ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਦੇ ਜਾਗਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੌਣ ਤੱਕ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ ਜਾਗੇ ਅਤੇ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਰੀਰਕ ਕਲੇਸ਼ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸੋਚੇ। ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਠ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਉਸ਼ਾ ਵੇਲੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਹਰ ਸਮੇਂ ਸਾਵਧਾਨ ਅਤੇ ਚੁਸਤ ਰਹੇ। ਸਵੇਰੇ, ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਉਸ਼ਾ ਵੇਲੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ। ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰੇ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਦੋਵੇਂ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਉਸ਼ਾ ਵੇਲੇ ਵੀ, ਦਿਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਛਾਂ, ਹਨੇਰੇ, ਰਾਤ ਜਾਂ ਦਿਨ—ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਜਾਨ ਨੂੰ ਖਤਰਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਗੋ-ਮਾਟੀ, ਕੋਲੇ, ਚੀਟੀ ਦੇ ਬੂਹੇ ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਹਲ ਚਲਾਈ ਹੋਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰੇ। ਕਦੇ ਵੀ ਰਸਤੇ, ਛਾਂ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਮੰਦਰਾਂ, ਚੀਟੀ ਦੇ ਬੂਹਿਆਂ ਜਾਂ ਚੂਹਿਆਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਨਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸਾਫ ਕੀਤੀ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚੇ। ਇੱਕ ਅੰਗ ਲਈ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇਵੇ; ਦੋ ਅੰਗਾਂ ਲਈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਮਿੱਟੀ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ। ਦੋਵੇਂ ਅੰਗਾਂ ਲਈ, ਦੋ ਪਿੰਡੀਆਂ ਦੇਵੇ—ਇਹ ਪੇਸ਼ਾਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਫੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਅੰਗ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਮਿੱਟੀ ਪਿਛਵਾੜੇ ਤੇ, ਦਸ ਵਾਰੀ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ। ਪੈਰ ਲਈ ਪੰਜ ਵਾਰੀ, ਇੱਕ ਹੱਥ ਲਈ ਦਸ ਵਾਰੀ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਮਿੱਟੀ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਅੱਧੀ ਮਠੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਤੇ ਤੀਜੀ ਵਾਰੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਧੀ। ਜੇ ਬੈਠਾ ਮਨੁੱਖ ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੂਰੀ ਸਾਫੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਧੀ ਸਾਫੀ ਕਰੇ; ਦਿਨ ਦੀ ਸਾਫੀ ਲਈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਅੱਧੀ ਜਾਂ ਚੌਥੀ ਹਿੱਸਾ ਲਏ। ਸਿਹਤਮੰਦ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ, ਪਰ ਬੀਮਾਰ ਜਿੰਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਉਤਨਾ ਕਰੇ। ਸਰੀਰ ਦੇ ਮਲ—ਚਰਬੀ, ਵੀਰਜ, ਖੂਨ, ਮੱਝ, ਥੂਕ, ਪਖਾਨਾ, ਪੇਸ਼ਾਬ, ਕੰਨ ਦੀ ਮਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਲ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਹਨ। ਕਫ, ਨੱਕ ਦੀ ਮਲ, ਪਸੀਨਾ—ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਸਰੀਰਕ ਮਲ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਤੱਕ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖੋ। ਸਾਫੀ ਦੇ ਨਿਯਮਤ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਅਣਗਿਆਤ ਮਨੁੱਖ ਵਧਾ ਨਾ ਸਕਦੇ। ਸਾਫੀ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ। ਬਾਹਰੀ ਸਾਫੀ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ। ਪਹਿਲਾਂ, ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਵੋ, ਫਿਰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪੂੰਝੋ। ਪੂੰਝਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਨੀਵਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਛੂਹੋ; ਫਿਰ ਅੰਗੂਠਾ ਤੇ ਤਰਜਨੀ ਨਾਲ ਨੱਕ ਨੂੰ ਛੂਹੋ। ਅੰਗੂਠਾ ਤੇ ਅਨਾਮਿਕਾ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਛੂਹੋ; ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਤੇ ਅੰਗੂਠਾ ਨਾਲ ਨਾਭੀ, ਅਤੇ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਦਿਲ। ਸਾਰੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਿਰ, ਫਿਰ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਓਲੇ ਨਾਲ ਬਾਂਹਾਂ। Ṛg, Yajur, ਅਤੇ Sāma Veda ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪੜ੍ਹੋ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਪਹਿਲਾਂ Atharva ਅਤੇ Āṅgiras ਸੂਕਤ, ਫਿਰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪੂੰਝੋ; ਫਿਰ Itihās, Purāṇ, ਅਤੇ Veda ਦੇ ਅੰਗ। ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਆਕਾਸ਼, ਨੱਕ 'ਤੇ ਹਵਾ, ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਸੂਰਜ, ਕੰਨਾਂ 'ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਨਾਭੀ 'ਤੇ ਜੀਵਨ-ਗੰਠ, ਦਿਲ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਛੂਹੋ। ਸਿਰ ਦੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਯਮ, ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਕੁਬੇਰ, ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਅੱਗ। ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ; ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਅਤੇ ਪਹਾੜ। ਹੱਥ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਤੇ ਹੋਰ ਨਦੀਆਂ। ਸਵੇਰ ਆਉਣ ਤੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਸਾਫੀ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ; ਜੇ ਮੂੰਹ ਗੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰੋ। ਕਦਮਬ, ਬਿਲਵਾ, ਖਦੀਰ, ਕਰਵੀਰ, ਵਟ, ਅਰਜੁਨ—ਇਹ ਲੱਕੜੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ। ਯੂਥੀ, ਬ੍ਰਹਤੀ, ਜਾਤੀ, ਕਰੰਜਾ, ਅਰਕ, ਅਤਿਮੁਕਤਕ, ਜੰਬੂ, ਮਧੂਕ, ਪਾਮਰਘ, ਸ਼ਿਰੀਸ਼, ਉਦੁੰਬਰਾ, ਅਸਨ ਵੀ ਉਪਯੋਗੀ ਹਨ। ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ, ਕੰਡੇਦਾਰ ਦਰਖ਼ਤ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਵਧੀਆ ਹਨ; ਤਿੱਖੇ, ਕੜਵੇ ਜਾਂ ਕਸੇ ਹੋਏ ਲੱਕੜ wealth, health, ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧੋ ਕੇ, ਸਾਫ ਥਾਂ 'ਤੇ ਦੰਦ-ਸਾਫੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਫੈਂਕੋ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਵੋ। ਨਵੇਂ ਚੰਦ, ਛੇਵੀਂ, ਨੌਵੀਂ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ (ਐਤਵਾਰ), ਦੰਦ-ਸਾਫੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾ ਵਰਤੋ। ਜੇ ਲੱਕੜ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਨਾਈ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਵਰਤੋ। ਬਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਮੂੰਹ ਭਰ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰੋ। ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਦਿੱਖੀ ਤੇ ਅਦਿੱਖੀ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪ ਪਵਿਤ੍ਰ, ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ, ਜਪ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯੋਗ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਰੀਰ ਬਹੁਤ ਅਪਵਿਤ੍ਰ, ਨੌਂ ਰਸਤੇ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦਾ, ਮਨ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਭਾਗ ਵਧਾਉਂਦਾ। ਦੁੱਖ ਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅੱਜ, ਜਦ ਚੰਦ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਦਸਵੀਂ ਤਿਥੀ, ਜੈਸ਼ਠਾ ਨਕਸ਼ਤਰ, ਤੇ ਚੰਦ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇ। ਦਸ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਜੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਲ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਲਟ ਕਰਮ, ਹਿੰਸਾ, ਜਾਂ ਪਰ-ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਸੰਘਤਿ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਕਠੋਰਤਾ, ਝੂਠ, ਨਿੰਦਾ, ਥੱਲੀ ਗੱਲ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰ—ਇਹ ਦਸ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵਣਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥਾਂ ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਹੈ। ਸੰਨਿਆਸੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਥਾਂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹਰਿ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ। ਜਾਣੋ ਕਿ ਮੰਦੇਹਾਸ ਨਾਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਦੈਤ ਹਨ, ਜੋ ਉਠਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਵੇਲੇ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੈਤ ਮੰਤਰ-ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਣੀ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਅੱਗ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਾੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।