ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਿਚਾਰ੍ਯੈਵਮੁਮਾਦ੍ਯਾ ਭਾਰਤ੍ਯਾਃ ਸੇਵਾਂ ਤੁ ਚਕ੍ਰਿਰੇ । ਸਹਸ੍ਰਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਸਾ ਭਾਰਤੀ ਤੋषਿਤਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥ ੩,੧੭.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਭਾਰਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲੀ।

ਮਤ੍ਸੇਵਾਂ ਚ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵੈ ਹ੍ਯਾਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤਾ ਦੇਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰੁਵਨ੍ਸ੍ਵਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍ ॥ ੩,੧੭.

“ਤੁਸੀਂ, ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਚਲ ਨਿਯਤ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹੋ?” ਉਸ ਨੂੰ, ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗੀਆਂ।

ਪੁਰਾ ਵਯਂ ਤੁ ਸ਼ਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕ੍ਰੋਧਰੂਪਿਣਾ । ਏਕਦੇਹਾਨ੍ਮਾਨੁषਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ॥ ੩,੧੭.

“ਕਈ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਪ ਲੱਗੀਆਂ। ਅਸੀਂ, ਉੱਤਮ ਨਾਰੀਆਂ, ਇੱਕ ਹੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਬਣਨਗੀਆਂ।”

ਚਤੁਰ੍ਥਜਨ੍ਮਨ੍ਯਪ੍ਯੇਵਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਜਨ੍ਮਨਿ ਪ੍ਰਭੋ । ਸਮਾਪ੍ਸ੍ਯਥਾਨ੍ਯਗਾਤ੍ਵਂ ਚੇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਹ ਭਾਮਿਨਿ ॥ ੩,੧੭.

“ਚੌਥੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾਵਾਂਗੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਵਨੀ।”

ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵਾਯੁਨਾ ਦੇਵੇਨਾਨ੍ਯਗਾਤ੍ਵਂ ਨ ਦੋषਭਾਕ੍ । ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਯੈਕਦੇਹਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਾਮੋ ਦੇਵਿ ਜਨ੍ਮਸੁ ॥ ੩,੧੭.

“ਸਾਡੇ ਲਈ, ਵਾਯੂ ਦੇਵਤਾ ਵਲੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਨਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।”

ਹਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤਾਭਿਰਥ ਚ ਤਥੈਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਸਾ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਭਾਰਤੀਤ੍ਯਭਵਦ੍ਭੁਵਿ ॥ ੩,੧੭.

ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਪਾਰਵਤੀ ਆਦਿ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ।

ਸ਼ਿਵਨਾਮ੍ਨੋ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯੈਵ ਗृਹੇ ਸਾ ਤੁ ਕੁਮਾਰਿਕਾ । ਕਰ੍ਮੈਕ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਤਪਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇਃ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਸਂਜ੍ਞਿਨਃ ॥ ੩,੧੭.

ਉਹ ਕੁਆਰੀ, ਸ਼ਿਵ ਨਾਮ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਇੱਕ ਕੰਮ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ (ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ) ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।

ਤਪਸਾ ਤੋषਿਤਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ਿਵ ਸਂਜ੍ਞੋ ਮਹਾਪ੍ਰਭੁਃ । ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਤृਤੀਯੇਸ੍ਮਿਨ੍ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਨਿ ਭੋ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ॥ ੩,੧੭.

ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤੀਜੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਨਾਰੀ।

ਸਮ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਭਰ੍ਤृਸਂਯੋਗੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵਿਨਾ ਭਵਮ੍ । ਯਤੋਨਯਾ ਚ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾ ਏਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ॥ ੩,੧੭.

ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਨਾਲ ਸਹੀ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਪਾਰਵਤੀ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਵਿਲਾਸਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ । ਅਤਃ ਸਾ ਪਾਰ੍ਵਾਤੀ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੇਹੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ॥ ੩,੧੭.

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਯਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਪਾਰਵਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਔਰਤ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।

ਕृष੍ਣਦੇਹੇਪਿ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸਂਗਮਃ । ਅਨ੍ਯਗਾਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ॥ ੩,੧੭.

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਹੋਰ ਜਨਮ ਹੋਵੇਗਾ।

ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ੍ਥੋ ਹਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਹਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਯਯੌ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸ੍ਵਲੋਕਂ ਗਤਵਾਨਭੂਤ੍ ॥ ੩,੧੭.

ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹਰੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤਾਸ਼੍ਚ ਤਂ ਦੇਹਂ ਬਭੂਵੁਰ੍ਨਲਕਨ੍ਯਕਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨੇਤਿ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਚ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤਾਸ਼੍ਚ ਤਪੋਵਨਮ੍ ॥ ੩,੧੭.

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਨਲਕਨਿਆਕਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਗਈਆਂ; ਇੰਦਰਸੇਨਾ ਨਾਮ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਤਪੋਵਨ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।

ਯਯੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਾ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਮੁਦ੍ਗਲਂ ਤ੍ਵृषਿਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬਭੂਵੁਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਾਃ ॥ ੩,੧੭.

ਉਥੇ, ਜਦ ਉਹ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁਦਗਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਹੋ ਗਈਆਂ।

ਮੁਦ੍ਗਲਸ੍ਯਾਭਿਮਾਨਂ ਹਿ ਨਾਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਰੁਤਃ । ਰਮਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾ ਭਾਰਤ੍ਯਾਦਿਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ॥ ੩,੧੭.

