ਗਾਯਤ੍ਤ੍ਰ੍ਯਾ ਚਾਰ੍ਚਿਤਂ ਤੇਨ ਦੇਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦਾਪਯੇਤ੍ 43.
ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਧਾਗਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਗ੍ਰਨ੍ਥਿਕਂ ਰਮ੍ਯਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ 43.
ਧਾਗਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਧੂਪਾਦਿਨਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਧ੍ਯਮਾਦੀਨ੍ਤ੍ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ 43.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੱਧਮ ਤੇ ਹੋਰ ਧਾਗੇ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ੍ਵਕਂਠੇ ਧਾਰਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ 43.
ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨਦਾ ਹਾਂ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਵਿਵਿਧਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕੁਸੁਮਾਦੇਰ੍ਬਲਿਂ ਹਰੇਤ੍ 43.
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤੇਨੈਵ ਦਦ੍ਯਾਦੇਕਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍ 43.
ਅਠ-ਉੱਤਰ-ਸ਼ਤ (੧੦੮) ਨਾਲ, ਇੱਕ ਪਵਿਤ੍ਰ ਧਾਗਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਯ ਸੁਰੁਮਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਹਰ 43.
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਘ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਤੋऽਜ੍ਞਾਨਤੋ ਵਾਪਿ ਪੂਜਨਾਦਿ ਕृਤਂ ਮਯਾ 43.
ਜਾਣ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਮੈਂ ਕੀਤੀ ਹੈ—
ਮਣਿਵਿਦ੍ਰੁਮਮਾਲਭਿਰ੍ਮਨ੍ਦਾਰਕੁਸੁਮਾਦਿਭਿਃ 43.
ਮਣੀ, ਵਿਦਰੂਮ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਮੰਦਾਰ ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ—
ਵਨਮਾਲਾ ਯਥਾ ਦੇਵ ਕੌਸ੍ਤੁਭਂ ਸਤਤਂ ਹृਦਿ 43.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਵਾਂਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਭੋਜ੍ਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ 43.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਦੁਜਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੀਮਿਮਾਂ ਪੂਜਾਂ ਸਮ੍ਪਾਦ੍ਯ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਯਾ 43.
ਇਹ ਸਾਲਾਨਾ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ,
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪਵਿਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਹਰਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ 44.
ਪਵਿਤ੍ਰ ਧਾਗਿਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਹਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਚ੍ਛੇਦ੍ਵਾਙ੍ਮਨਸਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਂ ਯਜੇਜ੍ਜ੍ਞਾਨਮਾਤ੍ਮਨਿ 44.
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪੂਜੇ।
ਦੇਹੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਨੋਬੁਦ੍ਧਿਪ੍ਰਾਣਾਹਙ੍ਕਰਾਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ 44.
ਜੋ ਦੇਹ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਮਨ, ਬੁੱਧੀ, ਪ੍ਰਾਣ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ—
ਸ੍ਵਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਨਿਰਾਕਾਰਂ ਸਦਾਨਂ ਦਮਨਾਦਿ ਯਤ੍ 44.
ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਚਮਕਦਾ, ਰੂਪ ਰਹਿਤ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਯੰਮ ਆਦਿ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ—ਉਹੀ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਹੈ।
ਤੁਰੀਯਮਕ੍ਸ਼ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਅਹਮਸ੍ਮਿ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ 44.
ਚੌਥਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਅੱਖਰ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਂ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਰਥਿਨਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਸ਼ਰੀਰਂ ਰਥਮੇਵ ਤੁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਹਯਾਨਾਹੁਰ੍ਵਿषਯਾਸ੍ਤੇषੁ ਗੋਚਰਾਃ ।। 44.
ਆਤਮ ਨੂੰ ਰਥ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣੋ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਰਥ ਸਮਝੋ; ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮੇਂਦ੍ਰਿਯਮਨੋਯੁਕ੍ਤੋ ਭੋਕ੍ਤੇਤ੍ਯਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ 44.
ਜੋ ਆਤਮ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਭੋਗੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਤੁ ਤਤ੍ਪਦਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ ਹਿ ਭੂਯੋ ਨ ਜਾਯਤੇ 44.
ਉਹ ਉਸ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਧੁਨ੍ਯਾਃ ਪਾਰਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ 44.
ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਹੈ।
ਆਸਨਂ ਪਦ੍ਮਕਾਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੋ ਮਰੁਜ੍ਜਯਃ 44.
ਆਸਨ ਪਦਮ ਆਦਿ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਹਵਾ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣੀ ਹੈ।
ਮਨੋਧृਤਿਰ੍ਧਾਰਣਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਧਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ 44.
ਮਨ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਧਾਰਨਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਣਾ ਸਮਾਧੀ ਹੈ।
ਹृਤ੍ਪਦ੍ਮਕਰ੍ਣਿਕਾਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਬ੍ਜਵਾਨ੍ 44.
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਪਦਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਸੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਪਦਮ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭੂਤਿਯੁਕ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦਾਹ੍ਵਯਃ ਪਰਃ 44.
ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਸਤਿ ਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਮ ਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਃ ਸ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਸ੍ਥਿਤਃ 44.
ਉਹ ਚੌਵੀ ਫ਼ਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਮਨਸੋऽਭੀਪ੍ਸਿਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੇਵੋ ਵੈਮਾਨਿਕੋ ਭਵੇਤ੍ 44.
ਜਦ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਭਗਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੂਰ੍ਤਿਧ੍ਯਾਨਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ ਚਤੁਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ, ਪਹਿਲੀ ਅੰਸ਼, ਆਚਾਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, 'ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਚੌਂਤਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਸਙ੍ਗਾਤ੍ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ 45.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਲਕੜਣਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮੀ (ਹਸ੍ਤਃ) (ਕੇਸ਼ਵਾਖ੍ਯੋ) ਗਦਾਧਰਃ 45.
ਜੋ ਸੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਪਦਮ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਕੇਸ਼ਵ ਨਾਮ ਵਾਲਾ), ਉਹ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।