ਯਮਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਮੇ ਪृष੍ਠਾਦष੍ਟਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਤਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸ਼ਾਮਲਾਂ ਦੇਵੀਂ ਤਸ੍ਮਾਦੇਵ ਮਹਾਪ੍ਰਭੁਃ ॥ ੩,੧੩.
ਅੱਠ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਯਮ ਨੂੰ ਰਚਿਆ; ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ, ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸ਼ਾਮਲਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਯਮਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਅਸृਜਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਚ੍ਛੋਤ੍ਰਾਚ੍ਛੋਤ੍ਰਤਤ੍ਤ੍ਵਨਿਯਾਮਕਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਯਮ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਤੀਹ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ।
ਨਵਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਰੋਹਿਣੀਸਮृਜਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ । ਵਾਮਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਚ੍ਚ ਗਰੁਡਂ ਵਾਮਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਭਿਮਾਨਿਨਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਨੌ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰੋਹিণੀ ਨੂੰ ਰਚਿਆ; ਤੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਗਰੁੜ ਨੂੰ, ਜੋ ਖੱਬੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਵੀਹ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੱਜੇ ਅੱਖ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਅੱਖ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਚਿਆ।
ਵਾਮਾਕ੍ਸ਼੍ਣੋ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਸਂਜ੍ਞਾਂ षਡ੍ਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਤਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਛੇ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਖੱਬੇ ਅੱਖ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੰਜਨਾ ਨੂੰ ਰਚਿਆ; ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੌ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ ਇਹ ਕੀਤਾ।
ਰਸਨੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਚ੍ਚ ਵਰੁਣਂ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਤਸ੍ਯ ਮਾਨਿਨਮ੍ । ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਤਸ੍ਮਾਦੇਵੇਦ੍ਰਿਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ॥ ੩,੧੩.
ਰਸਨ ਇੰਦ੍ਰੀ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਵੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸੇ ਇੰਦ੍ਰੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਗਙ੍ਗਾਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰਸਨੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਦੇਵਤਾਮ੍ । ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਰਸਨ ਇੰਦ੍ਰੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ; ਵਰੁਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਦਸ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ।
ਉਤ੍ਸਂਗਾਨ੍ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਾਰਦਂ ਭਗਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਨਾਰਦਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ षष੍ਟਿਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਨਾਰਦ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਸੱਠ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਵਗਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਅਤੋ ਵਾਗਭਿਮਾਨੀ ਸਂ ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤਵਚਾ ਇੰਦ੍ਰੀ ਤੋਂ ਰਚਿਆ; ਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਵਾਕ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਇਕ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਸ੍ਵਾਹਾਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਾਮਾਹੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਦੇਵਤਾਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇਰਨਨ੍ਤਰਂ ਵੀਨ੍ਦ੍ਰ ਭृਗੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਵਾਹਾ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅੱਗ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਸ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਭ੍ਰੁਵੋਰ੍ਮਧ੍ਯਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮਮੇ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਭृਗੁਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਮੇ ॥ ੩,੧੩.
ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੌਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਰਚਿਆ; ਤੇ ਇਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਭृਗੋਰਨਨ੍ਤਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਤਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਕਸ਼੍ਯਪਞ੍ਜਨਯਾਮਾਸ ਮਨਸਾ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ॥ ੩,੧੩.
ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਸੌ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਅਦਿਤਿਂ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਕਸ਼੍ਯਪਾਨਨ੍ਤਰਂ ਚਾਤ੍ਰਿਂ ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਇਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ; ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਦਸ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਅਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਅਤ੍ਰੇਰਨਨ੍ਤਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਅਜੀਜਨਦ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਵਸਿष੍ਠ ਤਦਨਤਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਅਤ੍ਰੀ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਦਸ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਸੀਸ਼ਠ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਤੇषਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨਨ੍ਤਰੇਣ ਅਸृਜਤ੍ਕਮਲਾਸਨਃ ॥ ੩,੧੩.
