ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਰੁਣ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦਾ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੇ—'ਇਮੰ ਮੇ ਵਾਰੁਣੇ ਦੁਵਾਭ੍ਯਾਮ' ਅਤੇ 'ਤਵੰਨਹ ਸਤਵੰਨਹ' ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ। ਫਿਰ 'ਆਪੋ ਤਵੰਤੁਮਸੀਤੀ' ਅਤੇ 'ਮੁੰਜੰਤਵਵਭ੍ਰਿਤ' ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਆਹਵਾਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: "ਓਮ। ਵਾਰੁਣ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣ; ਅੱਜ ਦਇਆਲੁ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਹਟਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਉਪਰੰਤ, 'ਓਮ' ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਸੰਮਾਨ ਪੂਰਵਕ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਆਰਧਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਯਜਮਾਨ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਰੁਣ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਕ੍ਰੋਧ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਰੁਣ, ਇੱਥੇ ਆਉ; ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ, ਅਟੁੱਟ ਆਯੁ ਦੇ।" ਫਿਰ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਓ ਅਗਨੀ, ਵਾਰੁਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਰੱਬ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇੋਂ ਦੂਰ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਣਯ।" 'ਸਵਾਹਾ' ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਦੁਆ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਵੇਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ। "ਵਾਰੁਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਸਦਾ ਦਇਆਲੁ ਹੋਵੇ।" ਪਾਣੀ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਸਾਡੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰਣ; ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵਾਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਛੁਡਾ ਦੇ। "ਵਾਰੁਣ, ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ, ਹੇਠਲੇ ਤੇ ਮੱਧਲੇ ਫੰਦੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇੋਂ ਖੋਲ ਦੇ; ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿਚ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋਈਏ। ਯਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਬਚੀਏ; ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲੇ।" ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਰਹੋ; ਮਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ; ਗਿਆਨੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ) ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਆਪੋ ਹਿਸ਼ਠਾ' ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ, 'ਇਦਮ ਆਪੋ ਹਵਿਸ਼ਮਤੀਹ', 'ਦੇਵੀਰ ਆਪਹ' ਦੋ ਵਾਰੀ, ਅਤੇ 'ਆਪੋ ਦੇਵਾਹ' ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ 'ਦ੍ਰੁਪਦਾਦਿਵਾ', 'ਸ਼ੰ ਨੋ ਦੇਵੀਰ ਅਪਾਂ ਰਸਹ', 'ਆਪੋ ਦੇਵੋ ਪਾਵਮਾਨਯਹ ਪੁਨੰਤੁ'—ਕੁੱਲ ਨੌ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, 'ਚਿਤਪਤਿਰ', 'ਹਿਰਣਯਵਰਨਾ', ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਾਵਮਾਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਪੂਜਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਡੁੱਬੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਰਤਸਾਮ, ਸ਼ੁੱਧਵਤੀ ਅਤੇ ਪਾਵਿਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ, ਵਾਰੁਣੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਪ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 'ਓਮ', ਵਿਯਾਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੇ ਅੰਤ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਸਨਾਨ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਘਮਰਸ਼ਣ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 'ਦ੍ਰੁਪਦਾ' ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, 'ਅਯੰ ਗੌਰ' ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ్మ੍ਰਿਤਿ ਮੰਤ੍ਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਗਾਯਤ੍ਰੀ, ਵਿਯਾਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਤੇ ਪ੍ਰਣਵ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਣਵ ਦੀ ਦੁਹਾਈ ਜਾਂ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਇਹ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। 'ਤਦ ਵਿਸ਼ਣੋਹ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਯਾਦ ਲਈ ਹੈ। "ਓਮ, ਇਹ ਪਾਣੀ ਮੇਰੀ ਗੰਦਗੀ ਤੇ ਰਕਤ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਵੇਰ ਦੀ ਹਵਨ ਤੇ ਭਯੰਕਰਤਾ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" ਪਾਣੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ, ਪਾਵਮਾਨਾ ਛੁਡਾ ਦੇ; ਪਾਣੀ ਹਵਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਸੂਰਜ—ਸਭ ਹਵਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਹਵਨ ਵਾਲੀ ਲਹਿਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ—ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵੀਆਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਦੱਖਣੀ, ਅਗਲੇ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾ—ਉਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ। ਮਧੁਰ ਪਾਣੀ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਤਿਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਛਿੜਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦ੍ਰੁਪਦਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਸਾਨੂੰ ਦੋਹਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ ਦੇਵੇ। ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਆਤਮ, ਤੂੰ ਉਹ ਲੈ; ਮਧੁਰ ਪਾਣੀ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਾਏ, ਸੰਤਾਨ ਲਈ; ਪੌਦੇ ਤੇ ਪੀਪਲ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਨਾ ਛੱਡਣ। ਪਿਤਰ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਣ; ਪੂਰਵਕਾਲੀ ਪਿਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਛਣਣ ਨਾਲ; ਦਾਦਾ ਤੇ ਪਰਦਾਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਣ; ਪਵਿੱਤਰ ਛਣਣ ਸਾਰੀ ਆਯੁ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਅਗਨੀ, ਮੇਰੀ ਆਯੁ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮੜੀ ਲਈ ਕਰ; ਦੇਵਤਾ, ਮਨ, ਬੁੱਧੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਣ। ਪਵਿੱਤਰ ਛਣਣ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਅਗਨੀ, ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਅੰਦਰੋਂ ਫੈਲ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਉਸ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਪਾਵਮਾਨਾ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਛਣਣ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਛਣਣ ਤੇ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੀਏ। ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੇਵੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਣ; ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋਈਏ। ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਟੁੱਟ ਪਵਿੱਤਰ ਛਣਣ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਛਣਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ, ਸਵੀਤ੍ਰ, ਵਾਕ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਅਟੁੱਟ ਪਵਿੱਤਰ ਛਣਣ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ; ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਇਹ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ, ਸੌ ਵਾਰੀ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆਈ। ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ, ਅਟੁੱਟ ਪਵਿੱਤਰ ਛਣਣ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ; ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। "ਓਮ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਨਿਵਾਸ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਖ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਧੋਏ ਹੋਏ, ਗੰਦਗੀ ਰਹਿਤ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਸਨਾਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਚਾਮਨ ਕਰੋ, 'ਦ੍ਰੁਪਦਾ' ਤੇ 'ਅਘਮਰਸ਼ਣ' ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪੜ੍ਹੋ। ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਉੱਚਾ ਕਰਕੇ, 'ਉਦੁਤਯੰ ਚਿਤ੍ਰਮ', 'ਤਚਕਸ਼ੁਰ ਦੇਵ', 'ਹੰਸਹ ਸ਼ੁਚਿਸ਼ਦ' ਪੜ੍ਹੋ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਉਠਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖੋ, ਤੇ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੋ। ਫਿਰ ਵਿਭਰਾਟ, ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ, ਸ਼ਿਵਸੰਕਲਪ ਤੇ ਮੰਡਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਦਿਵਾਕੀਰਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੌਰੀ ਮੰਤ੍ਰ, ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਪ-ਯਜਨਾ ਕਰੋ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ। ਆਤਮ-ਗਿਆਨ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਪ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਪੜ੍ਹੋ; ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਧਨ, ਬੁੱਧੀ, ਧੀਰਜ ਤੇ ਧਰਤੀ ਲਈ। ਵਾਕ, ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਉਮਾ, ਅਰੁੰਧਤੀ, ਸ਼ਚੀ ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰੋ। ਜਯਾ, ਵਿਜਯਾ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸਵਾਹਾ, ਸਵਧਾ, ਧ੍ਰਿਤੀ, ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰੋ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਕੁਆਰੀਆਂ, ਤੇ ਇੱਛਿਤ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰੋ; ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰੇ। "ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪਤ्थਰ ਤੱਕ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇ," ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਦੇ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤਰਪਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।" 'ਓਮ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ; ਜੋ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ; ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ; ਜੋ ਵਿਅੰਗ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ; ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਛੰਦ, ਵੇਦ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਹੋਰ ਅਧਿਆਪਕ, ਸਾਲ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਾਗ, ਦੇਵਤਾ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਮੁੰਦਰ, ਨਾਗ, ਪਹਾੜ, ਨਦੀਆਂ, ਮਨੁੱਖ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਸੁਪਰਨ, ਜੀਵ, ਚਾਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੀਵ, ਦਕਸ਼, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਮਰੀਚੀ, ਅਤਰੀ, ਅੰਗੀਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹਾ, ਕਰਤੁ, ਨਾਰਦ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਰੈਵਤ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਵੈਵਸਵਤ, ਧ੍ਰੁਵ, ਧਵਾ, ਅਨੀਲ, ਪ੍ਰਭਾਸਾ—ਸਭ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ। ਨਿਵੀਤੀ: ਸਨਕ, ਸਨੰਦਨ, ਸਨਾਤਨ, ਕਪਿਲ, ਆਸੁਰੀ, ਵੋਢੁ, ਪੰਚਸ਼ਿਖਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਅਨਲ, ਸੋਮਾ, ਯਮ, ਆਰਯਮਨ—ਸਭ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ। ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤੀ: ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤਤ ਪਿਤਰ, ਸੋਮਪਾ ਪਿਤਰ, ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਪਿਤਰ—ਸਭ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ; ਯਮ, ਧਰਮਰਾਜ, ਮ੍ਰਿਤਯੁ, ਅੰਤਕ, ਵੈਵਸਵਤ, ਕਾਲ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਔਦੁੰਬਰ, ਦਧਨਾ, ਨੀਲਾ, ਪਰਮੇਸ਼ਠਿਨ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰਾ, ਚਿਤਰਾ, ਚਿਤਰਗੁਪਤ—ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। "ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪਤ्थਰ ਤੱਕ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇ।" ਪਿਤਰਾਂ, ਦਾਦਿਆਂ, ਪਰਦਾਦਿਆਂ, ਮਾਤਾਵਾਂ, ਦਾਦੀਆਂ, ਪਰਦਾਦੀਆਂ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਦਾਦਿਆਂ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਰਦਾਦਿਆਂ, ਵਧੇਰੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰ—ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਭੇਟ। ਹੇਠਲੇ, ਉੱਪਰਲੇ, ਮੱਧਲੇ, ਮਿੱਠੇ, ਗਏ ਹੋਏ, ਧਰਮਵਾਨ ਪਿਤਰ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ-ਆਹਵਾਨ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਣ। ਵੰਸ਼ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲੀ ਅੰਜਲੀ ਪਿਤਾ ਲਈ। "ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ ਅੰਗੀਰਸ ਹਨ, ਅਥਰਵਣ ਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਹਨ। ਯਜਨਾ-ਯੋਗ, ਮੰਗਲ ਤੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮਿਲੇ।" "ਸਾਡੇ ਮਿੱਠੇ ਪਿਤਰ, ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤਤ, ਦੇਵ-ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ, ਭੇਟਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਉਣ ਤੇ ਅਸੀਸ ਦੇਣ।" "ਪੋਸ਼ਣ, ਅਮਰਤਾ, ਘੀ, ਦੂਧ, ਮਧ, ਛਿੜਕੇ ਹੋਏ ਭੇਟ—ਤੂੰ ਸਵਧਾ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ।" ਪਿਤਰ, ਦਾਦਾ, ਪਰਦਾਦਾ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਦਾਦਾ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਰਦਾਦਾ, ਵਧੇਰੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰ—ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਭੇਟ। ਦਾਦਾ ਲਈ: "ਪਿਤਰ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਪਿਤਰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਪਿਤਰ ਸਵਧਾ ਪੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਪੀਣ; ਪਿਤਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਰਥੀ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਵਧਾ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਚੰਗੀ ਕਰ।" "ਹਵਾ ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਨਦੀਆਂ ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹੋਣ, ਰਾਤਾਂ ਮਿੱਠੀਆਂ, ਧਰਤੀ ਮਿੱਠੀ, ਅਕਾਸ਼ ਪਿਤਾ, ਰੁੱਖ ਮਿੱਠੇ, ਸੂਰਜ ਮਿੱਠਾ, ਗਾਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹੋਣ।" ਪਰਦਾਦਾ ਲਈ: "ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਚ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਜੀਵਨ, ਸਵਧਾ, ਭਯ, ਕ੍ਰੋਧ—ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।