ਗਰੁਡਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਗਰੁੜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਬਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ "ਓਂ ਹ੍ਰੀ ਹ੍ਰੌ ਹ੍ਰੀੰ ਭੀ ਰੁੰਡਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ" ਦੀ ਉਚਾਰਣਾ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ ਨਾਸ਼ਕ ਕ੍ਰਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅੱਖਰ 'ਅ' ਅਤੇ 'ਆ' ਨੂੰ ਪੈਰ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਉੱਤੇ, 'ਇ' ਅਤੇ 'ਈ' ਨੂੰ ਟਖਣ ਤੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਗੋਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਾਫ ਅਤੇ ਮੋੜ ਵਾਲੇ ਅੰਗ ਉੱਤੇ 'ਅ:' ਨੂੰ 'ਹੰਸ' ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਸਮਝ ਕੇ, 'ਰੀਂ' ਅੱਖਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ ਨਿਕਾਲਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ 'ਹੰਸ' ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹਵਾ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼-ਦੱਸੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ ਨਿਕਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਪ੍ਰਤਿਆੰਗਿਰਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲੈਣ ਨਾਲ ਵੀ ਵਿਸ਼ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਿੱਟੀ ਬ੍ਰਿਹਤੀ, ਕਰਕੋਟੀ ਅਤੇ ਅੱਗੀ-ਕਰਨਿਕਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵੀ ਇਸ ਕੰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਰਮ ਘਿਉ ਪੀ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ ਦਾ ਵਾਧਾ ਨਹੀਂ ਵਿਆਪਦਾ। ਇਹ ਜੜ੍ਹ ਜਾਂ ਘਿਉ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਲਗਾ ਕੇ ਜਾਂ ਪੀ ਕੇ, ਵਿਸ਼ ਨਾਸ਼ਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੱਥੇ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਆਖਿਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕ੍ਰਿਆ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਨਿਯੰਤਰਣ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਵਿਆਸ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਰਤਨ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਪਰਮ ਗੁਪਤ ਮੰਤ੍ਰ ਸੰਕਲਪ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਉਚਾਰਿਆ ਸੀ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਠ ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ ਗੁੱਟੀਆਂ ਅਤੇ ਅੱਠਵੀਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ 'ਈਸ਼ਾਨ ਪੱਤੇ' ਵਿੱਚ ਉਲੇਖ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। 'ਹ੍ਰੀੰ' ਅਤੇ 'ਰ' ਅੱਖਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੇ ਤਿੰਨ ਫਾਂਕਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੱਥ ਨੂੰ ਧੂਆਂ-ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚਿੱਤ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਰਤ ਲੋਕ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ? ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਖਦੀਰ ਦੀਆਂ ਕੀਲਾਂ ਮੰਤ੍ਰ-ਸੰਪੂਰਨ ਕਰਕੇ ਗਾੜ੍ਹਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਰੁੜ ਉਚਾਰਿਤ ਮਹਾ-ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਧਨਾਂ ਜਾਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਬਿਜਲੀ, ਚੂਹੇ, ਤੂਫਾਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। "ਓਂ ਹ੍ਰਾਂ, ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਸਿਰਫ ਇਹ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਬੱਦਲ, ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। "ਓਂ ਹ੍ਰੀੰ, ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ ਐਂ ਬ੍ਰਹਯੈਂਤ੍ਰੈ, ਲੋਕਯਡਾਮਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਭੈਰਵ ਪਿੰਡ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਵਿਸ਼, ਪਾਪ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਓਂ, ਨਮਸਕਾਰ। ਵਜ੍ਰ-ਮੁਦਰਾ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼, ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਓਂ ਕ੍ਸ਼ੁੰ (ਜਾਂ ਕ੍ਸ਼), ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ ਹ੍ਰਾਂ (ਜਾਂ ਹ੍ਰੋ), ਨਮਸਕਾਰ।" ਕ੍ਰਿਤਾਂਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼-ਚੇਦਨ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਭੈਰਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਗ੍ਰਹ, ਭੂਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ ਦੇ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। "ਓਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਜੀਭ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ੍ਵਾਹਾ।" "ਓਂ ਕ੍ਸ਼ਵ (ਜਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣੰ), ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ, ਮਾਰ, ਮਾਰ, ਘਾਤ ਕਰ, ਘਾਤ ਕਰ, ਸ੍ਵਾਹਾ।" ਭਾਲਾ-ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ 108 ਵਾਰੀ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਘੁੰਮਾਉਣ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਸੰਚਿਤ ਕਰਕੇ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਿਰੀਖਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵਫਾਦਾਰ ਸੇਵਕ। ਹੁਣ, ਮੈਂ ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ, ਵਧਾਈ, ਦ੍ਰਿੜਤਾ, ਭਾਗ, ਬੁੱਧੀ, ਚਮਕ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ, ਰਾਗ, ਰੱਖਿਆ, ਆਨੰਦ, ਸੰਭਾਲ, ਸੋਹਣਾਪਣ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਕਰਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਮਨੋਨਮਨੀ, ਅਘੋਰਾ, ਭੁਲਾਵਾ, ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖ ਹੈ। "ਓਂ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਨਿਵ੍ਰਿਤੀ, ਸਥਾਪਨਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ—ਸਿਰਫ ਇਹੀ ਨਹੀਂ, ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ।" "ਓਂ, ਹੌਮ, ਈਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ, ਵਿਸ਼ ਦੀ ਨਾਸ਼ਕ, ਦੁਸ਼ਟ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਅਤੇ ਆਤਮ-ਕਲਿਆਣ ਦੀਆਂ ਰਹੁੱਸਮਈ ਚਾਬੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।