ਇੱਕ ਵਾਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜਾ ਜੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸ਼ੰਖ ਧਾਰੀ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਲਈ ਵਿਧੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਨਿਆਸਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਆਤਿਥ੍ਯ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜਾ ਨੂੰ ਕਪੜਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਚਕ੍ਰ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਭੈਰਵ ਦੇਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਕਰਾ, ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। "ਓਮ ਕ੍ਸ਼ੀੰ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ। "ਓਮ ਕ੍ਸ਼ੈੰ, ਕਵਚ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ"—ਕਵਚ ਦੀ ਪੂਜਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। "ਓਮ ਕ੍ਸ਼ਹ, ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸਤਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਭ ਪੂਜਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਸੰਪੱਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤਲਵਾਰ, ਗਦਾ, ਫੰਦਾ, ਅੰਕੁਸ਼, ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ—ਇਹ ਸਭ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ, ਕੌਸਤੁਭ, ਮਾਲਾ, ਤੇ ਸੁਭਾਗ ਪੀਲਾ ਵਸਤ੍ਰ—ਇਹ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਨਾਰਦ, ਸਿੱਧ ਮੁਨੀ, ਆਚਾਰਯ, ਤੇ ਪਰਮ ਆਚਾਰਯ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਆਪਣੇ ਵਾਹਨ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਉਹ ਜੋ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਈਸ਼ਾਨਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਜਰ, ਬਾਣ, ਦੰਡ, ਤਲਵਾਰ, ਫੰਦਾ, ਧਵਜ ਤੇ ਗਦਾ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਿਸ੍ਵਕਸੇਨਾ ਦੇਵ ਦੀ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਦੇਵ, ਅਨੰਤ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੁਗੰਧਿਤ ਪਦਾਰਥ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। "ਓਮ" ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜਾ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਦੇ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੇਵ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸਭ ਬੁਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਤ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚਕ੍ਰ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਰ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਅੰਗ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ ਹਨ। ਸ਼ੰਕਰਾ, ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਇਥੇ ਵਰਨਨ ਹੋਈ। ਹੁਣ, ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੇ ਨਿਆਸਾ ਤੇ ਸੰਬੰਧਤ ਕਰਮ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸ਼ੰਕਰਾ, ਸੁਣੋ। ਬ੍ਰਹਮਸ਼ੀਰਸ਼ਾ, ਰੁਦ੍ਰਸ਼ਿਖਾ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਜਾਣੋ; ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ। ਨਿਆਸਾ, ਜਪ, ਧਿਆਨ, ਹੋਮ ਤੇ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤੋ। ਵੱਡੇ ਪੈਰ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ, ਟਖਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪਿੰਡੀਆਂ ਤੇ ਗੁਟਨਾਂ 'ਤੇ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਛਾਤੀਆਂ, ਹਿਰਦੇ, ਗਲਾ, ਹੋਠ, ਮੂੰਹ, ਤਾਲੂ, ਤੇ ਕਾਂਧਿਆਂ 'ਤੇ। ਸਿਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਤੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਤਰੀਕਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਖਰ ਰੱਖੋ। ਸਫੈਦ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ, ਕਾਲੇ, ਤੇ ਲਾਲ—ਇਹ ਅਨੁਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ। ਸ਼ੰਖ ਵਾਂਗ ਰੰਗ, ਫੀਕਾ, ਲਾਲ, ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਂਗ ਰੰਗ। ਜੋ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ—ਇਹ ਸਭ ਵਿਚ ਇਹ ਅੱਖਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼੍ਰਧਾ ਤੇ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।