ਗਰੁੜ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਵਰਣ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਭੈਰਵਾਂ, ਜੋ ਭੈਰਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਕਪਾਲੀ, ਭੀਸ਼ਣ, ਸੰਹਾਰ ਅਤੇ ਅੱਠ ਭੈਰਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਵਟੂਕਾ, ਦੁರ್ಗਾ, ਵਿਘਨਰਾਜਾ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਧੀਆ, ਚਿੱਟੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਪੁਸਤਕ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਅਭੈ ਮੁਦਰਾ ਨਾਲ ਸੰਗਤਿ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਵਿਵਰਣ ਨਾਲ ਚੌਵੀ (24ਵੀਂ) ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਅਸীম ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚਰਨ ਪਾਦੁਕਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—"ਐਂ ਕ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਸਫੇਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ" ਨਾਲ, ਫਿਰ "ਐਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਫ੍ਰੌਂ ਕ੍ਸ਼ੌਂ" ਨਾਲ ਆਧਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਦੁਕਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ। "ਓਮ ਹ੍ਰੀṁ ਹੂੰ" ਨਾਲ ਹਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, "ਓਮ ਹ੍ਰੀṁ ਸ਼੍ਰੀṁ" ਨਾਲ ਅਨੰਤ ਨਾਮਕ ਕਮਲ ਆਸਨ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਦਿੱਗ, ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ। ਮੰਤਰ "ਹ੍ਰੀṁ ਸ਼੍ਰੀṁ" ਦੇ ਨਾਲ, ਨਿਵ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤੱਤ, ਅਨੰਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, "ਓਮ" ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਖਰ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਰਸ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਛੇ ਅੰਗ, ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਜਲ, ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ, ਧਨ-ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਆਸਨ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨਹਾਰ ਦੀ ਲਕੜ, ਜੈਸ਼ਠ ਚਕ੍ਰ ਦੀ ਸਾਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮੂਲ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਆਸਨ ਦੀ ਵਿਵਰਣ ਵਾਲੀ ਪੱਚਵੀ (25ਵੀਂ) ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਕਰਨਯਾਸਾ ਦੀ ਰੀਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਮਲ ਮੂਦਰਾ ਬਣਾਕੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ—"ਨੌਂ" ਅੰਗੂਠੀ ਵਾਲੀ ਉਂਗਲ 'ਤੇ, "ਤੌਂ" ਤੀਜੀ ਉਂਗਲ 'ਤੇ, "ਲੰ" ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ। ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ "ਐਂ, ਹ੍ਰੀṁ, ਸ਼੍ਰੀṁ" ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ। ਫਿਰ "ਐਂ, ਹ੍ਰੀṁ, ਸ਼੍ਰੀṁ, ਹ੍ਰੀṁ, ਸਫੈṁ" ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਦੇਵੀ, "ਸਫੈṁ" ਕੁਬਜਿਕਾ, "ਸਫੌਂ" ਕੁਬਜਿਕਾ, ਪੂਰਬੀ ਚਿਹਰਾ, "ਓਮ ਹ੍ਰੀṁ ਸ਼੍ਰੀṁ ਕਿਲਿਕਿਲੀ" ਪੱਛਮੀ ਚਿਹਰਾ, "ਓਮ" ਹ੍ਰਿਦੈ, "ਕ੍ਸ਼ੌਂ" ਕੁਬਜਿਕਾ, ਸਿਰ, "ਅਘੋਰਾ" ਚਿਹਰਾ, "ਕਿਲਿਕਿਲੀ" ਹਥਿਆਰ। "ਐਂ, ਹ੍ਰੀṁ, ਸ਼੍ਰੀṁ" ਨਾਲ ਮਹਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਚਕ੍ਰ, ਚੰਦ੍ਰ ਚਕ੍ਰ, ਕੌਲ ਚਕ੍ਰ, ਸਮਾ ਚਕ੍ਰ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਚਕ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਰਨਯਾਸਾ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਰੀਤਾਂ ਦੀ ਵਿਵਰਣ ਵਾਲੀ ਛੱਬੀ (26ਵੀਂ) ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਮਨਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਦੇ ਵਿਸ਼, ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। "ਓਮ ਕਣਿਕਿਕਿਨੀ, ਕ੍ਰਾਣੀ, ਚਰਵਾਣੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸੱਪ-ਵਿਸ਼-ਭੋਗੀ, ਵੀਰਥਨਾਰਾਯਣੀ, ਉਮਾ, ਜਲਾਓ, ਜਲਾਓ, ਹੱਥ 'ਚ, ਭੀਸ਼ਣ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਮਹਾਂ-ਚਿਹਰਾ, ਅੱਗ-ਚਿਹਰਾ, ਸ਼ੰਖ-ਕਨ, ਤੋਤਾ-ਸਿਰ, ਦੁਸ਼ਮਨ ਦਾ ਨਾਸ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਲਹੂ ਨਾਲ ਪਸੀਨਾ ਪਾ, ਇਹ ਦੇਖੋ, ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਭੁਲਾਓ, ਭੁਲਾਓ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ 'ਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ 'ਚ ਸਥਾਪਿਤ"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼-ਨਾਸਕ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਵਰਣ ਵਾਲੀ ਸਤਾਈ (27ਵੀਂ) ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਗੋਪਾਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੰਖ, ਕਮਲ, ਖਜ਼ਾਨੇ, ਹਿਰਣ, ਸ਼ਰਭਾ ਅਤੇ ਵਧਿਆਈ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ, ਬਾਲਾ, ਪ੍ਰਭਾਲਾ, ਜਯਾ ਅਤੇ ਵਿਜਯਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਤਪ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਅਨੰਤ, ਧਰਤੀ, ਧਰਮ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵੈਰਾਗਿਆ ਅੱਗ ਤੋਂ ਉਪਜਦੇ ਹਨ। ਸਤਵ ਨੂੰ ਆਦਿ-ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਰਜਸ ਨੂੰ ਮੋਹ ਦਾ ਰੂਪ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਸੱਚਾ ਸਰਵੋਤਮ ਤੱਤ—ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਅੱਗ ਦਾ ਖੇਤਰ—ਇਹ ਸਭ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਸਵਾਹਾ" ਨਾਲ ਗੋਪੀਜਨਵੱਲਭਾ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕ੍ਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਰੁਕਮੀਣੀ, ਸਤਯਭਾਮਾ, ਸੁਨੰਦਾ, ਅਤੇ ਨਾਗਨਜਿਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ। ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ, ਗਦਾ, ਕਮਲ, ਹਲ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਮਾਲਾ, ਮਕੁਟ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਧਵਜਾਂ ਦੀ ਜਾਪ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਮਨ-ਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਪਰਮ ਪੁਰਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਇੱਛਾ, 'ਤ੍ਰੈਲੋਕਯਮੋਹਿਨੀ' ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਓਮ ਹ੍ਰੀṁ ਸ਼੍ਰੀṁ ਕਲੀṁ ਹ੍ਰੂੰ ਓਮ ਨਮਹ"—ਇਹ ਮੰਤਰ, "ਓਮ ਸ਼੍ਰੀṁ" ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰੀਧਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੋਹਕ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੋਹਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਹ ਮੰਤਰਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਹਰ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਸਨ, ਪ੍ਰਤਿਮਾ-ਮੰਤਰ, ਛੇ ਅੰਗ, ਹਵਨ, ਬਾਣ, ਪਾਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਗਰੁੜ—ਇਹ ਸਭ ਪੂਜਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਰੁੜ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਆਚਾਰ ਕਾਂਡ ਦੇ ਪੂਰਵ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਵਿਭਿੰਨ ਪੂਜਾ, ਮੰਤਰ, ਆਸਨ, ਕਰਨਯਾਸਾ, ਵਿਸ਼-ਨਾਸਕ, ਗੋਪਾਲਾ ਅਤੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕਯਮੋਹਿਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।