ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ pavittar ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਾਧ ਅਤੇ ਵੈਦਿਕ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪਰੰਪਰਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਰਸਮ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਨੀਵੀਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: "ਓਮ, ਸੰਕ, ਸੰਦਨ, ਸਨਾਤਨ, ਕਪਿਲ, ਆਸੁਰੀ, ਵੋਢੂ, ਪੰਚਸ਼ਿਖ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਅਨਲ, ਸੋਮ, ਯਮ, ਅਤੇ ਅਰਯਮਨ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।" ਫਿਰ, ਅੱਗੇ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਓਮ, ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤ ਪਿਤਰਾਂ, ਸੋਮਪਾ ਪਿਤਰਾਂ, ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਪਿਤਰਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।" ਯਮ, ਧਰਮਰਾਜ, ਮ੍ਰਿਤਯੁ, ਅੰਤਕ, ਵੈਵਸਵਤ, ਕਾਲ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਆਉਦੁੰਬਰ, ਦਧਨਾ, ਨੀਲ, ਪਰਮੇਸ਼ਠਿਨ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਚਿਤ੍ਰਾ, ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ—ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਰਦਾਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਤੰਭ ਤੱਕ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ। ਪਿਤਰਾਂ, ਦਾਦਿਆਂ, ਪਰਦਾਦਿਆਂ, ਮਾਵਾਂ, ਦਾਦੀਆਂ, ਪਰਦਾਦੀਆਂ, ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਦਾਦਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੇ ਪਿਤਰਾਂ—ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਭੇਟ ਭੇਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉੱਤੇ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਪਿਤਰ, ਜੋ ਮਿੱਠੇ, ਚਲੇ ਗਏ, ਧਰਮਵਾਨ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ। ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲੀ ਭੇਟ ਪਿਤਾ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅੰਗਿਰਸ, ਅਥਰਵਣ ਅਤੇ ਭਰਗੁ ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ। ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤ ਪਿਤਰ, ਦਿਵਿਆ ਮਾਰਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆ ਕੇ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰਣ ਤੇ ਅਸੀਸ ਦੇਣ। ਫਿਰ ਭੋਜਨ, ਅਮਰਤਾ, ਘਿਉ, ਦੁੱਧ, ਸ਼ਹਦ, ਤੇ ਹੋਮ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ, "ਤੂੰ ਸਵਧਾ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ," ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਪਿਤਰ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੇਟ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਦਾ, ਪਰਦਾਦਾ, ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਦਾਦਾ ਆਦਿ, ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਭੇਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। "ਮੇਰੇ ਪਿਤਰ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ, ਪਿਤਰ ਸਵਧਾ ਪੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਸਵਧਾ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ," ਇਉਂ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਸਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ, ਮਿੱਠੇ ਦਰੱਖਤ, ਮਿੱਠਾ ਸੂਰਜ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਗਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰਦਾਦਾ ਲਈ, "ਸਾਰ, ਸ਼ਕਤੀ, ਪ੍ਰਾਣ, ਸਵਧਾ, ਭੈਅ ਅਤੇ ਰੋਸ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਘਰਾਂ, ਦਹੀਂ, ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ," ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਭੇਟਾਂ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਪੜੇ ਵਿਚੋਂ ਨਿਚੋੜੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਕਰਮ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਮੰਗਲ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ: "ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭੇਜ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਲੋਕ ਭੇਜੋ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਇੱਥੇ ਰਹੇ ਤੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਤੱਕ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਵੇ।" ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅੱਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਉਸ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਸੋਮ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਅਗਨੀ-ਸੋਮ, ਇੰਦਰ-ਅਗਨੀ, ਦਿਆਉ-ਪ੍ਰਿਥਵੀ, ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਲ, ਜੜੀਆਂ-ਦਰੱਖਤ, ਗ੍ਰਹ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਯਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਗਰੀਬ ਤੇ ਦੁਖੀ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲੇ। ਸਭ ਪਤਿਤਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। "ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧ, ਜੋ ਵੀ ਹਾਲਤ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਕਮਲ-ਨੈਨਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਗਾਇਆਤ੍ਰੀ ਛੰਦ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਿਸਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪੇਟ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਅੱਖਾਂ, ਅਗਨੀ ਮੂੰਹ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਿਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਰੁਦਰ ਸਿਰ, ਰੁਦਰ ਜੂੜ—ਇਹ ਸਭ ਉਚਾਰਨ ਉਪਨਯਨ ਲਈ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਭੂ: ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਭੁਵ: ਗੋਡਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਸਵ: ਦਿਲ ਉੱਤੇ, ਮਹ: ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਜਨ: ਜੂੜ ਉੱਤੇ, ਤਪ: ਗਲੇ ਉੱਤੇ, ਸਤ੍ਯਮ: ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਉਚਾਰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਿਰਦੇ, ਸਿਰ, ਜੂੜ, ਕਵਚ, ਅਤੇ ਅਸਤਰ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸੱਤ ਉੱਚਾਰ—ਭੂ:, ਭੁਵ:, ਸਵ:, ਮਹ:, ਜਨ:, ਤਪ:, ਸਤ੍ਯਮ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਹਨ। ਪਾਣੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਸਰ, ਅਮਰਤਾ, ਬ੍ਰਹਮ, ਭੂ:, ਭੁਵ:, ਸਵ:, ਓਮ। "ਸੂਰਜ ਆਵੇ," "ਪਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ," "ਅਗਨੀ ਆਵੇ"—ਇਹ ਮੰਗਲ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਵੇਰੇ, ਗਾਇਆਤ੍ਰੀ ਰੂਪ ਸੰਧਿਆ, ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰੀ, ਮਹਾਂ ਹੰਸ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਵਿਅਸਤ, ਜਲ-ਕੁੰਭ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਆਉਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਸਫੈਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ, ਬੈਲ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਲੀਣ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀ ਸਰਸਵਤੀ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ, ਤੇ ਕਮਲ ਧਾਰੀ, ਸੂਰਜ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵਿਅਸਤ, ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਹੇਰਣਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ, "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਸਰ ਹੋ, ਮਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਰ ਦਿਓ। ਪਾਣੀ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ, ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਅਮੰਗਲ। ਜਿਵੇਂ ਪਸੀਨਾ ਤੇ ਮੈਲ ਧੋਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਸਾਡਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਤਪ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯ ਤੇ ਰੀਅਲਟੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਰਾਤ, ਸਮੁੰਦਰ, ਫਿਰ ਸਾਲ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਸੂਰਜ-ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਆਕਾਸ਼-ਪ੍ਰਿਥਵੀ, ਤੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਬਣੇ।" ਗਾਇਆਤ੍ਰੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: "ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਕਿਰਣਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦਾ ਚਮਕਦਾ ਚਿਹਰਾ ਉਗਿਆ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਅੱਖ, ਸੂਰਜ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ।" ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ "ਅਸੀਂ ਸੌ ਸਾਵਣ ਵੇਖੀਏ, ਜੀਉਂਦੇ ਰਹੀਏ, ਸੁਣੀਏ।" ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਰਵਵਿਆਪਕਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਆਰਤੀ ਹੋਈ। ਫਿਰ, "ਉੱਤਰੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਜਨਮੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਥੇ ਚਾਹੋ ਜਾਓ," ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੋਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ, ਸੱਦੋ। ਜਨੈਊ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, "ਸਵਾਗਤ ਹੈ," ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਹੋ। ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ "ਸਾਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਇਆ" ਸੁਣੋ, ਤਾਂ "ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਪੈਰ-ਪਾਣੀ ਅਰਘ ਹੈ, ਸਵਾਹਾ," ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਕੂਸ਼ ਮਿਲਾਇਆ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਜਨੈਊ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਆਪਣੇ ਗੋਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਾ, ਦਾਦਾ, ਪਰਦਾਦਾ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਤੇ ਉਪਨਾਮਾਂ ਨਾਲ—"ਇਹ ਪੈਰ-ਪਾਣੀ ਅਰਘ ਹੈ, ਸਵਧਾ," ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, "ਇਹ ਅਾਸਨ ਤਿਆਰ ਹੈ," ਕਹਿ ਕੇ, ਸੱਤ ਉਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵ-ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਪਿਤਰ-ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਬਿਠਾਓ। "ਦੇਵ, ਪਿਤਰ, ਮਹਾਂ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵਧਾ ਤੇ ਸਵਾਹਾ ਨਮਸਕਾਰ," ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰੋ। ਫਿਰ, "ਅੱਜ, ਇਸ ਥਾਂ, ਇਸ ਮਹੀਨੇ, ਇਸ ਨਕਸ਼ਤਰ, ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਡੇ ਗੋਤ੍ਰ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਦਾਦਾ, ਪਰਦਾਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਉਪਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਾਂਗਾ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ," ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ। "ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵੋ, ਆਓ, ਇਹ ਭੇਟ ਸੁਣੋ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾ ਯੋਗ, ਇਸ ਕੂਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠੋ।" ਫਿਰ, ਜੌ, ਸੁਗੰਧ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ, "ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਆਓ," ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਾਣੀ, ਜੌ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਕਪੜਾ, ਇਹ ਸਭ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਦਾਦਾ, ਪਰਦਾਦਾ, ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਦਾਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਾਂਗਾ," ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ "ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ" ਉਚਾਰੋ। "ਇਹ ਅਾਸਨ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਵਧਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਹੈ," ਕਹਿ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ। "ਸੌ ਪਿਤਰ ਆਓ," ਕਹਿ ਕੇ, ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, "ਇਹ ਯਜਨਾ ਸਵਧਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।" ਫਿਰ, ਤਿਲ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ, "ਤਿਲ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਪੁਰਾਤਨ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਪਿਤਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੋ," ਕਹਿ ਕੇ, ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥੀਂ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਫੁੱਲ ਦੇ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਪਾਤਰ ਉਠਾ ਕੇ, "ਹੇ ਅਮੁਕ ਗੋਤ੍ਰ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਦਾਦਾ, ਪਰਦਾਦਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਇਹ ਅਰਘ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ," ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਤਰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੋ। "ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਆਸਨ ਹੋ," ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਤਰ ਉਲਟਾ ਰੱਖੋ। "ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ, ਇਹ ਪਿਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈ," ਕਹਿ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਕਪੜਾ, ਜਨੈਊ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੇਟ ਕਰੋ। "ਇਹ ਭੇਟਾਂ ਅਖੁੱਟ ਹੋਣ, ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਣ," ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ, ਜਨੈਊ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਪਿਤਰ-ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ "ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਕਰਾਂਗਾ," ਕਹਿ ਕੇ, ਅਗਨਿ-ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਦੋ ਭੇਟਾਂ, ਬਾਕੀ ਪਿੰਡ ਤੇ ਹੋਰ ਪਿਤਰ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਫਿਰ, ਪਾਤਰ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, "ਪृथਵੀ ਤੇਰਾ ਪਾਤਰ, ਆਕਾਸ਼ ਢੱਕਣ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ, ਸਵਾਹਾ," ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿ਷ਣੁ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਭੋਜਨ ਉੱਤੇ ਅੰਗੂਠਾ ਰੱਖੋ। "ਅਪਹਤਾ," ਕਹਿ ਕੇ, ਜੌ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਛਿੜਕੋ, "ਸਭ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਾਸ ਹੋਣ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਯਕਸ਼, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਯਾਤੁਧਾਨ—all perish," ਕਹਿ ਕੇ, ਸਿੱਧਾਰਥ ਬੀਜ ਛਿੜਕੋ। ਧੂਰੀਲੋਚਨ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਲਈ, ਘਿਉ, ਪਾਣੀ, ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ, "ਸਵਾਹਾ" ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਭੇਟੋ। "ਇਹ ਭੋਜਨ ਅਖੁੱਟ ਰਹੇ, ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਣ।