ਰਤਿਆ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।

ਕੇਸ਼ਵਾਯ ਨਮਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਤਥਾ ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਚ । ਮਾਧਵਾਯ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨੈਰृਤ੍ਯੇ ਚਾਪਿ ਵਾਯਵੇ ॥ ੩,੨੪.

ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ। ਨੈਰਤਿ ਪਾਸੇ ਮਾਧਵ ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।

ਆਗ੍ਨੇਯੇ ਕਨ੍ਯਕੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਭੇ । ਗੋਵਿਨ੍ਦਾਯ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਿष੍ਣਵੇ ਤਥਾ ॥ ੩,੨੪.

ਆਗਨੇਯ ਪਾਸੇ, ਹੇ ਕੁੜੀ, ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ। ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।

ਮਧੁਸੂਦਨਾਯ ਭੋਃ ਕਨ੍ਯੇ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਨੈਰृਤੌ । ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਾਯ ਵਾਮਨਾਯ ਤਥੈਵ ਚ ॥ ੩,੨੪.

ਹੇ ਕੁੜੀ, ਨੈਰਤਿ ਪਾਸੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ। ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਤੇ ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।

ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ਼੍ਰੀਧਰਾਯਾਥ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਭਾਮਿਤਿ । ਉਤ੍ਤਰੇ ਤੁ ਮਹਾਕਨ੍ਯੇ ਹृषੀਕੇਸ਼ਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ॥ ੩,੨੪.

ਵਿਸ਼ਣੁ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ। ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਹੇ ਮਹਾ ਕੁੜੀ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।

ਤਥਾ ਵੈ ਪਦ੍ਮਨਾਭਾਯ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ । ਦਾਮੋਦਰਾਯ ਚੈਸ਼ਾਨ੍ਯੇ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਭਾਮਿਨਿ ॥ ੩,੨੪.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਥੱਕੇ ਬਿਨਾ ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ। ਈਸ਼ਾਨ ਪਾਸੇ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।

ਚਤੁਰ੍ਥਾਵਰਣੇ ਪੂਰ੍ਵੇ ਮਹਾਕੂਰ੍ਮਾਯ ਵੈ ਨਮਃ । ਵਰਾਹਾਯ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਗ੍ਨੇਯੇ ਕਨ੍ਯਕੇ ਸ਼ੁਭੇ ॥ ੩,੨੪.

ਚੌਥੇ ਘੇਰੇ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮਹਾਂਕਊਰਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁੜੀਏ, ਵਰਾ੍ਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ।

ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਨਾਰਸਿਂਹਾਯ ਵਾਮਨਾਯ ਨਮੋਨਮਃ । ਭਾਰ੍ਗਵਾਯ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨੈਰृਤ੍ਯੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਚੇਤਸਾ ॥ ੩,੨੪.

ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਨਰਸਿੰਘ ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ।

ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਮਾਧਵਾਯਾਥ ਤਥਾ ਕृष੍ਣਾਯ ਵੈ ਨਮਃ । ਬੁਦ੍ਧਾਯ ਚ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਕਨ੍ਯਕੇ ਸ਼ੁਭੇ ॥ ੩,੨੪.

ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ। ਪੱਛਮ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁੜੀਏ, ਬੁੱਧ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ।

ਉਤ੍ਤਰੇ ਹ੍ਯੁਲ੍ਕਰੂਪਾਯ ਅਨਨ੍ਤਾਯ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਈਸ਼ਾਨ੍ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ ॥ ੩,੨੪.

ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਉਲਕਰੂਪ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਨੂੰ ਥੱਕੇ ਬਿਨਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ।

ਆਗ੍ਨੇਯੇ ਵਾਰੁਣੀਂ ਚੈਵ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਚੈਵ ਨੈਰृਤੇ । ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਭਾਰਤੀਂ ਚੈਵ ਈਸ਼ਾਨ੍ਯੇ ਗਿਰਿਜਾਂ ਨਮੇਤ੍ ॥ ੩,੨੪.

ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਾਰੁਣੀ ਨੂੰ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਗਾਯਤਰੀ ਨੂੰ, ਪੱਛਮ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਭਾਰਤੀ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ।

ਗਿਰਿਜਾਂ ਵਾਮਭਾਗੇ ਤੁ ਸੌਪਰ੍ਣੈ ਚੈਵ ਸਂਨਮੇਤ੍ । ਪ੍ਰਾਗਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਾਯੁਧਾਯ ਤਥੈਵ ਚ ॥ ੩,੨੪.

ਵਾਮ ਪਾਸੇ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸੌਪਰਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ।

ਸ ਪਰਿਗ੍ਰਹਾਯ ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੋਃ ਪਾਰ੍षਦਾਯ ਨਮੋਨਮਃ । ਆਗ੍ਨੇਯੇਤ੍ਯਗ੍ਨਯੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਾਯੁਧਾਯੇਤਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ॥ ੩,੨੪.

ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ। 'ਅੱਗੇ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਹਥਿਆਰ ਧਾਰੀ ਨੂੰ' — ਪੂਰਬ ਵਾਂਗ ਹੀ।

ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤੁ ਯਮਾਯੈਵ ਨੈਰृਤ੍ਯਾਂ ਨਿਰृਤਿਂ ਯਜੇਤ੍ । ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਰੁਣਾਯੈਵ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਵਾਯਵੇ ਨਮਃ ॥ ੩,੨੪.

ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਯਮ ਨੂੰ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਪੱਛਮ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ।

ਉਤ੍ਤਰੇ ਚ ਕੁਬੇਰਾਯ ਈਸ਼ਾਨ੍ਯੇ ਚ ਸ਼ਿਵਾਯ ਚ । ਈਸ਼ਾਨਸ਼ਕ੍ਰਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਸਾਯੁਧਾਯ ਚ ॥ ੩,੨੪.

ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ, ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ।

ਨਿਰृਤ੍ਯਪ੍ਯਤਿਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸ਼ੇषਾਯ ਚ ਨਮੋਨਮਃ । ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਪ੍ਰਣਮੇਚ੍ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ॥ ੩,੨੪.

ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ।

ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਇਤਃ ਪਰਨ੍ਤੁ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਂ ਰਮਾਪਤੇ ॥ ੩,੨੪.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰਾ ਵਿਧੀ ਪੂਰਵਕ ਦਰਸ਼ਨ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੁ ਯਯੌ ਮੁਦਾ । ਯਦੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਯ ਵਿਧਿਃ ਖਗ । ਕਸ੍ਯਚਿਨ੍ਨੈਵ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਗੋਪ੍ਯਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਕਦਾਚਨ ॥ ੩,੨੪.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੀ। ਹੇ ਖਗ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਵਿਧੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਦਾ ਗੁਪਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਮਾਗਮੋ ਦੁਰ੍ਘਟ ਏਵ ਵੀਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤਾਂ ਚ ਸਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਬੋਧਕਾਨਾਮ੍ । ਅਨੇਕਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਪੁਣ੍ਯਸਂਚਯਾਦਭੂਦ੍ਗੁਰੋਃ ਸਂਗਮ ਏਵ ਤਸ੍ਯ ॥ ੩,੨੪.

ਸੱਚੇ ਚੰਗਿਆਂ ਅਤੇ ਸਤ-ਤੱਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਇੰਦਰ। ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਪੂੰਨ ਦੀ ਸੰਚੀ ਤੋਂ ਹੀ ਐਸੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਸੰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਪਯੋ ਵਿਕਾਰਂ ਚ ਨਿਜਂ ਜਹਾਤਿ ਸ਼ੇषਸ੍ਯ ਸ਼ੇषਂ ਨਲਿਨਸ੍ਯ षਙ੍ਕਜਮ੍ । ਭਾਵਂ ਚਲਂ ਪਙ੍ਕਜਨਾਭਯੋਗਾਤ੍ਸਤ੍ਸਂਗਯੋਗਾਦਸ਼ੁਭਾਨਿ ਨ ਸ੍ਯੁਃ ॥ ੩,੨੪.

ਦੂਧ ਆਪਣਾ ਸੁਭਾਵ ਛੱਡ ਕੇ ਦਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਮਲ ਦਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹਿੱਸਾ ਸੰਦੇਹ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਠਿਕਾਣਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਐਸੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੨੫ ਸਾ ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ੇ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਸ੍ਯ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਾਮਿਪੁष੍ਕਰਿਣੀਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਕੈਸ਼੍ਚ ਸਾਰ੍ਧਮ੍ । ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਹਰੇ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸੇਤਿ ਸਾ ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਤਾਰਕਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਧ੍ਯੌ ॥ ੩,੨੫.

ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਵੇਖੀ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।

ਦੇਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪਾਲਨਾਰ੍ਥਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਰਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਾਂ ਜਲੇषੁ । ਅਤਃ ਸ੍ਵਾਮਿਪੁष੍ਕਰਿਣੀਤਿ ਚਾਹੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਨ੍ਯਕਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਚਕ੍ਰੁਃ ॥ ੩,੨੫.

ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਝੀਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ।