ੴ ਹਾਂ ਤृष੍ਣਾਯੈ ਨਮਃ 40.
ਓṃ ਹਾਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ।
ੴ ਹਾਂ ਈਸ਼ਾਨਾਯ ਨਮਃ ੴ ਹਾਂ ਅਙ੍ਗਦਾਯੈ ਨਮਃ ੴ ਹਾਂ ਮਰੀਚ੍ਯੈ ਨਮਃ ਈਸ਼ਾਨਸ੍ਯ ਕਲਾਃ ਪਞ੍ਚ ਜਾਨੀਹਿ ਵृषਭਧ੍ਵਜ ।। 40.
ਓṃ ਹਾਂ, ਈਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਹਾਂ, ਅੰਗਦਾ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਹਾਂ, ਮਰੀਚੀ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ। ਈਸ਼ਾਨ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਕਲਾਵਾਂ ਹਨ, ਹੇ ਵੱਛ ਧਾਰੀ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ੴ ਹਾਂ ਸ਼ਿਵਪਰਿਵਾਰੇਭ੍ਯੋ ਨਮਃ ੴ ਹਾਂ ਅਗ੍ਨਯੇ ਤੇਜੋऽਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ ੴ ਹਾਂ ਨਿਰ੍ऋਤਯੇ ਰਕ੍ਸ਼ੋऽਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ ੴ ਹਾਂ ਵਾਯਵੇ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ ੴ ਹਾਂ ਈਸ਼ਾਨਾਯ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ ੴ ਹਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ 40.
ਓṃ ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਹਾਂ, ਅੱਗ ਦੇ ਤੇਜ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਹਾਂ, ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਹਾਂ, ਵਾਯੂ, ਸਾਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਹਾਂ, ਈਸ਼ਾਨ, ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓṃ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਆਵਾਹਨਂ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਸਨ੍ਨਿਧਾਨਂ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰ 40.
ਆਵਾਹਨ, ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਹਾਜ਼ਰੀ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯਾਸਂ ਚ ਮੁਦ੍ਰਾਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਹ੍ਯਾਨਮੇਵ ਚ 40.
ਤੱਤਵਾਂ ਦੀ ਨਿਆਸ, ਮুদ্রਾ ਵਿਖਾਉਣ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ।
ਤਤ ਉਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਨਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸੁਗਨ੍ਧਂ ਚਾਨੁਲੇਪਨਮ੍ 40.
ਫਿਰ ਉਤਾਰਨਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾਉਣ।
ਦੀਪਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਦਾਨਂ ਚ ਹਸ੍ਤੋਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਨਮੇਵ ਚ 40.
ਦੀਵਾ, ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ।
ਨृਤ੍ਯਂ ਛਤ੍ਰਾਦਿਕਰਣਂ ਮੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਤਾ 40.
ਨ੍ਰਿਤ, ਛਤਰੀ ਆਦਿ ਵਰਤਣ ਅਤੇ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਵਿਖਾਉਣ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਜ੍ਜਪਪੂਜਾਸਮਰ੍ਪਣਮ੍ 40.
ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਜਪ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਪੂਜਾਵਿਧਿਰ੍ਨਾਮ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਬ ਖੰਡ, ਪਹਿਲੀ ਅੰਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਆਚਾਰ ਖੰਡ ਵਿਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ ਨਾਮਕ ਚਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ੴ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਰ੍ਨਾਮ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਃ ਕਨ੍ਯਾਨਾਮਧਿਪਤਿਰ੍ਲਭਾਮਿ ਤੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਸਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ 41.
ਓṃ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਨਾਮਕ ਗੰਧਰਵ, ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ—ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।
ੴ ਨਮੋ ਭਗਵਤਿ ऋਕ੍ਸ਼ਕਰ੍ਣਿ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜੇ ਊਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਕੇਸ਼ਿ ਤ੍ਰਿਨਯਨੇ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿ ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਵਸਾਰੁਧਿਰਭੋਜਨੇ ਅਮੁਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਪ੍ਰਦੇ ਹੁਂ ਫਟ੍ ਹਨਹਨ ਦਹਦਹ ਮਾਂਸਰੁਧਿਰਂ ਪਚਪਚ ऋਕ੍ਸ਼ਪਤ੍ਨਿ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਨ ਤਿਥਿਰ੍ਨ ਚ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਨੋਪਵਾਸੋ ਵਿਧੀਯਤੇ ।। 41.
ਓṃ, ਭਗਵਤੀ ਰਿਕਸ਼ਕਰਨੀ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਉੱਚੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਾਲਰਾਤਰੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਖਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਮੌਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ—ਹੁੰ ਫਟ, ਮਾਰ ਮਾਰ, ਸਾੜ ਸਾੜ, ਮਾਸ ਲਹੂ ਪਕਾ ਪਕਾ; ਰਿਕਸ਼ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਕੋਈ ਤਿਥੀ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਕ੍ਤੇਨ ਸਂਮਾਰ੍ਜ੍ਯ ਕਰੌ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਚ ੴ ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਤੋਯਨ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯੇਤਦ੍ਯਥਾ ਜਮ੍ਭਨਿ ਮੋਹਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਵਿਦਾਰਿਣਿ ਰਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ ਮਾਮਮੁਕਂ ਸਰ੍ਵਭਯੋਪਦ੍ਰਵੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ 41.
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਲ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ: ਓṃ, ਸਾਰੇ ਯੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਬੰਨ੍ਹਦਾ, ਮੋਹਦਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ, ਅਮੁਕ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਡਰ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਸਵਾਹਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਗਾਰੁਡੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪੂਰ੍ਵਖਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਾਂਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਆਚਾਰਕਾਣ੍ਡੇ ਵਸ਼੍ਯਾਦਿਸਾਧਿਕਮਨ੍ਤ੍ਰਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮੈਕਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਾਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਬ ਖੰਡ, ਪਹਿਲੀ ਅੰਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਆਚਾਰ ਖੰਡ ਵਿਚ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਆਦਿ ਸਾਧਨਾ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਵਰਣ ਨਾਮਕ ਇਕਤਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਸ਼ਿਵਨਾਸ਼ਨਮ੍ 42.
ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਪਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਲਈ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਕृਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ੋ ਹਰਤੇऽਨ੍ਯਥਾ 42.
ਜੇ ਸਾਲ ਭਰ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਉਸ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਸੌਵਰ੍ਣਰੌਪ੍ਯਤਾਮ੍ਰਂ ਚ ਸੂਤ੍ਰਂ ਕਾਰ੍ਪਾਸਿਕਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ 42.
ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਂਬਾ ਅਤੇ ਕਪਾਹ ਦੇ ਧਾਗੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀਕृਤ੍ਯ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍ 42.
ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਮੋੜ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਘੋਰੇਣ ਤੁ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਬਦ੍ਧਸ੍ਤਤ੍ਪੁਰੁषਾਦ੍ਭਵੇਤ੍ 42.
ਅਘੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਧਾਗਾ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਨਾਲ ਉਹ ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ੴ ਕਾਰਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਾਗਃ ਸ਼ਿਖਿਧ੍ਵਜਃ 42.
ਓਂਕਾਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਅੱਗ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੱਪ ਅਤੇ ਮੋਰ-ਧਵਜ ਵਾਲਾ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍ 42.
ਇਕ ਸੌ ਅੱਠ, ਪੰਜਾਹ ਜਾਂ ਪੱਚੀ ਗਿਣਤੀ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰਙ੍ਗੁਲਾਨ੍ਤਰਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਨਾਮਾਨਿ ਚ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ 42.
ਗਾਂਠਾਂ ਚਾਰ ਅੰਗੂਠੇ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਰੱਖਣੇ ਹਨ।
ਜਯਾ ਚ ਵਿਜਯਾ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਜਿਤਾ ਚ ਸਦਾਸ਼ਿਵਾ 42.
ਜਯਾ, ਵਿਜਯਾ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਅਜਿਤਾ ਅਤੇ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵਾ।
ਰਞ੍ਜਯੇਤ੍ਕੁਂਕੁਮਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਗਨ੍ਧੈਃ ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍ 42.
ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਨੂੰ ਕੁੰਕਮ ਆਦਿ ਨਾਲ ਰੰਗਣਾ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਲਿਙ੍ਗਂ ਗਨ੍ਧਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜੇਤ੍ 42.
ਦੂਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਂ ਗਨ੍ਧਯੁਤਂ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮੂਲੇਨੇਸ਼ਾਨਗੋਚਰੇ 42.
ਇਸ਼ਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜੜ੍ਹ 'ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਲੱਗਾ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਸ੍ਮ ਭੂਤਯਃ 42.
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮਿੱਟੀ ਰੱਖਣੀ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਭਸਮ ਤੇ ਭੂਤ-ਤੱਤ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਵਾਯਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍षਪਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਵਚੇਨ ਵृषਧ੍ਵਜ 42.
ਵਾਯੂ ਵੱਲ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਸ਼-ਧਵਜ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਹੈ।
ਹੋਮਂ ਕृਤ੍ਵਾਗ੍ਨਯੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭੂਤਬਲਿਂ ਤਥਾ 42.
ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਤੇ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਅਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਭਵ 42.16 ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਨਿ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਦੇਵਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ 42.
ਸਵੇਰੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਇੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹੋ। ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪਾਸ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।