ਫਿਰ, ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕਮਲ-ਆਸਨ ਨੇ ਹਰ ਸਾਲ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਰਚੀਆਂ।
ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਗੌਤਮਂ ਹ੍ਯਸृਜਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ । ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰੇਣ ਜਮਦਗ੍ਨਿਂ ਤਤੋऽਸृਜਤ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਵਸਿਸ਼ਠ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਰਚਿਆ; ਫਿਰ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਜਮਦਗਨੀ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰੇਣ ਮਨੁਰ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤੋऽਭਵਤ੍ । ਮਨੋਰਨਨ੍ਤਰਂ ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼ਤਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨੂ ਜਨਮਿਆ; ਮਨੂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਜਨਮਿਆ।
ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨੋ ਮਹਾਭਾਗੋ ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਗਣਪੋ ਹ੍ਯਭਵਦ੍ਵਿਭੋਃ ॥ ੩,੧੩.
ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਕismet ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਾਯੂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਚੌਦਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਵਿਭੂ ਤੋਂ ਗਣਪਾ ਜਨਮਿਆ।
ਤਦਨਨ੍ਤਰਜੋ ਵੀਨ੍ਦ੍ਰ ਅष੍ਟਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਧਨਪੋ ਹ੍ਯਭਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਤਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਵਤ੍ਸਰੇ ਪਰੇ ॥ ੩,੧੩.
ਉਸ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਅਠ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਵੀਂਦਰ ਜਨਮਿਆ; ਉਥੇ ਧਨਪਾ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਗਲੇ ਸਾਲ।
ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਜਯਾਦੀਨ੍ਭ ਗਵਦ੍ਭਕ੍ਤਾਨ੍ਸृष੍ਟਵਾਨ੍ ਕਮਲਾਸਨਃ ॥ ੩,੧੩.
ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਕਮਲ-ਆਸਨ ਨੇ ਜਯਾ ਤੇ ਹੋਰ ਭਗਤ ਸੇਵਕ ਰਚੇ।
ਜਯਾਦ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਲ੍ਲਾਦ੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਮਦੇਵਤਾਃ । ਸ਼ਤਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਸृष੍ਟਵਾਞ੍ਛਿਵਵਾਹਨਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਜਯਾ ਆਦਿ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੱਲਾ ਆਦਿ ਕਰਮ ਦੇਵਤੇ ਰਚੇ; ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਵਾਹਨ ਰਚਿਆ।
ਕਰ੍ਮਦੇਵਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਮਸृਜਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਨ੍ਤ੍ਰਾਭਿਮਾਨਿਨਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਕਰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਰਜਨਿਆ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਮੰਤਰ ਤੇ ਯੰਤਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਪੁष੍ਕਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਕਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਾਭਿਮਾਨਿਨਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਪਰਜਨਿਆ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਰਮ ਦੇ ਤੱਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਖਗੇਸ਼੍ਵਰ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮੇਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਤੁ ਕਥਞ੍ਚਨ ॥ ੩,੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਖਗੇਸ਼ਵਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਾਰਾ ਰਚਨ ਕਰਿਆ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੧੪ ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡ ਉਵਾਚ । ਅਵਤਾਰਾਨ੍ਹਰੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍ । ਗੁਣਾਨਾਮਨ੍ਤਰ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਮਮ ਸਵ੍ਰਤ ॥ ੩,੧੪.
ਸ਼੍ਰੀ ਗਰੁੜ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਹਰੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਵਤਾਰਾਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ; ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਵੀ ਸਮਝਾਓ, ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਯੋ ਮੂਲਰੂਪੀ ਭਗਵਾਨਨਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਃ ਪੁਰ੍ਣਗੁਣਃ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਃ । ਪੁਰਾਤਨਃ ਪੂਰ੍ਣਤਨੁਰ੍ਮਦਾਤ੍ਮਾ ਨ ਤਾਦृਸ਼ਾਃ ਸਂਤਿ ਕਦਾਪਿ ਵੀਦ੍ਰ ॥ ੩,੧੪.
