ਹਾਵਂ ਭਾਵਂ ਵਿਲਾਸਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸੁਰਞ੍ਜਸਾ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾ ਉਦ੍ਧਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਖਗਸਤ੍ਤਮ ॥ ੩,੧੭.
ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਾਵ, ਚਲਾਕੀਆਂ ਤੇ ਖੇਡਾਂ ਦਿਖਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੰਝ ਬੇਲਾਗ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਉਦ੍ਧਤਾਸ਼੍ਚ ਯਤੋ ਯੂਯਂ ਮਾਨੁषੀਂ ਯੋਨਿਮਾਪ੍ਸ੍ਯਥ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਭਰ੍ਤृਸਂਯੋਗਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ ਖਗੇਸ਼੍ਵਰ ॥ ੩,੧੭.
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬੇਲਾਗ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਲਵੋਗੇ। ਉਥੇ, ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ।
ਏਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮੇਰੁਪਰ੍ਵਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਵਞ੍ਚਯਾਮਾਸੁਰਞ੍ਜਸਾ ॥ ੩,੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਪ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਆ ਗਈਆਂ। ਉਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੂष੍ਣੀਮੇਵ ਸ੍ਥਿਤੇ ਵੀਨ੍ਦ੍ਰ ਵਞ੍ਚਯਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਪੁਨਃ । ਤਤਸ੍ਤੂष੍ਣੀਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਵੀਨ੍ਦ੍ਰ ਵਞ੍ਚਯਾਮਾਸੁਰਞ੍ਜਸਾ ॥ ੩,੧੭.
ਇੰਦਰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰਿਵਾਰਾਨਨ੍ਤਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਪ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤਾ ਮਹਾਪ੍ਰਭੁਃ । ਤ੍ਰਿਵਾਰਂ ਵਞ੍ਚਨਂ ਯਸ੍ਮਾਦੇਕਵਾਰਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ॥ ੩,੧੭.
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਲਗਾਤਾਰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ।
ਕਿਂ ਚਾਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਜਨ੍ਮਸੁ ਭੂਤਲੇ । ਏਕਦੇਹਾਨ੍ਮਾਨੁषਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ॥ ੩,੧੭.
ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਚਾਰ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਹੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਬਣਨਗੀਆਂ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਜਨ੍ਮਨਿ ਤਥਾ ਅਨ੍ਯਗਾਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ । ਤृਤੀਯੇ ਜਨ੍ਮਨਿ ਤਥਾ ਭਰ੍ਤृਸਂਯੋਗ ਮਾਪ੍ਸ੍ਯਥ ॥ ੩,੧੭.
ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾਵਣਗੀਆਂ। ਤੀਜੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾਵਣਗੀਆਂ।
ਜਨ੍ਮਨ੍ਯਾਦ੍ਯੇ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਚ ਨਾਨ੍ਯਗਾਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ । ਤਥਾ ਸ੍ਵਭਰ੍ਤृਸਂਯੋਗਂ ਨਾਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ॥ ੩,੧੭.
ਪਰ ਪਹਿਲੇ ਤੇ ਚੌਥੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਪਾਵਣਗੀਆਂ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਕ੍ਸ਼ਿਸਤ੍ਤਮ । ਤਦਾ ਵਿਚਾਰਯਾਮਾਸੁਰ੍ਮਿਲਿਤ੍ਵਾ ਮੇਰੁਮੂਰ੍ਧਨਿ ॥ ੩,੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਰੂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਸ੍ਤ੍ਵਨਿਰ੍ਵਾਯ ਉਪਾਯੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋਪਿ ਚ । ਨੀਚੈਃ ਸਮਾਗਮੋ ਨਿਨ੍ਦ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਵਿਪਤ੍ਤਿਦਃ ॥ ੩,੧੭.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਸੌ ਉਪਾਅ ਕਰਕੇ ਵੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਨੀਚਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਨਾ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਮੇਨ ਚ ਸਂਗੇਨ ਦੈਵੇਨਾਪ੍ਯਰ੍ਥਦੋ ਭਵੇਤ੍ । ਦੇਵਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮੋ ਵਾਯੁਸ੍ਤਦਰ੍ਥਂ ਸਂਗਮਾਚਰੇਤ੍ ॥ ੩,੧੭.
ਉੱਤਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ, ਭਾਵੇਂ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇ, ਫਾਇਦਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਵਾਯੂ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਚਾਰ੍ਯੈਵਮੁਮਾਦ੍ਯਾ ਭਾਰਤ੍ਯਾਃ ਸੇਵਾਂ ਤੁ ਚਕ੍ਰਿਰੇ । ਸਹਸ੍ਰਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਸਾ ਭਾਰਤੀ ਤੋषਿਤਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥ ੩,੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਭਾਰਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲੀ।
ਮਤ੍ਸੇਵਾਂ ਚ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵੈ ਹ੍ਯਾਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤਾ ਦੇਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰੁਵਨ੍ਸ੍ਵਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍ ॥ ੩,੧੭.
“ਤੁਸੀਂ, ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਚਲ ਨਿਯਤ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹੋ?” ਉਸ ਨੂੰ, ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਪੁਰਾ ਵਯਂ ਤੁ ਸ਼ਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕ੍ਰੋਧਰੂਪਿਣਾ । ਏਕਦੇਹਾਨ੍ਮਾਨੁषਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ॥ ੩,੧੭.
