ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਗਰੁਡੋਕ੍ਤਂ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਪੁਰਾ ਵ੍ਯਾਸਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ ।। 1.
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਗਰੁੜ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਏਕੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਃ 1.
ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਇੱਕੋ ਦੇਵ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ।
ਜਗਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਜਰੋऽਮਰਃ 1.
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਅਜਰ ਤੇ ਅਮਰ ਹੈ, ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਹਰਿਃ ਸ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦੇਵਃ ਕੌਮਾਰਂ ਸਰ੍ਗਮਾਸ੍ਥਿਤਃ 1.
ਹਰੀ, ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਦੇਵ, ਰਚਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਕੁਮਾਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਤੁ ਭਵਾਯਾਸ੍ਯ ਰਸਾਤਲਗਤਾਂ ਮਹੀਮ੍ 1.
ਦੂਜੇ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੀ خاطر, ਉਹ ਰਸਾਤਲ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਤृਤੀਯਮृषਿਸਰ੍ਗਂ ਤੁ ਦੇਵਰ੍षਿਤ੍ਵਮੁਪੇਤ੍ਯ ਸਃ 1.
ਤੀਜੇ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਨਰਨਾਰਾਯਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੁਰ੍ਯ੍ਯੇ ਤੇਪੇ ਤਪੋ ਹਰਿਃ 1.
ਚੌਥੇ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ, ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਬਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਪਞ੍ਚਮਃ ਕਪਿਲੋ ਨਾਮ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼ਃ ਕਾਲਵਿਪ੍ਲੁਤਮ੍ 1.
ਪੰਜਵਾਂ ਅਵਤਾਰ ਕਪਿਲ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਿਗੜ ਜਾਣ 'ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
षष੍ਠਮਤ੍ਰੇਰਪਤ੍ਯਤ੍ਵਂ ਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਨਸੂਯਯਾ 1.
ਛੇਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਅਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਅਨਸੂਯਾ ਦੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਪ੍ਤ ਆਕੂਤ੍ਯਾਂ ਰੁਚੇਰ੍ਯਜ੍ਞੋऽਭ੍ਯਜਾਯਤ 1.
ਫਿਰ ਆਕੂਤੀ ਤੇ ਰੁਚਿ ਤੋਂ ਯਜਨ ਦਾ ਜਨਮ ਸੱਤਵਾਂ ਹੋਇਆ।
ਅष੍ਟਮੇ ਮੇਰੁਦੇਵ੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਾਭੇਰ੍ਜਾਤ ਉਰੁਕ੍ਰਮਃ 1.
ਅਠਵਾਂ ਜਨਮ ਨਾਭੀ ਤੇ ਮੇਰੁਦੇਵੀ ਦੇ ਘਰ ਉਰੁਕ੍ਰਮ ਦਾ ਹੋਇਆ।
ऋषਿਭਿਰ੍ਯਾਚਿਤੋ ਭੇਜੇ ਨਵਮਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਵਪੁਃ 1.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਨੌਵਾਂ ਰਾਜਸੀ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।
ਰੂਪਂ ਸ ਜਗृਹੇ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਾਨ੍ਤਰਸਂਪ੍ਲਵੇ 1.
ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਯੁਗ ਦੇ ਸੈਲਾਬ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਲਿਆ।
ਸੁਰਾਸੁਰਾਣਾਮੁਦਧਿਂ ਮਥ੍ਨਤਾਂ ਮਨ੍ਦਰਾਚਲਮ੍ 1.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਚੰਦਰ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ,
ਧਾਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮਮੇਵ ਚ 1.
ਧਨਵੰਤਰੀ ਬਾਰਵਾਂ ਰੂਪ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਤੇਰਵਾਂ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਂ ਨਾਰਸਿਂਹਂ ਚੈਤ੍ਯ (ਵੈਰ) ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਮੂਰ੍ਜਿਤਮ੍ 1.
ਚੌਦਵਾਂ ਰੂਪ ਨਰਸਿੰਘ ਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਂ ਵਾਮਨਕੋ ਭੂਤ੍ਵਾਗਾਦਧ੍ਵਰਂ ਬਲੇਃ 1.
ਪੰਦਰਵਾਂ ਵਾਮਨ ਬਣ ਕੇ ਉਹ ਬਲੀ ਦੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਅਵਤਾਰੇ षੋਡਸ਼ਮੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਰੁਹੋ ਨृਪਾਨ੍ 1.
ਸੋਲਵੀਂ ਆਵਤਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਆਇਆ।
ਤਤਃ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ੇ ਜਾਤਃ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਂ ਪਰਾਸ਼ਰਾਤ੍ 1.
ਫਿਰ ਸਤਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਤੋਂ ਸਤਾਰਵਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਨਰਦੇਵਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਃ ਸੁਰਕਾਰ੍ਯ੍ਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ 1.
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖ-ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।
ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ੇ ਵਿਂਸ਼ਤਿਮੇ ਵृष੍ਣਿषੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਨ੍ਮਨੀ 1.
ਉਨੀਵਾਂ ਤੇ ਵੀਹਵਾਂ ਜਨਮ ਉਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਤਤਃ ਕਲੇਸ੍ਤੁ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਸਮ੍ਮੋਹਾਯ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਾਮ੍ 1.
ਫਿਰ ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ।
ਅਥ ਸੋऽष੍ਟਮਸਨ੍ਧ੍ਯਾਯਾਂ ਨष੍ਟਪ੍ਰਾਯੇषੁ ਰਾਜਸੁ 1.
ਅਠਵੀਂ ਸੰਧਿਆ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਲਗਭਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁਕੇ ਸਨ, ਉਹ ਆਇਆ।
ਅਵਤਾਰਾ ਹ੍ਯਸਂਖ੍ਯੇਯਾ ਹਰੇਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਨਿਧੇਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ 1.
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਆਵਤਾਰ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਗਾਦਯੋ ਜਾਤਾਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵ੍ਰਤਾਦਿਨਾ 1.
ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਹੋਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵ੍ਰਤ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਯੋਗ ਹਨ।
ਕਥਂ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾਣਂ ਗਾਰੁਡਂ ਤਵ 2.
ਵਿਆਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਗਾਰੁੜ ਪੁਰਾਣਾ ਕਿਵੇਂ ਸੁਣਾਇਆ ਸੀ?
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟੋ ਮਯਾ ਵ੍ਯਾਸੋ ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਃ ਪਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ।। 2.
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਥੇ ਮੈਂ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ।
ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੋਪਵਿष੍ਟੋऽਹਂ ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ਹਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸੂਤ ਉਵਾਚ 2.
ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਮਨ੍ਯੇ ਧ੍ਯਾਯਸਿ ਤਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਨਾਸਿ ਤਂ ਵਿਭੁਮ੍ 2.
ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਸੂਤ ! ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਰਾਣਂ ਗਾਰੁਡਂ ਤਵ 2.
ਸੂਤ, ਸੁਣੋ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਰੁੜ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।