ਮਹੀਪਤੇ ਚ ਮਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਚ੍ਛਿਨ੍ਨਸਂਜ੍ਞਿਕਃ । ਏਤਾਦृਸ਼ੋਪ੍ਯਹਂ ਦੇਵ ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਨਸ੍ਤਵੇ ॥ ੩,੧੨.
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਟੁੱਟ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿ ਕਰਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮਹ੍ਯਮਚ੍ਛਿਨ੍ਨਭਕ੍ਤਾਯ ਦਯਾਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਪ੍ਰਭੋ । ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਥਿਤਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜ ਲਿਰਗ੍ਰਤਃ ॥ ੩,੧੨.
ਹੇ ਮਹਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਅਟੁੱਟ ਭਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਦਇਆ ਦਿਖਾਓ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ ੧੩ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ । ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਸ੍ਵਪੂਤ੍ਰੇਣ ਦਯਾਨਿਧਿਃ । ਮੇਧਗਂਭੀਰਯਾ ਵਾਚਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਧੁਸੂਦਨਃ ॥ ੩,੧੩.
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿ ਹੋਣ ਤੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਗਿਆਨ ਭਰੀ ਗੰਭੀਰ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਸृਜ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਿਮਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ । ਯਥਾ ਵੈ ਪ੍ਰਾਕ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇਤਦ੍ਵਤ੍ਸृਜ ਸਰ੍ਵਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭੋ ॥ ੩,੧੩.
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰਚੋ; ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚੋ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਯੋਜਨਂ ਤੇਨ ਤਵ ਮਤ੍ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਸृਜ । ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਹਾਰਿਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਪਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ ਰਚੋ; ਹਾਰੀ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਰਮ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕੀਤੀ।
ਸृष੍ਟਿਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਮਨੋ ਦਧ੍ਰੇ ਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਨੇਵ ਮਾਧਵਮ੍ । ਮਹਤ੍ਤਤ੍ਵਾਤ੍ਮਕੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਾਯੁਂ ਜੀਵਭਿਮਾਨਿਨਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲਾ ਦਿੱਤਾ; ਮਹੱਤਤੱਤਵ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਜੀਵ ਦੇ ਅਭਿਮਾਨੀ ਵਜੋਂ ਮੰਨਦਾ ਹੈ।
ਆਦੌ ਸਸਰ੍ਜ ਗਰੁਡ ਪੁਰੁषਾਤ੍ਮਾ ਸ ਏਵ ਚ । ਤਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਹਸ੍ਤਾਤ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀਂ ਭਾਰਨ੍ਤੀ ਤਥਾ ॥ ੩,੧੩.
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਪੁਰੁਸ਼ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ; ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਤੋਂ, ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਭਾਰਣੀ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦ੍ਧਸ੍ਤਾਦਹਙ੍ਕਾਰਾਤ੍ਮਕੋ ਹਰਃ । ਆਦੌ ਸ਼ੇषਸ੍ਤਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਗਰੁਡਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਤੋਂ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੇਸ਼ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਗਰੁੜ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਿਆ।
ਤਦਨਨ੍ਤਰਜੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸ ਏਵਂ ਸृष੍ਟਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸ੍ਵੋਤ੍ਪਤ੍ਤ੍ਯਨਨ੍ਤਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਭੁਃ ॥ ੩,੧੩.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੁਦਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚੀ। ਆਪਣੀ ਉਤਪਤੀ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਵਾਯੁਮੁਤ੍ਤ੍ਪਾਦ੍ਰਯਾਮਾਸ ਵਤ੍ਸਰਾਨਨ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਵਾਯੋਰੁਤ੍ਪਤ੍ਤ੍ਯਨਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਇੱਕ ਸਾਲ ਬੀਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਵਾਯੂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਗਾਯਤਰੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨਨ੍ਤਰੇ ਤੁ ਭਾਰਤੀਮਸृਜਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ । ਭਾਰਤ੍ਯਨਨ੍ਤਰਂ ਸ਼ੇਂ ਦਿਵ੍ਯਸਾਹਸ੍ਰਵਤ੍ਸਰਾਤ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਇੱਕ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਨੂੰ ਰਚਿਆ। ਭਾਰਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਹਨੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਸਂਬਭੂਵ ਗਰੁਡਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯਸਾਹਸ੍ਰਵਰ੍षਾਤ੍ਤੁ ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਞ੍ਚ ਸृष੍ਟਵਾਨ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਸ਼ੇਸ਼ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਗਰੁੜ ਜੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਹਨੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਰਚਿਆ।
ਸ਼ੇषਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰਂ ਦੇਵੀਂ ਵਾਰੁਣੀਂ ਚ ਮਹਾਪ੍ਰਭੁਃ । ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਹ੍ਯਸृਜਤ੍ਕਮਲਾਸਨਃ ॥ ੩,੧੩.
ਸ਼ੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵਾਰੁਣੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਕਮਲਾਸਨ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਗਰੁਡਾਨਨ੍ਤਰਂ ਦੇਵੀਂ ਸੌਪਰ੍ਣੀਮਸृਜਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ । ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਚ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਚ ਤਥੈਵ ਸਃ ॥ ੩,੧੩.
ਗਰੁੜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੌਪਰਨੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਹਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰਚਿਆ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਨਨ੍ਤਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਨਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਨਿਯਾਮਕਮ੍ । ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਵਾਸਵਂ ਹ੍ਯਸृਜਤ੍ਤਤਃ ॥ ੩,੧੩.
ਪਾਰਵਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਹਨੇ ਵਾਸਵ (ਇੰਦਰ) ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਅਭਿਮਾਨੀ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯ ਬਾਹੋਸ਼੍ਚ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ । ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਸ਼ਚੀ ਤਾਮਸृਜਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ॥ ੩,੧੩.
ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਬਾਂਹ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ, ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸ਼ਚੀ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰਂ ਕਾਮਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਅਸृਜਦ੍ਵਾਮਬਾਹੋਸ਼੍ਚਮਨਸ੍ਤਤ੍ਵਾਭਿਮਾਨਿਨਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਹਨੇ ਕਾਮ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਖੱਬੀ ਬਾਂਹ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਤੱਤ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਹੈ।
ਤਦਨਨ੍ਤਰਜਾਂ ਦੇਵੀਂ ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਰਤਿਂ ਸ ਜਨਯਾਮਾਸ ਕਾਮਭਾਰ੍ਯਾਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭੁਃ ॥ ੩,੧੩.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਕਾਮਸ੍ਯਾਪ੍ਯਭਿਮਾਨੀ ਤੁ ਸ ਏਵ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਹਙ੍ਕਾਰਿਕਂ ਪ੍ਰਾਣਂ ਕਾਰ੍ਯੋਤ੍ਪਤ੍ਤੇਰਨਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਕਾਮ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਪ੍ਰਾਣ, ਕਾਰਜ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਰਚਿਆ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਨਾਸਿਕ ਤਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਨਾਸਿਕਸ੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਹਨੇ ਨਾਸਿਕਾ (ਨੱਕ) ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਹਨੇ ਨਾਸਿਕਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਨਾਸਿਕਾਂ ਵਾਮਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ । ਅਹਙ੍ਕਾਰਾਦਨੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਖੱਬੀ ਨੱਕ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੂੰ ਵੀ ਰਚਿਆ।
ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਚ ਵਰ੍षਯੁਗ੍ਮਪਞ੍ਚਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਤਾਰਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਮੇ ॥ ੩,੧੩.
ਇੱਕ ਜੋੜੇ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਹਨੇ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਹਨੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਗੁਰੋਰਨਨ੍ਤਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਂ ਮਨੁਂ ਚੈਵ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਮਨਸਾ ਵਿਭੁਃ ॥ ੩,੧੩.
ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਚੀਸ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚੋਂ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਸ਼ਤਰੂਪਾਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਮੇ । ਸ਼ਤਰੂਪਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਵਰ੍षਦਿਨਾਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਹਨੇ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੀਹ ਸਾਲ ਅਤੇ ਦਿਨਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਹਨੇ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਤ੍ਮਕੋ ਜਜ੍ਞੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਙ੍ਗੁष੍ਠਤਃ ਪ੍ਰਭੋਃ । ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਵਾਮਾਙ੍ਗੁष੍ਠਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ ॥ ੩,੧੩.
ਦਕਸ਼, ਜੋ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਤਮਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੱਜੀ ਅੰਗੂਠੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਖੱਬੀ ਅੰਗੂਠੀ ਤੋਂ ਚਤੁਰਮੁਖ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਸੂਤਿਮਸृਜਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸृष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਰਮਾਦਰਾਤ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਦਕਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਚੀਸ ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਹ੍ਯਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਚ ਮਧ੍ਯਮਾਙ੍ਗੁਲਿਪਰ੍ਵਤਃ । ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਸਸਰ੍ਜ ਭਗਵਾਨਜਃ ॥ ੩,੧੩.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੱਧਲੇ ਉਂਗਲ ਦੇ ਮੱਧਲੇ ਜੋੜ ਤੋਂ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੂੰ ਰਚਿਆ; ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਰਹਿਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਰਾਜਸਂਜ੍ਞਕਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਮਧ੍ਯਮਾਙ੍ਗੁਲਿਪਰ੍ਵਤਃ । ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਾਨਨ੍ਤਰ ਤੁ ਸ਼ਤਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਮੱਧਲੇ ਉਂਗਲ ਦੇ ਮੱਧਲੇ ਜੋੜ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਵਿਰਾਜਾ ਨਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਈ; ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਸੌ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ।
ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਪ੍ਰਵਹਂ ਵਾਯੁਂ ਕਨਿष੍ਠਾਙ੍ਗੁਲਿਪਰ੍ਵਤਃ । ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਪ੍ਰਵਾਹੀਂ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਪ੍ਰਭੁਃ ॥ ੩,੧੩.
ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਜੋੜ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਵਾਹਾ ਵਾਯੁ ਨੂੰ ਰਚਿਆ; ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਵਾਹੀ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਕਨਿष੍ਠਾਙ੍ਗੁਲਿਪਰ੍ਵਾਚ੍ਚ ਵਾਮਦੇਵਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਵਹਾਨਨ੍ਤਰਂ ਤਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਤਵਰ੍षਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ॥ ੩,੧੩.
ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਜੋੜ ਤੋਂ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਰਚਿਆ; ਪ੍ਰਵਾਹਾ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੌ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ ਇਹ ਕੀਤਾ।