ਮਾਰੁਤ ਨੇ ਮੁਦਗਲਾ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਭਾਰਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਉੱਤਮ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।

ਤਦ੍ਦੇਹੇਨ ਵਿਸृष੍ਟਾ ਸਾ ਬਭੂਵ ਦ੍ਰੌਪਦੀਤਿ ਚ । ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾ ਦ੍ਰੁਪਦਾਜ੍ਜਾਤਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸ੍ਮृਤਾ ॥ ੩,੧੭.

ਉਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਬਣ ਗਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦ੍ਰੁਪਦ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾਯੋਨਿਜਾ ਸ੍ਮृਤਾ । ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਾ ਯਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾ ਕृष੍ਣਾ ਭੂਤਲੇ ਸ੍ਮृਤਾ ॥ ੩,੧੭.

ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਯੋਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕृष੍ਣਾਦੇਹਪਿ ਭਾਰਤ੍ਯਾ ਅਭਿਮਾਨਃ ਸਦਾ ਸ੍ਮृਤਃ । ਸ਼ਚ੍ਯਾਦੇਰਭਿਮਾਨਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਹੇ ਕਦਾਚਨ ॥ ੩,੧੭.

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਭਾਰਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਸ਼ਚੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਉਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਕਦੇ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਭਰ੍ਤृਸਂਯੋਗਕਾਲੇ ਚ ਖਗਸਤ੍ਤਮ । ਅਭਿਮਾਨਸ੍ਤਦੈਵ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾ ਏਵ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ॥ ੩,੧੭.

ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੰਛੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ।

ਏਤਾਸਾਂ ਰਮਣੇ ਕਾਲੇ ਉਮਾਯਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਸਤ੍ਤਮ । ਅਭਿਮਾਨਸ਼੍ਚ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਸ੍ਵਾਪ ਏਵ ਰਤਾਃ ਸਦਾ ॥ ੩,੧੭.

ਹੇ ਪੰਛੀ, ਉਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕੋਈ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ; ਸਦਾ ਕੇਵਲ ਨੀਂਦ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਰਮਣੇ ਕਾਲੇ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਲੇਵਰੇ । ਭਾਰਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਅਭਿਮਾਨਦ੍ਵਯਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ॥ ੩,੧੭.

ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਉਮਾਦੇਃ ਸ਼੍ਯਾਮ ਲਾਦੇਸ਼੍ਚ ਅਭਿਮਾਨਕ੍ਸ਼ਤਿਸ੍ਤਦਾ । ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਸ੍ਵਾਪ ਏਵ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ॥ ੩,੧੭.

ਉਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਆਮਲਾ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਲਈ, ਸਿਰਫ਼ ਨੀਂਦ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।

ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਵੀਰਰੂਪੇਣ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਵਾਯੁਰੇਵ ਚ । ਭਾਰਤੀਂ ਰਮਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਾਮਲਾਂ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ॥ ੩,੧੭.

ਵਾਯੂ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਵਿੱਚ ਵੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ; ਭਾਰਤੀ ਨੂੰ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸ਼ਿਆਮਲਾ।

ਸੁਂਦਰੇਣ ਚ ਰੂਪੇਣ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਨਕੁਲੇ ਮਰੁਤ੍ । ਰਮਤੇ ਭਾਰਤੀਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਕੁਲਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯੁषਾਂ ਖਗ ॥ ੩,੧੭.

ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਯੂ ਨੇ ਨਕੁਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ; ਨਕੁਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਾਰਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਪੰਛੀ।

ਨੀਤਿਰੂਪੇਣ ਚਾਵਿष੍ਟੋ ਸਹਦੇਵੇ ਚ ਮਾਰੁਤਃ । ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਰਮਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਹਦੇਵੋਪ੍ਯੁषਾਂ ਖਗ ॥ ੩,੧੭.

ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਯੂ ਨੇ ਸਹਦੇਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ; ਸਹਦੇਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਪੰਛੀ।

ਸ਼ਚ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀਦੇਹੇ ਨਾਪੁਃ ਸਂਗਂ ਚ ਮਾਰੁਤਃ । ਤਾਸਾਮਤੋਨ੍ਯਗਾਮਿਤ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਾਦੇਹੇ ਨ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ॥ ੩,੧੭.

ਸ਼ਚੀ ਆਦਿ ਨੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਾਯੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜਨਮ ਨਾ ਸਮਝੋ।

ਧਰ੍ਮਾਦਿਦੇਹਸਂਗਂ ਚ ਭਾਰਤ੍ਯਾ ਨੈਵ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ । ਮਨੁਜਸ੍ਯ ਚ ਦੇਹਸ੍ਯ ਤਾਸਾਂ ਸਂਗਂ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ॥ ੩,੧੭.

ਭਾਰਤੀ ਦੇ ਧਰਮ ਆਦਿ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਨਾ ਸੋਚੋ; ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਸੋਚੋ।

ਅਪਰੋਕ੍ਸ਼ਵਤੀਨਾਂ ਤੁ ਤਾਸਾਂ ਲੇਪੋ ਨ ਸਰ੍ਵਥਾ । ਅਥਵਾ ਮੁਦ੍ਗਲਸ੍ਯੇਵ ਰਤਿਕਾਲੇ ਖਗੇਸ਼੍ਵਰ ॥ ੩,੧੭.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਿੱਧਾ ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਜਾਂ, ਖਗਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਮਦਗਲਾ ਵਾਂਗ ਰਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਦਾਗ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।

ਰਮਣਂ ਚਕ੍ਰੁਰੇਵਂ ਤਾ ਅਤੋ ਦੋषੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸੇ ਵੀਨ੍ਦ੍ਰ ਧਰ੍ਮੋ ਵਾਯੁਸ਼੍ਚ ਤਾਵੁਭੌ ॥ ੩,੧੭.

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਖਗਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਇਹੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।