ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍ 42.
ਇਕ ਸੌ ਅੱਠ, ਪੰਜਾਹ ਜਾਂ ਪੱਚੀ ਗਿਣਤੀ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰਙ੍ਗੁਲਾਨ੍ਤਰਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਨਾਮਾਨਿ ਚ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ 42.
ਗਾਂਠਾਂ ਚਾਰ ਅੰਗੂਠੇ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਰੱਖਣੇ ਹਨ।
ਜਯਾ ਚ ਵਿਜਯਾ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਜਿਤਾ ਚ ਸਦਾਸ਼ਿਵਾ 42.
ਜਯਾ, ਵਿਜਯਾ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਅਜਿਤਾ ਅਤੇ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵਾ।
ਰਞ੍ਜਯੇਤ੍ਕੁਂਕੁਮਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਗਨ੍ਧੈਃ ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍ 42.
ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਨੂੰ ਕੁੰਕਮ ਆਦਿ ਨਾਲ ਰੰਗਣਾ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਲਿਙ੍ਗਂ ਗਨ੍ਧਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜੇਤ੍ 42.
ਦੂਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਂ ਗਨ੍ਧਯੁਤਂ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮੂਲੇਨੇਸ਼ਾਨਗੋਚਰੇ 42.
ਇਸ਼ਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜੜ੍ਹ 'ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਲੱਗਾ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਸ੍ਮ ਭੂਤਯਃ 42.
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮਿੱਟੀ ਰੱਖਣੀ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਭਸਮ ਤੇ ਭੂਤ-ਤੱਤ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਵਾਯਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍षਪਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਵਚੇਨ ਵृषਧ੍ਵਜ 42.
ਵਾਯੂ ਵੱਲ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਸ਼-ਧਵਜ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਹੈ।
ਹੋਮਂ ਕृਤ੍ਵਾਗ੍ਨਯੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭੂਤਬਲਿਂ ਤਥਾ 42.
ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਤੇ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਅਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਭਵ 42.16 ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਨਿ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਦੇਵਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ 42.
ਸਵੇਰੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਇੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹੋ। ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪਾਸ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਲਲਾਟਸ੍ਥਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ 42.
ਫੋਰਹੈੱਡ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਂਹਿਤਾਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਨ੍ਯੇਵ ਧੂਪਿਤਾਨਿ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ 42.
ਸੰਹਿਤਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਤੇ ਧੂਪ ਕੀਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਹੀ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਮਕਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦੇਵਕਾਖ੍ਯਂ ਤਤੋऽਰ੍ਚਯੇਤ੍ ੴ ਹੀਂ(ਹੀਃ) ਵਿਦ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਨਮਃ ।। 42.
ਫਿਰ ਆਤਮ-ਤੱਤਵ ਵਾਲਾ ਦੇਵਕਾ ਨਾਮਕ ਤੱਤਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੁਰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ: ਓਮ ਹੀਂ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਤੱਤਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ੴ ਹਾਂ (ਹੌਃ) ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਨਮਃ ਕਾਲਾਤ੍ਮਨਾ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਯਦॄष੍ਟਂ ਮਾਮਕੇ ਵਿਧੌ ।। 42.
ਓਮ ਹਾਂ, ਆਤਮ-ਤੱਤਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਕਰਮ-ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਕਾਲ-ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ—
ਕृਤਂ ਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਸਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਹੁਤਂ ਗੁਪ੍ਤਂ ਚ ਯਤ੍ਕृਤਮ੍ 42.
ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਛੱਡਿਆ, ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ—
ਪੂਰਯਪੂਰਯ ਮਖਵ੍ਰਤਂ ਤਨ੍ਨਿਯਮੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਮਕਾਯ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਪਾਲਿਤਾਯ ੴ ਹਾਂ ਹੀਂ ਹੂਂ ਹੈਂ ਹੌਂ ਸ਼ਿਵਾਯ ਨਮਃ ।। 42.
ਉਸ ਯਜਨ-ਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੋ, ਪੂਰਾ ਕਰੋ; ਉਸ ਨਿਯਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੱਤਵਾਂ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਓਮ ਹਾਂ, ਹੀਂ, ਹੂੰ, ਹੈਂ, ਹੌਂ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪੂਰ੍ਵੈਰਨੇਨ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ 42.
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਚਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਬਲਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਭੋਜ੍ਯ ਚਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯੈ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ ।। 42.
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਕਰੋ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਸ਼ਿਵਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ ਦੇ ਆਚਾਰ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ, 'ਸ਼ਿਵ-ਪਵਿੱਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ' ਨਾਮਕ ਬਿਆਲੀ ਚੈਪਟਰ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਹਰੇਃ 43.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ।
ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਧ੍ਵਜਂ ਗ੍ਰੈਵੇਯਕਂ ਦਦੌ 43.
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਝੰਡਾ ਅਤੇ ਗਲ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿष੍ਣੂਕ੍ਤੇ ਹ੍ਯਬ੍ਰਵੀਨ੍ਨਾਗੋ ਵਾਸੁਕੇਰਨੁਜਸ੍ਤਦਾ 43.
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਵਾਸੁਕੀ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਸੱਪ, ਬੋਲਿਆ।
ਗ੍ਰੈਵੇਯਂ ਹਰਿਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਮਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤਿਮੇष੍ਯਤਿ 43.
ਹਰੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਲ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲੇ ਤੁ ਯੇ ਮਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯਾ ਨਾਰ੍ਚਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰਕੈਃ 43.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ 43.
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿष੍ਣਵੇ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਕृष੍ਣੇऽਥ ਵਾ ਹਰ 43.
ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਸ਼ੁਕਲ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਹੋਵੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਹਰਾ।
ਵਿष੍ਣਵੇ ਵृਦ੍ਧਿਕਾਰ੍ਯ੍ਯੇ ਚ ਗੁਰੋਰਾਗਮਨੇ ਤਥਾ 43.
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ ਵਾਧਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੌਸ਼ੇਯਂ ਪਟ੍ਟਸੂਤ੍ਰਂ ਵਾ ਕਾਰ੍ਪਾਸਂ ਕ੍ਸ਼ੌਮਮੇਵ ਵਾ 43.
ਰੇਸ਼ਮ, ਕਪੜੇ ਦਾ ਧਾਗਾ, ਕਪਾਸ ਜਾਂ ਲਿਨਨ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਚੀਰਣਂ ਕ੍ਸ਼ੌਮਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਣਵਲ੍ਕਜਮ੍ 43.
ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਲਈ ਲਿਨਨ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਸਣ ਦੀ ਛਾਲ ਦਾ ਕਪੜਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤ੍ਤਿਤਂ ਸੂਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀਕृਤਮ੍ 43.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਮੋੜਿਆ ਅਤੇ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਧਾਗਾ।