ਤਚ੍ਛ੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਰੁਡਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦਂ ਪਠਤਸ੍ਤਵ 3.
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗਰੁੜ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਪੜ੍ਹ।
ਸਰ੍ਗਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਗਸ਼੍ਚ ਵਂਸ਼ੋ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਣਿ ਚ 4.
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪ੍ਰਤੀਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਮਨਵਾਂ ਦੇ ਯੁਗ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਰੁਦ੍ਰ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਗਾਦੀਨ੍ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਾਨ੍ 4.
ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਸੁਣ, ਮੈਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਨਰਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਨਿਰਂਜਨਃ 4.
ਦਿਵ੍ਯ ਨਰ-ਨਾਰਾਯਣ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਨਿਰੰਜਨ ਦੀ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੋਈ।
ਤਦੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵੈਤਵ੍ਦ੍ਯਕ੍ਤਾਵ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਵਰੂਪਵਤ੍ । ਤਥਾ ਪੁਰੁषਰੂਪੇਣ ਕਾਲਰੂਪੇਣ ਚ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ।। 4.
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਸਰੂਪ ਵਿਚ, ਪੁਰਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਅਤੇ ਕਾਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਥਾऽਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਪੁਰੁषਃ ਕਾਲ ਏਵ ਚ 4.
ਪ੍ਰਗਟ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਅਪ੍ਰਗਟ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਲ ਵੀ ਹੈ।
ਅਨਾਦਿਨਿਧਨੋ ਧਾਤਾ ਤ੍ਵਨਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ 4.
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਹੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਨਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤਃ ਖਂ ਪਵਨਸ੍ਤਤਃ 4.
ਉਸ ਤੋਂ ਬੁੱਧ ਆਈ, ਬੁੱਧ ਤੋਂ ਮਨ, ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼, ਫਿਰ ਹਵਾ।
ਅਣ੍ਡੋ ਹਿਰਣ੍ਮਯੋ ਰੁਦ੍ਰ । ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ 4.
ਸੋਨੇ ਦਾ ਅੰਡਾ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਰਜੋਮਾਤ੍ਰਾਧਿਕਃ ਸਦਾ 4.
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਚਾਰ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਜੋ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਹੈ।
ਅਣ੍ਡਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰ੍ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਦੇਵਾਸੁਰਮਾਨੁषਮ੍ 4.
ਅੰਡੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਹਨ।
ਅਪਸਂਹ੍ਰਿਯਤੇ ਚਾਨ੍ਤੇ ਸਂਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿ 4.
ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਰੀ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਰੂਪੀ ਚ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਜਗਤ੍ਸਂਹਰਤੇऽਖਿਲਮ੍ 4.
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਂष੍ਟੂਯੋਦ੍ਧਰਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਾਰਹੀਮਾਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਨੂਮ੍ 4.
ਜਾਣ ਕੇ, ਵਾਰਾਹੀ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਉਹ ਅੰਡਾ ਆਪਣੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਉਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮੋ ਮਹਤਃ ਸਰ੍ਗੋ ਵਿਰੂਪੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਸਃ 4.
ਮਹਾਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਵਕਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ।
ਵੈਕਾਰਿਕਸ੍ਤृਤੀਯਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਗਸ੍ਤ੍ਵੈਨ੍ਦ੍ਰਿਯਕਃ ਸ੍ਮृਤਃ 4.
ਤੀਜੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੈਕਾਰਿਕ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਖ੍ਯਸਰ੍ਗਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਸ੍ਤੁ ਮੁਖ੍ਯਾ ਵੈ ਸ੍ਥਾਵਰਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ 4.
ਚੌਥੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮੁੱਖ ਹੈ; ਮੁੱਖ ਅਡੋਲ ਜੀਵ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦੂਰ੍ਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰੋਤਸਾਂ षष੍ਠੋ ਦੇਵਸਰ੍ਗਸ੍ਤੁ ਸ ਸ੍ਮृਤਃ 4.
ਉਪਰ ਵਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਛੇਵੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਮੋऽਨੁਗ੍ਰਹਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਸ੍ਤਾਮਸਸ੍ਤੁ ਸਃ 4.
ਅਠਵੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਤਵਿਕ ਤੇ ਤਾਮਸਿਕ ਦੋਵੇਂ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਕृਤੋ ਵੈਕृਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕੌਮਾਰੋ ਨਵਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ 4.
ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਤੇ ਵੈਕ੍ਰਿਤ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ, ਅਤੇ ਕਉਮਾਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਨੌਵੀਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕੁਰ੍ਵਤਃ ਸृष੍ਟਿਂ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਮਾਨਸਾਃ ਸੁਤਾਃ 4.
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਸਿਸृਕ੍ਸ਼ੁਰਮ੍ਭਾਂਸ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਮਪੂਜਯਤ੍ 4.
ਇਹ ਜਲ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਹੀ ਪੂਜਿਆ।
ਸਿਸृਕ੍ਸ਼ੇਰ੍ਜਘਨਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮਸੁਰਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤਤਃ 4.
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੇ ਹੇਠਲੇ ਭਾਗ ਤੋਂ ਅਸੁਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਤਮੋਮਾਤ੍ਰਾ ਤਨੁਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਭੂਦ੍ਵਿਭਾਵਰੀ 4.
ਤਾਮਸਿਕ ਦੇਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵੋਦ੍ਰਿਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਮੁਖਤਃ ਸਂਭੂਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਹਰ ! 4.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਤਵ ਗੁਣ ਵਧੇਰੇ ਸੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਹੇ ਹਰਾ!
ਤਤੋ ਹਿ ਬਲਿਨੋ ਰਾਤ੍ਰਾਵਸੁਰਾ ਦੇਵਤਾ ਦਿਵਾ 4.
ਫਿਰ, ਤਾਕਤਵਰ ਅਸੁਰ ਰਾਤ ਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਹਨ।
ਸਾ ਚੋਤ੍ਸृष੍ਟਾਭਵਤ੍ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਦਿਨਨਕ੍ਤਾਨ੍ਤਰਸ੍ਥਿਤਿਃ 4.
ਉਹ ਸੰਧਿਆ, ਜੋ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਜੂਦ ਵਿਚ ਆਈ ਸੀ, ਬਣਾਈ ਗਈ।
ਸਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਚਾਭਵਜ੍ਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਯਾਭਿਧੀਯਤੇ 4.
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਕ-ਸੰਧਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਜੋਮਾਤ੍ਰਾਂ ਤਨੁ ਗृਹ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੁਦਭੂਤ੍ਕੋਪ ਏਵ ਚ 4.
ਉਸ ਨੇ ਰਜਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਪਤਲਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਭੁੱਖ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਯਕ੍ਸ਼ਾਖ੍ਯਾ ਯਕ੍ਸ਼ਣਾਜ੍ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸਰ੍ਪਾ ਵੈ ਕੇਸ਼ਸਰ੍ਪਣਾਤ੍ 4.
ਉਸ ਦੀ ਉਬਾਈ ਤੋਂ ਯਕਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਹਿਲਾਉਣ ਤੋਂ ਸੱਪ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।