ਲਲਾਟਸ੍ਥਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ 42.
ਫੋਰਹੈੱਡ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਂਹਿਤਾਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਨ੍ਯੇਵ ਧੂਪਿਤਾਨਿ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ 42.
ਸੰਹਿਤਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਤੇ ਧੂਪ ਕੀਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਹੀ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਮਕਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦੇਵਕਾਖ੍ਯਂ ਤਤੋऽਰ੍ਚਯੇਤ੍ ੴ ਹੀਂ(ਹੀਃ) ਵਿਦ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਨਮਃ ।। 42.
ਫਿਰ ਆਤਮ-ਤੱਤਵ ਵਾਲਾ ਦੇਵਕਾ ਨਾਮਕ ਤੱਤਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੁਰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ: ਓਮ ਹੀਂ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਤੱਤਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ੴ ਹਾਂ (ਹੌਃ) ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਨਮਃ ਕਾਲਾਤ੍ਮਨਾ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਯਦॄष੍ਟਂ ਮਾਮਕੇ ਵਿਧੌ ।। 42.
ਓਮ ਹਾਂ, ਆਤਮ-ਤੱਤਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਕਰਮ-ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਕਾਲ-ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ—
ਕृਤਂ ਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਸਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਹੁਤਂ ਗੁਪ੍ਤਂ ਚ ਯਤ੍ਕृਤਮ੍ 42.
ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਛੱਡਿਆ, ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ—
ਪੂਰਯਪੂਰਯ ਮਖਵ੍ਰਤਂ ਤਨ੍ਨਿਯਮੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਮਕਾਯ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਪਾਲਿਤਾਯ ੴ ਹਾਂ ਹੀਂ ਹੂਂ ਹੈਂ ਹੌਂ ਸ਼ਿਵਾਯ ਨਮਃ ।। 42.
ਉਸ ਯਜਨ-ਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੋ, ਪੂਰਾ ਕਰੋ; ਉਸ ਨਿਯਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੱਤਵਾਂ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਓਮ ਹਾਂ, ਹੀਂ, ਹੂੰ, ਹੈਂ, ਹੌਂ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪੂਰ੍ਵੈਰਨੇਨ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ 42.
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਚਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਬਲਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਭੋਜ੍ਯ ਚਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯੈ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ ।। 42.
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਕਰੋ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਸ਼ਿਵਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ ਦੇ ਆਚਾਰ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ, 'ਸ਼ਿਵ-ਪਵਿੱਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ' ਨਾਮਕ ਬਿਆਲੀ ਚੈਪਟਰ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਹਰੇਃ 43.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ।
ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਧ੍ਵਜਂ ਗ੍ਰੈਵੇਯਕਂ ਦਦੌ 43.
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਝੰਡਾ ਅਤੇ ਗਲ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿष੍ਣੂਕ੍ਤੇ ਹ੍ਯਬ੍ਰਵੀਨ੍ਨਾਗੋ ਵਾਸੁਕੇਰਨੁਜਸ੍ਤਦਾ 43.
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਵਾਸੁਕੀ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਸੱਪ, ਬੋਲਿਆ।
ਗ੍ਰੈਵੇਯਂ ਹਰਿਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਮਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤਿਮੇष੍ਯਤਿ 43.
ਹਰੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਲ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲੇ ਤੁ ਯੇ ਮਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯਾ ਨਾਰ੍ਚਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰਕੈਃ 43.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ 43.
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿष੍ਣਵੇ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਕृष੍ਣੇऽਥ ਵਾ ਹਰ 43.
ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਸ਼ੁਕਲ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਹੋਵੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਹਰਾ।
ਵਿष੍ਣਵੇ ਵृਦ੍ਧਿਕਾਰ੍ਯ੍ਯੇ ਚ ਗੁਰੋਰਾਗਮਨੇ ਤਥਾ 43.
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ ਵਾਧਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੌਸ਼ੇਯਂ ਪਟ੍ਟਸੂਤ੍ਰਂ ਵਾ ਕਾਰ੍ਪਾਸਂ ਕ੍ਸ਼ੌਮਮੇਵ ਵਾ 43.
ਰੇਸ਼ਮ, ਕਪੜੇ ਦਾ ਧਾਗਾ, ਕਪਾਸ ਜਾਂ ਲਿਨਨ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਚੀਰਣਂ ਕ੍ਸ਼ੌਮਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਣਵਲ੍ਕਜਮ੍ 43.
ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਲਈ ਲਿਨਨ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਸਣ ਦੀ ਛਾਲ ਦਾ ਕਪੜਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤ੍ਤਿਤਂ ਸੂਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀਕृਤਮ੍ 43.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਮੋੜਿਆ ਅਤੇ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਧਾਗਾ।
ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ੋ ਵਿष੍ਣੁਰਿਤ੍ਯੇਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਨ੍ਤੁषੁ ਦੇਵਤਾਃ 43.
ਗਣੇਸ਼ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ — ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਧਾਗਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ।
ਸੌਵਰ੍ਣੇ ਰਾਜਤੇ ਤਾਮ੍ਰੇ ਵੈਣਵੇ ਮृਨ੍ਮਯੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ 43.
ਇਹਨੂੰ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਾ ਤੁ ਕਨਿष੍ਠਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੂਤ੍ਰਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍ 43.
ਛੋਟਾ ਧਾਗਾ ਉਸਦਾ ਅੱਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਧਾਗਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ (੧੦੮) ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਮੋਂऽਗੁष੍ਠਮਾਨੇਨ ਮਧ੍ਯਮੋ ਮਧ੍ਯਮੇਨ ਤੁ 43.
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਾਗਾ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਮਾਪ ਨਾਲ, ਮੱਧਮ ਧਾਗਾ ਮੱਧਮ ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਮਾਨੇ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇ ਚੈਵ ਏਤਤ੍ਸਾਮਾਨ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ 43.
ਵੇਦਿਕ ਤੇ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ ਇਹ ਹੀ ਆਮ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਹृਨ੍ਨਾਭਿਰੂ(ਰੁ) ਰੁਮਾਨੇ ਚ ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਮਵਲਮ੍ਬਿਨੀ 43.
ਇਹ ਧਾਗਾ ਦਿਲ, ਨਾਭੀ, ਰਾਣਾਂ ਤੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੋਇਆ ਗੁੱਟਿਆਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
षਟ੍ਤ੍ਰਿਂ(ਡ੍ਵਿਂ) ਸ਼ਚ੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਵਿਸ਼ਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਗ੍ਰਨ੍ਥਯੋऽਥਵਾ 43.
ਇਸ 'ਤੇ ਛੱਤੀ, ਚੌਵੀ ਜਾਂ ਬਾਰਾਂ ਗਾਂਠਾਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਰ੍ਚਿਤਂ ਕੁਂਕੁਮੇਨੈਵ ਹਰਿਦ੍ਰਾਚਨ੍ਦਨੇਨ ਵਾ 43.
ਇਸ ਨੂੰ ਕੇਸਰ ਜਾਂ ਹਲਦੀ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਪਤ੍ਰਪੁਟਕੇ ਅष੍ਟਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਮ੍ 43.
ਪੀਪਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਪਟਟੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਹ ਅਠ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੋਚਨਾਕੁਂਕੁਮੇਨੈਵ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ 43.
ਹਲਦੀ ਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਦੇ ਨਾਲ।