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਅਨੰਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੁਤੰਤਰ, ਪੁਰਾਣਾ, ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੇਰਾ ਆਪ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ।
ਪਾਦਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਣਃ ਪਾਦਤਲਂ ਚ ਪੂਰ੍ਣਂ ਨਖਾਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਣਾਃ ਕਟਿਕਣ੍ਠੌ ਚ ਪੂਰ੍ਣੌ । ਊਰੂ ਚ ਪੂਰ੍ਣੇ ਉਦਰਂ ਚ ਪੂਰ੍ਣਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਪਿ ਪੂਰ੍ਣਾਞ੍ਜਗृਹੇ ਤਥਾਪ੍ਯੁਰਃ ॥ ੩,੧੪.
ਉਸ ਦਾ ਪੈਰ ਪੂਰਾ ਹੈ, ਪੈਰ ਦੀ ਤਲਵੀ ਪੂਰੀ ਹੈ, ਨਖ ਪੂਰੇ ਹਨ, ਕਮਰ ਤੇ ਗਲ ਪੂਰੇ ਹਨ; ران ਪੂਰੇ ਹਨ, ਪੇਟ ਪੂਰਾ ਹੈ, ਪੂਰਨਤਾ ਮਿਲਣ ਤੇ ਵੀ ਛਾਤੀ ਪੂਰੀ ਹੈ।
ਸ੍ਕਨ੍ਧਃ ਸੁਪੂਰ੍ਣਾਃ ਸਕਲਾਸ਼੍ਚ ਬਾਹਵਃ ਪੂਰ੍ਣਾਃ ਕੇਸ਼ਾਃ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਦਨ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਣਾਃ । ਲੋਮਾਨਿ ਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਤਥੈਵ ਰੋਮਕੂਪਾਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਣਾਸ੍ਤੁ ਤਥੈਵ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਃ ॥ ੩,੧੪.
ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਪੂਰੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਬਾਂਹ ਪੂਰੇ ਹਨ, ਵਾਲ, ਦਾਡ਼ੀ ਤੇ ਦੰਦ ਪੂਰੇ ਹਨ; ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਾਲ ਪੂਰੇ ਹਨ, ਰੋਮ-ਕੂਪ ਵੀ ਪੂਰੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਿਰ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੈ।
ਅਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਣੋ ਹ੍ਯਣ੍ਡਰੋਮਾਣਿ ਕਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵ ਏਤੇ ਚ ਪੂਰ੍ਣਾਃ । ਕਿਂ ਵਰ੍ਣਯੇ ਮੂਲਰੂਪਂ ਹਰੇਸ਼੍ਚ ਯਾਵਦ੍ਵਲਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਸਮਗ੍ਰਦੇਹੇ ॥ ੩,੧੪.
ਉਸ ਦੇ ਅੰਡ ਪੂਰੇ ਹਨ, ਅੰਡ ਦੇ ਵਾਲ ਪੂਰੇ ਹਨ, ਬਾਂਹ ਦੇ ਨਿੱਜ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਕੰਨ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੂਰੇ ਹਨ; ਹਰੀ ਦੇ ਮੂਲ ਰੂਪ ਦੀ ਹੋਰ ਕੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੀਏ, ਜਦ ਸਰੀਰ ਦਾ ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਪੂਰਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ਬ੍ਰਲਂ ਹ੍ਯੇਕਰੋਮਾਦਿਕੇषੁ ਸਂਤਿਤ੍ਵਿਮੇ ਹਿ ਯਤਃ ਸ ਏਵ ਪੂਰ੍ਣਃ । ਸ ਏਵ ਤੁ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾ ਸ ਏਵ ਹਰ੍ਥਾ ਸ ਤੁ ਸਾਰਾਂਸ਼ਭੋਕ੍ਤਾ ॥ ੩,੧੪.
ਜਿਵੇਂ ਹਰ ਇੱਕ ਰੋਮ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪੂਰੀ ਹੈ, ਓਹੀ ਪੂਰਨਤਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਓਹੀ ਸਭ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਭੋਗਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਓਹੀ ਸਾਰ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।