ਅਥ ਸ਼੍ਰੀਗਰੁਡਮਹਾਪੁਰਾਣਂ ਪ੍ਰਾਰਭ੍ਯਤੇ ੴ ਨਾਰਾਯਣਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਰਂ ਚੈਵ ਨਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀ ਗਰੁੜ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਓਮ। ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਨਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਹਰਿਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਗਣਾਧਿਪਮ੍ 1.
ਮੈਂ ਹਰੀ, ਰੁਦ੍ਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼, ਜੋ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸੂਤਂ ਪੌਰਾਣਿਕਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍ 1.
ਮੈਂ ਸੂਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਵਾਚਕ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਉਪਵਿष੍ਟਂ ਸ਼ੁਭਾਸਨੇ 1.
ਉਹ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ, ਚੰਗੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ਼ੌਨਕਾਦ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨੈਮਿषੀਯਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ 1.
ਸ਼ੌਨਕ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ऋषਯ: ਊਚੁਃ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਹਿ ਕੋ ਦੇਵ ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਪੂਜ੍ਯ ਏਵ ਕਃ ।। 1.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਸੱਚਾ ਦੇਵ ਹੈ? ਕੌਣ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੈ?
ਕੋ ਧ੍ਯੇਯਃ ਕੋ ਜਗਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਜਗਤ੍ਪਾਤਿ ਚ ਹਨ੍ਤਿ ਕਃ 1.
ਕੌਣ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ? ਕੌਣ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ?
ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕਿਂ ਰੂਪਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਗਃ ਕਥਂ ਮਤਃ 1.
ਉਸ ਦੇਵ ਦਾ ਰੂਪ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ? ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ ਹੈ?
ਅਵਤਾਰਾਸ਼੍ਚ ਕੇ ਤਸ੍ਯ ਕਥਂ ਵਂਸ਼ਾਦਿਸਮ੍ਭਵਃ 1.
ਉਸ ਦੇਵ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਕਿਹੜੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਆਦਿ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ?
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਥਾਨ੍ਯਚ੍ਚ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੂਤ ! ਮਹਾਮਤੇ ! 1.
ਹੇ ਸੂਤ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਗਰੁਡੋਕ੍ਤਂ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਪੁਰਾ ਵ੍ਯਾਸਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ ।। 1.
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਗਰੁੜ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਏਕੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਃ 1.
ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਇੱਕੋ ਦੇਵ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ।
ਜਗਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਜਰੋऽਮਰਃ 1.
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਅਜਰ ਤੇ ਅਮਰ ਹੈ, ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਹਰਿਃ ਸ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦੇਵਃ ਕੌਮਾਰਂ ਸਰ੍ਗਮਾਸ੍ਥਿਤਃ 1.
ਹਰੀ, ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਦੇਵ, ਰਚਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਕੁਮਾਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਤੁ ਭਵਾਯਾਸ੍ਯ ਰਸਾਤਲਗਤਾਂ ਮਹੀਮ੍ 1.
ਦੂਜੇ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੀ خاطر, ਉਹ ਰਸਾਤਲ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਤृਤੀਯਮृषਿਸਰ੍ਗਂ ਤੁ ਦੇਵਰ੍षਿਤ੍ਵਮੁਪੇਤ੍ਯ ਸਃ 1.
ਤੀਜੇ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਨਰਨਾਰਾਯਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੁਰ੍ਯ੍ਯੇ ਤੇਪੇ ਤਪੋ ਹਰਿਃ 1.
ਚੌਥੇ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ, ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਬਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਪਞ੍ਚਮਃ ਕਪਿਲੋ ਨਾਮ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼ਃ ਕਾਲਵਿਪ੍ਲੁਤਮ੍ 1.
ਪੰਜਵਾਂ ਅਵਤਾਰ ਕਪਿਲ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਿਗੜ ਜਾਣ 'ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
षष੍ਠਮਤ੍ਰੇਰਪਤ੍ਯਤ੍ਵਂ ਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਨਸੂਯਯਾ 1.
ਛੇਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਅਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਅਨਸੂਯਾ ਦੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਪ੍ਤ ਆਕੂਤ੍ਯਾਂ ਰੁਚੇਰ੍ਯਜ੍ਞੋऽਭ੍ਯਜਾਯਤ 1.
ਫਿਰ ਆਕੂਤੀ ਤੇ ਰੁਚਿ ਤੋਂ ਯਜਨ ਦਾ ਜਨਮ ਸੱਤਵਾਂ ਹੋਇਆ।
ਅष੍ਟਮੇ ਮੇਰੁਦੇਵ੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਾਭੇਰ੍ਜਾਤ ਉਰੁਕ੍ਰਮਃ 1.
ਅਠਵਾਂ ਜਨਮ ਨਾਭੀ ਤੇ ਮੇਰੁਦੇਵੀ ਦੇ ਘਰ ਉਰੁਕ੍ਰਮ ਦਾ ਹੋਇਆ।
ऋषਿਭਿਰ੍ਯਾਚਿਤੋ ਭੇਜੇ ਨਵਮਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਵਪੁਃ 1.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਨੌਵਾਂ ਰਾਜਸੀ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।
ਰੂਪਂ ਸ ਜਗृਹੇ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਾਨ੍ਤਰਸਂਪ੍ਲਵੇ 1.
ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਯੁਗ ਦੇ ਸੈਲਾਬ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਲਿਆ।
ਸੁਰਾਸੁਰਾਣਾਮੁਦਧਿਂ ਮਥ੍ਨਤਾਂ ਮਨ੍ਦਰਾਚਲਮ੍ 1.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਚੰਦਰ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ,
ਧਾਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮਮੇਵ ਚ 1.
ਧਨਵੰਤਰੀ ਬਾਰਵਾਂ ਰੂਪ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਤੇਰਵਾਂ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਂ ਨਾਰਸਿਂਹਂ ਚੈਤ੍ਯ (ਵੈਰ) ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਮੂਰ੍ਜਿਤਮ੍ 1.
ਚੌਦਵਾਂ ਰੂਪ ਨਰਸਿੰਘ ਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਂ ਵਾਮਨਕੋ ਭੂਤ੍ਵਾਗਾਦਧ੍ਵਰਂ ਬਲੇਃ 1.
ਪੰਦਰਵਾਂ ਵਾਮਨ ਬਣ ਕੇ ਉਹ ਬਲੀ ਦੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਅਵਤਾਰੇ षੋਡਸ਼ਮੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਰੁਹੋ ਨृਪਾਨ੍ 1.
ਸੋਲਵੀਂ ਆਵਤਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਆਇਆ।
ਤਤਃ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ੇ ਜਾਤਃ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਂ ਪਰਾਸ਼ਰਾਤ੍ 1.
ਫਿਰ ਸਤਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਤੋਂ ਸਤਾਰਵਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਨਰਦੇਵਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਃ ਸੁਰਕਾਰ੍ਯ੍ਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ 1.
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖ-ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।