ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਚਲਚਲ, ਅਤੇ ਚੰਦਮਾ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅੱਗ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਪ੍ਰਾਣ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਮੂਹ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ initiation (ਦੀਖਾ) ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ—ਪ੍ਰਥਵੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ—ਵਿੱਚ ਉੱਚਤਮ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਵਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੂਰੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਵਨ 'ਹਥਿਆਰ-ਬੀਜ' ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ initiation ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਰਸਮ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ-ਤੱਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲਕੜੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। 'ਓਮ ਹਾਂ', ਆਤਮਾ ਦੇ ਤੱਤ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਤੱਤ, ਅਤੇ 'ਹੀਮ' ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਭਸਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, 'ਓਮ ਹਾਂ ਸਵਾਹਾ'—ਇਹ ਸਭ ਮੰਤਰਾਂ ਲਈ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ, ਜੋ 'ਸਵਧਾ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਾਦਾ-ਪਰਦਾਦਾ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ 'ਹਾਂ' ਦੇ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ। ਫਿਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ 'ਹਾਂ' ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ-ਯਮ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 'ਓਮ ਹਾਂ', ਅਸੀਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਵਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੂਰਜੀ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਓਮ ਹਮ', ਸੂਰਜ-ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਲਕਾ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੰਡਿਨ, ਪਿੰਗਲਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਦਮਾ ਨੂੰ 'ਰਾਂ', ਦੀਪਤਾ ਨੂੰ 'ਰੀਂ', ਸੂਕਸ਼ਮਾ ਨੂੰ 'ਰੂੰ', ਜਯਾ ਨੂੰ 'ਰੇਂ' ਨਾਲ ਪੂਜਨਾ। ਵਿਦਯੁਤ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ 'ਰਾਂ', ਫਿਰ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵੱਲ 'ਰਾਂ'। ਦਿਲ ਲਈ 'ਓਮ ਆਂ', ਸੂਰਜ ਨੂੰ; ਸਿਰ ਲਈ, ਚੋਟੀ ਲਈ 'ਭੂਰ ਭਵ: ਸਵ: ਓਮ'। ਸਭ ਨੂੰ 'ਸੂਰਯ-ਹ੍ਰਦਯ' ਨਾਲ ਪੂਜਨਾ, 'ਸੋਮ', 'ਸੋਮੰ', ਅਤੇ 'ਮੰ' ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਈ। ਰਾਹੁ ਲਈ 'ਰਾਂ', ਕੇਤੁ ਲਈ 'ਕੰ'; 'ਓਮ', ਉਜਲੇ ਅਤੇ ਭੀਮ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ। ਦਿਲ ਲਈ 'ਹਾਂ', ਚੋਟੀ ਲਈ 'ਹੂੰ', ਕਵਚ ਲਈ 'ਹੈਮ', ਅੱਖਾਂ ਲਈ 'ਹੌਮ'। ਫਿਰ, ਅਰਘਾ ਪਾਤਰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਮਲ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੋਚੋ, ਫਿਰ 'ਹੌਮ' ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ। 'ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ', ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ। ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ, ਅੱਗ ਦੇ ਆਰੰਭ, ਕੇਂਦਰ, ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ। 'ਓਮ ਹੌਮ', ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੂਜੋ। ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਮੱਝਲੇ ਬੇਦੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਆਵਾਹਨ, ਸਥਾਪਨ, ਸਨਿੱਧਿ, ਅਤੇ ਨਿਗ੍ਰਹ। ਆਚਮਨ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ, ਉਨਕਸ਼ਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰਨੀ। ਆਚਮਨ, ਮੂੰਹ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਪਾਨ, ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ। ਚਿੰਨ੍ਹ-ਸੂਰਤ ਮੂਰਤੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੀ ਜਪ ਅਤੇ ਜਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ। ਅੱਗ, ਬਾਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਉੱਤਰ-ਪਸ਼ਚਮ, ਕੇਂਦਰ, ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਰਸਮ। 'ਤੁਸੀਂ, ਗੁਫਾ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ', ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਜਪ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ। ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਦਾਤਾ, ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਭੋਗਤਾ, ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਚੰਗਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ। ਵਾਯੁ-ਹਥਿਆਰ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਆਮੀ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ, ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਵਾਯੁ, ਆਕਾਸ਼, ਸੁਗੰਧ, ਰਸ, ਰੂਪ, ਅਤੇ ਧੁਨੀ। ਅੱਖ, ਜੀਭ, ਨੱਕ, ਮਨ, ਬੁੱਧੀ, ਮੈਂ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ। ਮਾਇਆ, ਸ਼ੁਧ ਗਿਆਨ, ਇਸ਼ਵਰ, ਅਤੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ initiation ਦੀ ਵਿਧੀ, ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ, ਮੰਤਰਾਂ, ਰਸਮਾਂ, ਅਤੇ ਸਮੂਹ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਂਤ, ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸਥਿਤੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।