“ਕਈ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਪ ਲੱਗੀਆਂ। ਅਸੀਂ, ਉੱਤਮ ਨਾਰੀਆਂ, ਇੱਕ ਹੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਬਣਨਗੀਆਂ।”
ਚਤੁਰ੍ਥਜਨ੍ਮਨ੍ਯਪ੍ਯੇਵਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਜਨ੍ਮਨਿ ਪ੍ਰਭੋ । ਸਮਾਪ੍ਸ੍ਯਥਾਨ੍ਯਗਾਤ੍ਵਂ ਚੇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਹ ਭਾਮਿਨਿ ॥ ੩,੧੭.
“ਚੌਥੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾਵਾਂਗੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਵਨੀ।”
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵਾਯੁਨਾ ਦੇਵੇਨਾਨ੍ਯਗਾਤ੍ਵਂ ਨ ਦੋषਭਾਕ੍ । ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਯੈਕਦੇਹਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਾਮੋ ਦੇਵਿ ਜਨ੍ਮਸੁ ॥ ੩,੧੭.
“ਸਾਡੇ ਲਈ, ਵਾਯੂ ਦੇਵਤਾ ਵਲੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਨਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।”
ਹਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤਾਭਿਰਥ ਚ ਤਥੈਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਸਾ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਭਾਰਤੀਤ੍ਯਭਵਦ੍ਭੁਵਿ ॥ ੩,੧੭.
ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਪਾਰਵਤੀ ਆਦਿ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ।
ਸ਼ਿਵਨਾਮ੍ਨੋ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯੈਵ ਗृਹੇ ਸਾ ਤੁ ਕੁਮਾਰਿਕਾ । ਕਰ੍ਮੈਕ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਤਪਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇਃ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਸਂਜ੍ਞਿਨਃ ॥ ੩,੧੭.
ਉਹ ਕੁਆਰੀ, ਸ਼ਿਵ ਨਾਮ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਇੱਕ ਕੰਮ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ (ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ) ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਤਪਸਾ ਤੋषਿਤਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ਿਵ ਸਂਜ੍ਞੋ ਮਹਾਪ੍ਰਭੁਃ । ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਤृਤੀਯੇਸ੍ਮਿਨ੍ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਨਿ ਭੋ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ॥ ੩,੧੭.
ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤੀਜੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਨਾਰੀ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਭਰ੍ਤृਸਂਯੋਗੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵਿਨਾ ਭਵਮ੍ । ਯਤੋਨਯਾ ਚ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾ ਏਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ॥ ੩,੧੭.
ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਨਾਲ ਸਹੀ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਪਾਰਵਤੀ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਿਲਾਸਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ । ਅਤਃ ਸਾ ਪਾਰ੍ਵਾਤੀ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੇਹੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ॥ ੩,੧੭.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਯਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਪਾਰਵਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਔਰਤ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕृष੍ਣਦੇਹੇਪਿ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸਂਗਮਃ । ਅਨ੍ਯਗਾਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ॥ ੩,੧੭.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਹੋਰ ਜਨਮ ਹੋਵੇਗਾ।
ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ੍ਥੋ ਹਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਹਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਯਯੌ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸ੍ਵਲੋਕਂ ਗਤਵਾਨਭੂਤ੍ ॥ ੩,੧੭.
ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹਰੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤਾਸ਼੍ਚ ਤਂ ਦੇਹਂ ਬਭੂਵੁਰ੍ਨਲਕਨ੍ਯਕਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨੇਤਿ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਚ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤਾਸ਼੍ਚ ਤਪੋਵਨਮ੍ ॥ ੩,੧੭.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਨਲਕਨਿਆਕਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਗਈਆਂ; ਇੰਦਰਸੇਨਾ ਨਾਮ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਤਪੋਵਨ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਯਯੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਾ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਮੁਦ੍ਗਲਂ ਤ੍ਵृषਿਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬਭੂਵੁਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਾਃ ॥ ੩,੧੭.
ਉਥੇ, ਜਦ ਉਹ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁਦਗਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਮੁਦ੍ਗਲਸ੍ਯਾਭਿਮਾਨਂ ਹਿ ਨਾਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਰੁਤਃ । ਰਮਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾ ਭਾਰਤ੍ਯਾਦਿਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ॥ ੩,੧੭.
ਮਾਰੁਤ ਨੇ ਮੁਦਗਲਾ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਭਾਰਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਉੱਤਮ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਤਦ੍ਦੇਹੇਨ ਵਿਸृष੍ਟਾ ਸਾ ਬਭੂਵ ਦ੍ਰੌਪਦੀਤਿ ਚ । ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾ ਦ੍ਰੁਪਦਾਜ੍ਜਾਤਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸ੍ਮृਤਾ ॥ ੩,੧੭.
ਉਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਬਣ ਗਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦ੍ਰੁਪਦ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾਯੋਨਿਜਾ ਸ੍ਮृਤਾ । ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਾ ਯਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾ ਕृष੍ਣਾ ਭੂਤਲੇ ਸ੍ਮृਤਾ ॥ ੩,੧੭.
ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਯੋਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਦੇਹਪਿ ਭਾਰਤ੍ਯਾ ਅਭਿਮਾਨਃ ਸਦਾ ਸ੍ਮृਤਃ । ਸ਼ਚ੍ਯਾਦੇਰਭਿਮਾਨਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਹੇ ਕਦਾਚਨ ॥ ੩,੧੭.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਭਾਰਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਸ਼ਚੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਉਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਕਦੇ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਭਰ੍ਤृਸਂਯੋਗਕਾਲੇ ਚ ਖਗਸਤ੍ਤਮ । ਅਭਿਮਾਨਸ੍ਤਦੈਵ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾ ਏਵ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ॥ ੩,੧੭.
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੰਛੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ।